بیشتر از آنکه می‌نویسید، بخوانید. 


هرچقدر بتوانید مهارتهای نوشتاری خود را قوی‌تر کنید بهتر خواهید نوشت؛ این واقعیتی است که بسیاری از مولفان بزرگ و موفق همیشه به آن اذعان دارند. سعی کنید کتابهایی که در رشته ای که می‌خواهید کتاب نگارش کنید را بخوانید. شما بهتر از یک خواننده عادی سبک نگارش را درک می‌کنید و نقاط قوت و ضعف آن را تشخیص می‌دهید.

توصیه ویلیام فاکنر به نویسندگان جوان این است:

تا می‌توانید بخوانید، بخوانید، بخوانید. هر چیزی را، به‌درد‌نخورها، کلاسیک‌ها، خوب، بد، همه را بخوانید تا بفهمید آنها چطور داستانشان را نوشته‌اند، چطور کار را به پایان رسانده‌اند.

وقتی نجار تازه می‌خواهد نجاری را یاد بگیرد این کار را از طریق مشاهده انجام می‌دهد.

خواندن روش مشاهده‌گری نویسنده است. بنویسید، اگر خوب باید خودتان متوجه خواهید شد. اگر خوب نیست از پنجره بیندازیدش بیرون. 



@Writing_lovers

شکست‌ها در فرآیند نویسندگی، نقشی سازنده را ایفا می‌کنند. سطل‌های زباله بی‌جهت به وجود نیامده‌اند.


مارگارت اتوود

@Writing_lovers

فکر نمی‌کنم این نصیحت خوبی باشد. اینکه «آنچه را بنویس که فکر می‌کنی مردم دوست دارند» هم توصیه خوبی نیست. فکر می‌کنم احمقانه است. نباید موقع نوشتن به فکر بقیه مردم باشیم. به آنها ربطی ندارد که ما چه می‌نویسیم. پیش از ۱۹۹۶ چه کسی را دیدید که بگوید:‌ «آرزو دارم یک کسی اولین کتاب هری پاتر را بنویسد! هیچکس هنوز درباره هری پاتر ننوشته.»
یکی از دلایل موفقیت جی.کی رولینگ این بود که اهمیتی نداد که مردم فکر می‌کنند چه می‌خواهند. تا زمانی که رولینگ درباره هری پاتر ننوشته بود، آن‌ها نمی‌دانستند که هری پاتر را می‌خواهند. این راه صحیح است.

فیلیپ پولمن

@Writing_lovers

کافکا ۱۲ ساعت از روز را بیرون از خانه کار می‌کرد و وقت زیادی برای نوشتن نداشت. ساعت ۱۱ شب شروع به نوشتن می‌کرد و بسته به توانش در آن شب تا سه و حتی گاهی شش صبح کار می‌کرد و فقط یک تا دو ساعت وقت استراحت داشت.

@Writing_lovers

فلسفه قابل حمل نویسنده


پل والری می گوید:
یک فلسفه باید قابل حمل باشد.
همیشه با خود دفترچه ای داشته باشید. هر آنچه را به ذهنتان می‌رسد بنویسید. می توانید گفتگوی اطرافیانتان را بنویسید، یا تفکری را که به صورت درخششی ناگهانی بر شما ظاهر می شود در آن یادداشت کنید.

مقاله هایی یک یا دو صفحه ای بنویسید. یا اینکه برنامه ای بگذارید و در باره یک جمله، سه صفحه ای هر چه را به ذهنتان خطور می کند به صورت نظر منحصربه فردتان اعلام کنید.

خودتان را عادت دهید تا درباره ی موضوعی قلم فرسایی کنید و نظرات کارشناسانه مخصوص خودتان را ارائه دهید.

بی آنکه وهم درونیتان را خفه کنید، به حاشیه روی بپردازید تا نوشته تان شکلی به خود بگیرد.

چنین تلاشی سبب می‌شود خود سانسوری در نوشته هایتان کم رنگ شود و شهامت بیان خودتان را به دست بیاورید.

همچنین در نهایت موضوعات و بیان مخصوص به خود را می‌یابید. موضوعاتی که فقط شما از پس بیان آن بر‌خواهید آمد و خوانندگان تان را سر شوق می‌آورد.

✍ معصومه حامی‌دوست

@Writing_lovers

در عصری که رسانه های رایج با سرعتی فوق العاده و شعاع حرکتی گسترده دارند پیروز می‌شوند و این خطر را دارند که تمام ارتباطات را به سطح یکنواخت واحد محدود کنند، کاربرد ادبیات این است که چیزهای متفاوت را فقط به دلیل این که متفاوتند به هم مرتبط کند و آن هم به طرزی که نه تنها اختلافشان را کاهش ندهد بلکه مطابق طبیعت زبان نوشتار اختلافشان را واضح تر نشان دهد.

ایتالو کالوینو

@Writing_lovers

ناخودآگاه هر نویسنده به دلیل تاریخچۀ شخصی‌اش دارای داستانی ویژه است.

@Writing_lovers

هر نویسنده لازم‌است کمی ابله باشد.


تقریبا در همه جا به‌تلویح‌و تصریح، آثار بزرگ گذشته را سرمشق‌هایی برای نویسندگان جوان می‌دانند.

اما قالب های داستانی و هنری برای آنکه زنده بمانند لازم است که متحول شوند. آثار اصیل هنری از قاعده های رایج، خارج می‌شوند. در آثار کافکا قهرمانان به شخصیت های آثار بالزاک شباهتی ندارند و اگر هم داشته باشنداندک است.

بکوشید تا روابط تازه ای بین انسان ها و جهان بیابید و از آن سخن بگویید. قانون تازه ای کشف کنید و از آن ها برای ما حرف بزنید.

تکرار مکررات قالب های گذشته بیهوده است. چشمانتان را بر روی موقعیت ها، تجربیات و احساساتتان نبندید و مطالب جدید را بیازمایید.

بلند پروازی‌ جسورانه ای به کار بگیرید و درباره‌ی موضوعات متنوعی بنویسید.

یک موضوع را از زاویه دیدهای متفاوت بررسی کنید، موضوعی را چندین باره بیازمایید و از اینکه حرف‌های متضاد بزنید نترسید، در عوض شکل‌های‌ثانویه یک اندیشه واحد را به گونه ای که کامل کننده‌ی هم باشند، ثبت کنید. این کار در نهایت شما را به ایده ‌ها ی خاص خودتان می‌رساند.

✍ معصومه حامی‌دوست

@Writing_lovers

کیفیت زندگی شما را دو چیز تعیین می‌کند : کتابهایی که می خوانید و انسانهایی که ملاقات می کنید.

مك لوهان

@Writing_lovers

شاید در ظاهر، زندگی روزانه ام خیلی هیجان انگیز نباشد اما من جلو کامپیوتر شخصیتی می یابم که مثل یک دختربچه به دنبال ماجراهای گوناگون است.

الیزابت دوک

@Writing_lovers

راز خوب نوشتن، تمرین است. اگر بخواهید در هر کاری موفق باشید، باید تمرین کنید. باید کارتان را جوری قاعده‌مند کنید که وقتی دوست هم ندارید، بنویسید و زمانی که کافی است، دست از کار بکشید.

جف گوینز

@Writing_lovers

بازنویسی راز اصلی خوب نوشتن است.

کمال گرایی را کنار بگذارید و بدانید که یک نوشته خوب با یک بار نوشتن بدست نمی‌آید. یک متن را انتخاب کنید و در یک هفته آینده، هر روز آن ویرایش و بازنویسی کنید.

ممکن است در ابتدا این کار برایتان سخت و کسالت بار باشد اما در نهایت نوشته تان را قوی‌تر می‌کند.

حتی حافظ هم شعرهای خود را بارها بازخوانی و بازنویسی می کرده است. برای همین بعید است که بتوان غزلی از حافظ را در دو‌نسخه بی هیچ تفاوتی یافت.

نکاتی که می‌تواند به شما در بازنویسی بهتر نوشته تان کمک کند:

۱- برای ویرایش کارتان بگذارید یک روز از نوشته تان بگذرد.

۲- نوشته تان را به طور کامل بخوانید. هر جا که متوجه شدید کلمات و جملات ناقص است یا منظورتان را نرسانده، اصلاح کنید.

۳- در سطح بعدی در انتخاب کلمات و واژگان دقت کنید. گاهی به کارگیری یک قید و صفت مناسب، تاثیر بسیار قدرتمندی در بیان حال و هوای جملات دارد.

به طور مثال کلمات متفاوتی چون دل انگیز و استثنایی بجای خوب، قدرت برد جمله را زیاد می‌کند‌.

بنابراین در بازنویسی بجای اینکه از روی عادت و از سر شتاب واژگان را به کار ببرید، دقت کنید تا بهترین واژه ها و جمله بندی را برای جملاتتان انتخاب کنید.

این کار در نهایت به شما کمک می‌کند تا به سبک شخصی خودتان دست یابید.

✍ معصومه حامی‌دوست

@Writing_lovers

هر روز بنویس

وقتی هر روز اندکی می‌نویسید، نوشتن به عادتی روزانه تبدیل می‌شود. این عادت روزانه شما را به منبع خلاقیت می رساند.

نوشتن را به کار روزمره و مداومتان تبدیل کنید. در واقع همه زمانی را که برای نوشتن صرف می کنید چه زمانی که صرف تفکر برای یافتن موضوع می‌کنید و چه ساعاتی که به نوشتن، واژه گزینی و بازنویسی می‌پردازید، برای رسیدن به منبع خلاقیت‌تان پس انداز کرده اید.

می توانید با نوشته های روزانه به درکی عمیق تر از خودتان و جهان اطرافتان برسید و الهام بخش کسانی باشید که نوشته هایتان را می‌خوانند.

یکی از تمرین ها برای خوب نوشتن این است که ساعاتی از روز را در نظر بگیرید و گزارشی از افکار، اندیشه ها ، احساسات تان در آن ساعات خاص تهیه کنید.

یا می‌توانید در طول روز به گفتگوی اطرافیانتان برای یافتن یک موضوع خوب دقیق تر گوش دهید.

این کار سبب می شود نسبت به دنیای اطرافتان هوشیارتر باشید و ساعاتی از روز را صرف تعمق راجع به خود کنید و طعم یک زندگی هنرمندانه واصیل را بچشید.

✍ معصومه حامی‌دوست

@Writing_lovers

به خاطر آورید که هنرمند درونتان یک کودک است.

آن کودک را بیابید و از او حمایت کنید.

آموختن خلاقیت مانند یادگیری راه رفتن است. هنرمند نوپای درون باید از خزیدن آغاز کند. وقتی کودک نوپا قدم بر می دارد زمین می خورد:

مانند نخستین نقاشیهای نازیبا، نخستین فیلمهایی که به فیلمهای تدوین نشده خانوادگی می مانند یا نخستین شعرهایی که موجب سرافکندگی کارت تبریکی می شوند.

هنرمند باید از این تلاشهای نخستین سود جوید تا به اکتشاف بیان منحصر به فرد خود دست یابد.

داوری درباره نخستین تلاشهای هنری تان به معنای سوء استفاده از هنرمند درونتان است.

و این امر به صورت گوناگون پیش می آید:

کار آغازین با شاهکارهای سایر هنرمندان مقایسه می شود؛

کار آغازین در معرض انتقادی پیش رس قرار می گیرد، یا به دوستانی آکنده از گرایش انتقادی نشان داده می شود.

خلاصه اینکه هنرمند تازه بال و پر درآورده با خودآزاری ماهرانه یی رفتار می کند.

به هنگام برطرف ساختن موانع خلاقیت خود، ضرورت دارد که آرام و آهسته گام برداریم.

آنچه جویای آنیم شفای زخمهای کهنه است، نه ایجاد زخمهای تازه، نه پرش از ارتفاع!

اشتباهات لازمند! لغزشها طبیعی اند! اینها گامهای یک بچه اند. 

آنچه باید از خود بخواهیم پبشرفت است، نه کمال.

«راه هنرمند»

جولیا کامرون

@Writing_lovers

اگر به آینده ادبیات اعتماد دارم فقط به این دلیل است که می‌دانم که ادبیات با امکانات خاصش می‌تواند چیزهایی به ما بدهد.

ایتالو کالوینو

@Writing_lovers

نوشتن، درگاهی است که در آن روح و معنا ملاقات می کنند. به نوشتن ادامه داده و اجازه بدهید داستانها از عمق درون بیایند.


دانا می
ترجمه: مریم طهماسبی

@Writing_lovers

دیوید مک کالو می گوید:« برای نوشتن باید خوب فکر کرد به همین خاطر نوشتن دشوار است.»

نوشتن سخت است و حتی برای بزرگترین نویسندگان هم شروع به نوشتن آسان نبوده. آنها همواره اذعان کرده اند که نسخه اول متن‌شان معمولا افتضاح بوده است.

همینگوی با آن همه مهارت صفحه آخر وداع با اسلحه را ۴۰بار رونویسی کرد. ریچارد براتیگان هفت سال تمرین کرد تا نوشتن یک جمله درست را یاد بگیرد.

خوب است بدانید کلیدر محمود دولت آبادی هفت سال از زمان نویسنده را گرفت و هر صفحه از کتاب شازده کوچولو دوروز و نیم طول کشید تا نوشته شود و در آخر بینوایان ویکتور هوگو ۱۲سال زمان برده است.

آدم های موفقی مثل لئوناردو داوینچی همیشه با خودشان یک دفترچه یادداشت می‌گرداندند تا هر زمان که ایده ای به ذهنشان می رسید، فورا یادداشتش کنند.

شما هم می توانید یک دفتر یادداشت برای خودتان تهیه کنید و شروع کنید به نوشتن روزانه سیصد کلمه. مهم نیست این کلمات چه باشند. می تواند کلماتی باشند که ذهن شما را به خود مشغول کرده اند و یا از آن خوشتان می آید.

روزانه به نوشتن افکار، احساسات حتی واژگانی بپردازید که ذهنتان را به خود مشغول کرده است و با تبدیل آن به برنامه روزانه تان به نویسنده ای همیشگی بدل شوید.

@Writing_lovers