برای مشاوره‌تون گزارش فیک نفرستید
شما به اون پول میدید تا اشتباهتون رو بگه
اصن تهش کنسل بکنه باهاتون
سعی کنید مسئولیت پذیر باشین

به نظر من اگه توی ذهنتون بیش از حد نرمال با خودتون درگیرین یا چالش های روحی روانی عمیق دارین (مثل افسردگی، اضطراب خیلی شدید در حدی که علائم جسمی داشته باشه، یا اورتینک زیادی که باعث درد گرفتن مغزتون میشه و...)

این ها چیزایی نیستن که با یکی دوتا راهکار کلیشه ای توی سال کنکور بشه حلش کرد
اگه از لحاظ هزینه مشکلی نداشتین، ماهی یکبار مراجعه به تراپیست (یه روان درمانگر درست حسابی) خیلی میتونه کمک کننده باشه برای ذهنتون

موافقم

جا افتاده کسی که میره پیش تراپیست
روانیه
اتفاقا اونی که به فکر روانشه از خیلی‌ها سالم تره

رشته روانشناسی هم واقعا رشته سختیه
این چیزایی که توی اینستا و جاهای مختلف می‌بیند گوشه ای از کتاب‌هایی که این دوستان مطالعه میکنن

از اول به پشت بودن فک میکردم
حالم از عید به بعد خراب شد
خیلی وقتا دلم‌میخواست بمیرم راحت شم از دست فامیل

بنطرت اگه تو سال کنکور کلاس مثل زبان و باشگاه و یه ورزش رو برم بد میشه؟!
راستش سال پیش خودم رو اسیر کردم و باعث افسردگیم شد یه جوری که حتی خوندنم رورهم درست انجام ندادم
الان موندم چی کنم

ورزش رو پیشنهاد میکنم
حتی در حد نیم ساعت روزی
خیلی بهتون کمک میکنه

اگه سخته پیاده روی جوری که عرقتون دربیاد
و از فکر کردن خلاص بشین

میدونم به بحث ربطی نداره ولی نظرت راجب تعهدی چیه؟

واقعا نمیتونم بگم برید یا نه
ولی خواهشا قبلش خوب تحقیق کنید

من یه پیشنهادی بدم برای کسایی که شبیه خودم هستن

وقتی بحث ترک یه عادت منفی میاد وسط مثل گوشی، فیلم، خواب زیاد و...
۹۰ درصد راهکار آدما اینه که بذارش کنار از همین امروز، حذفش کن، حق نداری بری سمتش و....

من شخصیت خودم طوری نیست که بتونم یهویی یه چیز منفی رو کنار بذارم
به جاش وقتی یه چیز خوب رو جایگزینش میکنم هم حالم خیلی بهتره هم برام راحت تره کنار گذاشتن اون چیز منفی

مثلا به جای روزی ۲ ساعت سریال دیدن تو تایم های استراحتت پادکست مفید گوش بده

وقتی ساعت خوابت تو دیواره به جای اینکه یه شبه بخوای ۱۰ بخوابی ۴ صبح پاشی، سعی کن هر شب فقط یه ربع زودتر بخوابی یه ربع زودتر پاشی

اگه میزان استفاده از گوشیت کشیده به سقف، استفاده ی مضر ازش رو به استفاده ی مفید تبدیل کن
مثلا یه سری برنامه ها مثل forest برای افرایش ساعت مطالعه و دیدن روند پیشرفت توی یه هفته و یه ماه واقعا به آدم انگیزه میده

خلاصه ش اینه،
به جای اینکه روی حذف یهویی یه چیز منفی تمرکز کنی،
تمرکز رو بذار روی جایگزین کردنش با چیز مثبت

کتاب عادت‌های اتمی هم همچین راهکاری رو توش میده

جز کتابای خوبه حتما بخونیدش

صددرصد یکی از دلایل هاش به نظرم رو راست نبودن با خودمون هست مسئولیت قبول نکردن با گزارش فیک و رتبه فیک , بهانه های مضخرف حالا از فردا صبح شروع میکنم امروز حال ندارم و فلان بهمان از واقعیت ها فرار کردن انقدر فرار میکنیم تا از یه جایی به بعد خودمون هم باورمون میشه با دروغ گفتن به مشاور و خانواده و شیره سر بقیه مالیدن حس موفقیت کاذب فقط داریم بدبختی خودمون رو به تاخیر می اندازیم نمیدونم فقط از یه جایی به بعد دیگه اینطوری پیش نمیره برات و باید تغییر کنی بس تا الان که تایم هست جبران کنیم هممون میدونیم که بخوایم میشه اگه ول نکنیم

اون دوستمون ک گفت 2700 شده!
خیلی عالی شده رتبش رشته های تاپ بجز دندون رو میرسونه آنقدر احساس نا امیدی‌ کرد از رتبه خودم ک یکم بیشتره حجالت کشیدم...
بجا اینک غصه بخوره باید محکم جلو فامیلش وایمیساد هرکی ندونه انگار هیچی‌ نرسونده مارو هم نا امید کرد
لطفا نزارید انقد حرفای فامیل روتون تاثیر بزاره فردا قراره شماها آینده این مملکت بشین نمیشه ک انقد حرف فامیل رو جدی بگیرین ک هم دستاورد خودتو پوچ بدونی هم حال مارو بگیری😑😑😑
لطفا بزارین کانال

بچه‌ها اگه از برگه اشتباهتتون عکس دارین بفرستید بذارم توی کانال

(لیست اشتباهاتم)
○ چه اشتباهاتی باعث شد امسال پشت بمونی؟

۱. از اسفند تا تیر کامل شل کردم ۵ ماه آخر درس نخوندم
۲. اعتیاد شدید به گوشی و فضای مجازی داشتم (بالا پایین کردن چنلای تلگرام،چت کردن،یوتیوب، اعتیاد به موزیک)
۳. از آزمون دادن، تحلیل درست آزمون، تست غلط و تست سخت فرار میکردم
۴. مرور کردن هامو پشت گوش مینداختم (روزانه، هفتگی، بلند مدت)
۵. وقتی تایم زیاد مونده بود خیلی ریز ریز همه چیو عقب مینداختم و میگفتم اینو بعدا جمعش میکنم و وقتی تایم کم مونده بود از شدت استرس به خاطر تایم کم هیچ کاری نمیکردم
۶. خیلی زیاد درگیر اورتینک و نشخوار فکری بودم (یا به خاطر خیال‌پردازی های اعتیاد گونه ی خودم یا به خاطر بحث با خونواده)
۷. وقتی برنامه نداشتم اونقد استرس داشتم و مغزم سردرگم بود که نمیتونستم تمرکز کنم و وقتی برنامه می‌ریختم انقد سنگین بود که فقط ازش فرار میکردم
۸. بیشتر برای اینکه حس عذاب وجدان نداشته باشم برنامه ریزی میکردم همش نه به خاطر عملگرایی و انجام دادنش و هی برنامه هامو تغییر میدادم
۹. زیاد از این شاخه به اون شاخه می پریدم (سر مشاور، سر دبیر، سر روش مطالعه و اصول مطالعه درسا)
۱۰. به خودم باور نداشتم، پیش‌فرض ذهنم روی شکست تنظیم شده بود که حتی اگه تلاش کنی بازم گند میزنی
۱۱. حدودا ۴ تا مشاور عوض کردم و بعضی وقتا گزارشکار فیک میدادم و همش فک میکردم یکی بهتر از مشاورم هست که بگه چیکار کنم انگار فقط مشاور میخواستم که خیالم راحت باشه نه اینکه درس بخونم
۱۲. کمالگرا بودم (سر تایم پارت های مطالعه، تعداد تست، ساعت مطالعه، خواب و بیداری، درصد درسا، نتیجه، ضعف هام، چالش ها، کیفیت)
۱۳. اهمال کار بودم (کل کارها چه درسی چه غیر درسی رو عقب مینداختم و مغزم انگار شرطی شده بود روی بی نظم بودن)
۱۴. کل نگاهم روی ۱۰۰ قدم جلوتر از خودم بود همیشه و این تفکر منو روانی کرد
۱۵. استرس، اضطراب و بی دقتی زیادی داشتم
۱۶. مهارت آزمون دادن، درست جمع بندی کردن و مدیریت زمان رو بلد نبودم
۱۷. از روبرو نقطه ضعف هام (ریاضی، فیزیک، مسائل شیمی) فرار میکردم
۱۸. مغزم مثل خمیر بود و هر حرفی به راحتی روش اثر میذاشت و اونو تحت تاثیر قرار میداد، به جای اینکه بیشتر با عقل و منطق پیش برم با احساسات و مود لحظه ای پیش میرفتم
۱۹. دیسیپلین نداشتم (سر خواب، سر غذا، سر درس، سر استراحت و...)
۲۰. خودمو زیاد با بهونه توجیح میکردم و مغزمو گول میزدم

هر کدوم از این اشتباهات
زندگیه یه نفره
قدر بدونید که شما این مسائل رو زودتر دیدین پس استفاده کنید.