زندگی آرام و نوشتن معمولاً مفاهیمی ناسازگار باهم است و کسانی که برای یک زندگی آرام تلاش می‌کنند، بهتر است نویسنده نشوند.


ریونوسکه اکوتاگاوا

@Writing_lovers

باید خود را با مسیر رودخانهٔ داستانمان هم طراز کنیم، با بستر رودخانه ضمیر ناخوداگاهمان، خاطراتمان و احساساتمان و زندگی شخصیت‌های داستان‌مان که می‌توانند در ما جریان یابند. زمانی که ما برخلاف جریان آب در تلاش‌یم، باید بنشینیم، نفس عمیق بکشیم و خود را آرام کرده، آستین‌ها را بالا بزنیم و دوباره آغاز کنیم.

آن‌لموت

📚پرنده به پرنده

@Writing_lovers

تجربه خواندن


زمانی کتابی تصوراتم از نوشتن را تغییر داد و به من کمک کرد تا در نوشتن دست از محافظه‌کاری بردارم. این کتاب «پستچی» چیستا یثربی بود. روزی که خواندن آن را به پایان رساندم داستان‌هایی درباره آدمهای پیرامونم نوشتم و با جسارت بیشتری از آنها حرف زدم.

به گفتهٔ مری هیگینز کلارک:
«اگر کسی با من غیر دوستانه رفتار کند، من فقط او را در کتاب بعدی‌ام قربانی می‌کنم.»

خواندن این کتاب یک آموزه مهم برای نویسنده دارد: برای نوشتن لازم است دست از محافظه‌کاری برداریم و به آدمها و رفتارهایشان از وجهی دیگر نگاه کنیم. چنانکه استیون کینگ زمانی گفته بود: «اگر می‌خواهید به صادقانه‌ترین شکل ممکن بنویسید، بدانید که دیگر عضویت شما در جامعه آداب‌دانان به پایان رسیده است.»

*نکته این است ‌که کتاب پستچی زمانی باعث تغییر نگرش من شد؛ کتاب متحول کننده هر فرد با دیگری فرق دارد. بنابراین به‌سفر در جهان کتاب‌ها بپردازید و کتاب‌های کلیدی خودتان را پیدا کنید؛ کتابی‌هایی که باعث وسعت دیدتان بشود و تجربه های تازه‌ در اختیارتان قرار بدهد.


✍ معصومه حامی‌دوست
@Writing_lovers

ما نویسنده‌ها در واقعیت و خیال زندگی می‌کنیم. هر داستان هم ترکیبی از خیال و واقعیت است. آدم‌هایی که هنری دارند ممکن است در زندگی در شرایط روزمره و دشواری قرار بگیرند اما با پناه بردن به نوشتن خودشان را نجات می‌دهند و به خلق آدم‌هایی می‌پردازند که برایشان جالب‌تر از آدم‌های اطراف‌شان است.

گلی ترقی

@Writing_lovers

نویسنده‌ای می‌نویسد و نویسنده دیگری لذت می‌برد.


لذت بردن سرچشمه موفقیت است. این موضوع نه فقط در نوشتن، بلکه به طور کلی در خلاقیت اهمیت دارد. اگر نویسنده‌ای نوشتن را دوست داشته باشد و این باعث لذتش شود، قادر خواهد شد تا بر موانع موجود در راه رسیدن به رویای خود غلبه کند.

اما این هرگز به معنای آسان بودن نوشتن نیست.

ممکن است اولین تلاش‌ها برای نوشتن بسیار ناچیز‌ بنظر بیاید. در این مواقع کلمات مانند سربازان نافرمان، از نشستن در سرجایشان امتناع می‌کنند. جملات فقط توی ذهنمان زیبایند و روی کاغذ وحشتناک به نظر می‌رسند.

این آسان نیست؛ اما اگر در مواقع سقوط بلند نشوید، هرگز راه رفتن را یاد نمی‌گیرید. نکته اصلی این است که باید به کار خودتان ادامه دهید تا بتوانید به تدریج به عنوان ژنرال احترام سربازان خود را بدست آورید و آن وقت است که سرخوشی را در نوشتن‌ تجربه می‌کنید.‌

من چرا می‌نویسم؟
شما به‌ این دلیل نمی‌نویسید که به‌آن نیاز دارید بلکه به این دلیل می‌نویسید که دوستش دارید.


پل لاگتین
@Writing_lovers

‏✍تمرین:

در این مورد آزادانه بنویسید:

اول صدای ماشین‌ها بود و گاهی صدای آدم‌ها که کاری به کار ما نداشتند. صدای همهمه‌ای از دور می‌آمد...

#نوشتن

@Writing_lovers

نويسنده صد صفحه می‌خواند و يک صفحه می‌نويسد. او نياز به تربيت کردن ذهنش دارد؛ برای داستانی ديدن همه چيز.


عباس معروفی

@Writing_lovers

‏✍تمرین:

در این مورد آزادانه بنویسید:

خاطراتش از روزی شروع شد که او را دیده بود که مثل سایه از لابه لای سروها بیرون آمده...

#نوشتن

@Writing_lovers

اگر بی‌بهره از شور و عشق و لذت می‌نویسی، نیمچه نویسنده‌ای؛ یعنی یک چشمت متوجه بازار فروش و استقبال مشتری است و یک گوش را چنان به محافل آوانگارد سپرده‌ای و از خودت چنان غافلی که دیگر خود را به جا نمی‌آوری، چون که نویسنده قبل از هر چیز باید برانگیخته شده باشد، باید آکنده از تب و شوق باشد. آخرین بار کی قصه‌ای نوشتی که عشق یا نفرت راستینت بر صفحه ی کاغذ راه پیدا کرد؟ آخرین بار کجا جرأت یافتی تا اعتقادهای شدید مطلوبت را رها کنی تا همچون صاعقه بر صفحه کاغذ بکوبند؟ بهترین و بدترین چیزها در زندگی‌ات چیست و کی خیال داری آن ها را به زمزمه یا فریاد ادا کنی؟

ری برادبری

📚ذن در هنر نویسندگی

@Writing_lovers

من توسط ارواح گمراه احاطه شده‌ام. رویاهای شکست خورده، هذیان‌ها، کابوس‌ها و همه چیزهایی که در زندگی بر من می‌گذرد. اشتباه نکنید آنها مرا عذاب نمی‌دهند بلکه تنها چشم‌اندازی برای دیدن هستند.

ناباکوف

@Writing_lovers

معرفی داستان‌های طنز

@Writing_lovers

نمی‌توانم بخوابم. یک بی‌ثباتی عجیب درونم را فراگرفته. هیولایی را در سرم حمل می‌کنم که بدون نوشتن نمی‌توانم خودم را از آن آزاد کنم.

کافکا

📚خاطرات


@Writing_lovers

خاطرات می‌توانند ما را شکنجه دهند و بیمار کنند. نوشتن به من کمک می‌کند تا خاطرات شخصی خود را غیرشخصی کنم و صورت عام به آن‌ ببخشم و آن‌ها را بیشتر به عنوان تجربه‌های کلی یک نسل در نظر بگیرم. 

بختیار علی
@Writing_lovers

چگونه می‌توان از دام ترسها رها شد و به نوشتن ادامه داد؟


شما باید نکته اصلی را درک کنید، هرگز بار اول کتاب کامل و بی‌عیبی نخواهید نوشت. آنچه می‌نویسید از نظر دستور زبان و کلمات می‌تواند هیولاوار و ترسناک باشد. اما با نوشتن آن و نگاه کردن به گذشته، خواهید فهمید که نوشتن آن چقدر مهم بوده است. از آنجا که آن یک تجربه مهم است، تنها چیزی که است در روند نوشتن اهمیت دارد.

با نوشتن هر اثر، یک قدم به یک کتاب خوب نزدیک خواهید شد و سپس به بهترین می‌رسید. همیشه داشتن یک کار تمام شده با نمره C بهتر از یک پیش نویس ناتمام با نمره A است. نکته اصلی این است که در روند نوشتن، به طور مداوم کتاب های جدید بخوانید، سعی کنید از تکنیک‌های جدید نوشتن استفاده کنید، عمیق تر در مورد طرح فکر کنید. از این گذشته ، هیچ کس قول نداده که این مسیر با گلبرگهای گل سرخ و آب نبات فرش شده است.

و سرانجام یک نقل قول:

ابتدا خلق می‌کنید و فقط پس از آن است که احساس می کنید آماده نوشتن هستید. ابتدا خلق می‌کنید و فقط پس از آن متوجه می‌شوید که دارید چه می‌کنید. ابتدا خلق می‌کنید و فقط پس از آن می‌فهمید که نتیجه پروژه شما چیست.

ایرن مونت

@Writing_lovers

‏✍تمرین:

در این مورد آزادانه بنویسید:

زن، بیست قدمی مانده راهش را کج می‌کند سمت دیوار دیگر کوچه. نگاهش مثل کبوتری زخمی مضطرب است ...

#نوشتن

@Writing_lovers

می‌گویند بالزاک از هر حادثه یا شخصیت جالبی که می‌دیده است یادداشتی بر می‌داشته، در نتیجه انبوه این همه یادداشت را در خلق کمدی انسانی خود، به عنوان مواد خام به کار می‌گرفته، یادداشت های کامو، طرح‌های اولیه داستان‌هایش که در لحظات اضطراری ثبت می‌شده نشان دهنده آن است که او نیز نمی‌خواسته تفکرات اولیه اش نیست و نابود شود. کافکا نیز چنین بوده است. از سوی دیگر، نامه‌های نویسندگان، سبب می‌شده است تا نویسنده به افکار و اندیشه‌های خود سمت و جهت بدهند. این‌ها و بسیار نمونه‌ها که آثار داستانی نویسندگان محسوب نمی شوند، نشان دهنده این است که یک نویسنده حرفه‌ای نباید با دست خالی و یا تنها به کمک حافظه به مصاف لحظه خلق برود. من نیز خواسته‌ام و حتی سعی کرده‌ام که مثلا وقتی یکی چند خوابم را به عنوان تمرین هم شده بنویسم یا خواب های دیگران و برخورد با این و آن را. اما عدم اطمینان و حتی تنبلی سبب شده است تا من تنها متکی به خاطره باشم و یا انبوه دست نوشته های داستان های نیمه تمامم و اغلب پریشان اینجا و آنجا فراموش شوند یا به مرور ایام از حيز انتفاع بیفتند. تمام یادداشت‌ها و طرح های اولیه شازده احتجاب و تحقیقات پراکنده راجع به دوره قاجاریه سوزانده و یا دور ریخته شدند. انگار وقتی کاری به انجام می‌رسد باید همه گذشته اش پاک شود و اینها از نظر شخصی هم شده مانع آن شده است که آدم به عنوان یک نویسنده حرفه ای با کار نویسندگی روبه رو شود.

هوشنگ‌ گلشیری

📚همراه‌با شازده احتجاب

@Writing_lovers

نباید صرفا یک آماتور آخر هفته‌ای باشید. یعنی نمی‌شود به نویسندگی مصمم باشید و فقط تعطیلات آخر هفته را صرف نوشتن کنید.

کارولینا گارسیا


@Writing_lovers

خواننده را دستگیر کنید.

من خواندن را دوست دارم. بعضی از نویسندگان، توجه‌ام را جلب می‌کنند، اما گاهی اوقات کتابهایی هستند که باعث می‌شوند از روی خستگی شروع به گشت و گذار در سایت‌ها ‌کنم.
اگر شما نتوانید از همان ابتدا علاقه‌ مخاطب را به خود جلب کنید خوانندگان کتاب را رها می‌کنند. به همین دلیل مهم است که از همان زمانی که صفحه اول کتاب‌تان را باز کردند دستگیرشان کنید. من برخی از نکات مهم و کابردی در این مورد را با شما به اشتراک می‌گذارم:

• سرعت بخشیدن: سرعت را بالا ببرید و جریان افکار را افزایش دهید. اگر شما در حال نوشتن یک داستان کوتاه هستید باید سرعت را تا پایان حفظ کنید اما در رمان‌ در بخش‌هایی نیاز به استراحت خواننده و سپس «سرعت» دوباره دارید.

• جملات طولانی و پیچیده را به جملات کوتاه تبدیل کنید.

• پاراگراف‌بندی‌های مناسب.

• خلاص شدن از تکرار: کلمات و عبارات غیر ضروری، سرعت را کاهش می‌دهد و توجه خواننده را ضعیف می‌کند.

• در هر پاراگراف تنها از یک ایده استفاده کنید.

• یاد بگیرید که افکارتان را به طور خلاصه و قابل درک بیان کنید (جملاتی زیبا بسازید).

• متن را از تکرار پاک کنید. به نظر می‌رسد که ما آن را دوباره تکرار کرده‌ایم، پس خواننده هم قطعا به آن توجه خواهد کرد.

• قیدها پاک شوند: «ظاهرا» را حذف کنید. «در حالی که» را حذف کنید. «پیوسته» را حذف کنید.

• نوشتن رنگین. کلماتی که احساسات را تحریک می‌کنند، بردارید. مردم می خواهند تصاویری روشن ببینند. در جهان کتاب قرار بگیرند و نگران قهرمانان باشند. «نشان بده، نگو!» — یک قانون اساسی برای نویسندگان است. اگر ما ایده ها را به تصاویر تبدیل کنیم، خوانندگان ازما سپاسگزار خواهند بود.

این چند نکته ساده نشان می‌دهد که هر کس می‌تواند یاد بگیرد که به طور رنگارنگ و جذاب بنویسد.

پل لاگتین

@Writing_lovers

«ما موضوعات را انتخاب نمی‌کنیم، آنها ما را انتخاب می‌کنند.»
گوستاو فلوبر

اگر فردی هستید که احساس نیاز به بیان برخی از ایده‌های مهم دارد، اگر داستان خاصی برای گفتن دارید، از ستاره شانس خود تشکر کنید. شما آنچه را برای نویسنده شدن لازم است دارید، موضوع شما را انتخاب کرده است.

نایجل واتس

📚چگونه داستان بنویسیم؟

@Writing_lovers