اگر بخواهم توصیه‏ ای به جوان‌‏های داستان‌نویس بکنم مهمترینش این است که در ازای هر صد داستانی که می‏‌خوانند سه چهار داستان بنویسند و مهمتر از آن اینکه عجله ‏ای برای چاپ آن و هر داستانی که می‏ نویسند، نداشته باشند. بعدها که نویسنده باتجربه ‌تر می‏‌شود از کارهایی که زمانی چاپ کرده پشیمان می‌شود و ضعیفی کارهای گذشته ‏اش باعث ناراحتی ‏اش می‏‌شود. جوانان علاقمند به داستان ‏نویسی باید بیش از هر چیزی بخوانند، تجربه کنند و تمرین کنند تا نهایتا راه نوشتن و شگرد خود را پیدا کنند.


صمد طاهری

@Writing_lovers

زندگی ما، دست کم از جهتی، درست مانند فیلم هاست. بازیگران نقش اصلی را خانواده و دوستانتان تشکیل می‌دهند. بازیگران نقش دوم شامل همسایه ها، همکاران، معلم ها، و آشنایان هر روزه است. بازیگران متفرقه نیز وجود دارند: دختر پشت صندوق سوپر مارکت با آن لبخند زیبایش، فروشنده ی صمیمی در پیاله فروشی محل، آدم هایی که سه روز در هفته در باشگاه با آن ها ‌تمرین می کنید. البته هزاران سیاهی لشکر دیگر نیز هستند؛ آدم هایی که مانند آب از آبکش در هر زندگی‌ای سرازیر می شوند، یک بار به چشم می آیند و دیگر هرگز پیدایشان نمی شود. 

استیون کینگ
📚احیا

@Writing_lovers

کاربرد درست کلمه، همان تکنیکی‌است که باعث می‌شود نویسنده در روایت خوب عمل کند. وسواس بر سر کلمه همان جزئی‌نگاری است که یک داستان را در ذهن مخاطبش ماندگار می‌کند. جزئی‌نگاری با کلمات، تصویر داستانی را به طور دقیق پیش روی خواننده می‌گذارد. چطور یک نویسنده نمی‌تواند از کلمات به درستی کار بکشد و درعین حال بتواند تصویری جزئی و دقیق را بیان کند. ابزار شما برای نشان دادن در یک اثر داستانی کلمه است و اشراف بر کلمه، اشراف بر تکنیک جزئی‌نگاری، داستان را به مثابه فیلمی در ذهن خواننده ثبت می‌کند. فیلمی که شاید هیچ وقت تصاویرش را از یاد نبرد و برای هر نویسنده‌ای مهم‌ترین چیز همین است.

ابوتراب خسروی

@Writing_lovers

چه چیز خلاقیت‌‌مان را فعال نگه می‌دارد؟


وقتی نوشته‌ای خوب پیش نمی‌رود به جای ناامید شدن، مدام به او دلداری می‌دهم که می‌توانم برای چند هفتۀ دیگر با انرژی برایش وقت بگذارم.

به او کمک می‌کنم تا شکل نهایی‌اش را پیدا کند و تمام فکر و ذکرم این می‌شود که این موجود خجالتی مانند یک گیاه رشد ‌کند.

هر روز دو پاراگراف به آن اضافه می‌کنم و برای پیشرفتش‌ نقشه‌ می‌کشم. حقیقت این است که‌ نوشتن همیشه خوب پیش نمی‌رود اما من می‌نویسم چون نیاز درونی به نوشتن دارم. این فکر به من انگیزه می‌دهد تا امیدوارانه شیوه و خلاقیت لازم را برای نوشتن داستان به کار بگیرم و آن را به حال خود رها نکنم. از خودتان بپرسید «برای چه می‌نویسم؟» معنی خود را پیدا کنید و برای آن تلاش کنید.


✍ معصومه حامی‌دوست


@Writing_lovers

آدلا راجرز می‌گوید:
«یک نویسندهٔ حرفه‌ای هیچوقت منتظر الهام نمی‌ماند. او باید بیاموزد که چگونه خودانگیختگی احساسات را چنان با تکنیک‌های مناسب تلفیق نماید که حاصل در نظر خواننده چون الهام بنماید.» استعداد داستانگویی‌تان را دربارهٔ موضوع زیر بیازمایید:

مرخصی بعدازظهر یک ‌مکانیک


@Writing_lovers

من بیشتر از هر کار دیگری فقط به نویسندگی علاقه داشتم. نویسندگی تنها چیزی بود که من مصمم بودم به آن بچسبم و تنها کاری بود که احساس می کردم می توانم ادامه اش بدهم، و اصلا هم مهم نبود که شمعی که در دست داشتم چقدر کم نور است و دارد پت پت می کند، چون نویسندگی برای من خیلی مهم بود.

آرتور میلر

@Writing_lovers

به جای اینکه بگویی «گرسنه بودم» گرسنگی را نشان بده. به جای اینکه بگویی «خسته بودم» خستگی را نشان بده. برای توصیف شخصیت ها از خوب و بد و مهربان وبدجنس استفاده نکن مثلا نگو «شهرام بچه فضولی است» فضولی‌اش را نشان بده:«شهرام اتاق ها را یکی یکی گشت. آلبوم‌ها را ورق زد و دفتر خاطرات زهره را برداشت و همه آن را یواشکی خواند.»

محمد رضا شمس

نویسنده کتاب کودک و داستان «دختر نارنج و ترنج»

@Writing_lovers

«همه نویسندگان موفق داستان کوتاه، با بی‌رحمی منبع و موارد داستانی خود را انتخاب می‌کنند. هیچ چیز از دست آنها مصون نیست.»
آدلا راجرز

استعداد داستانگویی‌تان را دربارهٔ موضوع زیر بیازمایید:

طولانی‌ترین راهپیمایی جهان


@Writing_lovers

آنکه می‌نویسد و خلق می‌کند در جریان است و جریان حقیقی، تنها از سر به دست انتقال پیدا می‌کند. این کار سختی نیست فقط باید همه چیز را یادداشت کنید.


پل مک کارتنی


@Writing_lovers

معرفی رمان های خوب نوجوان


«یکی از بهترین راهها برای نوشتن داستان‌های خوب،‌ مطالعه و آشنایی با ساختار داستانهای قدرتمند است.»


@Writing_lovers

چاپ دوم کتابت روایت(درس‌گفتارهای داستان)
گردآوری و تدوین کیهان خانجانی.
نشر آگه.
@kanoondastanchaharshanbehrasht

نوشتن که کار مخفیانه‌ام بود، با چیزی ارتباط نداشت و در نتیجه غایت خودش به شمار می‌آمد. برای نوشتن می‌نوشتم.


سارتر

@Writing_lovers

«سایت ترجمان» مقالات و جستارهای خوب و خواندنی دارد. دو مقاله‌ زیر درباره نوشتن را اخیرا خوانده ام :

نظر کدام خواننده برای نویسندۀ کتاب از همه مهم‌تر است؟

اگر می‌خواهی نویسندۀ خوبی شوی، بچه‌دار نشو



معرفی چند کانال خوب با حال و هوای داستان:

با اینکه اصولا علاقه‌ای‌ به بریدهٔ خوانی کتابها در فضای مجازی ندارم؛ مدیران این کانالها افراد خوش‌ذوق و کتابخوانی هستند که فضای دنج و دلنشینی را دربارهٔ کتابها و داستانها به وجود آورده‌اند و اشتهای مخاطب را برای خواندن اصل داستانها زیاد می‌کنند.

@ketab_nakhahad_mord

@sarzamine_ketabha

@booklovers_M23


@Writing_lovers

«آنی دیلارز» می‌گوید که هر روزبایستی بهترین خود را به دنیا ارائه کنید و چیزی برای بعد ذخیره نکنید. اگر آزادانه ببخشید، بیشتر خواهد آمد.
بسیاری از ما با نوشتن تسلی می‌یابیم لحظاتی را به یاد بیاورید که کتابی را گشوده و پس از خواندن یک سطر به خود گفته‌اید « عالیه ...خیلی عالیه» و من خواستار آنم که به مردم این احساس را هدیه کنم. ما باید برای همهٔ نویسنده هایی‌که برای ما کارهای عالی آفریده‌اند کتاب بنویسیم.
چیزی در درون من مرا از اقرار به اینکه عاشق منتشر شدن کارهایم بوده‌ام باز می‌دارد زیرا مسأله پیچیده‌تر از اینهاست. حقیقت این است که رضایت فراوانی از نویسنده بودن به ما دست می‌دهد، کسی که بیشتر روزها کاری را به ثمر رسانده، کسی که قابلیت اتمام کاری را دارد، بدور از هیاهوی چاپ کتاب.

آن لموت
📚پرنده به پرنده

@Writing_lovers

«ضروری است شامه‌ای چون مورچه‌خوار داشت تا از کار هر کسی سر درآورد. گوش‌هایی چون دزدان داشت تا هرآنچه مردم می‌گویند بتوان شنید و عینک جاسوسان بر چشم داشت تا هر اتفاق و حرکتی را بتوان مشاهده کرد و توانایی مشاهده چیزهای کوچک را داشت و محرک همهٔ اینها، یک کنجکاوی سیری ناپذیر و مفرط درباره آدم‌هاست.»
آدلا راجرز

استعداد داستانگویی‌تان را دربارهٔ موضوع زیر بیازمایید:
🔸دختری که ناپدری‌اش در خانه مار نگهداری می‌کرد.


@Writing_lovers

قبل از نوشتن داستان، آن را برای کسی تعريف نکنيد. هنگامی که از داستان‌تان حرف می‌زنيد، انگار مشغول نوشتن آن هستيد. با اين کار انرژی نوشتن داستان‌تان را از بين می‌بريد. علت نوشته نشدن خيلی از داستان‌ها همين مسئله است.


محمد رضا شمس

@Writing_lovers

در دوره کودکی عاشق درست کردن خانه با مکعب و بقیه اسباب بازی هایم بودم. وقتی بزرگتر شدم و خواندن را یاد گرفتم، کتاب در تخیلاتم بیش تر شبیه به یک پروانه و یا پرنده بود تا سقف یک خانه. صفحه های کتاب مثل بال های پرنده ها و صدای خش خش برگ ها بودند، انگار کتابی که لبه پنجره بود عجله داشت پنجره باز شود و به دنیایی ناشناخته برود. کتاب را برمی داشتم، می خواندم و به نظر می رسید کتاب آرام می شد. بعد، سفرِ من به سرزمین ها و دنیاهای دیگر آغاز می شد و دنیای تخیلاتم بزرگ و بزرگ تر می شد.

چه شادی بزرگی بود وقتی کتاب جدیدی در دست می گرفتم! در ابتدا هیچ چیز از داستان نمی دانید و کتاب چه بوی خوبی دارد! نمی شود این بو را در اجزاء کتاب تقسیم کرد: جوهر چاپ، چسب... نه، غیرممکن است. کتاب یک بوی خاص دارد، بویی منحصر بفرد و هیجان انگیز. چسبندگی بعضی صفحات طوری است که انگار کتاب هنوز در خواب است و وقتی بیدار می‌شود که شروع به خواندنش می‌کنید.

سرگی ماخوتین

@Writing_lovers