وقتی قلم در دست دارم برای دوستان یا حتی خودم نمی‌نویسم، برای نوشتن می‌نویسم و برای لذت نوشتن. اگر به فکر بیفتم که فلانی چه خواهد گفت، یا آدم‌های غریبه چه نظری خواهند داشت، دستم از کار می‌افتد.


یودورا ولتی

@Writing_lovers

آموزش فیلمنامه نویسی

درس چهارم: روحیه تدافعی نویسنده


@Writing_lovers

«نوشتن یک رمان، به معنای پیدا کردن راههای متعدد زنده ماندن است.»

این جمله را مادلین تین گفته است. من هم وقتی تلاش می‌کنم بنویسم به دنبال چیزی هستم که جانم را نجات بدهد. مفهومی الهام بخش، راهی نرفته و مسیری کمتر پاخورده، ماجرایی فراموش شده، سخنی شفابخش و دنیایی تازه...

برای این به آب و آتش می‌زنم؛ وسوسه می‌شوم برگردم و همه کتابهای دنیا را بخوانم و آن وقت بیایم سراغ نوشتن. اما تنظیم زمان نوشتن وادارم می‌کند بنشینم و با خالی بودن خودم رویارو بشوم و فقط آن وقت است که نوشتن در یک لحظه مانند شعبده بازی، خرگوش سفید معنا را از درون کلاه خالی سیاه ظاهر می‌کند.

✍ معصومه حامی‌دوست

@Writing_lovers

نوشتن رویدادها و خاطرات، یکی از بهترین راه های شناخت خود است. خانم سندی گراسون در کتاب جرنال نویسی، روشی را برای ارتباط با خرد درونی معرفی می کند و آن را یکی از تسریع کننده‌های فرایند خودشناسی می‌داند.

نمی خواهم در مورد ... بنویسم." این روش نوشتن در واقع حیله ایست برای ناخودآگاه‌تان، تا از حفاظت شما در برابر احساساتی که در زیر سطح مخفی شده اند، دست بردارد و اجازه دهد تا خود واقعی تان بر روی کاغذ سفید، نقش ببندد . 

به‌طور مثال:
نمی خواهم در مورد ....بنویسم

ساعت را برای ده دقیقه بعد کوک کنید و هرچه که به ذهن تان آمد بنویسید. مهم این است که صادق و آسیب پذیر باشید. در مورد سخت ترین چیزهایی که بنظرتان می آید، بنویسید.


@Writing_lovers

اهمیت واقعی مطالعه این است که در فرایند نویسندگی، نوعی سهولت و شناخت ایجاد می‌کند. مطالعهٔ دائم شما را به فضایی می‌کشاند که با اشتیاق و بدون خودآگاهی می‌نویسید. ضمنا دانش شما را توسعه می‌دهد که چه کاری باید انجام بدهید و از انجام چه کاری پرهیز کنید. چه چیزی مبتذل و چه چیزی خوب است. چه چیزی مؤثر و چه چیزی روی صفحه کاغذ بی مورد است. هر چه بیشتر بخوانید، ضعف نگارشتان کمتر خواهد شد.


استیون کینگ

@Writing_lovers

ادبیات یعنی چه؟ یعنی جمله بندی! البته هر ساختار قشنگی هم اسمش ادبیات نیست اما هرچه می‌خواهید بگویید اول باید راه درست گفتن‌ش را پیدا کنید.


ابراهیم گلستان

@Writing_lovers

آنچه در آغاز نیاز دارید، این است که بنویسید تا راهی پیدا کنید که زنده بمانید و بنویسید. چیز دیگری نمی‌توان گفت. در ابتدا نباید زیاد وسواس به خرج بدهید چراکه کتابی که آرزو داشتید هیچگاه به دست نمی‌آید. اگر کتابی شما را از جایی به جای دیگر برد و چیزی دیدید که قبلا ندیده بودید به نقطه درستی رسیده‌اید و این مایه دلگرمی است و نوشتن دارد کارش را درست انجام می‌دهد.

جیمز بالدوین

https://www.instagram.com/p/CNILTmkhNCW/?igshid=eizcffr17dfd

آموزش فیلمنامه نویسی

درس پنجم: نقطه اوج


@Writing_lovers

فهمیده‌ام انسان وقتی رشد می‌کند که با ترس خود صمیمی باشد. من همیشه آگاهانه از خودم می‌پرسم مکان‌هایی که از آنها ترسیده‌ام، کجا هستند؟ بعد آزمایش‌هایی برای مواجهه با این ترس‌ها تنظیم می‌کنم. اگر به جنگجویان نگاه کنید، می‌بینید که به نبرد می‌روند، می‌ترسند و ادامه می‌دهند و این‌طوری قهرمان می‌شوند. هیچ‌کس قهرمان به دنیا نیامده، ما قهرمانی را به دست می‌آوریم. بنابراین هرچه بیشتر با ترس‌های خود روبه‌رو شوید، بیشتر قدرت خود را از ترس‌های خود پس می‌گیرید. همه تغییرات در ابتدا سخت هستند، اما در پایان پرزرق‌وبرق.

رابین شارما

@Writing_lovers

معتقدم روزهای شما هر کدام یک زندگی در مقیاس کوچک آن هستند. اگر هر روز یک‌درصد بر پیشرفت‌های خود تمرکز کنید، با گذشت زمان منجر به نتایجی انقلابی می‌شود. بنابراین هر روز با وسواسی شدید روی پیشرفتم، کتابم، پیامی که دارم و حرفه‌ام متمرکز شدم. روزها و هفته‌ها و مثل برق و باد سال‌ها گذشتند و من توانستم جنبشی میلیونی اطراف این پیام ایجاد کنم. اما این اتفاق در یک لحظه رخ نداد.

شما می‌بینید که بسیاری از افراد بهانه می‌گیرند: «به این دلیل نمی‌توانم دوره آنلاین را تحمل کنم. به آن دلیل نمی‌توانم کتاب بخوانم. به فلان دلیل نمی‌توانم به سمینار بروم.» می‌گویند «نمی‌توانم کار پیدا کنم یا نمی‌توانم در حرفه خود در جهان اول باشم» و روزانه هفت ساعت به گشت‌وگذار در اینترنت می‌گذرانند.

رابین شارما

@Writing_lovers

می‌نویسیم تا به یاد بیاوریم.

می‌نویسیم تا فراموش کنیم.

می‌نویسیم تا به یقین برسیم.

می‌نویسیم تا مردد شویم.

می‌نویسیم تا تنها شویم.

می‌نویسیم تا از تنهایی بدرآییم.

می‌نویسیم تا درک شویم.

می‌نویسیم تا درک کنیم.

می‌نویسیم تا زنده بمانیم.

می‌نویسیم تا در لحظه باشیم.

نوشتن مانند عشق پراز احساسات متضاد است. همزمان آب و آتش است. مارا می‌کشد و نجات می‌دهد. یاری‌مان می‌دهد تا خودمان را بشناسیم و تصویری از خودمان بر جا بگذاریم. دفترچه‌ای تهیه کنید. اتفاقات، افکار و تلاش‌های روزانه‌تان و هر چه که روزانه می‌آموزید یا شما را به هیجان آورده یا خوشحال کرده را یادداشت کنید. داستان زندگی شما ارزشش را دارد.

✍ معصومه حامی‌دوست

@Writing_lovers

آموزش فیلمنامه نویسی

درس ششم: شروع داستان

@Writing_lovers

ده توصیه از رابین شارما

نویسنده کتاب «باشگاه پنج صبحی‌ها»


۱. کتاب «نبرد هنرمند» را بخوانید.

۲. فیلم «مشت زن» را ببینید. این فیلم زیبا پر از نکات و مفاهیم ارزشمند است.

۳. هر آخر هفته ۶۰ دقیقه یا کمتر وقت بگذارید و برای هفته پیش رو برنامه ریزی کنید.

۴. با ارزش‌ترین ساعات خودتان را (معمولاً صبح‌ها) صرف انجام کارهای بی‌ارزش نکنید.

۵. امسال خودتان را از شر نیاز به دوست داشتن آزاد کنید.

۶. هر شب از خودتان بپرسید پنج اتفاق خوبی که امروز برایم افتاد چه بود؟

۷. به جزییات تو‌جه کنید. این تفاوت افراد حرفه‌ای و افراد معمولی است.

۸.پروژه‌ای که بیشتر از همه می‌ترساندتان همان پروژه‌ای است که اول باید انجامش دهید.

۹. رسالت شما ادامه دادن راه رهبرانی است که پیشاپیش شما بوده‌اند.

۱۰. یک مربی شخصی استخدام کنید تا شما را به بهترین شکل زندگی تان برساند. این کاری است که سوپراستارها انجام می‌دهند.


@Writing_lovers

برای اینکه یک نویسنده باشید باید از تنها بودن لذت ببرید.


مارکوس زوساک

@Writing_lovers

از من می‌پرسید چطور می‌توان داستان نوشت؟ یک بار دختر خانمی آمد نزد من که می‌خواست داستان نویس بشود و می‌خواست راهنمایی‌اش کنم. به او گفتم کاری دشوار است اما ناممکن هم نیست شرط کوچک و‌نخست این است که بروی در کتاب‌ها بگردی و ببینی آنچه تو خیال داری بنویسی قبل از تو نوشته نشده است. دانستن آنچه پیش از ما انجام داده‌اند طریق درست و لازم است. به این ترتیب مؤکد می‌کنم آموختن و آموختن و آموختن. آزمودن و آزمودن و آزمودن. کار ورزیدن، ورزیدن و ورزیدن ... تا بتوانی قریحه خود را بشناسی.

محمود دولت ‌آبادی

@Writing_lovers

معرفی کتاب‌های خوب برای نوجوانان

چرا طیف وسیعی از مخاطبان کتاب‌های نوجوانان، بزرگسالان هستند؟
«جان گرین» معتقد است شخصیت های نوجوان این فرصت را به او می دهند که احساسات را به شکلی کاملاً متفاوت بیان کند. نوجوانی همان دوره ای است که اولین هایمان را تجربه می کنیم: اولین بوسه ها، اولین رانندگی، اولین شکست. او می گوید: «شدت تأثیرگذاریِ اولین بار خیلی زیاد است. دومین بار، این شدت را ندارد.»

https://www.iranketab.ir/blog/young-adult-literature

*سایت ایران کتاب از معدود سایت ‌هایی است که مقالات ارزشمند و اطلاعات مفیدی درباره دنیای کتابها دارد.
@Writing_lovers