خواندن مانند نویسنده


✍ معصومه حامی دوست

نویسندگان محبوب شما چه کسانی هستند؟ چرا نوشته‌هایشان را دوست دارید؟


زمانی که به قصد یادگیری نوشتن، شروع به خواندن داستانهای متنوع کردم، متوجه شدم خواندن داستان‌های کوتاه چخوف، مارکز و همینگوی را خیلی بیشتر دوست دارم.

عاشق موجزگویی‌های چخوف بودم. زیباترین مغروق جهان مارکز را بارها خواندم و هر بار مفتون آغاز بی‌نظیر آن می‌شدم. جذابیت گربه زیر باران همینگوی شگفت زده‌ام می‌کرد و این مرا وامی‌داشت تا بخواهم آن را چندین و چند بار بخوانم و حتی از رویش بنویسم.

با خواندن هر جملهٔ آن، مدتها مکث می‌کردم و از خودم می‌پرسیدم نویسنده چطور توانسته در نهایت سادگی، داستانی تا این حد جذاب خلق کند.

همهٔ این‌ها را گفتم تا از تأثیر تجربهٔ خواندن بر نوشتن بگویم. نویسندگان محبوبمان بهترین آموزگاران ما هستند و هر داستان خوب، یک‌ آموزشگاه کامل داستان نویسی است.

آثار نویسندگان مورد علاقه تان را دوباره بخوانید. گیرایی شان در چیست؟ هنگام خواندن، زیر خطوطی که تخیل‌تان را درگیر می‌کند یا تصاویری که برایتان جالب هستند خط بکشید.

این کار به شما کمک‌ می‌کند تا از ساختار کار نویسندگان مورد علاقه تان آگاه شوید. همهٔ آثار نویسندگان مورد علاقه تان را بخوانید. با خواندن آثار خوب است که می‌توانید نگاه و شیوهٔ بیان خودتان را پیدا کنید.


@Writing_lovers

دوستان همراه
کتاب «سرچشمه‌های آفرینش ادبی» نسخهٔ چاپیِ یادداشت‌هایی است که سال گذشته به صورت روزانه در کانال نویسندگی انتشار ‌دادم و شامل ۱۰۱ جستار در باب نوشتن و خواندن است.

در حال حاضر فقط چند نسخه از کتاب باقی مانده، در صورتی که تمایل دارید نسخهٔ چاپی مطالب را داشته باشید؛درخواست‌تان را به نشانی زیر بنویسید:
@Write_admin

قیمت کتاب+ هزینه پست (با تخفیف) ۳۰۰۰۰ هزار تومان

@Writing_lovers

ترس و لرز

آملی نوتومب

کتاب هدیه یکی از دوستان بود و زمانی به دستم ‌رسید که نوتومب در ایران چندان شناخته شده نبود. اما «ترس و لرز» یکی از داستانهای خوبی است که خوانده‌ام.

@Writing_lovers

دلقک‌
هدی حدادی

این رمان ظاهرا برای نوجوانان نوشته شده است اما جز کتابهایی بود که من از خواندنش کیف کردم. نویسنده درباره مراحل نوشتنش می‌گوید:

«اولین بار بود که قصه به این بلندی می‌نوشتم اما باید اعتراف کنم که خیلی کیف داشت. چند مدتی سرم پر از کلمه و تصویر و صدا شد. از صبح تا شب. حالا خیلی دوست دارم شما هم این کتاب را بخوانید. شماها که سیزده، چهارده، پانزده، شانزده ساله‌اید. شاید هم کمتر، شاید هم بیشتر. شماهایی که کله‌هایتان پر از رنگ و کلمه و تصویر است.»


@Writing_lovers

«برای نوشتن یک داستان خوب استعداد نویسندگی یک طرف ماجرا است و آشنایی با اصول و عناصر داستان نویسی طرف دیگر. ضروری است نویسنده پیش از هر چیز با ابزار و ‌لوازم کارش آشنا باشد.»


جمال میرصادقی


@Writing_lovers

✨📖✨📖✨📖✨
خواندن به خوبی می‌ تواند نجات بخش باشد، نجاتِ هرچیز و حتی نجاتِ خودِ فرد و حتی فراتر از آن، میخوانیم که بر مردن چیره شویم.

⭐️ دنیل پناک
@shadi_ketab

ذوق و استعداد خود را بشناسید و آن را بالفعل کنید. دقت کنید که چگونه وقتی حرف می زنید در ذهنتان دنبال کلمهٔ خاصی می گردید و آن قدر با خود کلنجار می روید تا به یادتان بیاد. همین طور، دنبال یافتن استعداد خود باشید؛ بگردید تا بفهمید در کدام زمینه ادبی ذوق دارید بعد برای بالفعل کردن این ذوق و استعداد سخت تلاش کنید.

سوزان فیشر


@Writing_lovers 

ماجرای غول واژه‌خوار


✍معصومه حامی دوست



به کار گیری هر واژهٔ بیگانه در زبان فارسی، غولی است که نه تنها واژگان مترداف و متناظرش را می‌بلعد بلکه واژگان مجاورش را هم نابود می‌کند.

در حقیقت وارد کردن یک‌ واژهٔ بیگانه در گفتار و نوشتار، فقط کنار گذاشتن یک واژه در زبان فارسی نیست بلکه باعث حذف طیفی از واژگان در زنجیرهٔ زبان فارسی، از بین رفتن تدریجی فرهنگ و به حاشیه رفتن زبان می‌شود.

برای اینکه از زبانمان در مقابل این غول مراقبت کنیم باید در استفاده مان از زبان دقیق شویم. هر واژه را با دقت انتخاب کنیم. لازم نیست در این باره افراطی رفتار کنیم بلکه کافی‌ است تا جایی که ظرفیت زبان فارسی اجازه می‌دهد در گفتار و نوشتار واژگان فارسی به کار ببریم.

بدانیم استفاده از کلمات فارسی به معنای بی‌سوادی نیست. خودمان را باور داشته باشیم؛ به جای واژه اصیل آره، از ok استفاده نکنیم. به جای ویرایش، edit به کار نبریم و بی‌شمار مثال دیگر که این روزها به گوش می‌رسد.

در این میان رسالت نویسندگان صد چندان است. نباید این غول واژه خوار را دست کم بگیریم و با به‌کارگیری واژگان فارسی از زبانمان محافظت کنیم.


🔅یک راهکار عالی برای شناخت ظرفیت‌های زبان فارسی خواندن آثار کلاسیک و کهن فارسی است. برای شروع می‌توانید از کتاب «داستان‌های بیدپا» استفاده کنید.


@Writing_lovers

یلدا و چالش حافظ خوانی

سنت یکی از مواردی است که همیشه‌ مورد انتقاد جوامع مدرن بوده است. در میان پیشرفت های باورنکردنی در عرصهٔ دیجیتال بعضی سنت‌ها هستند که مردم هنوز به صورت سفت و سخت بدان پایبندند. یکی از این سنت ها سنت حافظ خوانی در شب یلدا است.

از آنجا که‌ رشته بنده ادبیات فارسی است، سنت دوستان، همیشه در این شب به بنده به چشم یک طمعه نگریسته اند و در خلال سلام و احوالپرسی‌های شب یلدا متوجه برق خاصی می‌شوم که در چشمشان است. من هم تا آنجا که می‌توانم خودم را به آن راه می‌زنم که البته تجربه ثابت کرده، کار بی فایده‌ای است.

خاطرم ‌هست که در یکی از یلداها، شب از نیمه گذشته بود و ترفند توطئه آمیز طمعه کردن بنده، داشت ناکام می‌ماند. مراسم به خوبی و خوشی پیش می‌رفت که خواهرم حرف را به رنگ زیبای جلد چرمی دیوان حافظ کشاند. من داشتم پاورچین پاورچین صحنه را ترک می‌کردم که جمع مرا مورد خطاب قرار داد و شروع به تعریف از حافظ خوانی‌ام کردند.

بدین ترتیب همه با هر سطحی از سن و تحصیلات مشتاق دانستن فالشان بودند و بعضی ها هم دو نیت داشتند. من در حالی که مشتاقان، آجیل می‌خوردند و تخمه می‌شکستند، برایشان حافظ می‌خواندم و معنی می‌کردم و تمام شب طولانی یلدا به همین منوال ‌گذشت.

حالا سالهاست که به این روال عادت کرده ام و در این کار ورزیده شده‌ام. یعنی سعی نمی‌کنم از دست مشتاقان این سنت پسندیده در بروم بلکه خودم را به دست قضا و قدر می‌سپارم و نقش یک فال گیر فعال و باهوش را ایفا می‌کنم؛ اول آنچه را توی کله شان است، حدس می‌زنم بعد با زدن حرفهای باب طبعشان، نمی‌گذارم مجال کمترین دلخوری و غصه در این شب زیبا برای صاحبان محترم فال پیش بیاید. 😉☺️

معصومه حامی دوست



@Writing_lovers

موپاسان توصیه می‌کرد : کاغذ، سیاه کنید! من همیشه همین‌کار را می‌کنم. هیچ نمی‌دانم نوشته چه ریختی خواهد شد. هر چیزی که به طرح اولیه‌ی داستان مربوط باشد، می‌نویسم.



@Writing_lovers

📼تعریف شاهرخ مسکوب از نوشتن


۶: ۱ دقیقه




@Writing_lovers

مهم‌ترین اصل در نوشتن ادامه دادن است. تمام کاری که باید بکنید این است که نوشتن را ادامه دهید. تا زمانی که مرتب بنویسید هیچ چیز نمی‌تواند واقعا به شما آسیب بزند. به غیر از احساس گناه برای ننوشتن. پس به نوشتن ادامه دهید.

شرلی جکسون


@Writing_lovers

« نویسنده حرفه‌ای به کسی می‌گویند که زندگی خود را وقف نوشتن کند.»

‌این تعریف دقیقی از نویسنده است. اما گاهی نویسنده به خاطر گذران روزگار و فراز و فرود زندگی، به‌ کارهای دیگر می‌پردازد. به طور مثال کافکا کارمند اداره بیمه بود و فاکنر کارمند اداره پست، در ایران هم خیلی از نویسندگان به کتاب فروشی، تدریس، ترجمه، نمایندگی فروش فیلم و ... روی آورده‌اند اما مشکل از جایی شروع می‌شود که این موضوع اهل قلم را وادارد تا برای رسیدن به امنیت اقتصادی یا هر دلیل دیگر، مرتب از این شاخ به آن شاخه بپرند و من ِ نویسنده را قربانی من‌های دیگر کنند. این امر در نهایت منجر به در سایه رفتن نویسنده می‌شود.

بنابراین اگر می‌خواهیم به یک نویسنده‌ی حرفه‌ای تبدل شویم باید تا آنجا که می‌توانیم من هایِ دیگر را قربانی کنیم، همان چیزی که جیمز جویس از آن به ایثار یاد می‌کند و مراقب باشیم تا منِ نویسنده به فراخور مجال‌هایی که زندگی روزانه پیش پایمان می‌گذارد، به حاشیه نرود و سرمایه اصلی‌مان را باخت نکنیم‌.


معصومه حامی دوست


@Writing_lovers

«خانه تاریک ‌است، چراغها را روشن کن»

✨نویسنده: معصومه حامی دوست

براساس داستان مواجهه شیطان با انسان از مرصادالعباد

✨این داستان سال ۸۸ در مجموعهٔ «داستان‌های کهن، انسان‌های مدرن» از سوی انتشارات سوره مهر به چاپ رسیده است.
@Writing_lovers