چه طور کسی می‌تواند
ناگهان وسط خیابان بایستد و از خود بپرسد
این آیا سرنوشت من است؟

جورجو آگامبن
فیلسوف ایتالیایی


🔸 کتاب « کودکی و تاریخ»
درباره‌ی ویرانی تجربه، زبان و زمان
نویسنده: جورجو آگامبن

توضیح: این کتاب با ترجمه پویا ایمانی در نشر مرکز چاپ شده است. (اگر چه ضعف ترجمه از لذت و لطف متن کاسته.)

@Writing_lovers

صبح‌ها
اولین چیزی که دوست دارم
بوی صفحات کتابهاست.

🚩امبرتو اکو
@ketab_nakhahad_mord

معمولا ساعت ۶ صبح بیدار می‌شوم. تا صبحانه بخورم و خودم را آماده نوشتن بکنم ساعت۳۰: ۷، ۸ می‌شود. آن وقت آمادۀ کار و نوشتن هستم. تا ساعت یک بعداز ظهر یک‌نفس می‌نویسم. این زمان را صرف کار می‌کنم. بعد از ناهار هم از ساعت ۳ بعداز ظهر تا ساعت ۸ شب. خسته‌کننده است اما این خستگی به من نیرو و شادی می‌دهد.

احمد محمود


@Writing_lovers

برای نوشتن

هر تکه‌ای را که به سمتت می‌آید به ترتیب در ذهنت قرار بده.


ویرجینیا وولف


@Writing_lovers

آدم از ادبیات بیشتر یاد می‌گیرد تا از فلسفه


#داریوش_شایگان

راجع به کسی غیر از خودتان بنویسید. چطور می‌توانید نوشتن را یاد بگیرید اگر فقط درباره یک شخص خاص بنویسید؟

ویر جینیا ولف



@Writing_lovers

چندی پیش قرار شد سینما برویم. فیلم چاقی اکران می‌شد. اسمش که چنگی به دل نمی‌زد اما نگاهی به بازیگرانش انداختیم، علی مصفا، حمید فرخ نژاد، لادن مستوفی و مهسا کرامتی. کارگردان و نویسنده راما قویدل (؟!) بلیط گرفتیم و رفتیم داخل.

فیلم خوبی بود: بدون سیاه نمایی و منفی بافی های فیلمهای معمول. یک چیز در فیلم خیلی توجهم را جلب کرد: حضور کتابها! مرد داستان برای دختر کوچکش کتاب می‌خواند و قصه مکمل روایت اصلی فیلم بود.

حضور کتابها در فیلم حقیقی بود و ادای روشنفکرانه‌ای در کار نبود. در انتهای فیلم به این فکر می‌کردم که در سینما حسی اصیل از جنس رؤیا پیدا شده؛ چیزی که مدتها بود از دیدنش ناامید شده بودم.


@Writing_lovers

دوستانی که پیام داده بودند : «پایگاه نقد داستان: احسان رضایی» را پیدا نکردیم؛ می‌توانند به این لینک مراجعه کنند:

http://naghdedastan.ir/profile/2


پیشنهاد: برای استفاده از مقالات پایگاه نقد داستان که ۵۰ تا است، در برنامه ماهیانه‌تان بنویسید که من تا پایان مهر ۱۰ تا از این مقالات را خوانده ام. خواندن مقالات به ذهن شما فضای تازه‌ای می‌دهد.

الان زمان خوبی برای برنامه ریزی سی روز آینده است. برنامه‌تان را بنویسید و بگذارید جلوی چشمتان، تا به شما یادآوری کند. دیدنش به شما انگیزه می‌دهدتا از هر فرصتی برای خواندن آنها تا پایان مهر استفاده کنید.


@Writing_lovers

«اگر کاری ارزشش رادارد با تمام توان یا در مواردی با توانی فراتر از حد تصور، انجامش بده.»


هاروکی موراکامی


@Writing_lovers

🎞 یک ویدئو دوست داشتنی

الیزابت گیلبرت از پرورش خلاقیت و نویسندگی می‌گوید.



@Writing_lovers🖌

«برای اینکه نویسنده باشی، باید از قدرت و سلامت خوبی هم برخوردار باشی.»

موراکامی می‌گوید:

تمام وقت که پشت میز تحریر می‌نشینم از خود می‌پرسم: «جسمم را چطور سرپا نگه دارم؟»

او می‌گوید «انسان برای دست و پنجه نرم کردن با پدیده ای ناسالم – نویسندگی- باید تا حد ممکن سالم باشد. این شعار من است.»

باور او این است که وقتی نویسنده ای یک داستان را می پروراند با سمی روبرو می شود که درون اوست. می گوید: «من آن سم را در ذهنم احساس می کنم اما می توانم مقدار زیادی از آن را برگردانم چون بدنی قوی دارم.»

اگر قرار باشد سال ها کار نویسندگی را دنبال کنیم باید راهی برای حفظ سلامت‌مان پیدا کنیم. نشستن ساعات طولانی پشت میز و خواندن و نوشتن ممکن است بدنمان را خسته کند و آسیب‌هایی داشته باشد ؛ بنابراین بهتر است روزانه یک ربع تا بیست دقیقه حرکات کششی صحیح انجام بدهید. این کار علاوه بر سلامت جسم بر عملکرد ذهن‌تان هم تأثیر مثبت دارد.


@Writing_lovers

«حافظه من همان چیزی است که باعث فراموشی‌ام می‌شود.» لاوفتوس وکچام

یکی از گلایه‌های کتابخوان‌ها شکایت از حافظه ضعیف‌شان است. اما مهمترین چیزی که یک کتاب خوان برای حرفه‌ای بودن به آن نیاز دارد حافظه ضعیف است. حافظه ضعیف کمک می‌کند تا معناها در ذهن‌مان تکمیل شود و شکل و هویت نویی به خود بگیرند.

به گفته انیشتین «حافظه، فریبکار است چون از وقایع روز رنگ می‌پذیرد» و این رنگ پذیری حداقل در کتاب خوانی در جهت تکمیل و تقویت تخیل عمل می‌کند.


معصومه حامی دوست

@Writing_lovers

چرا بیشتر کتاب‌هایی را که می‌خوانیم فراموش می‌کنیم؟

نویسنده : جولی بک
برگردان: نجمه رمضانی

کتاب‌ها، فیلم‌ها، برنامه‌ها و ترانه‌ها فایل‌هایی نیستند که در مغزمان آپلود کنیم، بلکه بخشی از تابلوفرش زندگی هستند که در کنار چیزهای دیگر بافته شده‌اند. از دور شاید دیدن یک رشته نخ دشوار باشد اما آن نخ به هر حال سر جای خودش نشسته.

هوروات می‌گوید: «خنده‌دار است که فکر کنیم خاطرات کاملاً پاک می‌شوند، آن‌ها وارد ذهن شما می‌شوند و به‌همین‌خاطر است که الان یک حافظه دارید. اما در واقع مجموع آن‌ها با هم یک چیز را می‌سازد و آن همه چیز ماست».

برای خواندن متن کامل به نشانی زیر مراجعه کنید:
http://m.tarjomaan.com/neveshtar/9499/


@Writing_lovers

❁ کپی ممنوع، مگر با ذکر منبع (نام نویسنده و کانال)
📚☕️
@best_stories
#داستانک

رابينسون کروزو

اگر رابینسون هرگز بلندترین، یا به عبارت بهتر، قابل رؤیت ترین نقطه ی جزیره را ترک نمی کرد، به خاطر تسلا، یا از سر فروتنی یا ترسی یا نادانی یا اشتیاق، خیلی زود نابود می شد؛ ولی از آنجا که بی توجه به کشتی‌ها و دوربین‌های ضعیفشان تمام جزیره ی خود را وارسی کرد و از آن لذت برد، زنده ماند و سرانجام هم در پی یک سلسله وقایع درخور تعمق پیدا شد.

نویسنده: #فرانتس_کافکا
مترجم: #علی_اصغر_حداد


داستان های کوتاه جهان...!
🖋☕️
@best_stories

روایت « رابینسون کروزو» کافکا را خیلی دوست دارم. یادم است اولین باری که آن را خواندم یک داستان نوشتم و در آن از رابینسون کروزوئه درون خودم گفتم. فکر می‌کنم همه ما یک رابینسون درون داریم. رابینسون درون شما در چه حال است ؟ از او روایت بدهید.

مونتنی گفته است:« نوشتن فکر می‌آفریند، ظرفی هست برای آنچه وجود ندارد و در دم آفریده می‌شود.»

بنظرم تعریف دقیقی از نوشتن است. شما هم سعی کنید با خواندن هر داستان، روایت خودتان را از آن بنویسید. همه درون مایه ها را امتحان کنید و حتی اگر داستانی به ذهنتان نمی‌رسد. دفتری بردارید و نگاه و نظر خودتان را راجع به داستان بنویسید؛ زمانی بود که روزی دو هزار کلمه می‌نوشتم و حول و حوش کلمه هزار و‌هفتصدم، شروع به نوشتن داستانی می‌کردم که از وجودش آگاه نبودم و نمی فهمیدم از کجا آمده است.


معصومه حامی دوست


@Note_story

«تمام کردن پیش‌نویس اول مانند آن است که یک دانه بادام را روی زمینی بسیار ناصاف با بینی‌ات به جلو هل بدهی.»

جویس اوتس


@Writing_lovers