نقل قولی آموزنده از ریچل راسل
@Writing_lovers

مطلبی مفید دربارهٔ شخصیت پردازی، از کتاب «۴۵ کهن الگوی شخصیت: الگوهای اسطوره‌ای برای خلق شخصیت‌های اصیل»

نویسنده: ویکتوریا لین اشمیت    
مترجم: ابراهیم راهنشین


چطور توقع دارید داستانتان پیش برود در حالی که نیروی پیش برنده به شخصیت، پوچ و تهی است؟ اگر با شخصیت خود مثل کلیشه رفتار کنید، به تنها چیزی که دست خواهید یافت تصوری کلی از شخصیت خواهد بود و چیزی در مورد انگیزه‌ها، اهداف یا ترس هایش برایتان بازگو نخواهد کرد. چطور می‌توانید به کشفیات تازه و مهیجی در مورد شخصیت خود دست یابید در حالی که او چیزی غیر از یک کلیشه یا صفحه ای سفید نیست که در ذهن شما نقش بسته است؟ ممکن است نقاط داستانی را داشته باشید، اما آیا به این موضوع اندیشیده اید که شخصیت تان چه واکنشی به موقعیت هایی که این نقاط داستانی به او تحمیل می کند نشان خواهد داد؟ این واکنش، داستان‌تان را به جلوسوق میدهد.

لحظه ای چشم هایتان را ببندید و تصور کنید که این شخصیت، در همان حین که مشغول پاسخ دادن به سؤالات زیر هستید، در حضور شما حیات می یابد:

چهرہ: صورتش گرد است یا باریک؟ ما با دیدن چهره او می‌توانیم چه چیزهایی را در بارۀ گذشته، سن، شغل و طبقه اجتماعی اش متوجه شویم؟

چشم ها: خشن و بی‌رحم اندیا غمگین و غم زده؟ پوست: پوستش چقدر تیره است؟ پوستش، همانند شخصی نازپرورده، نرم ولطیف است یا همانند یک کارگر، زبر و خشن؟

مو: موهایش بلند، کوتاه، مجعد یا رشته رشته است؟ اکثر مادرانی که نوزاد دارند، صبح ها فاقد زمان کافی برای رسیدن به خودشان هستند بنابراین موهایشان را کوتاه می‌کنند، مگر اینکه استطاعت استخدام پرستار بچه را داشته باشند.

سن: بهترین سن‌برای نشان دادن تلاش و تکاپوی این شخصیت چه سنی است؟ اگر شخصیت شما مادری مطلقه است که وسیله امرار معاش خود را رها کرده تا زمانش را صرف بزرگ کردن بچه هایش کند، بنابراین بهتر است چهل ساله باشد تا بیست ساله زیرا در این صورت از قابلیتهای دراماتیک تری برخوردار خواهد بود.

اندام: آیا زنی چاق است که اندامش نشان از به دنیا آوردن پنج بچه دارد؟ یا همانند ورزشکاری ورزیده، باریک و عضلانی است؟

سبک لباس پوشیدن، مدپرست و شیک است یا در بیست سال پیش سیر می‌کند؟ آیا نحوه لباس پوشیدنش با سن و سالش همخوانی دارد؟

احساسات شما: آیا این شخصیت را دوست دارید؟ چرا؟ از خودتان بپرسید چرا می‌خواهید سال آینده را صرف نوشتن این شخصیت کنید. این کار به شما کمک خواهد کرد تا خوانندگانتان را متقاعد کنید که آنها نیز او را دوست داشته باشند.

مکان خصوصی‌اش: کجا زندگی می کند؟ اتاق خوابش را توصیف کنید. این شخصی‌ترین و مرموزترین اتاق هر خانه‌ای است.

احساس و افکار: نظرش راجع به ظاهرش چیست؟

سرگرمی‌ها‌: تفریحاتش کدام‌اند؟ و دوستانش از چه قماشی هستند؟ چه چیزهایی را سرگرم کننده می داند؟

بعدازظهر جمعه را کجا سپری می کند؟ تک وتنها در مغازه کتاب فروشی؟ یا در ضیافت ناهاری همراه با دوستانش؟


@Writing_lovers

یک پوشه روی صفحه لپ تاپم دارم که در آن داستانهای کوتاه پنجاه و پنج کلمه‌ای می‌نویسم. در طول روز وقتی موضوع یا نکته کوچکی نظرم را جلب می‌کند، با آن یک داستانک می‌سازم. دیروز هیچ‌چیزی به ذهنم ‌نرسید با اینهمه شروع کردم به بازی کردن با کلمات و داستان یک ماشین تحریز سبز کاهویی را نوشتم. تمنای ماشین تحریر، تبدیل به یک داستانک ۵۵ کلمه ای شده بود. شما هم اگر فرصت نوشتن داستان‌های بلند ندارید هر روز در فاصله میان کارها یک داستانک پنجاه و پنج کلمه‌ای بنویسید.‌ خدا را چه دیدی شاید داستانک‌هایت تبدیل به مجموعه‌ای پرطرفدار شد.


✍ معصومه حامی‌دوست

@Writing_lovers

📚طلا در مس

دکتر رضا براهنی

این کتاب در سه جلد به تاریخ شعر فارسی می‌پردازد و به قول استاد گرامی‌ام آقای دکتر «بهروز ژاله» اندازه سه تا دکتری ادبیات هست.


#معرفی_کتاب

@Writing_lovers

تصمیم بگیرید از یک نویسنده درونی به یک نویسنده بیرونی تبدیل شوید یعنی به دنبال انتشار نوشته‌تان در وبلاگ یا مجله‌ای باشید یا اینکه در جوایز، بررسی متون و... شرکت کنید.


@Writing_lovers

انگار نمی‌دانستیم مرز میان ما و کتابها کجاست. کتابها آب و هوای ما بودند، محیط زیست ما بودند، پوشش و پوشاک ما بودند. ما فقط کتابها را نمی‌خواندیم، ما به آنها تبدیل می‌شدیم. ما کتابها را به درونمان می‌بردیم و آنها را به سرنوشت خودمان تبدیل می‌کردیم. کتابها متعادل‌مان می‌کردند، آراممان می‌کردند، کتابها به ما وزن می‌دادند.»


آناتول برویارد

📚 فقط روزهایی که می‌نویسم

@Writing_lovers

درباره افعال در یک متن داستانی

پل لاگتین

آنچه عملکرد یک متن را نشان می‌دهد، فعل است. ذهن ما به طور پیش فرض، می‌خواهد چیزهای زیبا را در طرح بگنجاند، اما باید یادمان باشد که حتی اگر بخواهیم چیزی را توصیف کنیم بهتر است در عمل نشان داده شود. اگر شخصی را توصیف می‌کنید، نگویید که او زحمتکش و نیرومند است، بلکه نشان دهید چگونه او در کار خوداز زورش استفاده می کند.

صفت‌ها بد نیستند اما نقش کمکی را در متن بازی کنند، در واقع این فعل‌ها هستند که باید نقش اصلی را در متن ایفا کنند.

نکته مهم: فعل‌ها یک عمل فعال را نشان می‌دهند، اگرچه افعال خنثی هم وجود دارد.

افعال خنثی، افعالی هستند با اثرات مبهم. آنها فقط یک شرط کلی را بیان می‌کنند. به طور مثال: وجود دارد، ظاهر می‌شود، می‌پذیرد، تأثیر می‌گذارد و ...

افعال فعال، عمل كنشگرانه را در داستان بيان می‌كنند. مانند: ضرب و شتم، کار کردن، لنگ زدن، پرش، شلیک و...

این افعال فعال هستند که برای داستان‌تان مفید است. آنها حرکت دارند و باعث می‌شوند متن‌تان فعالتر شود. کلید موفقیت، عمل و‌حرکت است و عمل همان فعل است.


ترجمه معصومه حامی‌دوست

@Writing_lovers

چه بتوانید واقعاً نقاشی کنید و چه نتوانید، چه بتوانید نقش بازی کنید یا بنویسید و چه نتوانید، همین‌که سعی کنید انجامش دهید پیوند متفاوتی با معنا خواهید یافت.


آنا دیور اسمیت

@Writing_lovers

قانون نانوشتهٔ نوشتن

آریستان رماشین

آن دسته از نویسندگانی که شخصیت‌های جالب خلق کردند، فقط با استفاده از یک فرمول خاص به آن نرسیدند بلکه خودشان هم شخصیت‌های جالب و چند جانبه‌ای داشتند.

بدون شک باید فنون «شخصیت‌پردازی» را بدانیم، چون مهم است که بتوانیم از تکنیک‌ها استفاده کنیم. اما اگر خود نویسنده شخصیتی خسته کننده یا تک بعدی داشته باشد چگونه می‌تواند شخصیت‌هایی زنده و جاندار خلق کند؟

یکی از قوانین نانوشتهٔ نوشتن به ما می‌گوید: به شخصیت یک قطعه از خودتان بدهید.
چطور می‌توانیم شخصیت خودمان را آنچنان بپروانیم که مناسب خلق شخصیتهای قدرتمند باشد؟

کنجکاوی‌تان را توسعه دهید. کتاب‌هایی ازجریانهای ادبی مختلف بخوانید. به اصول و آرمانهای‌تان وفادار باشید، اما از مطالعهٔ دیگران هم دریغ نکنید. نویسنده با درک انگیزه‌های زندگی اجتماعی، موقع نوشتن داستان، شروع به درک شخصیت‌های داستانی‌اش می‌کند و امکان می‌یابد تا شخصیت‌هایی جذاب خلق کند.


ترجمه معصومه حامی‌دوست

@Writing_lovers

سرچشمه‌های آفرینش ادبی

۱۰۱ جستار درباب خواندن و نوشتن

کتاب معصومه حامی‌دوست، تعداد محدودی برای دوستانی که درخواست داده بودند، تهیه کردم.

بها + هزینه پست: ۳۵هزار تومان

برای سفارش به آیدی زیر پیام بدهید:



@Writing_lovers

خاطره نویسی گذشته‌تان را به شما بازمی‌گرداند، به رنج‌هایتان، حد و مرز می‌دهد. وقتی رخدادی را روی کاغذ می‌آورید کم‌کم از آن فاصله می‌گیرید. بعد دیگر حتی خصوصی‌ترین و وحشتناک‌ترین جزئیات زندگی‌تان هم به ماده‌ی خام تبدیل می‌شوند. وقتی بدبختی‌تان را به کاغذ سنجاق می‌کنید قدرتش را از او می‌گیرید. 

 اَدایر لارا


@Writing_lovers

«تو زندگی می‌‌کنی که بنویسی.»

جلال آل احمد


وقتی موضوع پایان‌نامهٔ ارشدم، جامعه‌شناسی داستان‌های آل احمد شد، من چندان موافق نبودم. بنظرم داستانهای او زیادی زمخت بودند. اما استاد از میان پیشنهادهای من، این موضوع را برایم تصویب کرده بود.‌

میانهٔ کار بودم که دکتر پاینده گفت:« بهتر است آل احمد را کنار بگذاری و روی آثار سیمین کار کنی. آل احمد داستان نویس به‌حساب نمی‌آید.» از ته دل با حرفش موافق بودم اما طرحم تصویب شده بود و باید می‌پذیرفتمش؛ پس آن سال ‌تابستان را صرف خواندن کتابهای جامعه شناسی کردم، بعد کتابهایی که درباره آل احمد منتشر شده بود را خواندم و بعد از آن هم نامه‌های سیمین و‌جلال را. وقتی شروع به کار روی داستانها کردم، دیگر نوشته‌های او بنظرم زمخت و ناشیانه نمی‌آمد بلکه کوشش‌ها و تقلاهای معصومانهٔ نویسنده‌ای بود برای شناخت و درک روح ناآرامش.

حق با سیمین بود وقتی در یکی از مصاحبه‌هایش گفت: «برخلاف آنچه تصور می‌شود در درون جلال یک شاعر زندگی می‌کرد.» او جستجوگری بود که روحش به نوشتن آرام می‌گرفت.


✍ معصومه حامی‌دوست

@Writing_lovers

«آل احمد کسی است که زبان نوشتن را نوشت.»
رضا براهنی

من کتاب سنگی بر گوری را خیلی دوست دارم، این کتاب، از حسی‌ترین کتاب‌های ادبیات‌فارسی است. بعد از سال‌ها، برای دوبار پشت‌سر‌هم آن را خواندم و به‌ نظرم کتابی حیرت‌آور و شگفت‌انگیز است به‌لحاظ اعترافات صمیمانه و جسورانه یک نویسنده_روشنفکر.

لیلی گلستان


«سنگی‌بر‌گوری» در میان کارهای آل‌احمد، در دوران خودش و حتی هنوز، از حیرت‌انگیزترین آثار مکتوب ادبیات ما است. این کتاب از مهم‌ترین و بهترین رمان‌های ادبیات ماست.

احمد غلامی

@Writing_lovers

نوشتن خوب، وجود ندارد، فقط بازنویسی خوب وجود دارد.


استیون کینگ


@Writing_lovers