اولین بار نمی‌توان راه درازی را یک شبه پیمود. طرحی را برای نوشتن انتخاب کنید که از پس آن برمی‌آیید نه طرحی که نوشتن آن برای نویسنده کارکشته نیز دشوار است. تولستوی شاهکار خود رمان «جنگ و صلح» را وقتی نوشت که پیش از آن چند مجموعه داستان کوتاه و رمان منتشر کرده بود. مارکز «صد سال تنهایی» را در بلوغ ذهنی و مهارت نویسندگی خود نوشت. احمد محمود پیش از داستانهای کوتاهش نمی‌توانست رمان قدرتمند «همسایه ها» را بنویسد.

جمال میر صادقی

@Writing_lovers

چیزی فراتر از اشتباهات نحوی و مشاهدات اشتباه، پشت نوشته‌های بد نهفته است. نوشته‌ی بد ناشی از سرسختی احمقانه‌ی نویسنده برای خودداری از نوشتن درباره‌ی زندگی واقعی آدم‌هاست.

استیون کینگ


@Writing_lovers

به زودی📢📢
باهم خوانی #مجموعه_داستان های #کافکا
🅰ترجمه امیر جلال الدّین اعلم

در گروه کتابخوانی انتشارات نیلوفر

و نقد و بررسی هر داستان ، به صورت دوره ای...
✅تمام آثار کافکا در یک کتاب
برای پیوستن به گروه به ادمین پیام بدهید
@niloofarpubadmin
انتشارات نیلوفر
@niloofarpublication
تهیه کتاب با تخفیف ویژه کتابخوانی از فروشگاه مرکزی

وقتی ویلیام سارویان فکر کرد که موقع چاپ آثارش رسیده است، فهرستی از ناشرانی که احتمالاً آثارش را چاپ می کردند، تهیه کرد و با پایداری منطقی داستانهایش را به ترتیب برای همه‌ی ناشران فرستاد. وقتی به انتهای فهرست رسید و همه ی آنها آثارش را رد کردند، دوباره از اول فهرست شروع کرد و باز برای همان ناشران آثارش را پست کرد. اما این بار با چاپ آثارش موافقت کردند. خوشبختانه سارویان برای خودش مهلت نهایی تعیین نکرد. او به کارش ایمان داشت و پایداری کرد.

اگر صرفاً باید فن داستان نویسی را بیاموزی تا نویسنده‌ای حرفه‌ای و معتبر شوی، مدتی تمرین کن و بعد آثارت را برای ناشران بفرست، بعد می بینی که هر کسی می تواند نویسنده‌ای حرفه‌ای شود.

تقریباً همیشه بزرگترین دشمن نویسندگان که دائم باید با آن در آویزند، شخصیت خودشان است. نویسنده ساعات کارش مثل آدمهای معمولی محدود نیست. وی همواره در جدال با تغییر سریع و نامشخص اوضاع است و برای فائق آمدن بر این دشمن غدّار باید اعتماد به نفس داشته باشد و صبر پیشه کند.

@Writing_lovers 

مارک تواین: زندگی در واقع یه ماجراجوییه. اتفاقای خوب زمانی می‌افتند که اصلا انتظارش رو ندارید و معمولا درگیر یه چیز متفاوت هستید. در هر روز ۱۴۴۰ دقیقه وجود داره. می‌تونید هر طور می‌خواید ازش استفاده کنید، می‌تونید قدم بزنید، یاد بگیرید، هدرشون بدید یا چیزی بسازید. ما این جهان رو نساختیم ولی می‌تونیم تلاش کنیم زندگیمون یه کم بهتر از روزهای قبل و قبل‌تر باشه. انتخاب با خودتونه. به خودتان باور داشته باشید. به استعدادهاتون، به اهدافتون. همه‌ی تخم‌مرغها رو در یک سبد بگذارید و ‌حواستان به آن سبد باشه.


فیلم جذاب «مارک تواین در جستجوی طلا»

@Writing_lovers

https://www.telewebion.com/episode/2006526

هر چیز مسخره ای که دلتان می خواهد را امتحان کنید، اینکه چقدر عادی و کسل کننده است اهمیتی ندارد. اگر خوشتان آمد که خوب است، اگر نه هم آن را کنار می‌گذارید.


استیون کینگ


@Writing_lovers

آیزاک آسیموف در توصیه به نویسندگان تازه کار می‌گوید:« اگر از پایان قصه بی‌خبر باشی، عاقبت رود داستانت در شن‌های صحرا فرو می‌رود و هرگز به دریا نمی‌رسد.»

برای رسیدن به این مهارت داستانهایی را بخوانید که پایان بندی بی‌نظیر دارند. همچنین می‌توانید از روش چخوف استفاده کنید. او عادت داشت پیش از نوشتن، طرح داستان را در یک یا دو جمله‌ی کوتاه خلاصه کند و بعد از دل جمله‌های ساده‌ای که می‌نوشت، لطیف ترین و قوی‌ترین داستان‌های کوتاهش شکل می‌گرفت.

معصومه حامی دوست


@Writing_lovers

کت قدیمی ات را بپوش و کتاب جدید را بخر
“آستین فیلپس”
24آبان روز کتاب و کتابخوانی گرامی باد.
یادمون باشه با تهیه ی نسخه ی اصلی کتابها هم از نویسندگان حمایت می کنیم و هم باعث روشن ماندن چراغ های کتابفروشی ها و کتابخانه های عمومی می شویم.
کتابها بهترین دوست ماهستند و بهترین هدیه برای عزیزانی که دوستشان داریم.📚🙃

@ketabeziba

📗«تکنیک‌های نویسندگان بزرگ»

نویسنده: نل کارد

🔅این کتاب اول بار از سوی روزنامۀ گاردینِ انگلیس منتشر شده است و اگر با دقت خوانده شود می‌تواند کلاس یا دوره‌ای پیشرفته و کارگاه پرثمری برای نوشتن رمان و داستان باشد.


@Writing_lovers

یک نویسنده باید تماس خود را با طبیعت حفظ کند.


همینگوی


@Writing_lovers

از نویسندگان آمریکای لاتین خوان رولفو نویسنده‌ای هست که تماما روستایی می نویسد و بعدها تقریبا همهٔ نویسنده‌های آمریکا لاتین چنین جریانی را ادامه دادند.

در واقع داستان‌های روستایی از شاخه های ادبیات اقلیمی است و از میان نویسندگان ایرانی محمود دولت آبادی، امین فقیری، علی اشرف درویشیان و غلامحسین ‌ساعدی از پیشروان و پایه گذاران این نحله ادبی هستند.

مجموعه‌ داستانهای «دهکده‌ی پرملال» امین فقیری تاکنون به بیش از ۱۰ زبان دنیا از جمله انگلیسی، آلمانی، روسی، ایتالیایی، فرانسوی و غیره چاپ شده است.

امین فقیری می‌گوید:
«نویسندگان بومی می‌توانند به بهترین نحو درباره ادبیات روستایی بنویسند و نویسنده‌ای که در شهرها زندگی می‌کند، کمتر موفق به خلق ادبیات روستایی قابل قبول می‌شود؛ نمی‌توانم باور کنم وقتی کسی تجربه‌ای ندارد، بتواند با تلقین راجع به روستا بنویسد و کارش خوب شود بلکه باید، افراد بومی دست به کار شوند؛ موضوع را دوست داشته باشند و با تخیل خودشان بنویسند تا بتوانند خیلی از نکات را اضافه کنند که اثر، شکل هنری به خودش بگیرد.»

و در ادامه گفت: زنده یاد منوچهر آتشی جمله قشنگی داشت؛ او اعتقاد داشت «بومی زندگی کنیم و جهانی بیندیشیم»؛ این چکیده شده ضرورت برگشت به باورهای بومی، مردم شناسی و اقلیمی هست که در آن زندگی می کنیم.


معصومه حامی دوست

@Writing_lovers

استیون کینگ ‌می‌گوید: «برای نویسندگان سخت است که در زمان بازبینی نوشته، از کلماتی که زمان زیادی برایشان صرف کرده‌اند، بگذرند. اما همان‌طور که کینگ می‌گوید: «عزیزانت را بکش، عزیزانت را بکش، حتی اگر قلب نویسنده کوچک و مغرور درونت بشکند.»

بازبینی یکی از سخت‌ترین کارها در نویسندگی است. باید از بخش‌های کسل کننده بگذرید تا داستان به جلو حرکت کند. ونه گات هم گفته است: «اگر یک جمله‌ی هر چند عالی، به شفافیت موضوع‌تان به شیوه‌ای جدید و مفید کمک نمی‌کند، آن را حذف کنید.»

@Writing_lovers

نوشتن نوعی ایثار است و همه چیز خود را باید برای آن داد و همه چیز خود را باید در راه آن فدا کرد. هردمبیلی و تفریحی نوشتن هرگز آدم را نویسنده نمی کند. برای نوشتن هر رمان دست کم دو هزار ساعت یا یک سال و نیم و دو سال باید وقت گذاشت. بسته به این است که داستان نویس چه وقت کار خود را تمام شده می پندارد و دست از نوشتن برمی دارد. چنین وقتی باید تا حد امکان پیوسته و مستمر باشد. نمی شود که فقط روزهای تعطیل را به آن اختصاص داد و روزهای دیگر به سراغ کارهای دیگر رفت. من رمان «شب چراغ» را در ساعت های فراغت از کار اداری نوشته ام. بعضی از شب ها دیر می خوابیدم و گاهی آنچه نوشته بودم با خود به اداره می بردم و در فرصت هایی که پیش می آمد آن را دوباره می خواندم و بازنویسی می کردم، البته نمی گذاشتم همکارها و رئیسم از این امر خبر شوند. شب چراغ، رمانی ۱۹۰ صفحه یی است و برای نوشتن آن تقریبا یک سال و نیم وقت مرا گرفت.


جمال میرصادقی


@Writing_lovers

اهمیت به کار بردن زبان بومی

من صادق چوبک را نخستین کسی می دانم که "تخیل" را در ماجراها و متل های بومی به کار گرفت. او برای چنین فضاهایی زبانی خلق کرد که پتانسیل و کارایی فوق العاده‌ای داشت. شما به گزینش دایره واژگان بومی اش توجه کنید. او در هر فضایی از داستان هایش یک چیدمان زبانی قدرتمند می آفریند: در "تنگسیر"، زبان مدام، گرد نوعی "ناآرامی" ذاتی می چرخد چرا که پیرنگ داستان خواهان چنین زبان داغ و ملتهبی است. در داستان های "انتری که لوتی اش مرده بود" یا "چرا دریا توفانی شد"، دقت کنید که چگونه زبان وارد کارکردی می شود که با کارکرد زبان در رمان "سنگ صبور" بسیار متفاوت است. چوبک الگوی من برای بیان جغرافیای بومی از طریق زبانی روایی بود.

احمد آرام


@writing_lovers

«دویدن یا ورزش به طور غیر مستقیم روی نوشتن تاثیر دارد.»

ریچارد مک مان

«شما! منشی ها، نویسندگان، افراد کم تحرک، به شما توصیه می کنم حتما در روز به مقدار لازم تحرک داشته باشید. بدن اساس دموکراسی است.»

والت ویتمن

«برای اینکه نویسنده باشی، باید از قدرت و سلامت خوبی هم برخوردار باشی.»

موراکامی


برای نوشتن طولانی به توان بدنی زیادی نیاز داریم.

@Writing_lovers