هرگز از دیالوگ غافل نشوید و مهمترین قانون من این است: اگر به نظر می‌رسد آنچه نوشته‌ام، توسط یک نویسنده نوشته شده است، همه چیز را بازنویسی می‌کنم. اگر استفاده از کلمات مانع شود و صدا و ریتم داستان را بهم بزند، همه چیز باید تغییر کند. تلاش من برای نامرئی ماندن است، نه اینکه حواس خواننده را با سبک ادبی، از داستان منحرف کنم.

اگر صحنه‌ای را توصیف کنم، همیشه آن را از دیدگاه یک شخصیت خاص انجام می‌دهم، شخصیتی که بهترین نگاه را دارد. این کار صحنه را زنده می‌کند، من می‌توانم روی صدای شخصیت‌ها تمرکز کنم که به شما می‌گوید آنها چه کسانی هستند و چه احساسی نسبت به آنچه می‌بینند، دارند و چه اتفاقی دارد می‌افتد و به عنوان نویسنده هرگز در صحنه توصیف شده حضور ندارم.

المور لئونارد

@Writing_lovers

تمرین


بیست دقیقه آزادانه بنویسید و متن را ادامه دهید:


وقتی چند قطره درشت باران جلو پاهایش پخش شد، با عجله پله‌های چوبی را بالا رفت، قفل در را باز کرد و وارد شد. اتاق تاریک بود اما او به روشنایی احتیاج نداشت. همیشه در تاریکی لولیده بود و از تاریکی خوشش می‌آمد...

چتر

غلامحسین ساعدی


#نوشتن

@Writing_lovers

معرفی رمان‌های خوبِ نوجوان

از لیست برترین‌های لاک پشت پرنده

رمان‌های ایرانی و خارجی

@Writing_lovers

داستان پایان دوئل را از پدر بزرگم شنیدم هر چند او غیر نظامی بود اما در دوسه جنگ شرکت کرده بود و خیلی چیزها راجع به جنگ می‌دانست. پس از شنیدن واقعه، آن را به داستان پایان دوئل تبدیل نکردم بلکه آن را حدود ۲۵ یا ۳۰ سال در ذهنم نگاه داشتم و سپس پرداختم. اما آن واقعه به اندازه کافی تکانم داده بود تا بتوانم سالها بعد دغدغه پرداخت آن را داشته باشم. از هر حادثه و خاطره ای که در طول زندگی ام با آن برخورد داشتم و به کار این داستان می‌آمده، استفاده کردم. اما مجبور بودم موضوع سگ گله و زهر دادن به آن را ابداع کنم تا داستان کش پیدا کند.

بورخس

📚مراحل خلق داستان. محمد حنیف


@Writing_lovers

برای خودم گاهی وقتها بلندبلند می‌خوانم. بايد حروف را از نزدیک ببينی. سر فرصت. وقتی كه داری يك متن ‌را می‌خوانی، هم شكل حروف را می‌بينی و هم صدای كلمه‌ها را با گوش خودت می‌شنوی و خودت را توی خود متن احساس می‌كنی، يكی می‌شوی با متن، پا به پای متن جلو می‌روی، برمی‌گردی، دوباره نگاه می‌كنی، هر جايی كه نكته‌ای می‌بينی علامت می‌گذاری توی حاشيه، هر علامتی كه دلت می‌خواهد... اما با مداد که بشود راحت پاكش كرد. اين علامت‌ها خيلی به درد من می‌خورد به درد بازنويسی‌های بعدی.


جعفر مدرس صادقی


@Writing_lovers

کارگاه سه روزهٔ عناصر داستان‌



🔰به دلیل استقبال گستردهٔ شما عزیزان از «کارگاه سه روزه عناصر داستان»، کانال نویسندگی در نظر دارد تا اقدام به برگزاری مجدد این دوره کند.


در دوره حاضر عناصر و مبانی مهم داستانی را براساس شاهکارهای ادبیات داستانی یاد می‌گیرید و تمامی نکات مهم نگارش خلاق را قدم به قدم و به شکل مؤثر آموزش می‌بینید.


🧩هنرجویانی که به خاطر ظرفیت محدود دوره، نتوانستند در دورهٔ قبل شرکت کنند می‌توانند در دورهٔ حاضر ثبت‌نام کنند.

🧩 محتوای این دوره برای هنرجویانی که پیش از این در دوره عناصر داستان کانال شرکت کرده‌اند مفید و‌ مؤثر است و به ‌نوعی دانش تکمیلی و‌ عملی به حساب می‌آید.


✅هنرجویانی که در دوره قبلی شرکت کرده‌اند، نیاز به ثبت نام مجدد ندارند.


📑در پایان جلسات:
با تمرینات عملی،‌ داستان می‌نویسید.
اشکالات ساختاری متن را با مشاوره خصوصی دریافت می‌کنید.
و درباره نحوهٔ بازنویسی، نکاتی به شما آموزش داده می‌شود.


📲جلسات در فضای اسکایپ برگزار می‌شود و چنانچه به هر دلیل نتوانید آنلاین باشید، فایل‌های ضبط شدهٔ کارگاه برایتان ارسال می‌شود.


🗓روزهای برگزاری: ۸،۹،۱۰ تیر

💲شهریه دوره: ۳۵۰ هزار تومان


آیدی جهت ثبت نام:
@nevis_admin


@Writing_lovers

تمرین


بیست دقیقه آزادانه بنویسید و متن را ادامه دهید:


ماجرای روز قبل تأثیر زیادی روی او گذاشته بود. در کمتر از پنج دقیقه بعد از آنکه اتاق خوابش را که جایی بسیار راحت بود، مرتب کرد، به خیالبافی مشغول شد..‌.

نامه‌های پیک ویک
چارلز دیکنز

#نوشتن

@Writing_lovers

جمله‌ای از استیون کینگ الهام بخش


اگر بتوانید برای لذت مطلق از انجام کار، بنویسید و به پول فکر نکنید، می‌توانید برای همیشه بنویسید، می‌توانید هر چند ساعت که می خواهید بنویسید. نوشتن یک عمل خلاقانه است، نمی توان آن را صرفاً برای پول انجام داد. اگر فقط به نوشتن برای پول فکر می‌کنید تا مانند هر تجارت دیگری به شهرت برسید، نوشتن تجارت بسیار بدی است.




@Writing_lovers

تمرین


بیست دقیقه آزادانه بنویسید و متن را ادامه دهید:

تعداد مهمانان ده دوازده نفر بودند. درباره مطالب روز وراجی می‌کردند و من درصدد بودم تا بر کمرویی‌ام غلبه کنم...

خواب‌های پدرم
غلامحسین ساعدی

#نوشتن

@Writing_lovers

جان اشتاین بک از خودش می‌گوید.

آنچه می‌توان از یک نویسنده آموخت!


@Writing_lovers

چه چیزهایی را پنهان می‌کنید؟

قدم زدن در موزه‌های تاریک و ساکت را دوست دارم. تماشای اشیا تاریخی، در فضای مبهم موزه، فکرم را به حرکت درمی‌آورد و همیشه تجربیات تازه‌ای برایم به همراه دارد. گویی اشیا درون آن هربار حکایت‌های تازه‌ای برایم تعریف می‌کنند که از چشمم پنهان مانده.

امروز به نمایشگاه ظروف دوره ساسانی و جام زراندودِ موزه شهر رفتم. روی دیوارها، تابلوهایی نصب شده بود از نمادهای اساطیری رویِ ظروف، مثل قوچ بالدار، اسب، بز، ماهی‌ها و فرشته‌ها با توضیحات مفصل و عالی در آیین میترایسم.

در تصویرِ مربوط به فرشتگان، اندام‌ها با فتوشاپ پوشانده‌ شده ‌بود و دیدن تصاویر سانسور شده واقعا توی ذوق می‌زد. هر چقدر بکوشیم تا خودمان را حذف یا سانسور کنیم با سرعت بیشتری به سمت تباهی پیش می‌رویم. در جامعه‌ای که افرادش نتوانند خود را آنگونه که هستند، بپذیرند و بیان کنند ادبیات و هنرِ درخور تأملی شکل نمی‌گیرد. حداقل هنرمند باید بتواند تابوها را بشکند و از طردشدگان و به حاشیه‌راندگان سخن بگوید.


پس لازم است به عنوان یک نویسنده هرازگاهی از خودمان بپرسیم که: «من چه چیزهایی را پنهان می‌کنم؟»

یکی از راهکارهایی که می‌تواند کمک‌تان کند تا از محافظه‌کاری بیش از حد دست بردارید «آزاد نویسی» است.

آزادانه نوشتن کمک می‌کند تا سانسور درونتان را متوقف کنید. هر روز زمانی را (یک ربع تا بیست دقیقه) را به این نوع نوشتن اختصاص بدهید و تلاش کنید تا در آن جنبه‌هایی از خودتان را که پنهان‌تر است، روی کاغذ بیاورید و دست به خودافشایی بزنید.


دیگر خواندن کتابهایی است که نویسندگان آن جسورانه هنجارها را شکستند و شکل جدیدی از دیدن جهان را به ما نشان دادند. چنین تلاش‌هایی در راه رها کردن تابوها قطعا بی‌پاسخ نمی‌مانند و تأثیراتش را در فرایند داستان ‌نویسی‌ خود خواهید دید. فراموش نکنیم نوشتهٔ ما باید مثل خود زندگی جاری باشد.


معصومه حامی‌دوست

@Writing_lovers

نویسنده، چیزی جز تجربه‌های زیسته‌اش برای ارایه به خواننده ندارد. غیر از این باشد به نظرم کار با دست‌های خالی، به بازی‌های زبانی یا بهتر بگویم زبان بازی می‌کشد. اما تجربه‌های زیسته لزوما به گذشتهٔ شخص منحصر نمی‌شود.ِ من بسیاری از ایده‌های به اصطلاح غیرخودی را شنیده‌ام یا خوانده‌ام و چون پی بردم که ارزش داستانی دارند آنها را قلمی کردم.

محمدرضا صفدری


@Writing_lovers

تمرین


بیست دقیقه آزادانه بنویسید و متن را ادامه دهید:


تمام تابستان آن سال را دوتایی کنار ساحل قدم زدیم و به سقف شیروانی خانه‌ها نگاه کردیم. چندین بار هم توی خیابان‌های نزدیک ساحل گم شدیم...


#نوشتن

@Writing_lovers

@perfect_musiccc ✨

پر دادنِ پرندهٔ تخیل


امروز را چه‌کار کردم؟ سر زدن به نقاش بی‌نظم و نوشتن بیست سؤال روی برگه که فقط تعداد کمی از آنها به دلم نشست و بقیه‌اش خالی از عمق و شور و کنجکاوی بودند. چند سؤال تازه هم پیدا کردم:«در برابر چه چیزی از خودت دفاع می‌کنی؟» «اگر نتوانم رشد کنم به چه کار می‌آیم؟» «اگر پرنده تخیلم را آزاد بگذارم به کجاها پرواز می‌کند؟»

یا این سؤال که با خواندن فیلمنامه «مُهر هفتم» برگمان به چشمم خورد:« چرا آدم‌ها تا وقتی پیدا می‌کنند خودشان را عذاب می‌دهند؟»

نوشتن لیستی از سؤالات برای تغییر سبک زندگی نویسنده و زیرورو کردن عادات ذهنی او ضروری است. همین الان خودکار و کاغذ را بردارید و امتحان کنید. با سؤالات پیش پا افتاده شروع کنید و به سوی سؤالات خلاقانه، هوشمندانه و حتی آزاردهنده و گزنده پیش بروید.


✍معصومه حامی‌دوست


@Writing_lovers

اگر می‌خواهید نویسنده شوید، باید دو کار را بیشتر از هر کار دیگری انجام دهید: زیاد بخوانید و زیاد بنویسید. هیچ میانبری وجود ندارد.

استیون کینگ


@Writing_lovers