سه مکان الهام بخشی که به ایده‌یابی کمک می‌کند.

✍ معصومه حامی دوست

اغلب فکر می‌کنیم برای نوشتن باید حتما در اتاق و پشت میز نشست، اما واقعیت این است که گاهی حضور در مکان‌هایی متفاوت، به شکوفا شدن خلاقیت‌مان کمک می‌کند.

می‌خواهم برایتان از سه مکانی بگویم که بهترین ایده‌ها را به ذهن می‌رساند، حضورمان در این مکان‌ها کمک می‌کند تا خلاقانه‌تر فکر کنیم:

یکی از مکان‌هایی که باعث به حرکت درآمدن فکر می‌شود، بودن در ماشین، اتوبوس یا حضور در ایستگاهای قطار و فرودگاههاست. حرکت و سیار بودن سبب می‌شود آزادی عمیقی را حس کنیم، این مکان‌ها می‌تواند برای نوشتن بسیار الهام بخش باشد.

مکان دیگری که باعث شکوفایی خلاقیت می‌شود، حضور در کنار آب است. هنریت کلاوسر در کتاب« بنویس تا اتفاق بیفتد» رفتن به کنار آب را باعث افزایش توان فکری دانسته است. قرار گرفتن زیر دوش آب، نگاه کردن به فواره، تماشای حرکت آرام ماهی‌ها در آکواریم و سیالیت آن می‌تواند ایده‌های خوبی به ذهن‌مان برساند.

تاریکی، مکان دیگری است که قوه‌ی خلاقه‌ی ما را برمی‌انگیزد. گفته‌اند یکی از تلاش‌های گوته، نوشتن در تاریکی و در پرتو نور شمع بوده است. تاریکی به تخیلاتمان پر و بال می‌دهد و باعث می‌شود تا بهترین ایده‌ها به ذهنمان برسد.


@Writing_lovers🖌

ما قطعات کوچکی از نور، عشق و تاریخ هستیم. ما ستاره هایی هستیم که با جادو، موسیقی و کلمه به هم متصل شده ایم.

ناشناس



@Writing_lovers🖌

تمدن نخستین بار از آنجا آغاز شد که انسان خشمگین به جای سنگ "کلمه" پرتاب کرد...

فروید

@Writing_lovers🖌

باید درهای علم به روی همه باز باشد، هرجا مزرعه هست، هرجا آدم هست، آنجا کتاب هم باید باشد.

ویکتور هوگو

@Writing_lovers🖌

تمرین چهارم

متن زیر را به صورت داستانی با زاویه دید سوم شخص(او) کامل کنید:

با شنیدن موسیقی به دوران کودکی برگشت. در آن زمان هر روز برای ماهیگیری لب رود می‌رفت. به یاد آورد که در آن روزگار هیچ‌دغدغه خاطری نداشت، اما یک روز ...


@Writing_lovers🖌

ثبت نام رایگان کتابخانه‌های تهران

به مناسبت ۱۴مهر «روز تهران» کلیه کتابخانه‌های عمومی شهر تهران از متقاضیان عضویت به صورت رایگان ثبت‌نام می‌کنند.

اطلاع رسانی کنید

برای من زندگی بدون ادبیات غیرقابل تصور است. به نظرم «دون کیشوت» از لحاظ فیزیکی هیچ وقت وجود نداشته، اما بیشتر از هر کس دیگری که در سال 1605 زندگی می‌کرده، وجود دارد. خیلی بیشتر. هیچ کسی نیست که بتواند با «دون کیشوت» و « هملت» رقابت کند. بنابراین در پایان ما با واقعیت کتاب‌ها به عنوان واقعیت جهان و تاریخ مواجه هستیم.

کارلوس فوئنتس



@Writing_lovers🖌

از آنجا که نوشتن به نویسنده اجازه‌ی نشخوار کردن در تفکراتش و خیالبافی می‌دهد احتمالا بخش‌های بزرگتری از مغز را درگیر می‌کند.

استیون پینکر


@Writing_lovers🖌

مزایای صادقانه نوشتن

✍ معصومه حامی دوست

بزرگترین موهبتی که خداوند به شما عطا کرده، این است که درک کنید چه بر شما گذشته است.

میچ آلبوم

نوشتن صادقانه یعنی از بخش‌های آسیب پذیر وجودمان بنویسیم. یعنی بدون حذف چیزی، آزادانه خودمان را بازگو‌ کنیم.

مطالعات زیادی نشان داده‌اند که هیچ ‌درمانی، مؤثرتر از نوشتن نیست. وقتی ما از آسیب‌‌هایی که داشته‌ایم می‌نویسیم، لحظه‌های اصلی آگاهی را از سر می‌گذرانیم و این خود به ما بینش و‌ بصیرت می‌دهد. انگار با نوشتن، آنچه آزارمان می‌داد از ما رها می‌شود.

این شکل از نوشتن بر روند تفکرمان اثر مثبت می‌گذارد و باعث هدفمندی زندگی‌مان می‌شود.

بنابراین دست به کار شوید و به جای آنکه بخش های آسیب پذیر وجودتان را همه جا با خودتان حمل کنید، صادقانه آنها را بنویسید. این معنای واقعی حقیقت است که منجر به صلح و آرامش درونی می‌شود.

به گفته‌ی اروین یالوم :«حقیقت خود مقدس نیست. آن‌چه مقدس است، جست و جویی است که برای یافتن حقیقت خویش می‌کنیم! آیا کاری مقدس‌تر از خودشناسی سراغ دارید؟»


@Writing_lovers🖌

نویسنده بودن راهی است برای دیدن دنیا، راهی است برای انسجام بخشیدن به اطلاعاتی که هر روزه با آن در تماسیم.

لرن هرینگ


@Writing_lovers🖌

همچنان که بزرگتر می‌شویم، به ندرت می‌توانیم خیال‌پردازی و تخیل کنیم. ذهن آنقدر کند می‌شود که فقط یک کتاب فوق العاده می‌تواند آدم را از بی‌اعتنایی و بی علاقگی خلاص کند.

هنری میلر


@Writing_lovers🖌

کتاب می‌خوانیم تا افراطی نباشیم


✍ معصومه حامی دوست

از جمله صفاتی که در ما ایرانیان زیاد به چشم می‌خورد، افراط‌ها و تفریط‌ها است. یا عمیقا عاشقیم یا به شکل مفرطی متنفریم. به چیزی راغبیم یا به کل از آن منزجر.

ما چه در زندگی شخصی و چه در زندگی اجتماعی‌مان دچار این شیوه از تفکر هستیم. به طور مثال وقتی جریانی در جامعه شکل می‌گیرد، به شکل مقدسی مورد رغبت قرار می‌گیرد و بعد در موج بعدی به آن حمله می‌شود. پیدا کردن نقطه‌ی تعادل، برایمان دشوار است.

در یک دوره‌ای مذهب، کعبه‌ی آمال می‌شود و دوره‌ای دیگر آن را افیون می‌دانیم. دوره‌ای دانشگاه را تبلیغ می‌کنیم ‌و آن را سر منزل سعادت می‌خوانیم و در دوره‌ای دیگر چوب دوسر طلا است و همه آفت‌ها را به آن نسبت می‌دهیم.

مطالعه کتاب ها به ما کمک می‌کند تا ابعاد مختلف ماجراها را ببینیم و به صورت تک عاملی به مسائل نگاه نکنیم. وقتی از ریشه‌ی مشکلی سخن ‌گفته می‌شود تقلیل آن به یک عامل، ساده سازی کردن مسئله است. یک عامل به تنهایی نمی‌تواند منجر به پیدا شدن مشکلی شود و برای به وجود آمدن آن باید چندین عامل را در نظر گرفت.

در نظر گرفتن این آسیب در شیوه‌ی استدلال‌هایمان به ما کمک می‌کند تا بتوانیم خطاهای شناختی و آلودگی‌های منطقی‌مان را بشناسیم و برای رفع آن تلاش کنیم.

یک‌ابر کتاب خوان نباید در دام چنین ظاهربینی‌هایی بیفتد. کتاب‌ها همنشین‌هایی منعطف و دانا هستند که آگاهی لازم را به ما ‌می‌دهند تا قضاوت‌های سطحی را کنار بگذاریم و تعادل‌مان را بازیابیم.


@Writing_lovers🖌

دوستان فرهیخته و کتاب خوان کانال نویسندگی، خوشحال می‌شوم اگر دیدگاه خود را درباره‌ی متن « کتاب می‌خوانیم تا افراطی نباشیم » و تصویر مربوط به آن به نشانی زیر بفرستید.


@Mhamidoost20