اگه دهم یازدهمو بسته باشه در طول دو سال 8 ساعت مفید باید کافی باشه
کمیت مهم نیست،کیفیته که اثر گذاره

اصلا به ساعتش کار ندارم
ولی از یه جا به بعد آنقدر تست و آزمون و کار و نکته هست که مونده
تو ناخودآگاه خودت ساعتت بالا می‌ره که برسی که بتونی خودت حداقل برسونی

خیلی به این موضوع فکر کردم درنهایت به این نتیجه رسیدم که چرا در‌گیر یه مشت عدد شدم؟ چطور شد که تو ذهنمون انداختن باید فلان ساعت بخونی باید فلان تا تست بزنی که قبول شی
مسخره نیست؟
کی این باید رو تعیین می کنه؟ کی این عدد رو مشخص کرده ؟
یعنی اگه من به جای روزی ۱۰ ساعت ، ۹ ساعت و ۵۹ دقیقه بخونم دیگه قبول نیستم؟ روزی ۱۵۰ ، ۲۰۰ تا تست نزنم قبول نیستم؟
می دونی فکر می کنم اینا همش حاشیس
به نظرم باید سرتو بندازی پایین کاری رو که باید انجام بدی ، انجام بدیش
البته جوری که درگیر کمیت نشیم به طوری که کیفیت کار زیر سوال بره و بلعکس
من فکر می کنم باید طوری بخونم که آخرشب از خودم راضی باشم
که راحت سرم رو روی بالش بزارم بدون عذاب وجدان و فکر به اینکه از فردا می خونم ! اون فردا هرگز نمیاد .
همین سوال چند ساعت کافیه به نظرم بی جواب ترین سوال ممکنه
نمیشه برای همه یه نسخه کلی پیچید
کاش امشب شما یه بار برای همیشه این بحث رو تمومش کنید بره پی کارش
آدم ۱۸ ، ۱۹ ساله به این درک از کنکور رسیده باشه که با ۵ ساعت درس خوندن بخواد هم نمی تونه اون حجم درس رو جمع کنه با ۱۲ ساعت هم انرژی واسه ادامه دادن واسش نمی مونه
عقلانی‌ترین کار اینه که متناسب با توانایی و شرایط خودش بخونه
این نظر من بود با احترام به نظر بقیه اعضا🤍

اونقدر ک توان داری
ممکنه یه روز تمام توانت ۳ساعت باشه
یه روز ۱۴ ساعت

فکر میکنم تا جایی کە برنامە اون روزتو خوب تموم کنی

فک کنم بهتره اینو توی متن بگم
(سرتون تو کار خودتون باشه و از هر روز خودتون سبقت بگیرید)

منِ بعدِ کنکور: کاش یه ذره بیشتر تلاش کرده بودم.
کنکوریِ الان: کاش می‌شد فقط یه شب خوب و کافی بخوابم.
منِ بعدِ کنکور: کاش یه تست بیشتر زده بودم.
کنکوریِ الان: کاش زودتر این امتحان تموم شه و زندگی پر از ماجراجوییم تازه شروع بشه.
منِ بعدِ کنکور: کاش انقدر الکی خودمو عذاب نداده بودم( الان که فکرشو می‌کنم خنده‌م می‌گیره از اون همه استرس بیخودی)
کنکوریِ الان: فقط دلم می‌خواد هرچی زودتر برسم به بعدِ کنکور، به همون آرامشی که الان برام رویاست.
جمعش که می‌کنم، می‌بینم همه‌اش می‌رسه به یه نکته ساده:
نذارید حسرت بمونه.
جوری بخونید که فردای کنکور، وقتی برگردید به امروز نگاه کنید، نگید "ای کاش..."
کنکور یه روز تموم میشه، اما چیزی که قشنگش می‌کنه اینه که بعدش با خودت حال خوبی داشته باشی و نتیجه ی زحمتاتو ببینی، نه فقط یه نتیجه روی کارنامه.

نتایج کنکور سراسری اعلام شد
هم آزاد و هم سراسری
🔥🔥🔥🔥

طاها(برادرم)پزشکی آورد.
دلیل زدن کانال در ابتدا برادرم بود
وقتی حال اونو میدیدم
تصمیم گرفتم یه کانال بزنم تا بتونم به کسایی با وضعیت مشابه کمک کنم،
سعی می‌کردم چیزایی که به اون میگم رو اینجا هم بگم و
از یه جا به بعد همه‌ی شماها رو برادر خواهر‌های خودم فرض کردم.
تصورم این بود با هر ویسم،با هر متنم شاید بتونم به کسی کمک کرده باشم.
قطعاً براساس تجربیاتم حرف میزنم و ممکنه جاهایی اشتباه کنم ولی هدفم این بود درحد توان خودمم که شده با وجود فشار درسا گره از کار یه نفرم شده باز کنم
سعی کردم توی ناشناس و دایرکت تا حد ممکن جواب بدم و گاهی از دستم در رفته

از امروز طاها هم توی کانال هست
شاید کارمون خیلی بزرگ نباشه
کمکمون بزرگ نباشه
ولی یه نفرم یه نفره

براتون حرف زیاد دارم چه کسایی که قبول شدن چه نشدن
ولی الان ترجیح میدم حرفاتون رو بشنوم

_ناشناس برداشته شد🌹_


هر چی دوس دارین بگین
از حال‌الانتون بگین

گذاشتم یکم بگذره
اینکارو خودمم خیلی وقتا که ناراحتم میکنم
میذارم یکم بگذره
میذارم یکم احساسات ازم دور بشه،از جمله سالی که کلمه "مردود" رو دیدم.
حوصله حرف انگیزشی زرد نیست
اینکه بگم وای تو الان باید پاشی و ده ساعت پر کنی نیست.
امیدوارم با گوش دادن این ویس یکم عقلانی تصمیم بگیری نه احساسی

به خدا میفهمم وقتی همه‌چی رو سرت خراب میشه یعنی چی
بن‌بست یعنی چی


همه میگن قوی باش
فکر نکن
واقعاً میشه؟!!
همون مشاوری که میگه اتفاقی نیوفتاده تا جیبش رو پر کنه اگه بچه‌خودشم بود همینو میگفت؟
 
ولی ماها اولیش نبودیم آخریشم نیستیم


منم احساس کردم دنیا به آخر رسیده
منم فکر کردم همه چی تموم شده
منم غصه‌خوردم
منم فکرای چرت و پرت کردم
ازت میخوام فقط یکم به خودت فضا بدی که به دور از احساس تصمیم بگیری
که رو حرف فامیل و دل افراد دیگه زندگی نکنی
برای خودت تصمیم بگیری نه کس دیگه‌ای

همین.

در مورد نتایج کنکور و دزدان امید و نور



چند روز پیش بود که دیدم مجدداً آن دسته از استوری‌ها شروع شده و فهمیدم که نتایج کنکور آمده.

استوری‌هایی از طرف دانشجوهای پزشکی، دندان و دارو که می‌‌گویند: به آن‌جا که رویاها را می‌کشد و فلان و بهمان می‌کند، خوش آمدید.

همین اتفاق را هنگام نتایج رزیدنسی داریم. رزیدنت‌هایی که می‌نویسند که به سیستم بردگی و ایجاد خودکشی و ... خوش آمدید.



من از این دسته افراد، همانقدر که از رویافروشان در پزشکی متنفرم، بدم می‌آید.

تو به هیچ عنوان حق نداری انگیزه، شوق و امید کسی که این مدت تلاش کرده و الان حق داره خوشی دستاوردش رو تجربه بکنه، ازش بگیری.

این اسمش نشان دادن واقعیت نیست.

این حرف فقط می‌گوید «منی که این استوری را گذاشته‌ام، الان رویایم مرده و حالا از سر ناچاری ادامه می‌دهم و جرئت ندارم با اینکه ترم دوم هستم یا سال اول یا دوم دستیاری هستم انصراف بدهم».

آیا این سیستم بی‌ایراد است؟ اصلا.

اما،

ما همه با یک ظرفیتی وارد این مسیر می‌شویم. یک reserve داریم که در طول این مسیر تغییر می‌کند و کم و زیاد می‌شود.

کم و زیادش می‌کنیم.


این «ذخیره و capacity» را عوامل متعددی می‌سازند و تغییر می‌دهند.

خود مسیر استهلاک زیادی دارد. بگذار در طول مسیر این ذخیره را خرج بکند.

شبیه به این که من یک سفری را شروع می‌کنم با هزار واحد از یک پول.

حالا برای تو به هر دلیلی این ذخیره کم شده.

دلیل می‌شود که انگیزه و شوق یک نوجوان را ازش بگیری که اکنون می‌خواهد وارد دانشگاه بشود؟

اینکه تو الان به هر دلیلی بدبخت شدی و بی‌پول هستی، چرا می‌خواهی پول بقیه را در اول سفر بدزدی؟

فرقش این است که دزدی پول محسوس است و دزدی امید، نه.

او باید بداند خودش نیز وظیفه دارد که برای حفظ این ذخیره‌اش، سرمایه‌گذاری کند. همان‌طور که بارها نوشته‌ام نباید انتظار خاصی از دانشگاه داشت.

اما در همین سیستم می‌شود گوشه‌ای پیدا بکند و ادامه بدهد. بگذار انرژی‌اش صرف پیدا کردن آن گوشه بشود، نه این‌که با فرافکنی خودت، اشتیاقش را بدزدی.

شب‌ها همیشه دیر می‌خوابیدم و صبح‌ها زود بیدار میشدم
به خیال اینکه من الان دارم از تایمم استفاده میکنم و جلو میوفتم...
ولی حواسم نبود که تایمای اول صبح رو همش درحال چُرت زدنم و عملاً هیچ فایده‌ای نداره
یه صفحه تو صبح کلی طول می‌کشید تا خونده بشه
یه چیزی که درحالت عادی یه ربع زمان میخواست یک ساعت طول می‌کشید.
پس
برای خوابتون تایم مناسب و منظمی‌توی سال کنکور بذارید
یادگیری انسان با خواب کامل میشه
پس اگر درست بخوابید
هم خوب درس رو یاد میگیرید هم کیفیت مطالعه‌تون بالا‌تر میره.
اطلاً چیزه کمی نیست خیلیا سال کنکور مشکل خواب دارن
سعی کنید هم ساعت خوبی رو برای خواب بذارید مثلاً۷(بسته به نیاز بدنتون)
و
هم اینکه این خواب منظم باشه هر روز ۱۲ شب تا فلان ساعت صبح
نه اینکه یه روز یه تایم بخوابید روزه دیگه یه تایم دیگه
خوردن قرص رو هم برای خوابیدن پیشنهاد نمیکنم(دارو آخرین راهه اون‌هم زیر نظر پزشک نه خودسر)

اگه این روزا استرس داری
یادت باشه
استرس رسیدن به آرزوها شرف داره به افسردگی هیچکاری نکردن

کد99 به اورژانس
امروز با همه روزا فرق می‌کرد
امروز نوبت مادری بود که بچه دوماهه تو شکمش داشت
نگهبان اورژانس که به شوهرش گفت هنوز داره cpr میشه درحالیکه ده دقیقه‌ای بود cpr قطع شده بود
خدا بهش کمک کنه.
زندگی همین قدر کوتاهه به خودتون سخت نگیرید.

ببین... تا وقتی تو زندگیت نظم نباشه، خبری از پیشرفت و نتیجه هم نیست.
حرفم اینه: اگه کنکوری‌ای، باید ساعت بیدار شدنت معلوم باشه، ساعت خوابت هم همینطور. برنامه‌ت باید مشخص باشه، نه هر روز یه چیز جدید.
می‌دونم… یه جاهایی مغز شروع می‌کنه فیلم ساختن:
"ولش کن، تو نمی‌تونی."
"یه کم بخواب بعداً می‌خونی."
"اصلاً این درس خوندنا به درد نمی‌خوره."
ولی بدون، مغز فقط دنبال راحتیه. نه براش آینده مهمه، نه کنکور، نه آرزوهات. فقط می‌خواد کمتر کار کنه.
تو باید کنترل رو بگیری دست خودت، نه اینکه بذاری اون برات تصمیم بگیره.
بس کن با جمله‌های تکراری:
"نمی‌شه."
"حوصله ندارم."
"من بلد نیستم."
" اصن درس خوندن به چه دردی می‌خوره؟"
کنکور منتظر هیچ‌کس نمی‌مونه. زمان داره می‌گذره، می‌فهمی؟
یا تو زمان رو مدیریت می‌کنی، یا زمان ازت رد می‌شه و می‌ره.
پس بجنب… از خودت کار بکش، حتی وقتی حالت خوب نیست. اینجاست که فرق تو با بقیه مشخص می‌شه.

پیروزی بدون شکست واقعیه؟!
منم هر وقت قلم‌چی م خراب میشد
فقط ناراحت بودم
حرف نمیزدم
باخودم قهر میکردم
به خودم شک میکردم
و تایم تحلیل کردنم رو میذاشتم روی غصه خوردن
بعد از چند روز که حالم بهتر میشد دیگه از امتحان فاصله گرفته بودم و تحلیل معنایی برام نداشت.
قطعاً اگه برگردم به اون روزا به خودم میگم:
غصه چی رو میخوری؟!
به جای اینکه انرژی‌ت رو بذاری روزی چیزی که دیگه نمیتونی براش کاری بکنی از فرصتی که الان برای تحلیل داری استفاده کن.
حالا امروز اینو اینجا مینویسم و به شما میگم
ارزش این تایمهای بعد امتحانتون رو بدونید.
فرصت طلایی برای جبران اشتباهاتتون که هزاری هم صرفاً کتاب میخوندین متوجه‌ش نمیشدین

اگه الان ول کنی پس کی میخای برای آرزوهات بجنگی مگه چند بار توی زندگی با همچین چیزی مواجه میشی مگه چند بار میتونی از ته دل پدرو مادرتونو خوشحال کنین مگه چند بار میتونین به راه مخفی های زندگی برسید که شما رو به جای بهتری ببره و هزاران و هزاران مگه دیگه
پس چرا صدتو نمیزاری از چی میترسی از اینکه بگی صدمو گذاشتم و نشد؟؟
خب کی چی
نشد که نشد
ما کنکوریا هیچی برای از دست دادن نداریم
پس باید بشه
پس صدتو بزار و اگه دیدی صدتو گذاشتی هزارتو بزار از تمام وجودت استفاده و از سلول به سلول بدنتون کار بکشین
خستگی بکشین
شکست بخورید
بشکنید
اما تهش مزه پیروزی همه چیزو عوض میکنه
پس بجنگید و کم نیارید رقبا در حال حرکتن هیچکس واینستاده همه دنبال آرزو های خودشونن.




توی قرآن نوشته اینبار به خاطر من صبوری کن
اینبار
به خاطر اون...

حرف‌ها انرژی داره
من نمیتونم ها تبدیل به نشدن ها میشه
من ضعیفم ها تبدیل به آدم ضعیف میشه
حواستون باشه به حرفایی که میزنین.
حواستون باشه چون مغزتون فراموش نمیکنه


+هوشم کمه!!
-آیا واقعاً به اندازه آدم‌های دیگه تلاش میکنی؟

+من هرکاری میکنم نمیشه!!
-مطمعنی بقیه کار بیشتری انجام نمیدن؟