چطور خاطراتمان را به داستان تبدیل کنیم؟

🖊تمرین اول

یکی از خاطرات‌تان را با سه زاویه دید اول، دوم و سوم شخص بنویسید. زاویه دید اولین و مهمترین عنصر داستان ساز است. این تمرین به شما کمک می‌کند تا خاطرات تان را به داستان تبدیل کنید.


@Writing_lovers🖌

مثال‌های زیر سه زاویه دید اول، دوم و سوم را نشان می‌دهد:

زاویه دید اول شخص

گدا : غلامحسین ساعدی
یه ماه نشده سه دفعه رفتم قم و برگشتم، دفعه‌ی آخر انگار به دلم برات شده بود که کارها خراب می‌شود اما بازم نصفه‌های شب با یه ماشین قراضه راه افتادم و صبح آفتاب نزده، دم در خونه‌ی سید اسدالله بودم. در که زدم عزیز خانوم اومد، منو که دید، جا خورد و قیافه گرفت. از جلو در که کنار می‌رفت هاج و واج نگاه کرد و گفت: “خانوم بزرگ مگه نرفته بودی؟”


زاویه دید دوم شخص

شوهر آمریکایی: جلال آل احمد

«…ودکا؟ نه. متشکرم. تحمل ودکا را ندارم. اگر ويسکی باشد حرفی. فقط يک ته گيلاس قربان دستتان. نه. تحمل آب را هم ندارم. سودا داريد؟حيف. آخر اخلاق سگ آن کثافت به من هم اثر کرده. اگر بدانيد چه ويسکی سودايی می خورد! من تا خانه پاپام بودم ، اصلا لب نزده بودم. خود پاپام هنوز هم لب نمی زند. به هيچ مشروبی. نه، مومن و مقدس نيست. اما خوب ديگر. توی خانواده ما رسم نبوده. اما آن کثافت، اول چيزی که يادم داد، ويسکی درست کردن بود.



زاویه دید سوم شخص
دهلیز: هوشنگ‌گلشیری

فاجعه از وقتی شروع شد که مادر بچه ها از حمام برگشت و پا گذاشت روی خرند خانه و دید که سه تا بچه هاش تاقباز افتاده اند روی آب حوض. بعد از آن را هم که همسایه ها دیدند و شنیدند و خیلی هاشان گریه کردند.
غروب که هنوز همسایه ها توی خانه ولو بودند با دو تا پاسبان و یک پزشک قانونی و مادر بچه ها داشت ساقه های نازک لاله عباسی و اطلسی باغچه را می شکست و خاک باغچه را می ریخت روی سرش.

به این مثال‌ها اکتفا نکنید. سه داستان «گدا»، «شوهر آمریکایی» و «دهلیز» را تهیه کنید و به طور کامل بخوانید. خاطره‌تان را با هر سه زاویه دید بنویسید. در صورت تمایل نوشته‌هایتان را به نشانی زیر بفرستید. در ضمن می‌توانید هر سؤالی که در زمینه‌ی زاویه دید دارید، بپرسید.

@Mhamidoost20

دوش می‌گیرم و ایده‌ها می‌آیند.

گابریل گارسیا مارکز


@Writing_lovers🖌

کلمه‌ها مرا مسحور می‌کنند. کلمه‌ها یادم می‌مانند. کلمه‌ها همیشه برایم رنگ و بو داشته‌اند. کلمه‌ها سطحی نیستند، بُعد دارند. من به زبان علاقه دارم؛ چه به زبان فارسی که در آن می‌نویسم و چه به زبان‌های دیگر.

گلی ترقی


@Writing_lovers🖌

هر انسانی محدودیت های میدان دیدش را به منزله‌ی محدودیت دنیا می‌گیرد.

شوپنهاور


@Writing_lovers🖌

اهمیت زاویه دید


به یک مهمانی خانوادگی که به تازگی داشته اید فکر کنید. شما می‌دانید چه اتفاقی در آن افتاده است. مادرتان و همه‌ی دوستان و اقوام هم می‌دانند. هر کدام از شما از ذهن خودش ماجرا را بیان می‌کند. درک انسان‌ها معنای آن اتفاق را می‌سازد و بر اساس آن داستانی شکل می‌گیرد.

برای شروع، نوشته‌‌تان را براساس هر سه زاویه دید بنویسید. (با هر کدام شروع کردید تا پایان با همان ادامه بدهید. )

سپس برای انتخاب و تشخیص زاویه دید مناسب، از خودتان بپرسید کدام زاویه دید برای بیان داستانم بهتر است؟


@Writing_lovers🖌

آگاهی از خود، اصل اساسی و اولیه‌ی عمیق نوشتن است‌.

لرن هرینگ


@Writing_lovers

مطالعه‌ی کم باعث کاهش خلاقیت و هوش می‌شود.

کیمبرلی

@Writing_lovers

🖊تمرین دوم زاویه دید:

متن زیر را به شکل داستانی از زاویه ی دید اول شخص (من) تکمیل کنید:

روی صندلی سبز ننویی نشسته‌ام. سعی می‌کنم از تکان خوردنش جلوگیری کنم، چون مشغول نوشتن چیزی در دفترچه‌ام هستم. بعدا همه نوشته‌هایم را در کامپیوتر قدیمی ثبت می‌کنم. البته موضوعی درباره‌ی آن کامپیوتر هست که می‌خواهم آن را برایتان تعریف کنم...


@Writing_lovers

اگر نجیب زاده‌ای، در اتاقش نشسته و مطالبی راست می‌نگارد تا هزار فرسخی پیرامونش شنیده خواهد شد.

کنفوسیوس

@Writing_lovers🖌

افسرده بودم و می‌خواستم خودم را غرق درد و‌ رنج‌هایم کنم اما کتابها بیدار نگهم می‌داشتند.

هنری میلر


@Writing_lovers🖌

چرا می‌نویسیم؟!


✍ معصومه حامی دوست

من می‌نویسم
تا اشیا را منفجر کنم
نوشتن انفجار است.
نزار قبانی

نویسندگان بزرگ، پاسخ‌های متعددی به سؤال « چرا می‌نویسم؟» داده‌اند و در اغلب اوقات جواب، جستجوی معنای زندگی بوده.

لازم است همه‌ی کسانی که به نوعی با نوشتن سر و کار دارند، هراز گاهی این سؤال را از خودشان بپرسند، چرا که این معنا برای هر نویسنده منحصر به فرد و شخصی است و پاسخ به آن می‌تواند در لحظاتی که کار نوشتن سخت و طاقت‌فرسا می‌شود به نوشتنش جهت بدهد.

به همین خاطر گاهی این سؤال را از خودم می‌پرسم و متن زیر حاصل یکی از همین «چرا می‌نویسم؟» های اخیر است.

می‌نویسم تا معنی درهم پیچیده‌ی کلمات را باز کنم، واژگانی که در شتاب روزمره‌‌ی زندگی از خاطره‌ها فراموش شده و کسی حوصله نکرده، توصیف شان کند. می‌خواهم تا کلماتی را که متروک رها شده‌اند و کسی به آنها توجه ندارد، بیابم.

دوست دارم گرد و غبار را از روی‌شان کنار بزنم، با نوشتن صیقل‌شان بدهم تا درخشش‌شان را ببینم. سعی می‌کنم کلمات جدیدی به وجود بیاورم و معناها و قوانین جدید را با نوشتن خلق کنم.

نوشتن، مجموعه‌ی شگفت انگیز و بی انتهایی است که در دل زمان شکل می‌گیرد و برای تداوم خود به کوشش ما نیاز دارد. نیاز است تا به عنوان نویسنده خودمان را به آن بیفزاییم، آن وقت است که می‌توانیم معناهای جدید، قوانین و دنیاهای جدیدی را کشف و آشکار کنیم که از دید دیگران پنهان مانده است.

شما چرا می‌نویسید؟ در یک صفحه بنویسید چرا نوشتن برایتان مهم است و به دنبال چه چیزی هستید؟!


@Writing_lovers🖌