✶یه اتفاقِ جدید هم میخوام از این به بعد باهم داشته باشیم.
بعضی وقتا قراره یه تمرین بهتون بدم که فقط با خوندنِ پست، اثرِ تثبیت کننده درمانیش گذاشته نمیشه و شما باید بشینید و تمرینتون رو بنویسید..
از این هفته یه دفترِ کوچیک بردارید.
دفتری که دوستش دارید و حس امنیت بهتون میده و بذاریدش برایِ این کار عملیمون باهم.
اسمشو هم میذاریم 𓊉ژورنالِ خودکاویِ من𓊈 📕
هر بار که میریم سراغش یعنی داریم یه قدمِ عملی و تاثیرگذار برایِ سلامت روانمون برمیدارم.

✶دفترتون رو بیارید.
اولین تمرین اینه: این سه‌ تا سوال رو یکی‌یکی بنویسید و جواب بدید.
همون چیزی که اول به ذهنتون میاد رو بنویسید بدونِ سبک‌وسنگین کردنش.
۱. داری از چی محافظت میکنی؟
۲. فکر میکنی اگه همین الان حرکت کنی، چه اتفاقی میفته؟
۳. چی لازم داری که راحت‌تر جلو بری؟

یه نکته مهم هم بگم که خیلیا نمیدونن. وقتی این سوالا رو جواب میدید به‌جایِ «من چی میخوام» اسمِ خودتونو به کار ببرید، مثلاً «شمیم از چی داره محافظت میکنه؟»
این یه تکنیکِ روانشناسیه که نشون داده وقتی درباره‌ی خودمون در سوم‌ شخص مینویسیم، ذهن کمتر میره تو حالتِ دفاعی و صادقانه‌تر جواب میدیم.
#ژورنال_خودکاوی_من
#ژورنالینگ

این هفته عمیق‌ترین لایه‌های اتفاقاتی که موجب «زندگی در حالتِ انتظار» میشه رو بررسی کردیم.
اینکه این انفعال و انتظار از کی شکل میگیره؟
هزینه‌ی به تعویق انداختن خواسته‌هامون چقدره؟
و نهایتاً رسیدیم به این‌که راهِ بیرون‌ اومدن از این شرایط، جنگیدن با این تله نیست بلکه شنیدنِ صدایِ نگهبانِ درونیمونه که فکر میکنه داره ازمون محافظت میکنه. . .
عمیقا فهمیدیم که رشد میتونه از یه گفت‌وگوی صادقانه با خودمونه شروع بشه و این دیگه فقط یه شعار نیست.
آخرِ هفته خوبی داشته باشید ☕

#زندگی_در_حالت_انتظار #Pre_Life_Mode
#خاموشی_انگیزشی #MotivationalExtinction
#ژورنال_خودکاوی_من #Journaling

ممبرای عزیز اگر کسی از شما قابلیت بوست کردن کانال رو داره، میخواستم بگم خیلی خوشحال میشم اتاق سوم رو بوست کنید.♥️
یه سری کارای جالب‌تر برای فعالیتِ بیشتر کانال در نظر گرفتم که همشون نیاز به دسترسی پرمیوم دارن.
🌿خیلی متشکرم ازتون:
https://t.me/boost/WisdomGrowthPath

یه نیرویی در گونهٔ انسان هست که هیچ جنگی، هیچ بحرانی، هیچ آدمی نمیتونه اونو ازش بگیره..
حتی اگه آدم همه‌ چیز رو از دست بده.
میخوام به این سوال فکر‌ کنید:
اگه خونه‌ات، داراییت، آینده‌ای که براش نقشه داشتی، همه و همه رو بگیرن ازت... چی از تو باقی میمونه؟
ازتون میخوام واقعاً بهش فکر کند.
امشب میخوایم همین رو باز کنیم♥️

خُب برایِ فهمِ بهترِ این نیرویِ روانی میخوام از معرفی کسی که بهش پرداخت شروع کنم.
روان‌پزشکی به اسم ویکتور فرانکل این سوال براش انتزاعی نبود، واقعیتِ زندگی خودش بود..
اون تو اردوگاه‌های کار اجباری همه‌ چیزش رو از دست داد؛ خانواده، دارایی، حتی اسمش رو با یه عدد عوض کردن!😶
اما یه چیزی رو به گفته‌ی خودش هیچکس نتونست ازش بگیره.
بهش میگفت «قدرتِ سرکشِ روح»
(Trotzmacht des Geistes)
این نیرو توضیح میده حتی وقتی شرایطِ بیرونی کاملاً از کنترل خارجه، یه فضای کوچیک همیشه و برایِ همه باقی میمونه؛ فضایِ انتخابِ اینکه چه واکنشی نشون بدیم

مجدداً دقت کنید به جمله:
نه شرایط، بلکه واکنش به شرایط، آخرین چیزیه که واقعاً مالِ ما و در اختیارمون میمونه.
این نه امیدواریِ کاذبه، نه انکارِ رنج..
یه ادعای حقیقی درمورد قدرتِ انسانه.
حتی وقتی همه‌ چیز خارج از کنترله، گزینه‌های انتخابِ واکنش همیشه دست ما میمونه.
این مساله رو امشب بهش فکر کنید، مخصوصا درمورد زندگی شخصیتون مرورش کنید...
فردا میریم سراغِ دلیلی که خیلیا این حرف رو اشتباه میفهمن و جواب سوالی که ازش میترسن هم همون‌جاست !
(میدونم مبهم گفتم اما فردا متوجه میشید از چه سوالی بعضیا خوششون نمیاد در این‌باره.)
اگه فکر میکنید کسی از اطرافیانتون الآن به این آگاهی نیاز داره، این پست رو براش بفرستید.♥️

پست‌های امشب رو با دقت خوندید؟☕
یکی از عمیق‌ترین مباحث در رویکرد روانشناسی انسان‌گراست..
*ریکشن‌ شما به من علاقه شما به موضوع رو نشون میده. دوست دارید مباحث این‌چنینی رو؟

حقیقتی که دیروز گفتیم، یکی از پُر پتانسیل‌ترین جمله‌های روانشناسی برای تبدیل شدن به مطلبِ زرده اگه بد فهمیده بشه..
خیلیا وقتی میشنونش، برداشتشون دقیقاً برعکسِ چیزیه که باید باشه.
امشب میخوایم این سوءتفاهم رو کامل باهم باز کنیم تا یکبار این ماجرا از ریشه فهم و درک شه چون مباحثِ اتاق سوم همه از ریشه‌های علمیِ قوی برخوردارن🌅

خب ما میخوایم از کلیشه‌ها فراتر بریم.
ممکنه بعضیا فکر کنن پستِ دیشب یعنی «هرچی شد ناراحت نشو، قوی بمون».
این دقیقاً برعکسِ چیزیه که خود فرانکل میگفت و منظورِ منه.
اون هیچوقت نگفت درد رو انکار کن.
منظورِ اون این بود که تفاوت و فاصله‌ بین اتفاقی که برامون میفته و واکنشی که نشون میدیم هست.
تو اون حدِ فاصل هست که انتخاب شکل میگیره.
مثلاً تو میتونی داغون باشی و همچنان انتخاب کنی چطور با این داغون‌ بودن رفتار کنی.
اینا با هم تناقض ندارن.
قدرتِ سرکشِ روح یعنی میتونی همزمان بشکنی و همچنان انتخاب‌گر باشی؛ این دوتا هیچوقت با هم در تضاد نیستن.
«قرار نیست که همیشه قوی بمونیم یا درد رو‌ انکار کنیم، صرفاً توجه به قدرتِ انتخابمون ملاکمونه»
همین فاصله‌ی کوچیک بین اتفاق و واکنش، جاییه که همه‌چیز تو زندگی عوض میشه.
این هفته رو با همین آگاهی جلو میریم و فردا یه نظرسنجی داریم که خودتون تعیین میکنید بقیه‌ی هفته از کدوم زاویه بهش بپردازیم.
اگر هم فکر میکنید یکی از دوستاتون الان به شنیدن این تفاوت نیاز داره، این پست رو براش بفرستید.♥️

در هر لحظه، انتخابی هست میانِ امنیت(Comfort Zone) و رشد؛ رشد را بارها انتخاب کن. 🌱
#آبراهام_مزلو

کارل راجرز میگفت آدمِ سالم، آدمیه که مدام در حالِ شدنه نه رسیدن به یه نقطه‌ی ثابت.
یعنی ندونستنِ اینکه فردا چی میشه نشونه‌ی خرابیِ زندگی نیست؛ نشونه‌ی اینه که ما زنده‌ایم و در حالِ شکل‌ گرفتن و شکل دادنِ زندگیمون هستیم.🔅

اغلبِ اوقات فرقِ یه آدمِ له‌ شده زیرِ فشار در مقابل یه آدمِ سرپا‌مونده در شرایطی نسبتاً مشابه رو یه سوال کوچیک میسازه.
این سوال خیلی معمولیه.
به قدری ساده‌ست که خیلیا همه عمر ازش رد میشن بدونِ اینکه ببینَنش و متوجه اثرگذاریش باشن.
امشب میخوایم‌ باهم ذره‌بین بندازیم روش و شفاف ببینیمش و منم توضیحِ تکمیلی درباره نحوه مرور اون سوال براتون آماده کردم تا بتونیم در بقیه روزهای زندگیمون با احوالِ به‌سامان‌تری پیش بریم.♥️
مثلِ همیشه با ریکشن‌‌هاتون میتونید از محتوایی که دوست دارید حمایت کنید.

با نظرسنجی دیشب دیدیم بیشترین حسِ «خارج از کنترل بودن» رو دوجا تجربه میکنید:
۱.تصمیمِ دیگران که مستقیم رو زندگیتون اثر میذاره
۲.آینده‌ای که هنوز معلوم نیست
دقیقاً از همین‌ آراء فهمیدیم کجا بیشترین انرژیمون رو خرجِ چیزی میکنیم که اصلاً دستِ ما نیست.
حالا وقتشه ببینیم با چیزی که در اختیارمونه چیکار کنیم؟
چون صرفاً توضیح‌دادن کافی نیست میخوایم‌ تمرینش کنیم.
⋆ فرانکل تو کتابِ «انسان در جست‌وجویِ معنا» میگه:
«آخرین آزادیِ انسان، حقِ انتخابِ نگرشش نسبت به هر شرایطیه..»
این ایده فقط یه جمله‌ی الهام‌بخش نیست و اتفاقا پایه‌ی علمیِ قوی داره:
در روان‌شناسی بهش میگن "کانونِ کنترلِ درونی"
Locus of Control
پژوهش‌ها ثابت کردن آدم‌هایی که این فضای انتخاب رو در خودشون باور دارن، سطحِ پایین‌تری از اضطراب و سطحِ بالاتری از رضایتِ زندگی رو تجربه میکنن.
یعنی این ماجرا فقط یه توصیه‌ی امیدوارانه نیست بلکه یه یافته‌‌ی علمیه که دهه‌ها پژوهش اثباتش کرده.
در ادامه ببینیم چطور میشه ازش به نفع خودمون استفاده کنیم؟

برایِ تمرینِ عملیِ این محتوا میخوام یه فرمولی رو باهم تمرین کنیم.
دفعه‌ی بعد که اتفاقی خارج از کنترلتون افتاد، هشیارانه مکث کنید و از خودتون بپرسید:
کدوم بخش از این اتفاق دستِ من نیست و کدومش تحتِ کنترل منه و میتونم براش هشیارانه تصمیم بگیرم؟
⬩یه مثالِ واقعی دارم براتون:
فرض کنید نتیجه‌ی چیزی که ماه‌ها براش زحمت کشیده بودید بد از آب دراومد.
نتیجه دستِ شما نیست، تموم شده..
اما اینکه فردا صبح باز بشینید و ادامه بدید یا مسیرتون رو از همون‌جا عوض کنید، این دستِ شماست.
همین... فرق همینه...
هیچکس نمیگه این انتخاب‌ها راحته.
اما این تفاوت همیشه هست و برای همه در دسترس میمونه.
•نکته اینه که این سؤال رو واقعاً از خودتون بپرسید نه اینکه فقط بخونیدش و رد شید و کارِ تکراری رو انجام بدید.
فردا شب میریم سراغِ آخرین تیکه‌ی این پازل؛ اینکه همین انتخابِ کوچیک چطور بعد از یه مدت تبدیل به یه معنا میشه♥️

در ابتدای کارم این سوال را از خود میپرسیدم که: «چگونه میتوانم این فرد را درمان کنم یا تغییر دهم؟»
اکنون این سوال را بدین صورت تغییر داده‌ام که: «چگونه میتوانم رابطه‌ای با این فرد برقرار کنم که او بتواند از این رابطه برای رشد شخصی خودش استفاده کند؟»🌱
#کارل_راجرز