یک ضعف اولیه و قابل پیش بینی در کار نویسندگان تازه‌کار، هدایت خواننده در آغاز صحنه به بیراهه است. عبارات «هر خیابانی»، «هر وقت»، «در شهری» کافی نیست.

برای اینکه خواننده، مکانی را به خاطر بسپارد، باید آن را سه بار تذکر داد. مثل این مورد:«بالتیمور، صدفهای خوراکی، امواج خلیج، مریلند من!» با اینکه از چیزهای مختلف و ساده و معمولی نام برده شده، اما به مقصود رسیده‌ایم. با هدایت کردن خواننده با این کلمات، صحنه جا می‌افتد. اشخاص داستانی کشف می‌شوند و به ایفای نقش خود می‌پردازند.

شاید مطالعهٔ دقیق آثار شکسپیر و استفاده از تجارب او در به صحنه درآوردن قهرمان داستان و پروراندن سریع صحنه، برای هر نویسنده‌ای لازم باشد.

ساخت صحنه
جیمز. بی‌.هال

@Writing_lovers

پشت استعداد عادی‌ترین کلمات وجود دارند: نظم و انضباط، عشق، کمی شانس و اما بیشتر از همه استقامت

جیمز بالدوین


@Writing_lovers

📚 داستان| رابرت مک کی | فصل اول (۵)


🔹️ به نظرم دلایل اصلی خنثی بودن و خسته کننده بودن یک متن اینها هستند:
عدم تحرک، انگیزه‌های کاذب، شخصیت‌های اضافی، فقدان زیرمتن و وجود شکاف در داستان.


🔹️ یادمان باشد؛ استعداد ادبی کافی نیست. چیزی که برای دنیا خلق می‌کنیم و چیزی که دنیا از ما می‌خواهد، داستان است.

🔹️ حدود ۷۵٪ زحمت خلق یک فیلمنامه کامل، صرف آفرینش داستانِ آن می‌شود. داستان باید به این سوال‌ها پاسخ دهد:
شخصیت‌ها کی هستند؟
چه می‌خواهند؟
چرا آن را می‌خواهند؟
می‌خواهند آن را چگونه به دست آورند؟
چه مانعی بر سر راه دارند؟
برخورد آنها با این مانع چه عواقبی دارد؟


🔹️ طراحی داستان باعث بلوغ فکری و ژرف شدن نگاه نویسنده می‌شود و دانش او را نسبت به جامعه، طبیعت و سرشت بشر افزایش می‌دهد. به نظرم داستانگویی دو چیز می‌خواهد: تخیل قوی و ذهن تحلیلگر.


🔹️ داستان‌های عالی سینمایی با وجود تفاوت، در نتیجه کار مشترک‌اند. در همه آنها، بیننده هنگام ترک سالن می‌گوید: «عجب داستان فوق العاده ای!» آری، همه آنها در اساس یک چیزند. همگی جلوه‌ای از فرم جهانی داستان‌اند. فیلم‌هایی مانند:
سرگیجه، هشت و نیم، پرسونا، راشومون، کازابلانکا، حرص، عصر جدید، رزمنا و پوتمکین، مهاجمین صندوقچه گم شده، هانا و خواهرانش، نابودگر، سگدانی.

🔹️ همه هنرها بر اساس فرم جهانی خود تعریف می‌شوند. فرم جهانی در موسیقی، از سمفونی تا انواع راک و جَز، ثابت است. یا مثلاً در نقاشی، فرم جهانی ثابت است و همین فرم است که یک شاهکار نقاشی را از مجموعه‌ای خطوط بی‌معنا جدا می‌کند. در داستانگویی هم از زمان هومر تا برگمان، فرم جهانی ثابت مانده است و داستان را از اثری توصیفی و سرهم‌بندی شده متفاوت می‌سازد. فرم درونی در هر هنری ثابت است ولی در هر دوره و عصری به شکل خاصی ظهور می‌یابد.

🔹️ چیزی که نویسنده برای گفتن داستانی خوب به آن نیاز دارد، فرم است. فرم، همان فرمول نیست. در واقع داستان، پیچیده‌تر، رازآمیزتر و انعطاف پذیرتر از آن است که به قالب فرمول درآید.

🔹️ به عقیده من برای گفتن داستانی خوب، سه چیز نیاز داریم:
۱. استعداد: توانایی بیان ماجرا به شکلی که به ذهن کسی خطور نکرده باشد.

۲. نگاه عمیق: نگاه ویژه نویسنده به جامعه و سرشت بشر و دانش ژرف او از شخصیت ها و جهان داستان.

۳. مقدار زیادی عشق (به قول هالی و ویت برنِت)

🔹️ شما به دلایل زیر می‌توانید عاشق داستانگویی باشید:
۱. عشق به داستان: فردی هستید که فقط از طریق داستان گفتن می‌توانید حرف بزنید. شخصیت‌های داستان برایتان واقعی تر از مردم عادی هستند و دنیای داستان را عمیق‌تر از دنیای واقعی می‌دانید.
۲. عشق به درام: علاقه به حوادث و مکاشفات ناگهانی که باعث تغییرات عظیم در زندگی می‌شوند.
۳. عشق به حقیقت: اعتقاد به اینکه دروغ، هنرمند را فلج می‌کند و باید تمام حقایق زندگی تا مخفی‌ترین انگیزه‌های خود را مورد پرسش قرار داد.
۴. عشق به بشر: تمایل به همدردی با کسانی که رنج می‌کشند. رخنه به درونشان و دیدن جهان از منظر آنها.
۵. عشق به احساس: نیاز به درگیر شدن با احساسات جسمی و از آن مهم‌تر، احساسات درونی.
۶. عشق به رویا و خیال: لذت بردن از پرواز با بال‌های تخیل و خود را سپردن به آن.
۷. عشق به کمدی: لذت بردن از شوخی به عنوان عامل جبران کنندهٔ رنج‌ها و متعادل کننده زندگی.
۸. عشق به زبان: علاقه به اصوات و معانی، صرف و نحو.
۹. عشق به دوگانگی: استعداد در شناختن تضادهای زندگی و تردید دائمی در ظواهر امور.
۱۰. عشق به کمال: شورِ نوشتن و نوشتن و نوشتن و بازنویسی کردن برای رسیدن به کمال مطلوب در نویسندگی.
۱۱. عشق به یگانه بودن: داشتن جسارت و بی‌پروایی در مقابل ریشخندها.
۱۲. عشق به زیبایی: داشتن احساسی درونی که به خوب نوشتن، عشق می‌ورزد. از بد نوشتن بیزار است و تفاوت این دو را می‌داند.
۱۳. عشق به خود: قدرتی که نیازی به یادآوریِ آن نباشد و شما را از بابت نویسنده بودنتان مطمئن می‌سازد.


🖋 مصطفی پرنیان

هنرجوی فیلمنامه نویسی


#داستان
#رابرت_مک_کی
#محمدگذرآبادی
#نشر_هرمس
@Writing_lovers

فراخوان خاطره نویسی

دوستانی که در خصوص مهلت ارسال خاطره پرسیدند: تا روز دهم‌تیر فرصت ارسال خاطره به آیدی زیر وجود دارد:

@Nevis_admin

@Writing_lovers

بدترین چیز «شکست دوباره» نیست. بدترین چیز این است که «من دیگر نمی‌خواهم امتحانش کنم».


کارلوس کاستاندا


@Writing_lovers

ژانر را فراموش کن، کاری کن باورم‌ بشه

مارگارت اتوود

@Writing_lovers

یادداشت روزانه راهی برای پیداکردن خود


https://www.google.com/amp/s/ketabak.org/node/13028/amp

ایده کتابها از کجا می‌آیند؟


https://www.instagram.com/p/CPx_vLXhs1C/?utm_medium=share_sheet

تنها چیزی که عمیقا به نوشتن بهتر کمک می‌کند، تمرین و خودآموزی است.


تی ای واتسون



@Writing_lovers

هنر به ویژه نویسندگی، کار شبانه روزی است. هر روز باید نوشت. حتی زمان قدم زدن و غذا خوردن و ورزش کردن نباید از تفکر درباره کار هنریتان غافل باشید.

علی‌اشرف درویشیان

📚چگونه بنویسیم
کاظم رهبر

@Writing_lovers

رازها و نمادها و آموزه‌های شاهنامه

نیاکان ما چکونه زیستند و راز شادزیستن‌ها و سربلندی‌‌هایشان چه بود!؟

امروز باید بدانیم:
که گیتی به آغاز چون داشتند!؟
که ایدون به ما خوار بگذاشتند!!

شاهنامه پاسخگوی پرسش بالاست!
اگر رازهایش را به درستی شناخته و واکاوی شوند!

اتالار رازها و نمادها و آموزه‌های شاهنامه بازتاب‌دهنده برآیند پژوهش‌ها و کندوکاوهای گرداننده (سیروس حامی) از رازهای نهفته در ژرفای داستان‌های شاهنامه است و با نگاهی دیگرگون، شاهنامه را در جایگاه گزارش تاریخ راستین نیاکان می‌شناسد و می‌شناساند!

https://t.me/ShahnamehToosi

برای همه‌ نویسندگان یک نقطهٔ شروع وجود دارد که نباید نادیده گرفته شود: «استفاده از زبان و شایستگی‌های آن» و طبق یک سخن حکیمانه، «سبک» عبارت است از دانستن این موضوع که چه زمانی به قدر کفایت گفته شده است.



سبک شیوه بیان
هالی و وایت

📚فنون آموزش داستان کوتاه
ترجمه و گردآوری :رضا فرد


@Writing_lovers

نوشتن داستان از زبان دن براوون




@Writing_lovers

هنگامی که یک نویسنده می‌گوید که او بدون فکر کردن به قوانین کار می‌کند؛ این فقط بدان معنا است که او بدون اینکه بفهمد از قوانینی که می‌داند، استفاده می‌کند.


امبرتو اکو


@Writing_lovers

Nature stretcheth out her arms to embrace man, only let his thoughts be of equal greatness.

«طبیعت بازوانش را می‌گشاید تا آدمی را در آغوش کشد، بگذار تا اندیشه‌ی آدمی به همین اندازه بزرگ باشد.»

طبیعت
رالف والدو امرسِن
مترجم: علی‌رضا طاق‌دره

در دست انتشار

در این کانال، زبان انگلیسی را در شاهکارهای باشکوه ادبی دنبال کنید:
The Silk Road of the Mind
👇👇👇
https://t.me/thesilkroadofthemind
https://t.me/thesilkroadofthemind

برای یک هنرمند در زمینه‌ی شعر و قصه هیچ چیز کارسازتر از خواندن آن اثر به زبان اصلی نیست، هر نویسنده‌ای باید دست کم یکی از آثار داستانی بزرگ جهان را به زبان اصلی بخواند.


شاپور جورکش

📚گفتمان سکوت
شاهرخ تندرو صالح

@Writing_lovers

ما به فهرست درست‌ها و نادرست‌ها، بایدها و نبایدها نیازی نداریم، ما به کتابها، زمان و سکوت احتیاج داریم.


فیلیپ پولمن

از صفحه اینستاگرام مینیمال‌ها


@Writing_lovers