برای ورود به رازهای شگفت انگیز زندگی‌ام از دفترچه یادداشت استفاده می‌کنم. دفترچه‌ای که با خود حمل می‌کنم و معمولاً وقایعی را در آن شرح می‌دهم که هرگز رخ نداده‌اند و احتمالاً نمی‌توانستند رخ دهند.

اسکار وایلد

📚 اهمیت جدی بودن

@Writing_lovers

من به این دلیل موفق می‌شوم هر بار داستان‌های خوبی بنویسم که در اتاق دربسته می‌نویسم؛ در ذهنم و برای خودم و خوانندهٔ ایده‌آلم می‌نویسم.

دست از تلاش برای اینکه مورد پذیرش دیگرانی که علاقه‌ای به روند نوشتن‌تان ندارند، بردارید. از خودتان و نوشتن، در مقابل خوانندگان ایرادگیر و نظرات غیرکارشناسانه محافظت کنید و اجازه ندهید آنها دلسردتان کنند. اینکه مدام بخواهید خودتان را برای افراد غیر علاقمند، توضیح بدهید باعث می‌شود تا حد زیادی انرژی خلاق شما در مسیر اشتباهی هدر برود و در موقعیتی قرار می‌گیرید که دائم داستان و هدفتان را زیرسؤال می‌برید و احتمالا از خود می‌پرسید چه باید بکنید. پاسخ این است: تا جایی که می‌توانید به سرعت بنویسید و اولین نسخه دست‌نویستان را شروع کنید. اما در حین کار شاگرد باشید و بیاموزید و از کنجکاوی بیشتر درباره ابزارها و امکانات کارتان دست برندارید.

استیون کینگ

@Writing_lovers

ممکن است از پیدا کردن کتاب های کودکان در قفسه کتاب هایم بسیار متعجب شوید. در واقع از میان کتابهایی که نوشته‌ام علاقه کنونی‌ام نسبت به کتاب هایی است که برای جلب توجه و خواندن بچه ها می‌نویسم. من صدها نامه شیرین و زیبا از طرف پدر و مادران دریافت می کنم که از من برای اینکه فرزندشان را وادار به کتاب خواندن کردم، تشکر می‌کنند.

جیمز پترسون

@Writing_lovers

یک مونولوگ طولانی


ادوارد راب الیس در ۱ دسامبر ۱۹۳۲ می‌نویسد:«عصر امروز راس به من گفت: «نگه داشتن دفترچه خاطرات کاری است که از یک آدم فوق العاده خودخواه برمی‌آید.‌‌» من هم ناخودآگاه شروع به دفاع از خودم کردم و چندین دلیل آوردم «فرصتی برای تمرین نوشتن»، «فرصت تجزیه و تحلیل خودم»، ارزش یک دفتر خاطرات به عنوان «یک منبع مرجع»

در نوامبر ۱۹۳۷ می‌نویسد: «نوشتن خاطرات روشی است که با آن خودم را از جنون نجات دادم. این واقعیتی است که در تمام زندگی سعی کرده‌ام با خودم ارتباط برقرار کنم و دفتر خاطرات من گواه این تلاش است. زندگی من یک مونولوگ طولانی بوده و من فقط در صورتی عصبانی می‌شوم که هرگز نتوانم با خودم صحبت کنم.»

(دفتر خاطرات قرن. ادوارد راب الیس. ۲۰۰۸)

ادوارد راب الیس روزنامه نگار آمریکایی است که دفتر خاطرات خود را از نوجوانی آغاز کرد و تقریباً بیش از ۷۰ سال هر روز نوشت و برای هر سال یک جلد را پر می‌کرد. دفتر خاطرات او به عنوان طولانی ترین دفتر خاطرات جهان، در کتاب رکوردهای گینس ثبت شد و مملو از جزئیات زندگی و با 37.5 میلیون کلمه در سال شناخته شده است.‌

@Writing_lovers

معمای حافظ
کارگاه نقد و واکاوی سخن و اندیشه ی حافظ شیرازی با بررسی جهان بینی و بن مایه های اندیشه ی حافظ در دوسطح مقدماتی و پیشرفته به شکل حضوری و غیر حضوری برگزار می گردد.
برای دریافت اطلاعات بیشتر به صفحه ی شخصی در تلگرام مراجعه یا با شماره ی زیر تماس حاصل نمایید
۰۹۱۱- ۱۸۵-۳۲-۷۳
آغاز کارگاه : ۲۵ اردیبهشت
آموزگار : وارش پارسی

@kheradnameh2

@Irnika

هیچکس بدون داشتن برنامه‌ای دقیق و مشخص و بی‌رعایت نظم و‌ترتیب در کارها، موفقیتی به دست نخواهد آورد. کار هنری بخصوص نویسندگی، یک کار شبانه روزی است هر روز باید نوشت. شما حتی زمانی که قدم می‌زنید، غذا می‌خورید یا ورزش می‌کنید،‌ نباید از تفکر درباره کار هنری غافل باشید.


علی اشرف درویشیان

@Writing_lovers

داستان با خشت و آهن و میلگرد نوشته نمی‌شود، با کلمات و جملات ساخته می‌شود. اگر زبان و کلمات را نشناسیم، اگر موقع نوشتن یک جمله در گردنه‌های نثر نتوانیم در ذهن خودمان چندین مترادف برای کلمه‌ای حاضر کنیم و بعد بین‌شان بهترین را انتخاب کنیم، نتیجه‌اش یک نثر کلیشه‌ای و روزنامه‌ای خواهد بود. داستان با زبان و فرم زبان ساخته می‌شود.


شهریار مندنی‌پور

@Writing_lovers

قدرت تخیل و آموزه‌ای از ادبیات کلاسیک فارسی



جوزف کارول می‌گوید: «خواندن داستان‌ها چیزهای زیادی در مورد افراد دیگر به ما می‌آموزد و تمرینی عملی برای همدلی با دیگران است.»

نیما هم در «حرف‌های همسایه» می‌نویسد:
«عزیز من! باید بتوانی به جای سنگی نشسته، ادوار گذشته را که توفان زمین با تو گذرانیده، به تن حس کنی. باید بتوانی یک جام شراب بشوی که وقتی افتاد و شکست، لرزش شکستن را به تن حس کنی. باید به مزار مردگان فرو بروی، به خرابه های خلوت و بیابان های دور بروی. به تو بگویم تا اینها نباشد، هیچ چیز نیست. گاه باید در خود آن قرار گرفت و با چشم درون آن به بیرون نگاه کرد و با آنچه در بیرون دیده شده است، به آن نظر انداخت.

باید بارها این مبادله انجام بگیرد تا به فراخور هوش و حس خود و آن شوق سوزان و آتشی که در تو هست، چیزی فرا گرفته باشی. دیدن در جوانی فرق دارد تا در سن زیادتر. دیدن در حال ایمان فرق دارد با عدم ایمان. دیدن برای این که در آن بمانی با دیدن برای این که از آن بگذری. دیدن در حال غرور، دیدن به حال انصاف، دیدن در حال وقعه، دیدن در حال سیر، در حال سلامتی و غیر سلامتی، از روی علاقه یا غیر آن. دنباله حرف را دراز نمی کنم. تو باید عصارهٔ بینایی باشی. بینایی‌ای فوق دانش، بینایی‌ای فوق بینایی‌ها. تو باید بتوانی بدانی چنان بینایی‌ای هست و به زور خلوت، بتوانی روزی دارای آن بینایی باشی.»

نویسنده باید بتواند از دریچه نگاه بسیار کسان به جهان بنگرد و فقط در این صورت است که می‌تواند نگاهی جامع به مسائل داشته باشد و به مخاطبانش برای شناخت و درک بهتر زوایای جهان پیچیده آدم‌ها، یاری برساند. یکی از شاهکارهای شعر فارسی در این زمینه، غزلی_داستانی از سنایی است که از زبان ابلیس روایت می‌شود. این یکی از شعرهای مورد علاقه من از میان اشعار کلاسیک هست که امیدوارم شما هم از خواندنش لذت ببرید.

https://ganjoor.net/sanaee/divans/ghazal-sanaee/sh135/

✍معصومه حامی‌دوست


@Writing_lovers

کتابخانه،‌ معبد یادگیری است و یادگیری بیشتر از جنگ موجب آزار افراد شده است.

کارل رولن

@Writing_lovers

هنگام نوشتن، اغلب قسمت‌ها را با صدای بلند می‌خوانم. گوش یک سانسور خوب است. من هرگز به یک‌ عبارت یا به یک نوشته اعتماد نمی‌کنم مگر وقتی که دریابم آنچه‌ نوشته‌ام، برای همه قابل درک است.


ارنست همینگوی


@Writing_lovers

وقتی نوشته‌ای از تو رد می‌شود یا به شدت مورد نقد قرار می‌گیرد، نااميد نشو و در مورد خودت قضاوت نکن. این چیزی است که هر نويسنده‌ای با آن روبرو می‌شود.

يک نکته ساده:
يک پاراگراف ديگر بنويس یک مشکل را حل کن، یک قسمت تازه ایجاد کن. لازم نیست بلافاصله مشکل را در مقیاس جهانی حل کنی و اگر در یک نقطه گیر کرده‌ای، تمام متن خود را قضاوت نکن.

ولادیمیر باگنکو

@Writing_lovers

به‌ خواننده خود‌‌ اعتماد کنید، سعی نکنید همه چیز را توصیف کنید. اشاره کنید و آنها با استفاده از تخیلات‌شان شما را دنبال می‌کنند. بعضی اوقات می‌توانید ردی از نان بگذارید و خوانندگان، شما را دنبال می‌کنند و در جنگل گم نمی‌شوند.

پائولو کوئیلو

@Writing_lovers

هر کتاب خوب یک تجربهٔ فشرده از یک نویسنده است؛ جهان‌بینی فردی هنرمند، نگرش او در زمینهٔ انگیزه‌ها و چگونگی بروز چیزها در جهان. هر نویسنده طرحی از نظم پنهان جهان ارائه می‌کند. او باید فرمی را که بی‌شباهت به فرم دیگران است، طراحی کند. طرحی که آشکارا متعلق به خود او است اما داستان صرفا چیزی نیست که باید بگویید بلکه نحوهٔ بیان را هم شامل می‌شود. در حقیقت وقتی شما با شکل داستان بازی می‌کنید، محتوای فکری و عاطفی آن رشد می‌کند.


رابرت مک‌کی

@Writing_lovers

من معتقدم اگر اثر درخشانی جایی چاپ شود راه نفوذ و ارائه‌ خودش را از در بسته و پنجره کور هم پیدا می‌کند.




احمد شاملو


@Writing_lovers

روز ناگهان باشکوه می‌شود. درخت‌های اکتبر زیر نور خورشید می‌درخشند، رنگ‌ها شورش می‌کنند: سرخها و قهوه‌ای‌های بی‌قرار. گاهی باد برمی‌خیزد، یک دسته پرنده را به پرواز در می‌آورد، برگها را در هوا و در میانه بزرگراه می‌رقصاند. از علفزار بزرگی که گاوهایش با سستی لم داده‌اند و علف نشخوار می‌کنند می‌گذرم. 

📚من پنیرم

رابرت کو‌رمیه

رابرت کورمیه از نویسندگانی است که برای رده سنی نوجوان می‌نویسد و من همیشه از خواندن نثرش کیف می‌کنم. نویسند‌گان محبوب، همیشه رؤیای نوشتن برای کودکان و نوجوانان را دارند اما بعضی از نویسندگان مثل کورمیه، هیچوقت نوشتن در این حال و هوای دوست‌داشتنی را ترک نمی‌کنند و با نثر شیرین و صمیمی‌شان، مخاطبین را با هر سنی تحت‌تأثیر قرار می‌دهند و آثاری جاودانه خلق می‌کنند.

✍معصومه حامی‌دوست

@Writing_lovers