گذاشتم یکم بگذره
اینکارو خودمم خیلی وقتا که ناراحتم میکنم
میذارم یکم بگذره
میذارم یکم احساسات ازم دور بشه،از جمله سالی که کلمه "مردود" رو دیدم.
حوصله حرف انگیزشی زرد نیست
اینکه بگم وای تو الان باید پاشی و ده ساعت پر کنی نیست.
امیدوارم با گوش دادن این ویس یکم عقلانی تصمیم بگیری نه احساسی

به خدا میفهمم وقتی همه‌چی رو سرت خراب میشه یعنی چی
بن‌بست یعنی چی


همه میگن قوی باش
فکر نکن
واقعاً میشه؟!!
همون مشاوری که میگه اتفاقی نیوفتاده تا جیبش رو پر کنه اگه بچه‌خودشم بود همینو میگفت؟
 
ولی ماها اولیش نبودیم آخریشم نیستیم


منم احساس کردم دنیا به آخر رسیده
منم فکر کردم همه چی تموم شده
منم غصه‌خوردم
منم فکرای چرت و پرت کردم
ازت میخوام فقط یکم به خودت فضا بدی که به دور از احساس تصمیم بگیری
که رو حرف فامیل و دل افراد دیگه زندگی نکنی
برای خودت تصمیم بگیری نه کس دیگه‌ای

همین.

در مورد نتایج کنکور و دزدان امید و نور



چند روز پیش بود که دیدم مجدداً آن دسته از استوری‌ها شروع شده و فهمیدم که نتایج کنکور آمده.

استوری‌هایی از طرف دانشجوهای پزشکی، دندان و دارو که می‌‌گویند: به آن‌جا که رویاها را می‌کشد و فلان و بهمان می‌کند، خوش آمدید.

همین اتفاق را هنگام نتایج رزیدنسی داریم. رزیدنت‌هایی که می‌نویسند که به سیستم بردگی و ایجاد خودکشی و ... خوش آمدید.



من از این دسته افراد، همانقدر که از رویافروشان در پزشکی متنفرم، بدم می‌آید.

تو به هیچ عنوان حق نداری انگیزه، شوق و امید کسی که این مدت تلاش کرده و الان حق داره خوشی دستاوردش رو تجربه بکنه، ازش بگیری.

این اسمش نشان دادن واقعیت نیست.

این حرف فقط می‌گوید «منی که این استوری را گذاشته‌ام، الان رویایم مرده و حالا از سر ناچاری ادامه می‌دهم و جرئت ندارم با اینکه ترم دوم هستم یا سال اول یا دوم دستیاری هستم انصراف بدهم».

آیا این سیستم بی‌ایراد است؟ اصلا.

اما،

ما همه با یک ظرفیتی وارد این مسیر می‌شویم. یک reserve داریم که در طول این مسیر تغییر می‌کند و کم و زیاد می‌شود.

کم و زیادش می‌کنیم.


این «ذخیره و capacity» را عوامل متعددی می‌سازند و تغییر می‌دهند.

خود مسیر استهلاک زیادی دارد. بگذار در طول مسیر این ذخیره را خرج بکند.

شبیه به این که من یک سفری را شروع می‌کنم با هزار واحد از یک پول.

حالا برای تو به هر دلیلی این ذخیره کم شده.

دلیل می‌شود که انگیزه و شوق یک نوجوان را ازش بگیری که اکنون می‌خواهد وارد دانشگاه بشود؟

اینکه تو الان به هر دلیلی بدبخت شدی و بی‌پول هستی، چرا می‌خواهی پول بقیه را در اول سفر بدزدی؟

فرقش این است که دزدی پول محسوس است و دزدی امید، نه.

او باید بداند خودش نیز وظیفه دارد که برای حفظ این ذخیره‌اش، سرمایه‌گذاری کند. همان‌طور که بارها نوشته‌ام نباید انتظار خاصی از دانشگاه داشت.

اما در همین سیستم می‌شود گوشه‌ای پیدا بکند و ادامه بدهد. بگذار انرژی‌اش صرف پیدا کردن آن گوشه بشود، نه این‌که با فرافکنی خودت، اشتیاقش را بدزدی.

شب‌ها همیشه دیر می‌خوابیدم و صبح‌ها زود بیدار میشدم
به خیال اینکه من الان دارم از تایمم استفاده میکنم و جلو میوفتم...
ولی حواسم نبود که تایمای اول صبح رو همش درحال چُرت زدنم و عملاً هیچ فایده‌ای نداره
یه صفحه تو صبح کلی طول می‌کشید تا خونده بشه
یه چیزی که درحالت عادی یه ربع زمان میخواست یک ساعت طول می‌کشید.
پس
برای خوابتون تایم مناسب و منظمی‌توی سال کنکور بذارید
یادگیری انسان با خواب کامل میشه
پس اگر درست بخوابید
هم خوب درس رو یاد میگیرید هم کیفیت مطالعه‌تون بالا‌تر میره.
اطلاً چیزه کمی نیست خیلیا سال کنکور مشکل خواب دارن
سعی کنید هم ساعت خوبی رو برای خواب بذارید مثلاً۷(بسته به نیاز بدنتون)
و
هم اینکه این خواب منظم باشه هر روز ۱۲ شب تا فلان ساعت صبح
نه اینکه یه روز یه تایم بخوابید روزه دیگه یه تایم دیگه
خوردن قرص رو هم برای خوابیدن پیشنهاد نمیکنم(دارو آخرین راهه اون‌هم زیر نظر پزشک نه خودسر)

اگه این روزا استرس داری
یادت باشه
استرس رسیدن به آرزوها شرف داره به افسردگی هیچکاری نکردن

کد99 به اورژانس
امروز با همه روزا فرق می‌کرد
امروز نوبت مادری بود که بچه دوماهه تو شکمش داشت
نگهبان اورژانس که به شوهرش گفت هنوز داره cpr میشه درحالیکه ده دقیقه‌ای بود cpr قطع شده بود
خدا بهش کمک کنه.
زندگی همین قدر کوتاهه به خودتون سخت نگیرید.

ببین... تا وقتی تو زندگیت نظم نباشه، خبری از پیشرفت و نتیجه هم نیست.
حرفم اینه: اگه کنکوری‌ای، باید ساعت بیدار شدنت معلوم باشه، ساعت خوابت هم همینطور. برنامه‌ت باید مشخص باشه، نه هر روز یه چیز جدید.
می‌دونم… یه جاهایی مغز شروع می‌کنه فیلم ساختن:
"ولش کن، تو نمی‌تونی."
"یه کم بخواب بعداً می‌خونی."
"اصلاً این درس خوندنا به درد نمی‌خوره."
ولی بدون، مغز فقط دنبال راحتیه. نه براش آینده مهمه، نه کنکور، نه آرزوهات. فقط می‌خواد کمتر کار کنه.
تو باید کنترل رو بگیری دست خودت، نه اینکه بذاری اون برات تصمیم بگیره.
بس کن با جمله‌های تکراری:
"نمی‌شه."
"حوصله ندارم."
"من بلد نیستم."
" اصن درس خوندن به چه دردی می‌خوره؟"
کنکور منتظر هیچ‌کس نمی‌مونه. زمان داره می‌گذره، می‌فهمی؟
یا تو زمان رو مدیریت می‌کنی، یا زمان ازت رد می‌شه و می‌ره.
پس بجنب… از خودت کار بکش، حتی وقتی حالت خوب نیست. اینجاست که فرق تو با بقیه مشخص می‌شه.

پیروزی بدون شکست واقعیه؟!
منم هر وقت قلم‌چی م خراب میشد
فقط ناراحت بودم
حرف نمیزدم
باخودم قهر میکردم
به خودم شک میکردم
و تایم تحلیل کردنم رو میذاشتم روی غصه خوردن
بعد از چند روز که حالم بهتر میشد دیگه از امتحان فاصله گرفته بودم و تحلیل معنایی برام نداشت.
قطعاً اگه برگردم به اون روزا به خودم میگم:
غصه چی رو میخوری؟!
به جای اینکه انرژی‌ت رو بذاری روزی چیزی که دیگه نمیتونی براش کاری بکنی از فرصتی که الان برای تحلیل داری استفاده کن.
حالا امروز اینو اینجا مینویسم و به شما میگم
ارزش این تایمهای بعد امتحانتون رو بدونید.
فرصت طلایی برای جبران اشتباهاتتون که هزاری هم صرفاً کتاب میخوندین متوجه‌ش نمیشدین

اگه الان ول کنی پس کی میخای برای آرزوهات بجنگی مگه چند بار توی زندگی با همچین چیزی مواجه میشی مگه چند بار میتونی از ته دل پدرو مادرتونو خوشحال کنین مگه چند بار میتونین به راه مخفی های زندگی برسید که شما رو به جای بهتری ببره و هزاران و هزاران مگه دیگه
پس چرا صدتو نمیزاری از چی میترسی از اینکه بگی صدمو گذاشتم و نشد؟؟
خب کی چی
نشد که نشد
ما کنکوریا هیچی برای از دست دادن نداریم
پس باید بشه
پس صدتو بزار و اگه دیدی صدتو گذاشتی هزارتو بزار از تمام وجودت استفاده و از سلول به سلول بدنتون کار بکشین
خستگی بکشین
شکست بخورید
بشکنید
اما تهش مزه پیروزی همه چیزو عوض میکنه
پس بجنگید و کم نیارید رقبا در حال حرکتن هیچکس واینستاده همه دنبال آرزو های خودشونن.




توی قرآن نوشته اینبار به خاطر من صبوری کن
اینبار
به خاطر اون...

حرف‌ها انرژی داره
من نمیتونم ها تبدیل به نشدن ها میشه
من ضعیفم ها تبدیل به آدم ضعیف میشه
حواستون باشه به حرفایی که میزنین.
حواستون باشه چون مغزتون فراموش نمیکنه


+هوشم کمه!!
-آیا واقعاً به اندازه آدم‌های دیگه تلاش میکنی؟

+من هرکاری میکنم نمیشه!!
-مطمعنی بقیه کار بیشتری انجام نمیدن؟

چرا من نه؟...

واقعیتش این ویس خیلی دلیه و کاملا اتفاقی ضبط شده و امیدوارم خوب باشه و کمی هم که شده کمکتون کنه.
روی 2x گوش بدید که زمانتونو نگیره.

شاید اگر جا زده بود
الان اینطور نمی‌نوشت
الان داشت زیست جانوری تست میزد
ولی جا نزد
ادامه داد
و الان درحال خوندن آناتومی‌ هست.


کنکور میاد و میره
و همین تلاش‌های مستمر و جانزدن‌ها توی ذهن میمونه
صد سالم بگذره همیشه یادش هست که اونجا ول نکرده


قطعاً موقعیت‌هایی داشتین که تصمیم گرفتین ادامه ندین،ولی ول نکردین و الان به اون میبالید.


من که خودم هر شرایط سختی پیش میاد
به این باور دارم که بعد از این سختی
آسونی هست.
و زندگی پر از این لحظات سخت وآسونه که در کنار هم قرار گرفته و همین قشنگش میکنه
سعی میکنم حتّی از سختیش لذت ببرم.

https://t.me/itsasallifee
کانال دوستمون
میدونم الان ممکنه حالتون بد باشه
باهاش صحبت کنید
حتماً کمکتون میکنه❤️🌹

خیلی وقته نبودیم و وقشته دوباره پرقدرت شروع کنیم ...

یادش بخیر پارسال که چنلتون رو پیدا کردم خسته بودم تلاش میکردمااا ولی خیلی ناامید و خسته بودم اما ویس هاتونو که گوش میکردم و می‌گفتید یک تست می‌تونه شهر زندگی تونو عوض کنه می‌تونه شما رو کیلومتر ها دور کنه از خونتون تلنگر هاتون نجات دهنده بود ، و الان دارم برای فرجه امتحانات پزشکی و دردسرهای جنین شناسی فکر میکنم🥲😅

واقعا با دیدن این پیام خیلی خوشحال شدم و خستگی همه چیز در رفت

رفقا پیاما زیاد بود
تا اونجایی که شد پاسخ دادم
بازم زود زود بات میذارم که صحبت کنیم

از الان شروع کنم یا دیره ؟
پاسخ یکی از مشکلات متعدد شما
و تجربه خودم از این شرایط

اول از همه چیز سلام.
امروز با حالِ خوب این پیامو نمی‌نویسم.
یه چت ناشناس گذاشته بودم و نشستم پیام‌هاتونو خوندم… راستش بعضیاش واقعاً حالمو بد کرد.
دیدم آدمایی هستن که با بیماری، با درد، با نداشتنِ حداقل‌ها دارن درس می‌خونن.
کسايی که حتی پول اینترنت ندارن، وحتی نمیتونن کلاس آنلاین برن چه برسه به اینکه بخوان کلاسارو غیرمجاز دانلود کنن، ولی با همه شرایط دارن ادامه میدن و میخونن.
واقعاً دارن از جونشون مایه می‌ذارن.
بعد همزمان پیام کسایی رو می‌بینم که یه درصد اون مشکلاتو ندارن، اما فقط می‌گن:
«نمی‌خونم»
«نمی‌تونم»
«حوصله ندارم»
اینجاشو واقعاً نمی‌فهمم.
با کی لج کردین؟
با آینده‌تون؟ با خودتون؟ با شرایط؟ یا فقط عادت کردین غر بزنین؟
خیلیا می‌گن کنکور بده، کنکور به درد نمی‌خوره.
باشه، نمی‌گم سیستمش بی‌نقصه. نیست.
ولی الان، تو این شرایط، یکی از معدود راه‌هاییه که حداقل می‌تونه نذاره پول، همه‌چی رو تعیین کنه و شانس شما با همه برابر باشه.
اگه کنکور نبود، واقعاً چی بود؟
با این همه آدمی که حاضره میلیاردی هزینه کنه که فقط به رشته ای که میخواد برسه فکر می‌کنین شانس‌تون بیشتر می‌شد؟
الان شما توی مسیر کنکورین، چه دوست داشته باشین چه نداشته باشین.
نمی‌گم باهاش آشتی کنین
می‌گم بفهمینش و درکش کنین.
کنکورو یه چاه نبینید به عنوان یه سکوی پرتاب بهش نگاه کنید
خواهش می‌کنم تمام تلاشتونو بکنین.
نه برای من، نه برای مشاور،بلکه برای خوتون برای اون آرامشی که بعدِ تموم شدنش حقته.
اون حسِ «تموم شد و من کم نذاشتم» رو از خودتون نگیرین.
این حرفا تو دلم مونده بود، باید می‌گفتم.
اگه کسی ناراحت شد، قصدم ناراحت کردن نبود 🤍

.