فراخوان «مقاله، خاطره و داستان»

زمان تا پایان اردیبهشت ۹۹
برای داستان کوتاه پایان شهریور ۹۹
@irlogos
#نشر_لوگوس

جین یولن، نویسنده و شاعر آمریکایی، را هانس کریستین آندرسن معاصر لقب داده‌اند. این نویسنده پرکار کودک و نوجوان می‌گوید: «ایده نوشتن کتاب‌هایم رااز همه‌جا می‌گیرم، از مجله، روزنامه یا کتاب، گوش دادن به موسیقی، قدم زدن روی چمنزار، گوش دادن به مکالمه میان دو نفر، صحبت کردن با دوستانم و یا حتی تماشای شنای اردک‌ها. همه این‌ها می‌توانند برایم الهام بخش باشند. از وقتی به یاد دارم، تمامی عوامل در دنیا در خدمت من بودند تا از آنها ایده بگیرم.»

@Writing_lovers

ثریا قزل ایاغ مقارن با روز جهانی کتاب کودک ما را ترک کرد، آن‌قدر به کودک، کتاب و ادبیات کودک علاقه داشت که تمام عمر خود را بر سر این کار گذاشت.

کتابهای «نقش کتاب‌های‌ کودکان در همسازی کودکان معلول با جریان زندگی روزمره»، «فریاد مرا بشنو» نوشته میلدرد تیلور، «راهنمای بازی های ایران»، «قصه‌گویی و نمایش خلاق» از دیویی چمبرز، «ادبیات کودکان و نوجوانان و ترویج خواندن؛ مواد و خدمات کتابخانه برای کودکان ونوجوانان»، «نوشتن برای کودکان»، از مارگرت کلارک، «پرنیان و آب؛ با لالایی تا سرزمین خواب»،‌ «لالایی‌ها و ترانه‌های‌ نوازشی، از تولد تا سه سالگی» و «خواندن با کودک، از تولد تا سه سالگی» از جمله کتاب‌های او هستند.


@Writing_lovers

۱۰ جملهٔ آلدوس هاکسلی برای نویسندگان



🔸با احساسات بد می‌توان رمان‌های خوبی را ایجاد کرد.

🔸راز نبوغ، حمل روح کودکی به پیری است، این بدان معناست که هرگز اشتیاق خود را از دست ندهید.

🔸کلمات می‌توانند مثل اشعــه ایکس باشند. اگر از آن‌ها بــه درستی استفاده کنی. می‌توانند درون هر چیزی نفوذ کنند.

🔸خاطره هر انسان، ادبیات خصوصی او است.

🔸هرچــه ذهن قوی‌تر و اصیل‌تر باشد، به سمت آیین تنــهایی متمایل می‌شود.

🔸رؤیا یک راه واقع‌بینی است.


🔸همه ما در تراژدی شرکت می‌کنیم اما در کمدی ناظر هستیم.


🔸فقط یک گوشۀ جــهان است کــه می توانی از بــهبود آن مطمئن باشی و آن خودِ خودت است.

🔸کتابها بهترین نوع مطالعه بشر است.




@Writing_lovers

فاکتور X در هر صفحه از نوشته‌تان این است : «آیا نویسنده عاشق آنچه می‌نویسد هست؟»

براد مالترز


@Writing_lovers

برای خود مهلت تعیین کنید.

شاید اساسی‌ترین گام در مراحل نوشتن کتاب‌، تعیین مهلت و پایبندی به آن است. این تفاوت میان نویسندگان جدی و کسانی است که صرفاً رویایی در سر دارند. بسیاری از نویسندگان می‌گویند که می‌خواهند کتاب بنویسند و بعد از اینکه با قدرت شروع کردند، بهانه‌هایی می‌آورند مبنی بر اینکه چرا متوقف شده‌اند (یا دچار مکث فوق العاده طولانی موقع نوشتن کتاب می‌شوند. قطعاً دلایل موجهی وجود دارد که می‌تواند شما را در نگارش کتاب متوقف کند؛ کمک ضروری‌ به خانواده و حتی یک مسئله بهداشتی و ...) اما اگر در نوشتن کتاب جدی هستید، باید برای آن مهلت تعیین کنید. مهلت‌ها باعث می‌شوند که فقط به همان کار بپردازید.

کریس بتی، در کتاب «طرحی برای کتابت نداری؟ اشکال نداره» دربارهٔ تعیین مهلت می‌گوید: «تعیین مهلت، خوش‌بینانه‌ترین شکل ضرب و شتم خود است.»


@Writing_lovers

بگذار جهان درونت شعله‌ور شود سپس آن را گرم، گرم روی کاغذ بیاور.


ری بردبری


@Writing_lovers

هیچ چیز برای ما مهمتر از صدای شخصیت اصلی نیست. این همان چیزی است که رمان را هدایت می‌کند. بنابراین ما را به جلو هدایت کنید. بله می‌دانم که بسیاری از نویسندگان پرفروش داستان‌شان را با شرور آغاز کرده‌اند، هنگامی که کارتان پرفروش باشد، می‌توانید تقریباً هر کاری را که می‌خواهید انجام دهید‌. دیگر اینکه این نویسندگان معمولاً در حال نوشتن داستان سریالی هستند، بنابراین خواننده از قبل با شخصیت آشناست. اما شما یک نویسنده مبتدی هستید و هیچ یک از این گزینه‌ها را در اختیار ندارید.

جودی روت


@Writing_lovers

مایهٔ اعتبار نویسنده


جدیدا یک مقاله خواندم به نام «۴۲ نکته دربارهٔ نوشتن داستان برای نویسندگان مبتدی» از ملیسا دونووان.

دونووان دانشجوی دوره‌های نویسندگی خلاق انگلیس هست و مجموعه نکاتی را از منابع مختلف برای نویسندگان گردآوری کرده است که چندتا از آنها را اینجا برایتان می‌نویسم:

۱. بیشتر از نوشتن، بخوان.

۲. در مرزهای یک ژانر ( چه به عنوان خواننده و چه به عنوان نویسنده) محدود نشو. حتی اگر ژانر مورد علاقه خودت را داری، هر از گاهی فراتر از آن برو.

۳. كتاب‌ها ، فيلم‌ها و نمايش‌های مورد علاقه‌ات را ببین و آناليز كن تا بفهمی که نویسندهٔ آنها چه كارهایی برای نوشتن داستان مؤثر انجام داده و از چه کارهایی پرهیز کرده است.

۴. مایهٔ اعتبار هر نویسنده: باسنت را روی صندلی بگذار و انگشتان دستت را روی صفحه کلید.

۵. برای فروش ننویس. داستانی را بگو که در قلبت زندگی می‌کند.

۶. حین کار یا بعد از اتمام اولین پیش نویس، به صورت آفلاین بنویس. این یک نقشه راه و ابزار قدرتمند برای کنترل متن است.

۷. همیشه هم نیازی به آفلاین بودن نداری‌، سعی کن در روند نوشتن، اکتشافات خلاقانه‌ای انجام بدهی.

۸. بسیاری از ایده‌های خوب از واقعیت الهام می‌گیرند. بنویس که به چه چیزی علاقه داری، خواه داستانی باشد که دوستش داری یا مقاله‌ای که خوانده‌ای.

۹. واقعیت همچنین منبع بزرگی از شخصیت‌ها است. به دوستان، خانواده و همکاران نگاه کن. سعی کن ویژگی‌های قوی شخصیت آنها را تقویت و مخلوط کنی و برای ایجاد شخصیت‌های باورنکردنی برای داستان‌هایت استفاده کنی.

۱۰. طبیعت انسانی را کاوش کن.
...

بازهم از نکات «ملیسا دونووان» برایتان می‌نویسم. نکته هفتم دربارهٔ لحظه آزادباش آنلاین واقعا معرکه است. البته که موقع نوشتن باید آفلاین باشیم اما لازم است هر نویسنده، نوشتن آنلاین را هم تجربه کند. پس پانزده دقیقه از زمان یادداشت‌های روزانه‌‌تان را آنلاین بنویسید. حتم دارم نشستن جلوی رایانه و چرخ زدن به اطراف و تحقیق و نوشتن دربارهٔ چیزها، ایده‌های خوبی به شما می‌دهد. حقیقت این است که گاهی نقض بعضی قوانین چندان هم بد نیست.


✍ معصومه حامی‌دوست

@Writing_lovers

«میل به آفرینش همانند کودکی خردسال است، بزرگ‌شدنش امری تدریجی است.»

«آن تایلر»


@Writing_lovers

دو قانون اصلی وجود دارد: "خسته کننده نباشید" و "از مخاطب‌تان باهوش تر نباشید".

قبل از هر چیز شما یک صفحه خالی دارید که هر روز با آن روبرو هستید. روز بعد و همینطور روزهای بعد. این کار هرگز برایتان آسانتر نمی‌شود. اگرچه با گذشت زمان می‌توانید کمی احساس خوشبختی کنید. به خصوص اگر از روند کارتان لذت ‌ببرید. تنها راهکار، نوشتن سریع‌ و سریع‌تر است.

فقط مطمئن باشید که با خودتان صادق هستید و سعی کنید نوشته تان را به دوستان یا دیگران نشان ندهید. آن را فقط به افرادی نشان دهید که واقعا بتوانند کمک‌تان کنند.

مارتین مک دونا

@Writing_lovers

سرعت روایت و سبک نویسنده

اخیرا مقاله‌ای خوانده‌ام از ملیسا دونووان با عنوان « ۴۲ نکته درباره نوشتن داستان برای نویسندگان مبتدی». دونووان دانشجوی دوره‌های نویسندگی خلاق انگلیس است. او مجموعه‌ای از توصیه‌ها را با زبانی ساده برای نویسندگان گردآوری کرده. بخشی از آن را به این امید که برایتان مفید باشد، در این یادداشت آورده‌ام:

۱۱. قهرمانانت را با کمک جزئیات واقعی کن. دختری که ناخن هایش را می‌خورد یا یک مرد بیش از اندازه آرام، خیلی بهتر از شخصیت هایی که به تفصیل و از بالای سر تا نوک انگشتان پا توصیف می شود، در یاد می‌مانند.

۱۲. واقعی‌ترین و قابل تشخیص‌ترین شخصیت ها همیشه ناقص هستند. چیز تاریکی در گذشتهٔ قهرمان خود بیابید.

۱۳. قهرمانانت باید بر موانع دشوار غلبه کنند. آنها را رنج بده. آن وقت پیروزی‌‌شان با ارزش‌تر خواهد بود.

۱۴. به دنبال مداخله و طرفداری یکی از شخصیت های داستان باش. قصه‌گوی صمیمی در بخش‌های ابتدایی داستان، نباید بی‌طرف باشد. بگذار این طرفداری لحن داستان را تقویت کند.

۱۵. با دقت، یک نقطه نظر را برای بیان داستانت انتخاب کن. چه کسی داستان را بیان می‌کند؛ اول شخص یا سوم شخص؟ با کدام بهتر می‌شود؟ اگر مطمئن نیستی، سعی کن چند صفحه بنویسی تا بفهمی کدام یک بهتر است.

۱۶. سرعت روایت هم مهم است: آیا همه چیز را خیلی سریع برای خوانندگان تعریف نمی‌کنی؟ یا آیا آنها را خیلی زود از هر پاراگراف عبور نمی‌دهی؟ آیا صحنه‌های عاشقانه خیلی کوتاه نیستند؟ یا کشمکش و تعقیب‌ها طولانی نیست؟ پس به سرعت توجه کن!

۱۷. از مضامین مهم جهانی استفاده کن. این مضامین شامل ایثار، تولد دوباره، زندگی و مرگ، ایمان، سرنوشت و ... است. این موارد داستانت را تنظیم می‌کند و به آن عمق می‌دهد.

۱۸. اطمینان حاصل کن که ساختار داستانت این سه مرحله را دارد: آغاز ، میانه و پایان.

۱۹. از نمادها و تصاویر برای تأثیر گذاری و برجسته کردن موضوع اصلی استفاده کن. به یاد داشته باش که چگونه در «آلیس در سرزمین عجایب» خرگوش سفید مدام می لرزد. این جزئیات داستان را قدرتمند می‌کند.

۲۰. هر داستان عالی مستلزم تغییر و تحول است. شخصیت‌ها در حال تغییر هستند، دنیای پیرامون‌شان در حال تغییر است و در نهایت این امیدواری وجود دارد که خواننده هم تغییر کند.
معصومه حامی‌دوست

@Writing_lovers

هر اتاقی مرکز جهان است.

«اوکتاویو پاز»

@Writing_lovers

آموزش بلند مدت نویسنده


پیتر هانتکه گفته است:
«آدم باید دچار نگاه کردن بشود، همان‌طور که دچار راه رفتن می‌شود. به قول گوته نظریه حاصل مشاهده است. می‌شود از منظر قورباغه هم نگاه کرد. اغلب کسی که روی زمین دراز کشیده، دورتر از کسی می‌بیند که روی دوپای گشاده از هم ایستاده است.»

فراموش نکنید توانایی دیدن، توجه، توجه به ظریف‌ترین جزئیات گریزان وجود، همان چیزی است که یک نویسنده واقعی را متمایز می‌کند و این نکتهٔ نوزدهم مقالهٔ ملیسا دونووان است که در آن از پرداختن به جزییاتی چون لرزش مداوم خرگوش سفید در داستان « آلیس در سرزمین عجایب» می‌گوید. مشاهده‌ای که با بیان جزییات، داستان‌تان را قدرتمند می‌کند.

گفته‌اند فلوبر، استاد مسلم داستان نویسان جهان، برای اين كه منظره‌ای را دقيق توصيف كند، تمام روز را در ايوانی مي‌نشست و با شيشه های رنگی گوناگون به زمين، جاده‌ها و درختان نگاه می‌كرد تا ببيند شكل آن‌ها در ساعات مختلف روز چه تغييری می‌كند و يادداشت برمی‌داشت.

شروع کنید به دیدن! این آموزشی بلند مدت محسوب می‌شود که نویسنده نباید لحظه‌ای از آن غافل شود. آموزشی که در نهایت شما را به لحظه‌های نو و ایده‌های جدید می‌رساند.


✍ معصومه حامی‌دوست

@Writing_lovers