نوه های عزیزم زمان ما کنار گوشیا یه هندزفری هم میدادن

@karpeck

و مُرد در همه‌ی ما،هرآنچه زنده بود.

@karpeck

سلامت ‏نورون‌های شبکیه‌ی چشم با حرکت دادن این عکس تایید میشن.

@karpeck

سال ۱۸۴۹، والتر هانت، مخترع آمریکایی، برای پرداخت بدهی‌اش به دوستی به دنبال راهی برای کسب درآمد بود. او با خم کردن یک تکه سیم، وسیله‌ای ساخت که پارچه را به هم متصل می‌کرد و برخلاف سوزن‌های معمولی، به‌راحتی گم نمی‌شد یا به دست آسیب نمی‌زد.

این وسیله همان سنجاق قفلی بود؛ اختراعی ساده که هانت آن را ثبت کرد و حق امتیازش را در ازای تسویه بدهی‌اش فروخت. درحالی که ارزش واقعی سنجاق قفلی بینهایت بیشتر از بدهی اش بود.

شاید آن روزها تصور نمی‌کرد وسیله‌ای که برای حل یک مشکل مالی ساخته، روزی به یکی از کاربردی‌ترین ابزارهای روزمره تبدیل شود؛ چیزی که هنوز هم پس از نزدیک به دو قرن، در خانه‌ها و جعبه‌های خیاطی پیدا می‌شود و جایگزینی برایش ساخته نمیشود.

@karpeck

امروز 10 مهر ماه، جشنِ مهرگانه.

مهرگان بزرگترین جشن ایرانیان پس از نوروزه.

روزی که فریدون، ضحاک رو شکست داد و مردم به آزادی، روشنایی و عدالت دست پیدا کردن.

در این روز مردم به کسی که دوسش دارن هدیه میدن و اونو خوشحالش میکنن.

همچنین مردم لباس‌های شاد میپوشن، سفره رنگارنگ میچینن و با دوستی و محبت، به جشن و شادی میپردازن.

@karpeck

بیش از هزار سال پیش، پادشاهی دانمارکی به نام «هارالد بلوتوث» زندگی می‌کرد؛ فرمانروایی که به متحد کردن قبایل پراکنده اسکاندیناوی شهرت داشت.
قرن‌ها بعد، در دههٔ ۱۹۹۰، گروهی از مهندسان مشغول ساخت فناوری‌ای بودند که بتواند دستگاه‌های مختلف را بدون سیم به یکدیگر متصل کند. آن‌ها برای نام‌گذاری این فناوری، به دنبال اسمی بودند که مفهوم پیوند و اتحاد را منتقل کند.
در نهایت، نام هارالد بلوتوث را انتخاب کردند؛ پادشاهی که توانسته بود گروه‌های جدا از هم را متحد کند، درست همان‌طور که فناوری تازه قرار بود دستگاه‌های مختلف را به هم پیوند دهد.
اما ماجرا به همین‌جا ختم نشد. لوگوی بلوتوث هم ترکیبی از دو حرف باستانی اسکاندیناویایی است که حروف آغازین نام هارالد را نشان می‌دهند.

@karpeck

⛈ پل‌های معلق می‌توانند در شرایط آب و هوایی نامساعد، رفتاری مشابه این داشته باشند.

@karpeck

بخت خوب:

@karpeck

سال ۱۹۲۳، گرت مورگان، مخترع آمریکایی، شاهد تصادفی در یک تقاطع شلوغ شد؛ جایی که برخورد خودروها و عبور عابران، خطر بزرگی ایجاد می‌کرد. او به این فکر افتاد که چراغ‌های راهنمایی آن زمان یک مشکل اساسی دارند: رانندگان برای تغییر مسیر از حرکت، فرصت کافی نداشتند و همین موضوع احتمال تصادف را بالا می‌برد.

مورگان راه‌حلی طراحی کرد که پیش از تغییر چراغ از سبز به قرمز، به رانندگان هشدار می‌داد توقف کنند. اختراعش در سال ۱۹۲۳ به ثبت رسید و بعدها حق امتیاز آن را به شرکت جنرال الکتریک فروخت. ایده‌ای که از دل یک حادثه شکل گرفت، به توسعه سیستم‌های ایمنی خیابان‌ها کمک کرد؛ همان مکث کوتاهی که امروز میان چراغ سبز و قرمز می‌بینیم، یادآور تلاش انسان برای جلوگیری از تکرار یک اشتباه است.

گاهی یک لحظه تأمل، می‌تواند از هزاران حادثه جلوگیری کند.

@karpeck

✈️ بلندشدن یک هواپیما، از دید خلبان

@karpeck

این چهارتا بچه گربه مامانشون رو از دست دادن و حالا وقتی یکی میاد بگیرتشون، این شکلی پشت همدیگه در میان تا کسی نتونه جداشون کنه.

@karpeck

اوایل قرن بیستم، با گسترش ارتباطات بی‌سیم در کشتی‌ها، نیاز به یک پیام اضطراری ساده و قابل‌تشخیص احساس می‌شد؛ پیامی که حتی در میان پارازیت و آشفتگی هم اشتباه گرفته نشود.
در سال ۱۹۰۶، کد SOS به‌عنوان علامت بین‌المللی درخواست کمک انتخاب شد؛ سه حرفی که در کد مورس به شکل سه نقطه، سه خط و سه نقطه فرستاده می‌شوند: "··· ——— ···"
این ترکیب نه به‌خاطر معنای خاص حروف، بلکه به دلیل سادگی و وضوحش انتخاب شده بود. بااین‌حال، بعدها مردم برایش عبارت‌های مشهوری مثل «Save Our Souls» و «Save Our Ship» ساختند؛ عبارت‌هایی که هرچند زیبا و به‌یادماندنی‌اند، دلیل اصلی انتخاب این علامت نبودند.
از آن زمان، SOS از پیام‌های دریایی فراتر رفت و به نمادی جهانی برای درخواست کمک تبدیل شد؛ سه حرف ساده که زبان نمی‌شناسند و در هر گوشه‌ای از جهان معنای یکسانی دارند.

@karpeck