نویسندگی ‌و‌ نوشتن|معصومه‌ حامی‌دوست

This media is not supported in your browser

268 views10:55

فردریش دورنمات از مراحل خلق « ملاقات بانوی سال‌خورده» می‌گوید:

نخست خود داستان به ذهنم آمد، تلاش كردم تا رمانی از روی آن بنويسم، عنوانش هم اين بود: تاريكی ماه. حوادث داستان در دهكده‌ای كوهستانی رخ می‌داد. مهاجری از امريكا باز می‌گشت و از دشمنان سابق خود انتقام می‌گرفت. اين مرحله اول بود.

بعد، مهاجر تبديل به زن شد، زنی ميلياردر به نام كلر زاخانسان، دهكده كوهستانی هم شد گولن (Gullen). روند خلق اين اثر را از اين به‌‌بعد مي‌توانم دقيق‌تر بيان كنم.

نخستين مشكل دراماتيكی که با آن مواجه بودم اين بود كه چطور شهری كوچك را وصف کنم. در آن سال‌ها اغلب از محل اقامتم نُوين برك، به برن می‌رفتم. قطار سريع‌السير يكی دو بار در ايستگاه كوچكی توقف می‌كرد. كنار اين ايستگاه، ساختمان كوچكی نيز بود. خلاصه اين‌كه تصوير ملموسی از ايستگاه كوچك بود. از همين تصوير براي صحنه استفاده كردم.

با اين تفاوت كه آدم در ايستگاه، قطار را وقتي می‌بيند كه قصد رفتن به شهر را داشته باشد. مشكل صحنه به‌‌اين ترتيب حل شد. مسئله بعدی نشان‌دادن فقر بود و اين‌كه تنها چند فقير را در صحنه بگذارم، اما این برای نشان دادن فقر كافی نبود. فقر بايستی از سر و روی ايستگاه می‌ريخت. آن‌گاه اين فكر به‌‌ذهنم رسيد كه قطار سريع‌السير در محلی دور افتاده و فقير توقف نمی‌كند، يعني چه؟ يعنی محل، پرت و دورافتاده است. پرسش بعدی اين بود كه خوب، زن ميلياردر چطور به اين محل می‌آيد؟ اصلاً با قطار مسافرت كردن براي يك زن ميلياردر، خود سوال برانگيز است. چرا او با اتومبيل مسافرت نمی‌كند؟ از طرف ديگر من اين ايستگاه قطار را بی بروبرگرد و در هر شرايطی می‌خواستم. فكری به‌‌ذهنم رسيد. زن ميلياردر با قطار مسافرت می‌كند، چون پيش‌تر تصادف شديدی داشته و پايش چنان آسيب ديده كه ديگر نمی‌تواند با اتومبيل مسافرت كند. چنان‌كه می‌بينيد صحنه‌های مختلف به‌‌اين ترتيب ساخته شدند، يعنی به‌دليل محدوديت‌ها و انطباق منطقی حوادث و عناصر كه به‌‌ظاهر موارد پيش پا افتاده‌ای بيش نيستند.

@Writing_lovers

315 viewsedited 10:55