می‌توانید از این قاعدهٔ معروف نویسندگی و ویرایش پیروی کنید:

زمانی که می‌نویسید در اضافه کردن مطالب مختلف تردید نکنید و در زمان ویرایش برای حذف مطلب درنگ نکنید.

علاوه بر این می‌توانید استاندارد عام‌ «۱۰۰۰ کلمه» را در بسیاری از کارهای خلاقانه و مفید به کار ببرید. استاندارد ۱۰۰۰ کلمه به معنای آن است که متعهدم در هر روز دربارهٔ چیزی ۱۰۰۰کلمه بنویسم. فکر نمی‌کنم که همه این هزار کلمه ضرورتا آن قدر خوب باشد که قابل انتشار باشد، در این مورد نظم برایم مهمتر است تا خروجی نهایی. نقاط ضعفم را می‌شناسم و با رعایت آن سالانه ۳۰۰ هزار کلمه مکتوب خروجی دارم.


کریس گیلبو


@Writing_lovers

غیرمنتظره. کریستین بوبن
نگار صدقی
نشر ماه ریز

چرا آدم کتاب می‌نویسد. چرا آدم نیرو و وقتش را صرف نوشتن کتاب پشت کتاب می‌کند. چرا نیرو و وقتش را صرف کارهای فلسفی یا هنری می‌کند. چرا باید از خواب، از عشق، از همه چیز گذشت تا یک کتاب نوشت.
فلاسفه جواب می‌دهند: برای روشنایی بخشیدن. شعرا جواب می‌دهند: برای ملایمت بخشیدن. نویسندگانی که از طریق جوهر، بوسه یک نور را می‌طلبند.

وقتی هست که دیگر نمی‌توان کاری انجام داد؛ در نبودش می‌توان نوشت. اگر بخواهیم می‌توانیم بنویسیم. با کمی شانس، این نوشته حقیقتی را آشکار می‌کند. آن را در طراوت یک کتاب جای می‌دهیم و آن را در کنار سایر کتابها قرار می‌دهیم.


📚 مجموعه داستانهای «غیره منتظره»
کریستین بوبن
برگردان: نگار صدقی
نشر ماه ریز

این کتاب پر از نوشته‌های لطیف است.


@Writing_lovers

استعداد کلمه ای است پوشاننده که تقریبا هر معنایی را شامل است، اما در معنای منطقی خودش، کلمه ای است بسیار کلی. حدس می‌زنم دست کم یک سوم همه‌ی آدمهای این سرزمین اگر حرفی برای گفتن داشته باشند، استعداد لازم را برای نویسندگی دارند.

اسلون ویلسون



@Writing_lovers

چگونه از اشیاء در داستان استفاده کنیم؟

برای شخصیت‌های داستانتان اشیای گوناگون خلق کنید تا هرچه بیشتر با زندگی واقعی پیوند پیدا کنند و این امکان را به شما بدهند که دربارۀ آنها نیز داستان‌های مختلفی بنویسید.
نکته: به همۀ اشیای حاضر در خانه‌تان نگاه کنید. بی‌شک می‌توانید گنجینه‌ای از اشیاء را در اطرافتان بیابید. از نکات زیر کمک بگیرید و به اکتشافات سودمندی بپردازید:

ارثیه فامیلی که از اجدادتان به جا مانده است، عکسهای خانوادگی یا مجالس و عروسی‌ها، جشن‌ها، مهمانی‌ها و روزهای تعطیل، تصاویری که به دیوارها آویخته است، لباس‌هایی که در کمد ته انبار خاک می‌خورند و فقط در مراسم ویژه‌ای از آنها استفاده می‌شود. کتاب‌ها و زیور آلات. اشیائی که احتمالاً هر روز استفاده می‌کنید، از جمله ظروف سفالی یا ليوان‌ها.
این‌طور نیست که پشت تمام این اشیاء لزوماً داستانی وجود داشته باشد، بلکه ممکن است گاهی برای شما یادآور چیزی دربارۀ خودتان یا زندگی شخصی‌تان باشد. هرچه بتوانید بیشتر از اشیاء در نوشته‌تان استفاده کنید اثرتان قوی‌تر خواهد شد.

یکی از انواع استفاده از شئی در داستان برای تلنگرزدن به ذهن و رفتن به گذشته است: یک شیء می‌تواند دروازۀ ورود به ذهن آدم‌ها باشد؛ مثل شیرینی‌های مادلین خوشمزه «در رمان در جست‌وجوی زمان از دست رفته» (۱۹۱۳- ۱۹۲۷) اثر مارسل پروست که خاطرات کودکی را به یاد شخصیت اصلی می‌آورد و عنصر اصلی رمان را به دست می‌دهد.

نکته: اشیاء معمولا محرکهای خوبی برای داستان به شمار می‌روند. شخصیت‌ها می‌توانند پیدایشان کنند، گم کنند، بگیرند، به کسی بدهند، آنها را بدزدند، دنبالشان بگردند، مثل گنجینه دوستشان داشته باشند، ازشان غفلت کنند، در جای امنی بگذارند، نابودشان کنند یا دور بیندازند.

📚 «نویسندگی خلاق به زبان ساده»
مگی هاماند
برگردان: مسعود ملکیاری
انتشارات عصر داستان



@Writing_lovers

قهقهه یکی از راه‌های به دست گرفتن زمام امور است.


تونی موریسون


@Writing_lovers

تمرین: 

در خانه شیئی را انتخاب کنید که برایتان معنای ویژه‌ای دارد و بر اساسش یک صحنه یا یک داستان کوتاه بنویسید؛ شاید با این مضمون که آن شیء گم می‌شود و بعد پیدا می‌شود یا کسی آن را به شما هدیه می‌دهد یا از کسی به ارث می‌برید. دقت کنید که شیء حتما باید خاطره‌ای از زندگی شخصیت اصلی را زنده کند یا به او کمک کند تا تصمیم بهتری بگیرد یا رازی سر به مهر از گذشته را برای شخصیت اصلی برملا سازد یا مسیر زندگی او را به کل دگرگون کند.

 

@Writing_lovers

🍁 🌟 🍂
🍁
🌟 🍂
🍁 🌟🍂

من فکر می‌کنم نویسنده‌های بسیاری به خوبی تولستوی نوشته‌اند اما تفاوت در این است که تولستوی به آشکار ساختن وجود خویش می‌پردازد. برای نویسنده بزرگی شدن باید نخست انسان ارزشمندی بود و سپس مهارتی را فراگرفت و وجود خود را به صفحات کتاب منتقل کرد. خلاصه کلام اینکه برای نویسنده بودن، نه دهمِ کار، داشتن فکر و احساس کامل و یک دهم، آموختن شیوه‌ی نوشتن است.

اسلون ویلسون


@Writing_lovers

📽هزار توی بورخس

مدت ۳:۵۳ دقیقه

«همیشه تصور کرده‌ام که بهشت، گونه‌ای کتابخانه خواهد بود.»

خورخه لوئیس بورخس

@Writing_lovers

خواندن مانند نویسنده


✍ معصومه حامی دوست

نویسندگان محبوب شما چه کسانی هستند؟ چرا نوشته‌هایشان را دوست دارید؟


زمانی که به قصد یادگیری نوشتن، شروع به خواندن داستانهای متنوع کردم، متوجه شدم خواندن داستان‌های کوتاه چخوف، مارکز و همینگوی را خیلی بیشتر دوست دارم.

عاشق موجزگویی‌های چخوف بودم. زیباترین مغروق جهان مارکز را بارها خواندم و هر بار مفتون آغاز بی‌نظیر آن می‌شدم. جذابیت گربه زیر باران همینگوی شگفت زده‌ام می‌کرد و این مرا وامی‌داشت تا بخواهم آن را چندین و چند بار بخوانم و حتی از رویش بنویسم.

با خواندن هر جملهٔ آن، مدتها مکث می‌کردم و از خودم می‌پرسیدم نویسنده چطور توانسته در نهایت سادگی، داستانی تا این حد جذاب خلق کند.

همهٔ این‌ها را گفتم تا از تأثیر تجربهٔ خواندن بر نوشتن بگویم. نویسندگان محبوبمان بهترین آموزگاران ما هستند و هر داستان خوب، یک‌ آموزشگاه کامل داستان نویسی است.

آثار نویسندگان مورد علاقه تان را دوباره بخوانید. گیرایی شان در چیست؟ هنگام خواندن، زیر خطوطی که تخیل‌تان را درگیر می‌کند یا تصاویری که برایتان جالب هستند خط بکشید.

این کار به شما کمک‌ می‌کند تا از ساختار کار نویسندگان مورد علاقه تان آگاه شوید. همهٔ آثار نویسندگان مورد علاقه تان را بخوانید. با خواندن آثار خوب است که می‌توانید نگاه و شیوهٔ بیان خودتان را پیدا کنید.


@Writing_lovers

دوستان همراه
کتاب «سرچشمه‌های آفرینش ادبی» نسخهٔ چاپیِ یادداشت‌هایی است که سال گذشته به صورت روزانه در کانال نویسندگی انتشار ‌دادم و شامل ۱۰۱ جستار در باب نوشتن و خواندن است.

در حال حاضر فقط چند نسخه از کتاب باقی مانده، در صورتی که تمایل دارید نسخهٔ چاپی مطالب را داشته باشید؛درخواست‌تان را به نشانی زیر بنویسید:
@Write_admin

قیمت کتاب+ هزینه پست (با تخفیف) ۳۰۰۰۰ هزار تومان

@Writing_lovers

ترس و لرز

آملی نوتومب

کتاب هدیه یکی از دوستان بود و زمانی به دستم ‌رسید که نوتومب در ایران چندان شناخته شده نبود. اما «ترس و لرز» یکی از داستانهای خوبی است که خوانده‌ام.

@Writing_lovers

دلقک‌
هدی حدادی

این رمان ظاهرا برای نوجوانان نوشته شده است اما جز کتابهایی بود که من از خواندنش کیف کردم. نویسنده درباره مراحل نوشتنش می‌گوید:

«اولین بار بود که قصه به این بلندی می‌نوشتم اما باید اعتراف کنم که خیلی کیف داشت. چند مدتی سرم پر از کلمه و تصویر و صدا شد. از صبح تا شب. حالا خیلی دوست دارم شما هم این کتاب را بخوانید. شماها که سیزده، چهارده، پانزده، شانزده ساله‌اید. شاید هم کمتر، شاید هم بیشتر. شماهایی که کله‌هایتان پر از رنگ و کلمه و تصویر است.»


@Writing_lovers

«برای نوشتن یک داستان خوب استعداد نویسندگی یک طرف ماجرا است و آشنایی با اصول و عناصر داستان نویسی طرف دیگر. ضروری است نویسنده پیش از هر چیز با ابزار و ‌لوازم کارش آشنا باشد.»


جمال میرصادقی


@Writing_lovers