«نقش بر آب»

عبدالحسین زرین کوب

در این مجموعه مقالات خواندنی و ارزشمندی دربارهٔ غزلیات حافظ وجود دارد.


@Writing_lovers

پریتچت» می‌گوید: «داستان کوتاه همان چیزی است که در حین مشاهده و عبور از گوشه چشم دیده‌ می‌شود.» به بخش «گوشه چشم» توجه کنید. در ابتدا همان گوشه چشم است و بعد جان بخشیدن به آن؛ همان که با تبدیل به چیزی که دم و لحظه را روشن‌ می‌کند و البته اگر قدری شانس داشته باشیم مفاهیم و پیامد‌های دیگری را نیز در برخواهد داشت. وظیفه نویسنده داستان کوتاه این است که آن لحظه گذرا از گوشه چشم را از هر نظر تحت پوشش قرار بدهد و آن را با تمام قدرتش بازگو نماید. او هوش و ذکاوت و استعداد، حس توازن و تناسب، توانمندی و ذکاوت ادبی خود را یک جا جمع‌ می‌کند تا بگوید هر چیز در عالم واقع به راستی چگونه است و خود وی آنها را چطور‌ می‌بیند؛ نگرشی که منحصر به فرد و خاص خود او است و این کار با به کارگیری زبان بسیار دقیق و گویا انجام‌ می‌شود؛ همان زبانی که برای مخاطب جزییاتی را زنده‌ می‌کند که داستان را برایش آشکار و ملموس‌ می‌گرداند. برای اینکه تمامی جزییات ملموس و عینی باشند و مفهوم مورد نظر را برسانند؛ زبان داستان باید موشکافانه، دقیق و بسیار مشخص باشد. امکان دارد واژگان به حدی صریح و دقیق باشند که در ابتدا بی روح و بسیار علنی به نظر برسند، ولی باز هم‌ می‌توانند بار معنایی خاصی به همراه داشته باشند و در صورت استفاده درست، کارکرد لازم و به جای خود را ایفا کند.

ریموند کارور


@Writing_lovers

بی‌محابا کوتاه‌ کن‌. کم‌تر بیش‌تر است‌. چه‌ بس‌ نوشته‌ها از جمله‌ نوشته‌های‌ خودم‌ خوانده‌ام‌ و به‌ ابتدای‌ فصلِ، مثلاً، دوم‌ رسیده‌ام‌ و فکر کرده‌ام‌ «رمان‌ می‌بایست‌ در واقع‌ از اینجا شروع‌ می‌شد». آگاهی‌ بسیار زیادی‌ دربارة‌ شخصیت‌ و گذشتة‌ داستان‌ می‌تواند با شرح‌ مختصری‌ به‌ خواننده‌ داده‌ شود. دل‌بستگی‌ عاطفی‌ به‌ صحنه‌ای‌ یا فصلی‌ از کتاب‌، وقتی‌ به‌ روایت‌های‌ دیگر می‌رسی‌ رنگ‌ خواهد باخت‌. 


سارا واترز


@Writing_lovers

قاعده اصلی کتابخوانی به پیشنهاد یک استاد فلسفه

به صورت دوره‌ای باید کارهایی از افلاطون، مابعدالطبیعه ارسطو، کارهایی از دیوید هیوم، کارهای اصلی کانت، به ویژه سنجش خرد ناب، پدیدارشناسی و منطق هگل، پژوهش‌های منطقی ویتگنشتاین و … را بخوانید. کانت نباید از روی میزتان کنار برود. در هر دوره روی یک فیلسوف متمرکز شوید.در هر دوره به یک رشته فلسفه (مثلا فلسفه سیاسی، شناخت‌شناسی …) یا یک دوره از تاریخ فلسفه بپردازید. کتاب‌های مهم تازه منتشر شده را هم در دستور کار خود بگذارید.دو-سه نشریه تخصصی را مشترک باشید.شعر و رمان بخوانید.و افزون بر همه اینها به شکلی مقتضی دستاوردها و بحث‌ها در رشته‌های دیگر را (روان‌شناسی، جامعه‌شناسی، فیزیک، کیهان‌شناسی، زیست‌شناسی…) دنبال کنید.


@Writing_lovers

اگر نویسنده تمام چیزهایی را که در سر دارد، بنویسد، کاغذ می‌سوزد.


آلن پو


@Writing_lovers

ذهن‌ات‌ را به‌ روی‌ تجربه‌های‌ تازه‌، به‌ویژه‌ مطالعهٔ‌ دیگران‌، بگشا. هیچ‌ رویدادی‌ در زندگی‌ نویسنده‌ چه خوشایند و چه ناخوشایند هرگز هدر نمی‌شود.


پی دی جیمز


@Writing_lovers

از دو بعدازظهر بواری را می‌نويسم. عرق كرده‌ام و گلويم گرفته. امروز يكی از روزهای نادر زندگی‌ام بود كه آن را تماماً در وهم گذراندم. عصر، ساعت شش، در لحظه‌ای كه كلمه‌ حمله‌ عصبی را می‌نوشتم، چنان عصبی بودم، چنان شديد نعره می‌زدم و چنان عميق چيزی را كه زن كوچكم تجربه مي‌كرد، حس می‌كردم كه نزديك بود خودم نيز دچار حمله‌ عصبی شوم. برای اینکه هیچ وقت نگویند من مشقِ [نوشتن] نمی‌كنم، در بعضي لحظات چنان برای نوشتن تقلا می‌كنم كه لازم می‌شود قبل از خواب، دو يا سه فرسخ پياده‌روی كنم.

از اين [كتاب] خوشت خواهد آمد؟ نمی‌دانم. با اين حال حس می‌كنم در اين صدوچهارده صفحه دشواری‌های زيادی وجود دارد و در مجموع، هرچند غير دراماتيك، آهنگی زنده دارد. چيزی كه حتمی است، اين است كه از هشت روز پيش سريع جلو می‌رود. كاش اين موضوع ادامه يابد! چون از كندی‌هايم خسته شده‌ام!

می‌دانی هفته‌ گذشته چند صفحه نوشتم؟ يك صفحه، آن هم به نظرم خوب نمی‌آيد! عبوری سريع و سبك لازم بود، در حالی كه من به كندی جلو می‌رفتم! چه دردی می‌كشيدم! سه روز روی تمام اثاثيه‌ام و در تمام حالت‌های ممكن غلت زدم تا چيزی برای گفتن بيابم! لحظات مشقت‌باری هست كه در آن رشته پاره می‌شود و به نظر می‌رسد كلاف از هم باز شده است. با اين حال، شروع می‌كنم به آشكارا ديدن. اما چقدر زمان از دست رفت! چقدر آهسته جلو می‌روم! و چه كسی متوجه تركيبات عميقی خواهد شد كه چنين كتاب ساده‌ای از من می‌طلبد؟ 



از «نامه‌های فلوبر»

برگردان: محسن سلیمانی

📚فن داستان‌نویسی

@Writing_lovers

«پله پله تا ملاقات خدا»



کتابی با نثری بسیار روان از زندگی مولوی که دکتر عبدالحسین زرین کوب آن را در قالب داستانی جذاب نوشته است.


@Writing_lovers

«ممکن است نویسنده یک لحظه با استیصال شدید شخصی روبرو شود. مثلاً در مورد «رگتایم» من سخت مستأصل بودم که یک چیزی بنویسم. توی اتاق کار خانه‌ام تو نیوروشل رو به دیوار نشسته بودم. این بود که شروع کردم به نوشتن دربارهٔ دیوار. ما نویسنده‌ها گاهی به یک همچو روزهایی می‌افتیم. بعد دربارهٔ خانه‌ای نوشتم که به دیوار چسبیده بود. خب، این خانه در ۱۹۰۶ ساخته شده پس به فکر آن دوره افتادم و اینکه خیابان براد ویو در آن ایام چه شکلی بوده؛ واگن‌ها آن پایین سرازیری در رفت و آمد بودند. مردم تابستان لباس سفید می پوشیدند که خنک باشد. تدی روزولت رئیس جمهور بود. از این مطلب به آن مطلب می رسیدم و کتاب به این ترتیب شروع شد، از استیصال تا آن چند تصویر…»

مصاحبه با ای. ال. دکتروف، بیلی باتگیت

برگردان: نجف دریابندری


@Writing_lovers

آنچه نویسنده در اختیار دارد همین واژگان هستند که چه بهتر درست و به جا باشند و البته همراه با علامت گذاریهای صحیح تا به شایسته‌ترین صورت ممکن منظور مورد نظر را برسانند.



کارور

@Writing_lovers

وضع بشر

هانا آرنت


یک ‌کتاب خوب فلسفی

با «هانا آرنت» در جلسات فلسفهٔ آقای «عدنان دانشیار» آشنا شدم. ایشان با شیفتگی خاصی از نگاه آرنت به زندگی حرف می‌زدند. اگر قصد خواندن فلسفه دارید، این کتاب گزینه مناسبی است.


@Writing_lovers

«مهم‌ترین چیز برای من فهمیدن است و نوشتن هم بخشی از همین فرایند فهمیدن است. آیا من خودم را اثرگذار می‌پندارم؟ نه. من می‌خواهم بفهمم و اگر دیگران چیزی را همان‌طور که من فهمیده‌ام بفهمند، این حسّی رضایت‌بخش به من می‌دهد، حسّی مانند درخانه‌بودن یا بودن در میان هم‌نوعان.»

هانا آرنت


@Writing_lovers

«همواره بنویسید، به نشست ها و سمینارهای نویسندگان بروید اصلاً حدسش را نمی توانید بزنید که ممکن است در آنجا با چه کسانی آشنا شوید و چه چیزهایی یاد بگیرید.»

جوانا ترولوپ


@Writing_lovers

💡
اما این فراتر از روزمرگی است:
سرپناهی از کتاب برای در امان بودن از باران.
سکوتی دلنشین در مقابل هیاهوی مترو،
رمانی پنهان شده در کشوی میز منشی،
داستان کوتاهی در دستان آموزگار تا در فاصله‌ی خم شدن شاگردانش روی ورقه‌ی امتحان سرگرمش کند
و کتاب خواندن پنهانی و آرام شاگرد ته کلاس تا وقتی که زمان امتحان به پایان رسد و او ورقه‌ی سفیدش را به آموزگار تحویل دهد....

📖 همچو یک داستان
🚩 دنیل پناک
@ketab_nakhahad_mord

«ما می‌نویسم برای اینکه انرژیمان لبریز شده است، برای اینکه حساس‌تر، زنده‌تر و کنجکاوتر از دیگران هستیم. چرا از این موهبت حداکثر بهره را نگیریم؟»

جویس کارول اوتز

@Writing_lovers

یادداشت‌های روزانه‌تان باغچه‌های شما هستند. به سراغ آنها بروید و ‌ببینید چه چیزی آماده شکوفه زدن است.

سوزان م.تیبرگ


✍ معصومه حامی دوست



یادداشت های روزانه علاوه بر اینکه تمرینی مداوم برای نوشتن به حساب می‌آیند. در پیدا کردن موضوعاتی خوب و جذاب، به شما کمک می‌کند.


وقتی هر روز می‌نویسید و زیاد می‌نویسد، به مرور یادداشت هایتان پر می شود از احساسات، اندیشه ها، تصویرها و تجربیاتی که ممکن است در زندگی روزمره از دیدتان پنهان بماند.


نوشتن مداوم با آشکار کردن بخش پنهان تجربیاتتان، مطالب جالب و تازه‌ای درباره‌ی خودتان به شما می‌گوید و باعث می‌شود تا افکارتان را به طور شفاف‌تری ببینید.


ممکن است یادداشت‌ها در ابتدا چنگی به دل نزند و به نظر بیاید که حرفهای مهمی برای گفتن ندارید. اما با نوشتن بیشتر و به مرور، موضوعات جذابی برای دیدن و بیان کردن پیدا می‌کنید.


در هنگام بازخواندن آنها غافلگیر می‌‌شوید. می‌توانید قسمت‌های جذابی از نوشته‌تان را جدا کنید. بخش‌هایی که می‌تواند «بذر» یک داستان یا نوشته خلاقانه باشد.



@Writing_lovers

یافتن داستان درونی جستارهای شخصی

مایکل اشتنبرگ 

https://nonfictioninpersian.com/finding-the-inner-story-in-literary-nonfiction/



@Writing_lovers