چرا بیشتر کتاب‌هایی را که می‌خوانیم فراموش می‌کنیم؟

نویسنده : جولی بک
برگردان: نجمه رمضانی

کتاب‌ها، فیلم‌ها، برنامه‌ها و ترانه‌ها فایل‌هایی نیستند که در مغزمان آپلود کنیم، بلکه بخشی از تابلوفرش زندگی هستند که در کنار چیزهای دیگر بافته شده‌اند. از دور شاید دیدن یک رشته نخ دشوار باشد اما آن نخ به هر حال سر جای خودش نشسته.

هوروات می‌گوید: «خنده‌دار است که فکر کنیم خاطرات کاملاً پاک می‌شوند، آن‌ها وارد ذهن شما می‌شوند و به‌همین‌خاطر است که الان یک حافظه دارید. اما در واقع مجموع آن‌ها با هم یک چیز را می‌سازد و آن همه چیز ماست».

برای خواندن متن کامل به نشانی زیر مراجعه کنید:
http://m.tarjomaan.com/neveshtar/9499/


@Writing_lovers

❁ کپی ممنوع، مگر با ذکر منبع (نام نویسنده و کانال)
📚☕️
@best_stories
#داستانک

رابينسون کروزو

اگر رابینسون هرگز بلندترین، یا به عبارت بهتر، قابل رؤیت ترین نقطه ی جزیره را ترک نمی کرد، به خاطر تسلا، یا از سر فروتنی یا ترسی یا نادانی یا اشتیاق، خیلی زود نابود می شد؛ ولی از آنجا که بی توجه به کشتی‌ها و دوربین‌های ضعیفشان تمام جزیره ی خود را وارسی کرد و از آن لذت برد، زنده ماند و سرانجام هم در پی یک سلسله وقایع درخور تعمق پیدا شد.

نویسنده: #فرانتس_کافکا
مترجم: #علی_اصغر_حداد


داستان های کوتاه جهان...!
🖋☕️
@best_stories

روایت « رابینسون کروزو» کافکا را خیلی دوست دارم. یادم است اولین باری که آن را خواندم یک داستان نوشتم و در آن از رابینسون کروزوئه درون خودم گفتم. فکر می‌کنم همه ما یک رابینسون درون داریم. رابینسون درون شما در چه حال است ؟ از او روایت بدهید.

مونتنی گفته است:« نوشتن فکر می‌آفریند، ظرفی هست برای آنچه وجود ندارد و در دم آفریده می‌شود.»

بنظرم تعریف دقیقی از نوشتن است. شما هم سعی کنید با خواندن هر داستان، روایت خودتان را از آن بنویسید. همه درون مایه ها را امتحان کنید و حتی اگر داستانی به ذهنتان نمی‌رسد. دفتری بردارید و نگاه و نظر خودتان را راجع به داستان بنویسید؛ زمانی بود که روزی دو هزار کلمه می‌نوشتم و حول و حوش کلمه هزار و‌هفتصدم، شروع به نوشتن داستانی می‌کردم که از وجودش آگاه نبودم و نمی فهمیدم از کجا آمده است.


معصومه حامی دوست


@Note_story

«تمام کردن پیش‌نویس اول مانند آن است که یک دانه بادام را روی زمینی بسیار ناصاف با بینی‌ات به جلو هل بدهی.»

جویس اوتس


@Writing_lovers

«ایوان کونل» جایی گفته بود که وقتی‌ می‌بیند دارد داستان خود را بازخوانی‌ می‌کند و ویرگول هایش را در می‌آورد، و باز از نو داستان را‌ می‌خواند و ویرگول‌ها را دو مرتبه سر جای قبلی شان‌ می‌گذارد، متوجه‌ می‌شود که کارش با آن داستان به پایان رسیده است. من به این منش و دقت نظر به دلیل کاری که در حال انجام است، احترام‌ می‌گذارم. دست آخر آنچه در اختیار داریم همین واژگان هستند که چه بهتر که واژگان درست و به جا باشند و البته همراه با علامت گذاریهای صحیح تا به شایسته‌ترین صورت ممکن منظور مورد نظر را برسانند. اگر واژگان در اثر بار احساسی و عاطفی لجام گسیخته و بی محابای نویسنده‌اش صقیل و سنگین باشند، یا به هر سببی چندان مشخص و دقیق نباشند، به بیانی اگر عبارات و واژگان نامفهوم و گنگ باشند، چشمان مخاطب به راحتی از روی آنها عبور‌ می‌کند؛ بدون اینکه چیزی دریافت شود. در چنین حالتی حس و حال هنری خاص مخاطب دیگر در گیر کار‌ نمی‌شود. «هنری جیمز» اسم چنین نگارش نگون بختی را «شرح و بازگویی ضعیف» می‌خواند.


ریموند کارور


@Writing_lovers

گاهي كه داستان تازه‌ای را شروع مي‌كردم و نمی‌توانستم پیش بروم، به خودم می‌گفتم: «نگران نباش. قبلاً نوشته‌ای و حالا هم خواهی نوشت. همه كوششت باید این باشد كه يك جمله‌ی حقيقی بنويسی. حقيقی‌ترين جمله‌ای را كه می‌دانی بنويس.» به اين ترتيب بالاخره يك جملة حقیقی می‌نوشتم و از آنجا كار را ادامه می‌دادم. بعد كار آسان می‌شد، چون هميشه يك جمله حقیقی بود كه بدانم يا ديده باشم و يا از زبان كسی شنيده باشم.


همینگوی


@Writing_lovers

هر روز بنویس‌. خود را عادت‌ بده‌ که‌ مشاهداتت‌ را به‌ قلم‌ بیاوری‌ تا این‌ عادت‌ رفته‌ رفته‌ فطرتت‌ گردد. این‌ مهم‌ترین‌ همهٔ‌ دستورهاست‌.

جف دایر


@Writing_lovers

استیون کینگ داستان نویسی را با عبور از اقیانوس اطلس به درون یک وان حمام مقایسه می‌کند. وی معتقد است در هر دوی اینها، فرصت زیادی برای شک به خود وجود دارد. نه تنها شما به خودتان شک می کنید بلکه دیگران هم نسبت به شما تردید پیدا می‌کنند. او می‌گوید:

«زمانی که شکست می خورید، مثبت فکر کنید. مثبت اندیشی، پاسخی بسیار صحیح ، کارگشا و مناسب به شکست است.»


@Writing_lovers

گفتگو با شیوا ارسطویی

http://nicetalk.blogfa.com/post/24



🔸از وبلاگ نقد و گفتگو

همه گفتگو های این وبلاگ آموزنده و قابل تأمل هستند.


@Writing_lovers

«شعر دشمن بزرگ تقدیر است.»


ایتالو کالوینو




@Writing_lovers

❁ شعر «غراب» ادگار آلن پو از نمونه‌‌‌های بسیار موفق تاریخ ادبیات جهان است.

👇👇👇


https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://khpaknia.net/2006/11/21/383/amp/&ved=2ahUKEwis1qbqitXkAhUJUt8KHeBZC80QFjALegQIBBAB&usg=AOvVaw3ETa2kZdJ0pcMAzmhIfKv-&ampcf=1



@Writing_lovers

هلن‌ دان‌مور به نویسندگان جوان توصیه می‌کند برای بهتر نوشتن، نامه‌های‌ جان‌ کیتس‌، شاعر غنایی‌ انگلیسی‌، را بخوانند و همچنین شعر از بَر کنند.




@Writing_lovers

نظم روایی «عقاب» از پرویز ناتل خانلری. شفیعی کدکنی آن را بهترین‌ شعر معاصر فارسی می‌داند.


مدت ۹:۳۳ دقیقه

@Writing_lovers

چطور بنویسیم؟

جان اشتاین بک

شنیدم طبع نویسندگیت خشک شده. آدم فکر می‌کند دیگر هیچوقت به حالت‌اول برنمی‌گردد. باب اندرسن هم، یک سال پیش همین مشکل را داشت و از من خواست کمکش کنم. بهش گفتم شعر بگوید.

البته نه برای چاپ یا بازبینی بلکه برای دور ریختن. چون شعر نقش ریاضیات را در نویسندگی دارد، حتما بهترین درمان هم هست. چون گاهی مشکلات را از بین می‌برد. باری او چنین کرد و شش ماه شعر گفت و بعد، سه تا نامه‌ی خوشحال کننده برایم فرستاد و گفت راه‌حلم مؤثر واقع شده.

آری شعر گفتن صرف، خود راز بزرگ و ‌ارزشمندی است. این پیشنهاد در صورتی به کارت می‌آید که طبعت برای مدت طولانی خشک شده و مستأصلت کرده باشد. بعد حتما یک روز از دستش خلاص می‌شوی و ‌من شده‌ام و الان کلمات برای اینکه بر قلمم جاری شوند، با هم می‌جنگند.

@Writing_lovers🖌

شعر می‌تواند شما را از راههای محدود که می‌بیند و حس می‌کنید؛ رها کند و راههای جدیدی برای تجربه کردن جهان به شما بدهد.


جیم موریسون


@Writing_lovers

❁ اشعار نیما یوشیج به دلیل قدرت روایی بالا بهترین گزینه برای مطالعه مشتاقان شعر فارسی است. منظومه های شعری نیما قابلیت تبدیل به نمایشنامه‌های موزیکال دارد و خواندن آنها می‌تواند تجربه‌ای فوق العاده شگفت انگیز و به یادماندنی باشد.



@Writing_lovers