انسان روزی از بوزینهگی دست کشید که نخستین کتاب منتشر شد. بوزینهگان هرگز این تحقیر را فراموش نکردهاند: کافیست کتابی بهدست بوزینهای دهید فوری آنرا پاره خواهد کرد.
یوگنی زامیاتین
@Writing_lovers🖌
یوگنی زامیاتین
@Writing_lovers🖌
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
چرا باید داستان بخوانیم؟
✍ معصومه حامی دوست
شما چه نوع کتابهایی میخوانید؟ آیا به دنبال کتابهایی کاربردی هستید؟
طیف زیادی از کتابخوانها به دنبال اطلاعاتی سر راست و مفید هستند تا اطلاعات حاصل از آن را در زندگیشان به کار ببرند. به همین دلیل به سراغ کتابهای روانشناسی، تاریخی، مستند و ...میروند و برای کتابهای داستانی یا تخیلی ارزش چندانی قائل نیستند.
اما داستان ها چه کمکی میتوانند به ما بکنند؟
داستانها اهمیت زیادی در تکمیل قوای ذهنی ما دارند. تخیل، بخش اصلی و مهم تفکر است؛ به همین دلیل اگر بخواهیم قوای استدلالی و منطقیمان را تجهیز کنیم باید به خواندن آثار تخیلی بپردازیم و قدرت داستانها را دست کم نگیریم.
از طریق داستانها میتوانیم برای زندگی که فرایندی بیانتها و مداوم به نظر میرسد، فرمی دلخواه انتخاب کنیم.
با خواندن داستانها ذهنمان بدل به منشوری میشود تا دنیا را از ورای آن ببنیم، در این صورت، زندگی دیگر بیفرم و شکل و بی رنگ نیست و این خلاقیت در ما شکل میگیرد تا به تجربیات سادهی خودمان، فرمی متفاوت بدهیم.
در این صورت وقتی از خودمان حرف میزنیم، ناخودآگاه سر از دنیای داستانها در میآوریم و وقتی داستانی میخوانیم، در نهایت به خودمان بازمیگردیم.
بنابراین جزئی جدایی ناپذیر از دنیای ادبیات میشویم. ادبیاتی که سرزمین مشترک همهی انسانهاست و همهی روایتها در آن، متعلق به یک روایت بزرگتر و کلیتر است.
@Writing_lovers🖌
✍ معصومه حامی دوست
شما چه نوع کتابهایی میخوانید؟ آیا به دنبال کتابهایی کاربردی هستید؟
طیف زیادی از کتابخوانها به دنبال اطلاعاتی سر راست و مفید هستند تا اطلاعات حاصل از آن را در زندگیشان به کار ببرند. به همین دلیل به سراغ کتابهای روانشناسی، تاریخی، مستند و ...میروند و برای کتابهای داستانی یا تخیلی ارزش چندانی قائل نیستند.
اما داستان ها چه کمکی میتوانند به ما بکنند؟
داستانها اهمیت زیادی در تکمیل قوای ذهنی ما دارند. تخیل، بخش اصلی و مهم تفکر است؛ به همین دلیل اگر بخواهیم قوای استدلالی و منطقیمان را تجهیز کنیم باید به خواندن آثار تخیلی بپردازیم و قدرت داستانها را دست کم نگیریم.
از طریق داستانها میتوانیم برای زندگی که فرایندی بیانتها و مداوم به نظر میرسد، فرمی دلخواه انتخاب کنیم.
با خواندن داستانها ذهنمان بدل به منشوری میشود تا دنیا را از ورای آن ببنیم، در این صورت، زندگی دیگر بیفرم و شکل و بی رنگ نیست و این خلاقیت در ما شکل میگیرد تا به تجربیات سادهی خودمان، فرمی متفاوت بدهیم.
در این صورت وقتی از خودمان حرف میزنیم، ناخودآگاه سر از دنیای داستانها در میآوریم و وقتی داستانی میخوانیم، در نهایت به خودمان بازمیگردیم.
بنابراین جزئی جدایی ناپذیر از دنیای ادبیات میشویم. ادبیاتی که سرزمین مشترک همهی انسانهاست و همهی روایتها در آن، متعلق به یک روایت بزرگتر و کلیتر است.
@Writing_lovers🖌
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
کتاب را باید در ردیف ضروریات زندگی به شمار آورد؛ زیرا روح ما مانند جسممان گرسنه میشود و باید به وسیله مطالعه از گرسنگی رهایی یابد.
جاحظ
@Writing_lovers🖌
جاحظ
@Writing_lovers🖌
موقع نوشتن، عامدانه در مسیر وضوح و دقت قدم میگذاریم، مزیت و موهبتی که معمولا در گفتگو از آن بهرهمند نمیشویم.
استیون پینکر
@Writing_lovers🖌
استیون پینکر
@Writing_lovers🖌
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اساسی ترین خصلت یک نویسنده
✍ معصومه حامی دوست
هنر نویسندگی تلاش خامی است برای بیان چیزی که در کلام نمیگنجد.
جان اشتاین بک
هر نویسنده در تاریکی و بدون آنکه واقعا بداند دارد چه میکند، مینویسد. این اصلی ترین ویژگی یک نویسنده است.
او همیشه این احساس را دارد که خلاقیتش میخواهد با فشار از روزنهای بیرون بزند و امیدوار است آنچه مینویسد، چیزی زیبا و ناب از کار دربیاید.
اما اگر بخت با او یار باشد فقط میتواند قطرهای از آنچه میخواهد بیان کند، را بنویسد. چرا که خود نوشتن، هنری ناقص است.
نویسنده واقعی هیچ وقت از دستیابی به ناممکنها مأیوس نمیشود و هر بار میکوشد تا سطح فکرش را گسترش بدهد.
در حقیقت او وجودش را وقف ناممکنها میکند. به همین دلیل به گونهای عجیب هم امیدوار است و هم میترسد و در هیچ زمانی، حس خامی و عجز به طور کامل دست از سر او برنمیدارد.
@Writing_lovers🖌
✍ معصومه حامی دوست
هنر نویسندگی تلاش خامی است برای بیان چیزی که در کلام نمیگنجد.
جان اشتاین بک
هر نویسنده در تاریکی و بدون آنکه واقعا بداند دارد چه میکند، مینویسد. این اصلی ترین ویژگی یک نویسنده است.
او همیشه این احساس را دارد که خلاقیتش میخواهد با فشار از روزنهای بیرون بزند و امیدوار است آنچه مینویسد، چیزی زیبا و ناب از کار دربیاید.
اما اگر بخت با او یار باشد فقط میتواند قطرهای از آنچه میخواهد بیان کند، را بنویسد. چرا که خود نوشتن، هنری ناقص است.
نویسنده واقعی هیچ وقت از دستیابی به ناممکنها مأیوس نمیشود و هر بار میکوشد تا سطح فکرش را گسترش بدهد.
در حقیقت او وجودش را وقف ناممکنها میکند. به همین دلیل به گونهای عجیب هم امیدوار است و هم میترسد و در هیچ زمانی، حس خامی و عجز به طور کامل دست از سر او برنمیدارد.
@Writing_lovers🖌
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سه مکان الهام بخشی که به ایدهیابی کمک میکند.
✍ معصومه حامی دوست
اغلب فکر میکنیم برای نوشتن باید حتما در اتاق و پشت میز نشست، اما واقعیت این است که گاهی حضور در مکانهایی متفاوت، به شکوفا شدن خلاقیتمان کمک میکند.
میخواهم برایتان از سه مکانی بگویم که بهترین ایدهها را به ذهن میرساند، حضورمان در این مکانها کمک میکند تا خلاقانهتر فکر کنیم:
یکی از مکانهایی که باعث به حرکت درآمدن فکر میشود، بودن در ماشین، اتوبوس یا حضور در ایستگاهای قطار و فرودگاههاست. حرکت و سیار بودن سبب میشود آزادی عمیقی را حس کنیم، این مکانها میتواند برای نوشتن بسیار الهام بخش باشد.
مکان دیگری که باعث شکوفایی خلاقیت میشود، حضور در کنار آب است. هنریت کلاوسر در کتاب« بنویس تا اتفاق بیفتد» رفتن به کنار آب را باعث افزایش توان فکری دانسته است. قرار گرفتن زیر دوش آب، نگاه کردن به فواره، تماشای حرکت آرام ماهیها در آکواریم و سیالیت آن میتواند ایدههای خوبی به ذهنمان برساند.
تاریکی، مکان دیگری است که قوهی خلاقهی ما را برمیانگیزد. گفتهاند یکی از تلاشهای گوته، نوشتن در تاریکی و در پرتو نور شمع بوده است. تاریکی به تخیلاتمان پر و بال میدهد و باعث میشود تا بهترین ایدهها به ذهنمان برسد.
@Writing_lovers🖌
✍ معصومه حامی دوست
اغلب فکر میکنیم برای نوشتن باید حتما در اتاق و پشت میز نشست، اما واقعیت این است که گاهی حضور در مکانهایی متفاوت، به شکوفا شدن خلاقیتمان کمک میکند.
میخواهم برایتان از سه مکانی بگویم که بهترین ایدهها را به ذهن میرساند، حضورمان در این مکانها کمک میکند تا خلاقانهتر فکر کنیم:
یکی از مکانهایی که باعث به حرکت درآمدن فکر میشود، بودن در ماشین، اتوبوس یا حضور در ایستگاهای قطار و فرودگاههاست. حرکت و سیار بودن سبب میشود آزادی عمیقی را حس کنیم، این مکانها میتواند برای نوشتن بسیار الهام بخش باشد.
مکان دیگری که باعث شکوفایی خلاقیت میشود، حضور در کنار آب است. هنریت کلاوسر در کتاب« بنویس تا اتفاق بیفتد» رفتن به کنار آب را باعث افزایش توان فکری دانسته است. قرار گرفتن زیر دوش آب، نگاه کردن به فواره، تماشای حرکت آرام ماهیها در آکواریم و سیالیت آن میتواند ایدههای خوبی به ذهنمان برساند.
تاریکی، مکان دیگری است که قوهی خلاقهی ما را برمیانگیزد. گفتهاند یکی از تلاشهای گوته، نوشتن در تاریکی و در پرتو نور شمع بوده است. تاریکی به تخیلاتمان پر و بال میدهد و باعث میشود تا بهترین ایدهها به ذهنمان برسد.
@Writing_lovers🖌
ما قطعات کوچکی از نور، عشق و تاریخ هستیم. ما ستاره هایی هستیم که با جادو، موسیقی و کلمه به هم متصل شده ایم.
ناشناس
@Writing_lovers🖌
ناشناس
@Writing_lovers🖌
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تمدن نخستین بار از آنجا آغاز شد که انسان خشمگین به جای سنگ "کلمه" پرتاب کرد...
فروید
@Writing_lovers🖌
فروید
@Writing_lovers🖌
باید درهای علم به روی همه باز باشد، هرجا مزرعه هست، هرجا آدم هست، آنجا کتاب هم باید باشد.
ویکتور هوگو
@Writing_lovers🖌
ویکتور هوگو
@Writing_lovers🖌
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM