یادداشت برندارید! شاید این حرف در تضاد با شهود یا الهام نویسندگی به نظر برسد، اما کمی صبر کنید، توضیح می دهم. در اولین پیش نویس داستان تان، شما به عنوان یک نویسنده تنها مایه دلگرمی زودگذری می یابید؛ و اگر خودتان یادداشتی بنویسید که بعدا نگاهی بهش بیندازید، خواهید دید که مطلبی خام، مبهم و شتابزده نوشته اید.

خودم وقتی تمام وقت دارم روی یک قطعه (داستان، رمان، نقد یا هرچیزی) کار می کنم، خیلی برایم دردناک است که بیرون از خانه باشم و ناگهان ایده ای ظاهراً مربوط به کارم به ذهنم برسد که نمی توانم آن را فوراً به دست نوشته ام اضافه کنم. این جور وقت ها خیلی سخت است که به دفترچه یادداشت تان دسترسی نداشته باشید، اما نظم بزرگترین معلم است و این کار (نگه داری ایده ها در ذهن و فوراً ننوشتن شان) به سرعت برایتان تبدیل به نوعی بازی می شود.

من ساخت جملات، بندها (صحنه ها و حتی یک فصل کامل کتاب) را در ذهنم طول می دهم تا کاملاً شکل نهایی خود را بیابند، بعد بهشان اجازه خروج می دهم. یاد گرفته ام که اگر آن نکته های ننوشته اهمیت و فایده ای داشته باشند، وقتی توانستم درست سر کار نویسندگی ام (پشت میزم) بنشینم، خودشان به ذهنم برمی گردند. اگر هم برنگردند، معلوم است که خرت و پرت هایی بوده اند که به هر حال باید دور می انداخته ام.

این نکته ها چه دوباره یادم بیایند و چه نیایند، اولین آزمون ارزشمندی یک کشف را پشت سر گذاشته اند. فکر کنم جایی خواندم که مریلین رابینسون هم همین کار را می کند، که اگر درست باشد، در تایید سفت و سخت همان چیزی است که شما می خواستید و دنبالش بودید.

جاستین تِیلور، نویسنده کتاب حقیقت محضِ هرج و مرج



@Writing_lovers

مطالعه می کنی و یاد می گیری اما همیشه باید از معصومیت اولیه ات مراقبت کنی. باید درون تو مبتدی باقی بماند همانگونه که علاقه به نوشیدن در یک دائم الخمر از بین نمی رود و همانگونه که عشق در یک عاشق وجود دارد.


هنری ماتیس، نقاش فرانسوی
ترجمه: مریم طهماسبی


عکس: ماتیس در حال کار در استودیو ۱۹۴۹


@zananenegari

جهان به یک باره عوض نمی‌شود. جهان ذره ذره تغییر می‌کند. همان طور که در نوشتن این کلمه در کنار کلمه دیگر قرا می‌گیرد، جهان را هم باید ذره ذره عوض کنیم. اشتباه تاریخی ما ازمشروطه تا اینجا این بوده که می‌خواستیم یک شبه جهان راعوض کنیم، یک شبه اصلاح کنیم. این جملات هوشنگ گلشیری است.

درباره اهداف، زندگی و عاداتمان  هم این مسئله صدق می‌کند. نمی توانیم توقع داشته باشیم همه چیز را به یکباره تغییر دهیم باید امروز کاری کرد و فردا کار دیگری را پیش برد و کم کم تغییرات را  ایجاد کرد. هر روز یک قدم بردارید و یک کار جزیی در جهت بهبود خود و زندگیتان انجام دهید. بخشی از یک‌کتاب را بخوانید، یک متن کوتاه بنویسید ، یک فیلم ببینید، موسیقی مورد علاقه تان را گوش دهید و بر این تغییرات جزیی مداومت داشته باشید. 


@Writing_lovers

 

‏همانقدر از نقاشان، نوشتن یاد می‌گیرم که از نویسندگان.

ارنست همینگوی



اثر هنری «یاکوب وان روئیزدال» نقاش هلندی


@Writing_lovers

آیا می‌توانید با دیدن تصاویر بالا، داستانی بنویسید. لازم نیست به آنچه می‌بینید وفادار بمانید، ببینید تصاویر چه خاطره‌ای در شما بیدار می‌کنند سپس آن را در قالب داستانی بنویسید.






@Writing_lovers

یکی از روش‌های کسب تجربه و حس‌های نو سیر در زمانهای خاص است. به طور مثال رفتن به جاهایی که نویسنده به طور معمول در زمانی مشخص و متعارف در آنجا رفت و آمد می‌کند، در زمانی نامتعارف و غیر تکراری، می‌تواند برای دست یافتن به نگاهی تازه، مؤثر باشد.

مهدی حجوانی در «پیک قصه‌نویسی» می‌گوید:

«بسیاری از ما شاید شلوغ‌ترین و پر رفت و آمدترین میدان شهرمان را هیچگاه خالی از آمد و شد و هیاهو ندیده باشیم. طبیعی است که مشاهده آن محل در هنگام نیمه شب که رفت و آمد به ندرت صورت می‌گیرد، در حقیقت منظره‌ای غریب و شگفت را پیش روی ما به تصویر می‌کشد. به همین شکل است مشاهده‌ی محل بازی و تفریح کودکان در نیمه شبی از زمستان که برف سنگینی همه چیز را در خود گرفته و تاریکی و سکوت و سرما بر آن مکان سایه انداخته است. »



@Writing_lovers

معرفی کتاب

دسته‌گلی برای الجرنون

نویسنده: دنیل کیز

مترجم: مهرداد بازیاری

ناشر: انتشارات معین


@Writing_lovers

رمان «دسته گلی برای الجرنون» کتابی ا‌ست با یک هدف مشخص: شکستن قلب شما و دعوت از شما برای زیر سؤال بردن تمام چیزهایی که تابه حال در زندگی یاد گرفته‌اید.

خواننده‌ی رمان اتفاقات داستان را از طریق دفترچه‌ی خاطرات چارلی و زوایه‌ی دید اول شخص چارلی دنبال می‌کند.

کتاب پیام مشخصی برای شما دارد: اینکه شما باید تمامی دانش خود را از دنیا زیر سوال ببرید. واقعا نمی‌توانم دقیق بگویم که این کتاب تا چه میزان شما را تحت تاثیر قرار خواهد داد، اما مطمئنم پس از خواندن این رمان شما به زندگی خود دوباره خواهید نگریست تا شاید مرهمی برای دل شکسته‌‌ی خود پیدا کنید.


@Writing_lovers

اندیشه‌ی انسان عاری از تخیل، سترون است همانگونه که تخیل عاری از واقعیت چنین است.


کنستانتین پائوستوفسکی



@Writing_lovers

در هر شخصیت ادبی، بخشی از روح هنرمند آفریننده‌ی آن وجود دارد. ممکن نیست که بتوان با فکر کردن قهرمان ساخت. نویسنده باید به درون او رود و از دل و روح خود بدو بخشد. تنها در آن صورت است که نوشتن آسان می‌شود.


والنتین کاتایف



@Writing_lovers

هنگام‌خواندن یا نظر کردن به کار نویسنده‌ی تازه‌کار، پرسش اصلی که همواره از خود می‌کنیم این است که «تو خود چگونه انسانی هستی؟ چه چیز تو را از کسانی که می‌شناسم متمایز می‌کند و درباره‌ی چگونه زندگی را دیدن، چه می‌توانی بگویی که تاکنون از آن خبر نداشته‌ام؟... و اگر نویسنده کهنه کار باشد آن گاه پرسش تو کیستی نیست بلکه چنین است که «خوب تازه چه خبر؟ این بار می‌خواهی کدام بعداز زندگی را برایم شرح دهی؟»


این سخن از لئو تولستوی است. بر اساس این سخن، نویسنده‌ی تازه کار باید با صبر و شکیبایی این فاصله را طی کند تا به یک حرفه‌ای تبدیل شود و موفقیت او در گرو خودشناسی است.



@Writing_lovers

شاعری که تنها از احساسات ذهنی خود سخن می‌گوید برازنده‌ی این نام نیست، بلکه هنگامی شاعر است که بتواند به خود بپردازد و جهان را بیان کند.


گوته


@Writing_lovers

در هر یک از ما معدن مواد، مواد خام به کفایت وجود دارد. باید به جای به کارگیری آنچه پیش از ما ساخته و پرداخته‌اند، به بیرون کشیدن و پرداختن این مواد بپردازیم... «می‌دانم کار حقیری است اما کار خودم است»، همین است که در ادبیات باارزش است و همینجاست که خواننده بدان علاقه دارد.


درنیک دمیرچیان


@Writing_lovers

استیفن کینگ می‌گوید: «هر کاری بکنید، چیزی بنویسید، نقاشی کنید، برقصید، مجسمه سازی کنید یا آواز بخوانید دیگران کاری می‌کنند که احساس کنید، هنرتان ارزش ندارد، من مقاله نویسی نمی‌کنم فقط سعی دارم واقعیت هایی را که می بینم برای شما بازگو کنم.»


پس با تمام وجود به علایقتان بچسبید و به حرف دیگران توجه نکنید. اینها تجارب نویسنده‌ی آثار مشهوری چون رستگاری از شائوشنگ و مسیر سبز است.


@Writing_lovers

یک مرد جوان در یک شهر کوچک در پاتاگونیا یا کانزاس در کتابی که از کتابخانه امانت گرفته، از شاعری کهن در چین، شعری می خواند و عاشق آن می شود. شعری که بارها و بارها در شب‌های تابستان برای خودش می خواند. با هر بار خواندن این شعر صدای شاعر مرده زنده می شود. مرد برای لحظه‌ای فراموش نشدنی از قاب خود خارج می شود و وارد زندگی زنان و مردان ناشناخته می‌شود. دنیا را از چشمان آنها می بیند، آنچه حس کرده اند را حس می کند و به آنچه اندیشیده اند می اندیشد. اگر شعر آرمانی ترین چیزی که انسان ابداع کرده است نباشد، چه چیز دیگری می تواند باشد.


پل سلان


@Writing_lovers

این هم نشانی دو مجله‌ی ادبیات و شعر که می‌تواند برایتان مفید باشد:👇👇👇



مجله ادبیات و اندیشه «جن‌زار»

http://jenzaar.com/



آرشیو شعر جهان «اکولالیا»

http://echolalia.ir/




@Writing_lovers

کتاب خواندن از اهمیت زیادی به خصوص برای نویسندگان جوان برخوردار است. نمی‌توانید نویسنده شوید، اگر خواننده مشتاقی نباشید! کتابخوانی بهترین راه بررسی موفقیت کتاب‌ها است.

جی کی.رولینگ



@Writing_lover