آغاز همیشه کار اراده است.


من همیشه تعمدا اولین جمله را عجیب و غریب می‌نویسم تا فضای کشف‌نشده‌ای را باز کنم. حداقل اینطوری می‌توانم مطمئن باشم اولین نفری هستم که بر این ساحل پا می‌گذارم. لحظه‌ای را که رمان «درباره جوجه‌تیغی» را با این جملات شروع کردم خوب به یاد دارم: «دقیقا شبیه به یک جوجه تیغی ساده و گرد است، این حیوان، آنجا، روی میزم.» عملا یک نوشته اتوماتیک بود. هیچ هدف مشخصی نداشتم. قضیه سورپرایز کردن خودم است تا آن عبارات کلیشه‌ای در ادبیات را به کار نبرم. من معتقدم که هنر در کل و ادبیات به طور خاص این شانس را به ما می‌دهد که محدوده آگاهی‌مان را به خوبیِ نواحی تجربیاتمان وسعت ببخشیم، تا از قطار در حال حرکت افکار بپریم و خودمان را از شرایط خاصی که باعث زحمتمان شده برهانیم.

پاسخ من به نگرانی‌ها، چالش‌ها، بحران‌ها و تمام رویدادهای مختلف زندگی، یک پاسخِ نوشتاری است. نه منحصرا اما کمتر پیش می‌آید که احساس نکنم نیاز است با نوشتن چیزهایی که برایم اتفاق می‌افتد مقابله کنم. این راه گول نخوردن از سرنوشتی است که برایم مقدر شده. من به قوه تخیل به عنوان نوعی فضای ذهنی فکر می‌کنم که در آن بعضی نویسندگان راحت و بی‌دردسر این طرف و آن طرف می‌روند و کاراکترهای داستان‌هایشان را ملاقات می‌کنند و درنتیجه کتاب‌هایشان شبیه گزارش‌هایی است که از این سرزمین درونی می‌آید. برای من اما همه چیز در لحظه نوشتن با هم در جمله می‌آید. داستان‌های من از انرژی محض زاده می‌شوند.


اریک شویار

@Writing_lovers

تنها راهِ قصه‌گو شدن این است که ابهام و عیب و نقص تجربه‌های انسانی را بپذیرید.

آنت سیمونز

📚بهترین قصه‌گو برنده است

@Writing_lovers

چگونه خود را برای نوشتن یک متن خوب آماده کنیم؟


هم اکنون ثبت نام یک دورهٔ تمرینی جدید در کانال «نویسندگی و نوشتن» آغاز شده است. این جلسات در روزهای ۲۳ تا ۲۷ شهریور برگزار می‌شود.


🟡راهی آسان برای شروع نوشتن

🟢تجربهٔ نوشتن متن‌های جدید

🟣فرصتی برای تکمیل نوشته‌های هنرجویان

(این دوره ششمین دوره از آموزش‌های نویسندگی و نوشتن است.)


🔸ساعت شروع: 16 تا 18

🔸شهریه برای دوستان در ایران:

۵۰۰ هزار تومان

📌برای عزیزان خارج از ایران به دلار محاسبه می‌شود.

🔸برای کسب اطلاعات بیشتر به نشانی زیر پیام دهید:
@Nevshtan_admin


@Writing_lovers

استراق سمع کنید. این کار برای نویسنده خوب است. با این کار به خودتان یادآوری می‌کنید که جهان خارج از سر شما متفاوت از جهان درون سرتان است.



@Writing_lovers

آنچه از نسل‌های پیش به ما رسیده این شعار بود که شعر باید خودش بیاید و ما هم همین جوری فکر می‌کردیم. وقتی با بزرگان جهان آشنا شدم دیدم اصلا اینطور نیست به ما عوضی آدرس داده بودند. شما باید فضایی را در خلوتت آماده کنی، هر روز باید کار بکنید و دیدم همه بزرگان جهان بدون استثنا از این حرف می‌زنند. شاعری همین است و ‌نویسندگی هم همین است، شما باید مدام کار کنید.


شهیار قنبری


@Writing_lovers

یکی از روش‌های کسب تجربه و حس‌های نو سیر در زمانهای خاص است. به طور مثال رفتن به جاهایی که نویسنده به طور معمول در زمانی مشخص و متعارف در آنجا رفت و آمد می‌کند، در زمانی نامتعارف و غیر تکراری، می‌تواند برای دست یافتن به نگاهی تازه، مؤثر باشد.

مهدی حجوانی در «پیک قصه‌نویسی» می‌گوید:

«بسیاری از ما شاید شلوغ‌ترین و پر رفت و آمدترین میدان شهرمان را هیچگاه خالی از آمد و شد و هیاهو ندیده باشیم. طبیعی است که مشاهده آن محل در هنگام نیمه شب که رفت و آمد به ندرت صورت می‌گیرد، در حقیقت منظره‌ای غریب و شگفت را پیش روی ما به تصویر می‌کشد. به همین شکل است مشاهده‌ی محل بازی و تفریح کودکان در نیمه شبی از زمستان که برف سنگینی همه چیز را در خود گرفته و تاریکی و سکوت و سرما بر آن مکان سایه انداخته است. »



@Writing_lovers

«انسان موجودی است قصه‌گو، و نه‌تنها ادبیات به لحاظ ملاحظات فوق بی‌قصه نمی‌تواند باشد بلکه گسترده‌ترین، جهانی‌ترین و مهم‌ترین شکل ادبی سراسر دنیای معاصر است.»

رضا براهنی

📚قصه نویسی

@Writing_lovers

یادگیری جذاب‌ترین فرایندی هست که در این دنیا سراغ دارم. فقط وقتی در حال یادگیری هستم شادی عمیق را تجربه می‌کنم ‌و‌ این فقط با خواندن کتابها به‌دست نمی‌آید. یادگیری حقیقی وقتی اتفاق می‌افتد که مطالبی را که خوانده‌ای چه در قالب نوشتن یا گفتن برای دیگری به کار می‌گیری و بنظرم این رمز دست‌یابی به برنایی و شادی حقیقی هست.

معصومه حامی‌دوست

@Writing_lovers

من اومدم با یه نوشتهٔ تازه:

حس نوشتن

از چند روز گذشته، موضوعی در ذهنم بالا و‌ پایین می‌رود و مدام به من می‌گوید که بنویسمش. من اما توجهی به او نمی‌کنم. حقیقت این است که دلم نمی‌خواهد بنویسمش؛ چون از نوشتنش می‌ترسم و تلاش می‌کنم یک موضوع جدید برای نوشتن پیدا کنم. می‌دانم این ترس بی‌مورد است و ‌اگر به فهرست موارد انسداد (بلاک) نویسندگی، نگاهی بیندازیم متوجه می‌شویم ترس از حقیقی شدن یک‌نوشته، از موانع اصلی نویسنده برای نوشتن یک مطلب تازه و جدید است.

بعد از سه روز تقلا بین من و او سرانجام امروز خیلی واضح‌ صدایش را شنیدم که در گوشم گفت: «اینقد خسیس نباشو منو بنویس!»

حالا می‌خواهم با خودم صادق باشم و راهی برای نوشتنش پیدا کنم. چون باید اعتراف کنم با ایدهٔ سمجی روبرو هستم. پس نفس عمیقی می‌کشم و شروع به نوشتنش می‌کنم.

امروز مشغله‌هایم خیلی زیاد بود و تا الان نتوانستم برایتان مطالب تازه‌ای بگذارم. اما حدود ساعت ۷، حس نوشتن این مطلب قرار از من گرفته بود و مثل آدم گرسنه‌ای که حس گرسنگی او را به سمت غذا می‌کشاند، مرا به سمت خودکار و دفتر کشاند و الان از این فکر که بالاخره دارم این مطلب کوتاه را برایتان می‌نویسم هیجانزده‌ام. امیدوارم شما هم بتوانید با ایده‌هایتان کنار بیایید و قدرشان را بدانید.

✍ معصومه حامی‌دوست


@Writing_lovers

طبیعت و سرشت بشر تنها موضوعی است که کهنه نمی‌شود.


ویلیام فاکنر


@Writing_lovers

در منحصر به فردترین داستان‌های کوتاه، هم چیزی وجود دارد که در رمان پیدا نمی‌شود؛ آگاهی عمیق از تنهایی انسان. داستان کوتاه بی‌توجه به این که در کجا و چه زمانی باشد برشی ناب از زندگی خانه به دوشان، هنرمندان، آرمان گراهای تنها، خیالباف‌ها و کشیشان فاسد است.

فرانک اوکانر
📚صدای تنها
مطالعه و تحلیل ساختاری داستان کوتاه



@Writing_lovers