برای نوشتن در مکانِ مشرف خودتان بنشینید همان جایی که پیام‌های تله‌پاتیک را در آنجا دریافت می‌کنید. چنین جایی برای من، صندلی آبیِ داخل اتاق کارم است. برای شما ممکن است مبل داخل ایوان، صندلی گهواره‌ای داخل آشپزخانه، و یا حتی تخت‌خوابتان باشد.


استیون کینگ

@Writing_lovers 

توصیه‌های «لی اسمیت» در مورد رمان نویسی :



۱ ) روزنامه ای محلی را یک هفته بخوان. خبر ماجراهایی را که جنبه ی انسانی دارند از روزنامه ببر و به هر یک همچون موضوعی برای نوشتن رمان نگاه کن.


۲ ) در سمساری ها و حراجی ها به دنبال اشیایی بگرد که ممکن است در زندگی گذشته یا حال شخصیت هایت از آنها استفاده شده باشد.


۳ ) فهرستی تهیه کن از ماجراهایی که داستان آنها را در کودکی شنیده ای. یکی از آنها را با صدای راوی آن بنویس. اگر راوی دیگری هم بوده و ماجرا را یکسره طوری دیگری نقل کرده، روایت او را هم بنویس و به امکان بروز تنش های ناشی از وجود تفاوت بین آنها توجه کن.


۴ ) فرض کن شخصیت رمانت برخی از وقایع دوران کودکی خود را فراموش کرده است. ببین که به یادآوردن یکی از آنها چطور ممکن است. داستانی را که درباره ی زندگی او نقل می کنی تحت تاثیر قرار دهد.


۵ ) صحنه ای بنویس که نشان دهد شخصیت در جهانی زندگی می کند که گویی به آن تعلق ندارد.


۶ ) کارهایی را در نظر بگیر که می دانی ممکن است شخصیت هایت در روز خاصی از زندگی خود انجام دهند. صحنه یا اولین فصل را به اتفاقی کاملا متفاوت در آن روز اختصاص بده.


۷ ) آخرین جمله های رمانت را بر کاغذی بنویس و آن را به دیوار سنجاق کن تا بدانی مقصدت کجاست. ناچار نیستی که این آخرین سطور را واقعا در پایان داستانت بیاوری


📚 اندیشه های نو در رمان نویسی

باربارا شوپ

@Writing_lovers

اگر نویسنده‌ای به رغم استعدادش، نوشتن را به دلیل چاپ نشدن رها کند، نویسنده نیست. اراده خلاق بودن، هنرمند را هنرمند می‌کند و این صفت بخشی از تعریف استعداد است.


آندری تارکوفسکی


@Writing_lovers

مسلما کار غریبی است که زندگی ات را صرف این کنی که بنشینی تنها در اتاقی، قلم به دست، ساعت تا ساعت، روز تا روز و سال تا سال و با زحمت بسیار کاغذها را با واژگانی سیاه کنی برای خلق چیزهایی که جز در سر تو در جای دیگری وجود ندارند. اصلا چرا کسی در این دنیا بخواهد دست به چنین کاری بزند؟ تنها پاسخم به این سؤال این است که چون مجبور است و راه دیگری ندارد.



پل استر


@Writing_lovers

بیایید داستان بنویسیم

فوت و فن نوشتن داستان

مهدی میر کیایی

#معرفی_کتاب

@Writing_lovers

خوانش خلاقانه آثار داستانی بزرگ جهان بسیار بیشتر از حضور در کلاس‌های داستان‌نویسی می‌تواند در خدمت نویسندگان جوان باشد. اغلب فکر می‌کنند اگر تکنیک‌ها را بدانند دیگر نویسنده می‌شوند در حالی که گرچه دانستن تکنیک و به ویژه درست به کار بردن آن حیاتی است اما فقط روبنای کار نویسندگی است. زیربنا، توانایی فکر کردن مانند یک نویسنده است.

محمد حسن شهسواری

@Writing_lovers

انتخاب صحنه

انتخاب نوع صحنه های رمان یا همان مواد خام اتفاقها باز از همان چاشنی هایی است که شما به طرح داستان خود می زنید. اما ما هروقت تصمیم می گیریم چیزی بنویسیم، ذهنمان به طور طبیعی به سمت خلق صحنه های تکراری می رود.

برای همین هم لازم است تخیلمان را جوری تربیت کنیم که قبل از اینکه درباره نوشتن صحنه رمانمان تصمیم بگیریم، ذهنمان چندین نوع صحنه پردازی را به ما پیشنهاد بدهد.

این کار را می شود با کمی تأمل و نوشتن فوری فهرستی از صحنه پردازی های احتمالی برای هر اتفاق داستان انجام داد. بعد هم منتظر بمانیم تا چیزی در ذهنمان جرقه بزند.

چنین کاری را حتی می توان در گرما گرم نوشتن یک صحنه هم انجام داد؛ مثلا شاید بخواهید در شروع صحنه ای یک پلیس به در خانه ای هجوم ببرد و با یک آدم خلافکار درگیری مسلحانه پیدا کند و بعد او را بکشد.

اما یک لحظه مکث کنید. آیا نمی‌شود در این صحنه پلیسی کشته شود؟ یا یک آدم بی گناه در خانه؟ یا یک گربه؟ یا اصلا پلیس به خانه هجوم ببرد، ولی ببیند خانه خالی است؟

درباره نوع صحنه پردازی تان فکر کنید و بعد صحنه تان را جوری بنویسید که برای خواننده تازگی داشته باشد.

جیمز اسکات بل

📚طرح و ساختار رمان

@Writing_lovers

یک خواننده خوب، همیشه یک نویسنده خوب نیست، اما یک نویسندهٔ خوب همیشه یک خواننده خوب است.


برونه

@Writing_lovers

برای اینکه‌ یک خواننده معمولی نباشید؛ جیمز اسکات بل در کتاب «طرح و ساختار رمان» دو تمرین مفید پیشنهاد می‌دهد که پرداختن به آن برای نویسنده ثمربخش است و آنها را اینجا به ترتیب برایتان می‌گذارم.



@Writing_lovers

تمرین ۱

چند تا از رمان های مورد علاقه تان را از قفسه کتابخانه بردارید با استفاده از عناصر داستان آن را تجزیه و تحلیل کنید. برای این تجزیه و تحلیل می توانید از سؤال های زیر کمک بگیرید:

۱) چرا شخصیت اصلی این رمان برای شما گیرایی دارد؟

۲) شخصیت اصلی می خواهد به چه هدفی برسد یا از چه چیزی فرار کند؟

۳) چه موقعی رمان از دنده سبک (پنج و شش) استفاده می‌کند؛ یعنی سرعت می گیرد؟

۴) نیروی مخالف اصلی یا مانع شخصیت، که سد رسیدن او به هدفش است، کیست یا چیست؟

۵) چه حسی به پایان رمان دارید؟ چرا فکر می‌کنید رمان، پایانی تأثیر گذار دارد؟


@Writing_lovers

تمرین ۲


از رمان هایی که می‌خوانید، فهرستی از چاشنی‌های جالب زیر تهیه کنید:

- فضا و مکان‌های بی نظیر

- شخصیت‌های جاندار

- گفت و گوهای جذاب

صحنه هایی با تأثير قوى

هنگام خواندن رمان‌ها وقتی به چنین عناصری برخوردید، آنها را تجزیه و تحلیل کنید. چرا آنها برای شما گیرایی دارند؟ نویسنده هنگام نوشتن آنها از چه فنونی استفاده کرده است؟


@Writing_lovers

من می‌خواستم يک رمان بنويسم درباره‌ شهرِ آبا و اجدادي‌ام تهران. هميشه احساس می‌كنم توی اين شهر يک سری ارواح و آدمها دارند ول می‌چرخند. من می‌خواستم داستانِ اينها را بنويسم. يک روح راويِ اين رمان است. براي من قصه گفتن خيلي مهم بوده. چون فكر مي‌كنم اگر بخواهی تأثير بگذاری، بايد مخاطب را بنشانی پای قصه‌ خودت. چون وقتی تو قصه‌ات را در گوش مخاطب خواندی، می‌توانی هر بلايي سرش بياوری؛ شادش كنی یا تحتِ تأثير قرارش بدهی.

مهدی یزدانی خرم

نویسنده رمان خون خورده

@Writing_lovers