می‌دانید نوشتن برای من چه معنایی دارد؟
نوشتن، به طور جدی به تمرکز و زندگی من شکل می‌دهد. می‌دانم که وقتی می‌نویسم، از وقتی که نمی‌نویسم باهوش‌ترم؛ و همین‌طور وقتی می‌نویسم صادق‌ترم؛ و احتمالاً انسان مهربان‌تری هم هستم.

راسل بنکس


@Writing_lovers

‍ آدم تنها در بهشت هم باشد، به او خوش نمى‌گذرد، ولى کسى که به کتاب یا تحقیق علاقه‌مند است، هنگامى که به مطالعه یا تفکر مشغول است، جهنم، به تنهایى براى او بهترین بهشت‌هاست.


موریس مترلینگ


@Writing_lovers

شما ترجیح می‌دهید در چه مکانی بنویسید؟

نویسندگان بزرگ همواره عاداتی برای زمان و مکان نوشتن خود داشته‌اند. این عادات از فردی به فرد دیگر متغیر بوده است.

به طور مثال همینگوی صبح های زود برمی‌خاست و به نوشتن می‌پرداخت اما فلوبر شب ها می‌نوشت. هنری جیمز در حالی که قدم می‌زد ایده هایش را به منشی‌اش دیکته می‌کرد و سامرست موام در وان حمام به نخستین جملاتی فکر می‌کرد که می‌خواست بنویسد.

بعضی از نویسندگان هم عادت‌های عجیب و غریب‌تری برای نوشتن داشته‌اند. ناباکوف طی سفرهای جاده‌ای و در ماشین شروع به نگارش دست نویس کتاب لولیتا کرد و یا همینگوی درون کافه می نوشت.
نویسنده‌ای به نام پتر بیشزل در قطار می‌نوشت. او می نویسد:« من زیاد در قطار می‌نویسم. به جایی سفر می‌کنم، پیاده می‌شوم و بازمی‌گردم. اتفاق افتاده است که در یک روز سه مرتبه از جایی عبور کرده باشم.»

او دلیل انتخاب قطار را به عنوان اتاق کارش سر و صدا می‌داند و می نویسد:« من از سر و صدا خوشم می‌آید، زیرا کار کردن در آرامش برایم غیرممکن است. هیچ چیز در آرامش به ذهنم نمی‌رسد.»

مارکز این عادات را جنون نویسنده می‌داند. هر نویسنده سبک و سیاق خودش را دارد. سبک و سیاق شما چیست؟ یک روش برای خودتان انتخاب کنید و آن را به عنوان شیوه مخصوص خودتان به کار بگیرید. این کار به نوشتن تان نظمی دلنشین می‌دهد و برای نوشتن دلگرمتان می‌کند.


@Writing_lovers

بنویسید بهترین کتابی که اخیرا خوانده اید چه بوده؟ می‌توانید با اشاره به بعضی از جملات کتاب، آن را معرفی کنید؟


@Writing_lovers

«باید هر روز بنویسم و هیچ روزی را از دست ندهم. این کار بیش از آن که برای موفقیت در نوشتن ضروری باشد، یاری‌ام می‌کند تا مهار برنامه‌ی روزانه‌ام از دست نرود.»

 لئو تولستوی


@Writing_lovers

«‏جامعه‌ی بدون ادبیات، یا جامعه‌ایی که در آن ادبیات مثل مفسده‌ایی شرم آور به گوشه کنار زندگی اجتماعی و خصوصی آدمی رانده می‌شود و به کیشی انزوا طلب بدل می‌گردد، جامعه‌ایی است محکوم به توحش معنوی که آزادی خود را به خطر می‌اندازد.»

ماریو بارگاس یوسا


@Writing_lovers

چرا کتاب‌هایی که می‌خوانیم آنطور که باید، اثر گذار نیستند؟

کارل هیلتی می‌گوید:
«سواد از طریق خواندن بدست نمی‌آید بلکه بر اثر اندیشیدن به آنچه مطالعه کرده‌ایم، حاصل می‌شود.»

برای اینکه بتوانیم مطالعات‌مان را کاربردی کنیم و درباره‌ی آنچه می‌خوانیم بیندیشیم، شیوه‌های متفاوتی وجود دارد. یکی از مؤثرترین این شیوه‌ها، نوشتن راجع به مطالبی است که می‌خوانیم.

نوشتن به ما مجال می‌دهد تا راجع به آنچه می‌خوانیم، بهتر فکر کنیم. بنابراین اگر می‌خواهید کتابی را عمیقا یاد بگیرید، سعی کنید درباره‌ی آن بنویسید.

برای این کار می‌توانید از الگوی زیر استفاده کنید:

درباره‌ی هر سه صفحه‌ای که می‌خوانید، صد کلمه بنویسید. در این نوشته با استفاده از جملات خود کتاب، نظرتتان را راجع به آنچه خوانده‌اید، بنویسید.

باید بگویم استفاده از این الگو، هربار ترغیبم می‌کند تا بیشتر بخوانم و انرژی حاصل از آن، میل به بازگویی و روایت کردن نقطه نظراتم را به من می‌دهد.

شما هم بخشی از مطالعات‌تان را به این الگوی خواندن، اختصاص بدهید. این کار وقت زیادی از شما نمی‌گیرد و باعث می‌شود مطالعه‌ی اثر بخش‌تری داشته باشید.

نوشتن به شما کمک می‌کند تا به شکل عمیق‌تر و پایدارتری مطالب را یاد بگیرید. در حقیقت نوشتن با افزایش قدرت تجزیه و تحلیلتان به شما فرصت می‌دهد تا مطالعاتتان را کاربردی کنید.


@Writing_lovers

طبیعتاً آدمی که همه زندگی‌اش را نوشته همچنان می‌نویسد، حالا تا کی این متون بدل شود به ادبیات، چون هرچیزی که آدم می‌نویسد از جنس ادبیات نیست. برای اینکه ادبیات شود باید روی آن کار کرد تا انسجام پیدا کند و به قول معروف قوام یابد. اگر به زعم خودم ادبیات شد، خوب آن را منتشر می‌کنم.

ابوتراب خسروی


@Writing_lovers

جلو کلمه را نگیریم، بگذاریم جاری شود. کلمه را درست همان لحظه‌ای که به ذهن خطور کرد باید ثبتش کرد. سریع، خیلی سریع باید نوشت، قبل از اینکه لحظهٔ حضورش در ذهن را از دست بدهیم. من اسم این شیوهٔ نوشتن را گذاشته‌ام «ادبیات بی درنگ». این شیوه را پیش می‌برم، البته بدون تخطی از نظم طبیعی جمله. دشوارترین نوع نوشتن، دشواریِ آزاد نویسی، همین است. رنگ و بوی کلام - و کتاب – را باید آزاد گذاشت تا بتراود.

مارگریت دوراس


@Writing_lovers

‏همه جا به جستجوی آرامش بر آمدم و آن را نیافتم، مگر نشسته در کنجی، تک و تنها با کتابی کوچک.


توماس اِی. کِمپیس


@Writing_lovers

اگر می‌خواهید کمی بلندپرواز باشید...


«صرف‌نظر از اين‌كه به كجا می‌رويد و چه می‌کنيد، كل زندگی شما در محدودۀ مغزتان می‌گذرد.»
تری ژوزفسن

اگر می‌خواهید قدم محکمی بردارید و کمی بلند پرواز باشید، شاید پیشنهادهای زیر برایتان جالب باشد:

۱_ در صورتی که قصد خریدن کتاب‌های انگیزه بخش در زمینه‌ی نویسندگی دارید، کتابهای «جولیا کامرون» بهترین گزینه هستند.

۲_دیدن ویدئوهای انگیزشی «الیزابت گیلبرت» منابع الهام‌بخشی برای نوشتن و خلاقیت هستند. می‌‌توانید این ویدئوها را از آپارات تهیه کنید.

۳_زندگی نامه بزرگان را بخوانید. پیشنهاد می کنم از زندگی نامه‌ی دکتر حسابی شروع کنید. مطالعه‌ی شرح‌حال اشخاص برجسته‌ی تاریخ‌، دید وسیعتر و‌ دقیقتری به شما می‌دهد و ایده‌های خوبی برای رویارویی با موانع پیش‌رویتان، در اختیار شما می‌گذارد.

۴_ برای منظم کردن ذهنتان، شروع به نوشتن افکار تان کنید. این کار به زندگی شما نظم می‌دهد. لازم‌نیست به نوشتن اطلاعات جزئی روزمره‌ بپردازید بلکه اعمال و افکارتان را در سه ساعت مختلف و ‌مشخص روز، ثبت کنید.

این‌کار حس فوق العاده خوبی به شما می‌دهد. وقتی قرار بر این باشد که افکارتان را بنویسید، سعی می‌کنید در طول روز به چیزهای بهتری برای نوشتن فکر کنید، همین کار به خودی خود سبب ارتقا سطح زندگی‌تان و تمایز شما از دیگران می‌شود.


@Writing_lovers

‏هرآنچه باید گفته شود، پیش‌تر گفته شده اما از آنجایی که گوش شنوایی در کار نیست همه چیز باید دوباره گفته شود.


آندره ژید


@Writing_lovers

آدم اهل كتاب، هزاران زندگى را تجربه مي‌كند و کسی که مطالعه نکند، تنها یک‌بار زندگی می‌کند.



جورج مارتین

@Writing_lovers

کتاب‌ها جادوهای قابل حمل هستند.

استیون کینگ


@Writing_lovers

افراد زیادی را می‌شناسم که زندگی‌شان با خواندن یک کتاب تغییر کرده است، چه از طریق یک جمله جدید که آن‌ها هرگز نشنیده بودند، یا یک جمله قدیمی که آن موقع آماده شنیدنش بودند و این کلمات به آن‌ها آگاهی داده و زندگی‌شان تغییر کرده است.

جو ویتالی


@Writing_lovers

بدیهی است که هیچ نویسنده ی حرفه‌ای نمی‌تواند فقط هنگامی که دلش می‌خواهد بنویسد. اگر بخواهد تا پیدا کردن حال یا تا به قول خودش دریافت الهام منتظر بماند، خیلی منتظر می‌ماند و سرانجام یا کاری از پیش نمی‌برد یا چیز کمی به وجود می‌آورد.

ویلیام سامرست موام


@Writing_lovers

یک راز فراموش شده‌ی نوشتن



نوشتن، به افکارمان نظم می‌دهد.

نوشتن، باعث می‌شود به خودشناسی برسیم.

نوشتن، تسلط کلامی‌مان را افزایش می‌دهد تا بتوانیم بهتر و مؤثرتر با دیگران ارتباط برقرار کنیم.

نوشتن ما را به ایده‌های خوب می‌رساند و غیره


اینها چیزهایی است که درباره‌ی فواید نوشتن گفته‌اند، اما نکته‌ی مهمی وجود دارد که هر بار ترغیبم می‌کند تا نوشتن را به صورت جدی در برنامه روزانه‌ام قرار دهم.

بگذارید این نکته مهم را با بیان تجربه‌‌ای برایتان شرح دهم:

یک روز که از شلوغی و بی‌ثمری روزم ناراضی بودم و در عین حال هیچ‌ایده‌ای برای نوشتن نداشتم، دفتر یادداشتم را باز کردم و نوشتم: «من امروز یک صفحه هم نخواندم.» و جمله‌ی بعدی که بلافاصله نوشتم این بود: «از امروز حتی در سخت ترین شرایط روزی دو صفحه کتاب می‌خوانم.»

بعدها به این برنامه‌ی مکتوب که چندان هم بلند پروازانه نبود، پایبند ماندم و خواندن صدها صفحه کتاب، در روزهای شلوغ و زمان‌های به ظاهرسوخته، را مدیون نوشتن همان چند جمله هستم که بدون هیچ‌ایده‌ای در دفترم نوشتم.

شاید اگر انس با نوشتن نبود، نارضایتی آن روز ثمری جز اوقات تلخی برایم نداشت و هرگز تبدیل به انگیزه‌ای برای تغییر روند و بهبود اوضاعم نمی‌شد.

با نوشتن آن خطوط، هدفم برایم ‌عینی‌تر و شفاف‌تر شد. اغلب مردم برای روزشان برنامه ریزی ذهنی دارند اما اگر می‌خواهید موفق تر عمل کنید و متمایز باشید، بنویسید.

این کار کمک می‌کند تا اولویت ها را وارد زندگی‌تان کنید و ذهن‌تان را آماده می‌کند تا از فردی آماتور به یک‌حرفه‌ای تبدیل شوید.

خودتان را در اجبار نوشتن قرار دهید و هر روز ۵۵ کلمه بنویسید. از تأثیرات مثبت آن، غافلگیر می‌شوید.



@Writing_lovers