هنگامی که کودک بودم، متوجه شدم که اگر دردم را با کلمات بیان کنم، آن درد از بین میرود.
جین ریس
@Writing_lovers
جین ریس
@Writing_lovers
👍2
حس گریزپای نوشتن
خوانندهٔ ایدهآل
موقع نوشتن داستانم، خوانندهٔ ایدهآلم را در ذهن مجسم میکنم. لزومی ندارد همه عاشق ایدهها و داستانهایمان باشند؛ ما داستان منحصر به فرد خودمان را مینویسیم و در جستجوی حقیقتی مختص به خودمان هستیم. بیان چیزی حتی عجیب و جدید که توی سرمان میگذرد و ما باید سعی کنیم روشهای بیانش را پیدا کنیم. فقط یک نکته در این زمینه برای حفظ خلاقیت، ضروری است و آن ارتقا دادن و رشد خودمان در فرایند نوشتن است.
کنجکاوی
وقتی فرمانبردارانه قواعد و مرزبندیهای عقل سلیم و عرف جامعه را میپذیریم جایی برای کنجکاوی و نوآوری و یادگیری باقی نخواهد ماند. حس کنجکاوی و لذت و زیبایی جویی زیباترین احساسی است که آدمی میتواند در زندگی تجربه کند.
ساختن مجموعهای زیبا
آنچه ذهنم را همیشه و در شلوغترین زمان ممکن، به سمت خود میکشد، یافتن نسبت خودم با زیبایی هاست. این چیز زیبا میتواند مرا نجات دهد. فکر میکنم هوشمندانه ترین کار ممکن در زندگیمان جمع آوری گنجینهای زیباست. چیزی که آدمها در ملالانگیز ترین زمان ممکن به آن ورود کنند و خودشان را به یاد بیاورند یا از خود نجات پیدا کنند.
شعر
از روزگار کهن، پرسشی با من است
که مرا یارای پاسخ گفتنش نیست
نمیتوانم با آدمیان در میانش نهم
چرا که یارای شنودنشان نیست.
جملات بالا دیروز وقتی نوشتن داستانم تمام شد، به ذهنم رسید . شب قبلش ندایی در خواب به من گفت: «شعر کامل است» به گفته یونگ : اساطیری که روز به دست فراموشی سپرده میشوند، شب هنگام گفته میشوند و شعرا، چهرههای مقتدری را که خودآگاهی، مبتذل ساخته و مسخره و عامیانه کرده است، بازمیشناسند و پیامبرانه احیا میکنند و انسان اندیشمند میتواند آنها را در قالب دگرگون شده اش بشناسد.
حس گریزپای نوشتن
وقتی مینویسم، حس آزادی دارم. حسی که به رغم رضایتی که در من ایجاد میکند، فرار و گریزپا است و تا بار بعدی که نوشتن را از سر میگیرم، فراموش میشود. اگر به نوشتنهای بیست دقیقهایام در فایلی که پیش رو دارم ادامه دهم به زودی کتابی از اندیشهها و تأملاتم دربارهٔ غزلیات حافظ خواهم داشت.
✍ معصومه حامیدوست
@Writing_lovers
خوانندهٔ ایدهآل
موقع نوشتن داستانم، خوانندهٔ ایدهآلم را در ذهن مجسم میکنم. لزومی ندارد همه عاشق ایدهها و داستانهایمان باشند؛ ما داستان منحصر به فرد خودمان را مینویسیم و در جستجوی حقیقتی مختص به خودمان هستیم. بیان چیزی حتی عجیب و جدید که توی سرمان میگذرد و ما باید سعی کنیم روشهای بیانش را پیدا کنیم. فقط یک نکته در این زمینه برای حفظ خلاقیت، ضروری است و آن ارتقا دادن و رشد خودمان در فرایند نوشتن است.
کنجکاوی
وقتی فرمانبردارانه قواعد و مرزبندیهای عقل سلیم و عرف جامعه را میپذیریم جایی برای کنجکاوی و نوآوری و یادگیری باقی نخواهد ماند. حس کنجکاوی و لذت و زیبایی جویی زیباترین احساسی است که آدمی میتواند در زندگی تجربه کند.
ساختن مجموعهای زیبا
آنچه ذهنم را همیشه و در شلوغترین زمان ممکن، به سمت خود میکشد، یافتن نسبت خودم با زیبایی هاست. این چیز زیبا میتواند مرا نجات دهد. فکر میکنم هوشمندانه ترین کار ممکن در زندگیمان جمع آوری گنجینهای زیباست. چیزی که آدمها در ملالانگیز ترین زمان ممکن به آن ورود کنند و خودشان را به یاد بیاورند یا از خود نجات پیدا کنند.
شعر
از روزگار کهن، پرسشی با من است
که مرا یارای پاسخ گفتنش نیست
نمیتوانم با آدمیان در میانش نهم
چرا که یارای شنودنشان نیست.
جملات بالا دیروز وقتی نوشتن داستانم تمام شد، به ذهنم رسید . شب قبلش ندایی در خواب به من گفت: «شعر کامل است» به گفته یونگ : اساطیری که روز به دست فراموشی سپرده میشوند، شب هنگام گفته میشوند و شعرا، چهرههای مقتدری را که خودآگاهی، مبتذل ساخته و مسخره و عامیانه کرده است، بازمیشناسند و پیامبرانه احیا میکنند و انسان اندیشمند میتواند آنها را در قالب دگرگون شده اش بشناسد.
حس گریزپای نوشتن
وقتی مینویسم، حس آزادی دارم. حسی که به رغم رضایتی که در من ایجاد میکند، فرار و گریزپا است و تا بار بعدی که نوشتن را از سر میگیرم، فراموش میشود. اگر به نوشتنهای بیست دقیقهایام در فایلی که پیش رو دارم ادامه دهم به زودی کتابی از اندیشهها و تأملاتم دربارهٔ غزلیات حافظ خواهم داشت.
✍ معصومه حامیدوست
@Writing_lovers
👍1
هیچ نوع دوستیای سریعتر و پایدارتر از دوستی میان افرادی که عاشق کتابهای مشابه هستند، وجود ندارد.
ایروینگ استون
@Writing_lovers
ایروینگ استون
@Writing_lovers
👍1
لحن نویسنده حتی از خودِ نوشته (با تمام استدلالها، استنادها، نکتهسنجیها و غیره) مهمتر است. اینکه چهقدر طعنهزن است، یا شوخ، یا فروتن، یا عصبانی، یا طلبکار، یا در موضع خودبرتربین، و مانند اینها، به نظرم مهمتر است از آنچه میگوید. منش و شخصیت نویسنده، یا اصولاً آنچه او در اساس هست، در لحنش نهفته است.
حسین سناپور
حسین سناپور
حسین سناپور
لحن یا حرف؟
این روزها، بیشتر از هر زمان دیگری، وقتی مطلبی میخوانم، به لحن نویسندهاش بیشتر از خودِ حرفهای نویسنده توجه میکنم ـ بهخصوص در یادداشتهای کوتاه و
👍1
👍1
شخصیت پردازی
والتر بنیامین زمانی گفته بود:«قهرمان مدرن، قهرمان نیست. او ادای قهرمان را در میآورد.» و در جایی دیگر میگوید:« تاریخ را فاتحان مینویسند، ولی هنر «تاریخ به روایت شکستخوردگان» است.»
داستانها، زبان گویای کسانی هستند که در حاشیه بودهاند و صدایشان شنیده نشده است؛ ادبیات، روایت شکست خوردگان و راندهشدگان است. کیهان خانجانی در مصاحبه ای در این باره میگوید:
«ما جهانی به وجود می آوریم در مقابل جهانی که عزت را از شخصیت ما دریغ میدارد. مشکل بسیاری از رمان های اکنون فقط این نیست که جهانی در مقابل جهان واقع نساخته اند، بیشتر مشکل این است که در جهانِ بازتولیدی شان همچنان شخصیتها بیعزتاند؛ عصیانی و طاغی و شورشی نیستند، مفعولند نه فاعل. تحولی در کار نیست، همچنان که در واقع نیست. منظورم از این حرفها اصلاً و ابداً مرادم ادبیات انقلابی نیست چرا که به دنبال ضدقهرمانان و شکست خوردگان و حتی مردگانِ با عزتم، نه قهرمانان و پیروزان و زندگان بیعزت.»
به همین خاطر امبرتو اکو معتقد است: «برندگان ابلهاند؛ ادبیات واقعی دربارۀ بازندگان است. داستایوفسکی دربارۀ بازندگان مینویسد. هکتور، شخصیت اصلی ایلیاد نیز بازنده است. صحبت دربارۀ برندگان خیلی ملالآور است. ادبیات واقعی همیشه دربارۀ بازندگان حرف میزند. مادام بوواری بازنده است. ژولین سورل بازنده است. من هم همین کار را میکنم. بازندگان جذابترند.»
✍ معصومه حامیدوست
@Writing_lovers
والتر بنیامین زمانی گفته بود:«قهرمان مدرن، قهرمان نیست. او ادای قهرمان را در میآورد.» و در جایی دیگر میگوید:« تاریخ را فاتحان مینویسند، ولی هنر «تاریخ به روایت شکستخوردگان» است.»
داستانها، زبان گویای کسانی هستند که در حاشیه بودهاند و صدایشان شنیده نشده است؛ ادبیات، روایت شکست خوردگان و راندهشدگان است. کیهان خانجانی در مصاحبه ای در این باره میگوید:
«ما جهانی به وجود می آوریم در مقابل جهانی که عزت را از شخصیت ما دریغ میدارد. مشکل بسیاری از رمان های اکنون فقط این نیست که جهانی در مقابل جهان واقع نساخته اند، بیشتر مشکل این است که در جهانِ بازتولیدی شان همچنان شخصیتها بیعزتاند؛ عصیانی و طاغی و شورشی نیستند، مفعولند نه فاعل. تحولی در کار نیست، همچنان که در واقع نیست. منظورم از این حرفها اصلاً و ابداً مرادم ادبیات انقلابی نیست چرا که به دنبال ضدقهرمانان و شکست خوردگان و حتی مردگانِ با عزتم، نه قهرمانان و پیروزان و زندگان بیعزت.»
به همین خاطر امبرتو اکو معتقد است: «برندگان ابلهاند؛ ادبیات واقعی دربارۀ بازندگان است. داستایوفسکی دربارۀ بازندگان مینویسد. هکتور، شخصیت اصلی ایلیاد نیز بازنده است. صحبت دربارۀ برندگان خیلی ملالآور است. ادبیات واقعی همیشه دربارۀ بازندگان حرف میزند. مادام بوواری بازنده است. ژولین سورل بازنده است. من هم همین کار را میکنم. بازندگان جذابترند.»
✍ معصومه حامیدوست
@Writing_lovers
👍2
یک فرصت ایدهآل برای علاقمندان متون کهن(ظرفیت محدود)
در صورتیکه تمایل دارید تا در دوره فوق شرکت کنید، میتوانید از طریق آیدی زیر ثبت نام فرمایید:
@Nevis_admin
در صورتیکه تمایل دارید تا در دوره فوق شرکت کنید، میتوانید از طریق آیدی زیر ثبت نام فرمایید:
@Nevis_admin
👍1
اصالت در گفتن چیزی نیست که هیچ کس نگفته باشد، بلکه در بیان دقیق همان چیزی است که خودتان فکر میکنید.
جیمز استیفن
@Writing_lovers
جیمز استیفن
@Writing_lovers
👍2
سه قاعده برای غنی ساختن داستان
شما باید بسیار بیشتر روی ارتباط زبانی و مکالمه تکیه کنید، زیرا توصیف بیش از حد و داستانسرایی بیش از اندازه، درباره اشخاص داستان، سنگین و خسته کننده است و مشابه با زندگی واقعی. تا زمانی که اشخاص داستان عملا صحبت نکنند، خواننده آنها را واقعا نمیشناسد. وقتی به وسیله مکالمه، شخصیت پردازی میکنید در واقع داستان را تقویت و محکم می سازید. با در نظر گرفتن نکته فوق، این سه قاعده را برای مکالمهٔ مؤثر مورد توجه قرار دهید:
قاعده اول: مکالمه باید چیزهایی درباره شخصیت و احساسات شخص داستان به خواننده بگوید. احوالپرسی های معمولی، خداحافظیها و صحبت های بی اهمیت درباره هوا خیلی کم میتواند این قاعده را برآورده کند البته از آن قطع امید هم نکنید و در جای خوداستفاده کنید.
قاعده دوم: مکالمه باید طرح را جلو ببرد. حرفهای شخصیت ها باید احساسات ، روابطشان با یکدیگر و نقشی را که در طرح بازی میکنند، تقویت کند و در جهت تشدید کشمکش و تنش داستان باشند.
قاعده سوم: مکالمه باید هر شخص داستانی را متمایز از دیگر شخصیت ها معرفی کند. هر یک از ما متفاوت به نظر میرسیم. کلمات، اصطلاحات، حس تعبیرها، لهجه، سبک صحبت و افعال متفاوتی به کار میبریم. اینکه چه میگوییم و چگونه میگوییم منعکس کننده این است که ما واقعا چه کسی هستیم و اوضاع و احوال ما و سیستم ارزشی ما، گویش و گفتار ما را تعریف و تبیین میکند.
رابین کار
📚فنون آموزش داستان کوتاه
ترجمه و گردآوری: رضا فرد
@Writing_lovers
شما باید بسیار بیشتر روی ارتباط زبانی و مکالمه تکیه کنید، زیرا توصیف بیش از حد و داستانسرایی بیش از اندازه، درباره اشخاص داستان، سنگین و خسته کننده است و مشابه با زندگی واقعی. تا زمانی که اشخاص داستان عملا صحبت نکنند، خواننده آنها را واقعا نمیشناسد. وقتی به وسیله مکالمه، شخصیت پردازی میکنید در واقع داستان را تقویت و محکم می سازید. با در نظر گرفتن نکته فوق، این سه قاعده را برای مکالمهٔ مؤثر مورد توجه قرار دهید:
قاعده اول: مکالمه باید چیزهایی درباره شخصیت و احساسات شخص داستان به خواننده بگوید. احوالپرسی های معمولی، خداحافظیها و صحبت های بی اهمیت درباره هوا خیلی کم میتواند این قاعده را برآورده کند البته از آن قطع امید هم نکنید و در جای خوداستفاده کنید.
قاعده دوم: مکالمه باید طرح را جلو ببرد. حرفهای شخصیت ها باید احساسات ، روابطشان با یکدیگر و نقشی را که در طرح بازی میکنند، تقویت کند و در جهت تشدید کشمکش و تنش داستان باشند.
قاعده سوم: مکالمه باید هر شخص داستانی را متمایز از دیگر شخصیت ها معرفی کند. هر یک از ما متفاوت به نظر میرسیم. کلمات، اصطلاحات، حس تعبیرها، لهجه، سبک صحبت و افعال متفاوتی به کار میبریم. اینکه چه میگوییم و چگونه میگوییم منعکس کننده این است که ما واقعا چه کسی هستیم و اوضاع و احوال ما و سیستم ارزشی ما، گویش و گفتار ما را تعریف و تبیین میکند.
رابین کار
📚فنون آموزش داستان کوتاه
ترجمه و گردآوری: رضا فرد
@Writing_lovers
👍1
با استقبال گرم شما عزیزان از دورهٔ «حافظخوانی»، گروه دوم از هم اکنون آماده ثبت نام میباشد.
در این دوره با اندیشههای محوری در غزلیات حافظ آشنا میشوید و حضور در آن به یکی از الهام بخشترین و به یادماندنیترین تجاربتان تبدیل میشود. آیدی ما برای شرکت در دوره:
@Nevis_admin
@Nevis_admin
در این دوره با اندیشههای محوری در غزلیات حافظ آشنا میشوید و حضور در آن به یکی از الهام بخشترین و به یادماندنیترین تجاربتان تبدیل میشود. آیدی ما برای شرکت در دوره:
@Nevis_admin
@Nevis_admin
👍1
الهام گرفتن عالی است، اما نویسنده برای لحظات دیگر به تکنیک احتیاج دارد، در غیر این صورت باید خیلی منتظر بماند.
لئونارد برنشتاین
@Writing_lovers
لئونارد برنشتاین
@Writing_lovers
👍1
در نوشتن داستان، آنکس که نتواند صحنه را در ذهن مجسم کند، قادر به نوشتن آن نیز نمیباشد.
قبل از پرداختن به صحنه پردازی خوب است نگاهی به آنچه سنت صحنه پردازی است بیندازید و آن به کارگرفتن صحنه به وسیله داستاننویسان در آثار ادبی اولیه چون افسانهها، اساطیر، تمثیلات و قصه های بلند است.
جیمز هال
@Writing_lovers
قبل از پرداختن به صحنه پردازی خوب است نگاهی به آنچه سنت صحنه پردازی است بیندازید و آن به کارگرفتن صحنه به وسیله داستاننویسان در آثار ادبی اولیه چون افسانهها، اساطیر، تمثیلات و قصه های بلند است.
جیمز هال
@Writing_lovers
👍1
برای نشان دادن آنچه در حال نوشتنش هستید، به جهان عجله نکنید. صحبت در مورد یک متن ادبی نانوشته (یا ناتمام) باعث اتلاف انرژی میشود.
Egor Appolonov
@Writing_lovers
Egor Appolonov
@Writing_lovers
👍1
جملهای کلیدی داریم که میگوید هیچ داستانی یتیم نیست. یعنی امکان ندارد تو الان چیزی را بنویسی که صد در صد از خودت باشد. حتماً چیزی از آثاری که قبلاً خواندهای در آن هست. چهطور ممکن است نویسنده ایرانی داستان بنویسد، اما اوج و فرود داستانی را از فردوسی یاد نگیرد؟ چهطور ممکن است بیهقی نخواند یا جوامعالحکایات نخواند و افسانهها و اسطورههای کشورش را نشناسد؟
محمد محمدعلی
دست به دامان خرد جمعی
@Wrting_lovers
محمد محمدعلی
دست به دامان خرد جمعی
@Wrting_lovers
👍1