✍تمرین:

در این مورد آزادانه بنویسید:

پشت کافه دری مخفی بود. اتاقی شبیه دفترکار یا اتاقی در یک اداره. با میز تحریری و صندلی‌ها و یک چراغ آباژور دار و پنجره‌ای روشن ...


#نوشتن

@Writing_lovers

قسمت مورد علاقه من در آخرین اثر کمدی «جین موری» به نام «خانه تابستانی» صحنهٔ آشپزخانه است. او معتقد است تمامی انسان‌ها چیزی برای شکایت کردن دارند. زمانی که از او پرسیدند : علت شکایت انسانها چیست؟ موهای سرخش را به عقب انداخت و گفت :«وزیدن پرهیاهوی باد بر تنهایی ما، در لبهٔ بیکرانگی» به عنوان یک فرد در جمع هیچ فکر کرده‌اید هنگامی که آن باد بر ما می‌وزد چگونه عمل خواهیم کرد؟
اگر به خود آمدید و دریافتید که کارهایی که آغاز کرده‌ بودید نیمه تمام مانده است و یا در میان راه علاقه و تمایل به اتمام آن ندارید شاید به این دلیل است که در آنها چیزی وجود ندارد که شما را به خود جذب کند.
باید خود را در مرکز داستانهایتان قرار دهید، خود و معتقدات حقیقی و درست خود را. این همان هسته اصلی است که شما به آن ایمان دارید و به آن زبان خواهید نوشت. مفاهیمی که همواره موجودیت دارند، حاضر بودند و کسی خلق‌شان نکرده و بازگو کردن این حقایق کار شماست.

پرنده به پرنده
آن لموت

@Writing_lovers

چطور بنویسیم؟
@Writing_lovers

✍تمرین:

در این مورد آزادانه بنویسید:

باران هنوز می‌بارید، مثل همیشه. پرده‌ها و ملحفه‌ها و کاغذهای دیواری، همه چیز نم برداشته بود ...


#نوشتن

@Writing_lovers

چطور بنویسیم
@Writing_lovers

بهترین و موثرترین راه‌های افزایش ذوق نویسندگی دیدارِ پی‌در‌پی با آفرینش‌های هنری برجسته است؛ اعم از هنرهای دیداری و شنیداری… مطالعه آثار ممتاز و هنرمندانه، ذوق‌افزا است. تماشا استعداد را شکوفا می‌کند. نگاه هوشمندانه، ذهن را آزموده می‌کند و قلم را چالاک… آنگاه که در هنر دیگران خیره می‌شویم، همه دریچه‌های روح خود را گشوده‌ایم تا بر ما ببارد آنچه بر آفرینندگان با ذوق باریده است.

رضا بابایی
📚بهتر بنویسیم

@Writing_lovers

«رمز و راز غلبه بر اعتماد بنفس پایین در نوشتن»

گفته شده تولستوی با سال‌های سال نوشتن دربارۀ خودش، اعتماد به نفس لازم را برای نوشتن شاهکارهایش به دست آورد.

رضا بابایی هم گفته است:

راز زیبانویسی در آسان‌گیری و بسیار نویسی است. اگر بر خود سخت بگیریم و خود را وادار به آفرینش‌های مصنوعی و نفس‌گیر کنیم، دیر یا زود قلم را بر زمین خواهیم گذاشت.

آن لموت درباره بهترین روش نوشتن می‌گوید: می‌نشینی و سعی می‌کنی که هر روز وتقریبا در یک زمان مشخص به عنوان مثال نه صبح یا ده شب هر روز بنویسی. این بهترین شیوه‌ای است که شما ناخودآگاه خود را برای آن آموزش می‌دهید. سپس برای یکساعت که به نقطه‌ای می‌نگری خمیازه‌ای می‌کشی و دوباره به کاغذ نگاه می‌کنی. یک صفحه، یک مکان، یک شخصیت که در میان هیاهوی بسیار سعی در گفتنش داری را آغاز می‌کنی و کلمات را مانند دانه های تسبیح به نخ می‌کشی تا داستانی بازگوشود.

بنابراین تنها راه غلبه بر اعتماد بنفس پایین در نوشتن این است که هر روز کمی بنویسیم. برنامهٔ نوشتن دیروز من یک داستان کوتاه بود که با تصویر یک نویسنده در یک اتاق و پشت میز تحریر شروع ‌شد. شخصیت های دیگر داستان هم یک عنکبوت و یک غول بودند که با حرفها و سرو صداهای شان نمی‌گذارند او بنویسد و از آنجا که یک داستان نویس باید روزانه به طور متوسط چهار داستان بخواند در حال خواندن مجموعه داستان«حافظه‌پروانه‌ای» بهناز علی‌پور هستم. شما به عنوان نویسنده روزانه چند داستان می‌خوانید؟

معصومه حامی‌دوست

@Writing_lovers

✍تمرین:

در این مورد آزادانه بنویسید:

آنجا گورستان ماشین‌های قراضه بود. دور زمین یک حصار بود، با یک دروازه آهنی زنگ زده...


#نوشتن

@Writing_lovers

چطور بنویسیم؟
@Writing_lovers

وقتی به لحن و صدای درست رسیدید، بقیه ی کتاب [طرح، سرگذشت، متن] می آید. هر کتابی شاید سرگذشتی متفاوت در وجود شما داشته باشد، اما در کتابی که می خواهید بنویسید زبان بر هر چیز مقدم است و همین زبان است که کتاب را در کنترل خود می گیرد( سرچشمه های تخیل، ادگار لارنس دکتروف/ بر گرفته از کتاب آن سوی بهشت مقاله هایی در حوزه ی سیاست، تاریخ، ادبیات و هنر/ گزیده و ترجمه ی رضا رضایی/ انتشارات فرهنگ جاوید ۱۳۹۹/ ص ۳۰۱)
@tabarshenasi_ketab

می خواهید نویسنده شوید؟ این کتابها را حتما بخوانید


https://seemorgh.com/culture/literature/literature-papers/441569-آثار-الهام-بخش-درباره-نوشتن/

@Writing_lovers

حس چاپ اولین کتاب

📚گفتگوبا بورخس

@Writing_lovers

✍تمرین:

در این مورد آزادانه بنویسید:
راننده آهسته سرش را برمی‌گرداند و با چشمهای مسطح و به طور طبیعی دریده‌اش نگاهم می‌کند ...


#نوشتن

@Writing_lovers

نقل قولی از استیو جابز
@Writing_lovers

وقتی نیما مرد، از او چند گونی نوشته و کاغذ پاره به جا مانده بود. نیما تقریباً در تمام عمرش می‌نوشت. بیشتر روزها در خانه می‌ماند و در کنج اتاقش می‌نوشت؛ همه چیز هم می‌نوشت؛ شعر، مقاله، نامه و یادداشت روزانه. این که ۵۰ سال پس از مرگ نویسنده هنوز آثار منتشر نشده‌ای از او وجود دارد، به خودی خود می‌تواند چیز هیجان‌انگیزی باشد.

در این میان دفتر یادداشت‌های روزانه نیما از چند جهت اهمیت دارد و خواندن‌شان نشان می‌دهد برای شاعر شدن چطور باید فکر کرد و چطور در کوچک‌ترین کارهای روزانه هم باید شاعر بود. سخنان نیما به ما نشان می‌دهد که چقدر لطیف و حساس است و چطور همیشه شاعرانه حرف می‌زند.


چرا باید کتاب «یادداشت‌های روزانه نیما» را بخوانیم؟
منبع : سیمرغ

@Writing_lovers

خواندن پروست صدای ویرجینیا وولف را برید. وولف عاشق رمان پروست بود، ولی بیش از حد عاشق آن بود. معتقد بود به حد کافی اِشکال ندارد، نقیض فرضیه والتر بنیامین در تشریح این نکته که چرا افراد نویسنده می‌شوند: زیرا قادر نیستند کتابی بیابند که کاملا ارضای‌شان کند. و اِشکال ویرجینیا این بود، که حداقل برای مدتی، تصور کرد آن کتاب را یافته.

📚 پروست چگونه می‌تواند زندگی شما را دگرگون کند

آلن دوباتن

این کتاب در نه فصل نوشته شده است که سرفصل‌های آن عبارت است از:

امروز چگونه زندگی را دوست بداریم؟

چگونه برای خودمان بخوانیم؟

چگونه وقت بگذرانیم؟

چگونه با موفقیت رنج ببریم؟

چگونه احساسات خود را بیان کنیم؟

چگونه دوست خوبی باشیم؟

چگونه چشمان خود را باز کنیم؟

چگونه به هنگام عاشقی شاد باشیم؟

چگونه کتاب‌ها را زمین بگذاریم؟


@Writing_lovers

جین یولن، نویسنده و شاعر آمریکایی، را هانس کریستین آندرسن معاصر لقب داده‌اند. این نویسنده پرکار کودک و نوجوان می‌گوید: «ایده نوشتن کتاب‌هایم رااز همه‌جا می‌گیرم، از مجله، روزنامه یا کتاب، گوش دادن به موسیقی، قدم زدن روی چمنزار، گوش دادن به مکالمه میان دو نفر، صحبت کردن با دوستانم و یا حتی تماشای شنای اردک‌ها. همه این‌ها می‌توانند برایم الهام بخش باشند. از وقتی به یاد دارم، تمامی عوامل در دنیا در خدمت من بودند تا از آنها ایده بگیرم.»

@Writing_lovers