🔻 تأمین مواد غذایی نیروهای نظامی در پایگاه‌های دورافتاده چگونه انجام می‌شود؟

🔹 یکی از پرسش‌های همیشگی مخاطبان این است که بدن انسان به دریافت مداوم مواد مغذی و پروتئین نیاز دارد؛ اما نیروهای نظامی که برای مدت طولانی در مناطق صعب‌العبور یا شرایط آب‌وهوایی خاص مستقر هستند، این نیازها را چگونه تأمین می‌کنند؟ آیا جیره‌های عملیاتی 24 یا 72 ساعته می‌توانند نیازهای غذایی نیروها را در بلندمدت پوشش دهند؟

🔹 برای پاسخ به این سؤال و بررسی نحوه تأمین مواد غذایی در پایگاه‌های نظامی دورافتاده، باید ابتدا نگاهی به روش‌های نوین کشاورزی و تولید مواد غذایی در محیط‌های محدود و کم‌منبع داشته باشیم؛ موضوعی که در ادامه به آن خواهیم پرداخت.

@VostokCommand | Knight

🔻 هیدروپونیک؛ کشاورزی بدون خاک در پایگاه‌های دورافتاده

🔹 مفهوم Hydroponics یا کشت بدون خاک، روشی برای پرورش گیاه است که در آن به‌جای خاک، ریشه‌ها مستقیماً یا از طریق بسترهای خنثی مانند کوکوپیت، پرلیت، پشم سنگ و لیکا به محلول آب و مواد مغذی دسترسی دارند. در این روش، عناصر مورد نیاز گیاه مانند نیتروژن، فسفر، پتاسیم، کلسیم و منیزیم از طریق محلول غذایی تأمین می‌شوند.

🔹 یکی از مهم‌ترین مزایای هیدروپونیک، کاهش قابل‌توجه مصرف آب است؛ زیرا در بسیاری از سامانه‌ها آب مجدداً به چرخه کشت بازمی‌گردد. همچنین امکان تولید محصول در محیط‌هایی که خاک مناسب ندارند، از جمله بیابان‌ها، ساختمان‌ها، کشتی‌ها و پایگاه‌های نظامی دورافتاده وجود دارد. کنترل دقیق تغذیه، کاهش علف‌های هرز و بیماری‌های خاکزی و افزایش بهره‌وری در واحد سطح نیز از دیگر مزایای این روش است.

🔹 در مقابل، هیدروپونیک به نظارت فنی مداوم بر عواملی مانند pH، EC، دما و اکسیژن محلول نیاز دارد و بسیاری از سامانه‌ها به برق برای پمپ‌ها، تهویه و در برخی موارد نور مصنوعی وابسته‌اند. هزینه اولیه راه‌اندازی نیز نسبت به کشاورزی سنتی بیشتر است و خرابی تجهیزات یا قطع برق می‌تواند به‌سرعت به محصولات آسیب برساند.

🔹 محصولاتی مانند کاهو، اسفناج، ریحان، نعناع، جعفری و توت‌فرنگی برای این روش بسیار مناسب هستند. گوجه‌فرنگی، خیار، فلفل و بادمجان نیز در سامانه‌های پیشرفته‌تر قابل کشت‌اند، در حالی که گیاهان ریشه‌ای بزرگ مانند هویج و سیب‌زمینی معمولاً گزینه‌های کم‌اولویت‌تری محسوب می‌شوند.

🔹 همین ویژگی‌ها باعث شده هیدروپونیک به‌عنوان یکی از گزینه‌های قابل‌توجه برای تأمین بخشی از مواد غذایی در پایگاه‌های نظامی دورافتاده و مناطق کم‌آب مطرح شود؛ جایی که دسترسی مستمر به زمین مناسب و منابع آبی می‌تواند دشوار باشد.

@VostokCommand | Knight

🔻 اکواپونیک؛ ترکیب پرورش ماهی و کشاورزی بدون خاک

🔹‌ مفهوم Aquaponics ترکیبی از دو سیستم آکواکالچر (پرورش آبزیان) و هیدروپونیک (کشت بدون خاک) است. در این روش، ماهی‌ها در یک مخزن پرورش داده می‌شوند و فضولات آن‌ها که حاوی آمونیاک است، توسط باکتری‌های مفید ابتدا به نیتریت و سپس به نیترات تبدیل می‌شود. نیترات حاصل به‌عنوان منبع مواد مغذی در اختیار گیاهان قرار می‌گیرد و گیاهان نیز با جذب این مواد، آب را تصفیه می‌کنند.

🔹 در نتیجه، یک چرخه تقریباً بسته شکل می‌گیرد: ماهی → فضولات → باکتری‌ها → نیترات → گیاهان → تصفیه آب → بازگشت آب به مخزن ماهی. به این ترتیب می‌توان به‌صورت همزمان پروتئین حیوانی و محصولات گیاهی تولید کرد، در حالی که مصرف آب و نیاز به کود شیمیایی کاهش می‌یابد.

🔹 از مهم‌ترین مزایای اکواپونیک می‌توان به مصرف بسیار پایین آب، تولید همزمان ماهی و سبزیجات، تولید کم پساب و امکان استفاده در فضاهای محدود و مناطق کم‌آب اشاره کرد. به همین دلیل، این سیستم می‌تواند برای مکان‌هایی مانند پایگاه‌های دورافتاده که دسترسی به آب و زمین کشاورزی محدود است، گزینه جالبی باشد.

🔹 البته اکواپونیک نسبت به هیدروپونیک خالص پیچیده‌تر است و باید تعادل مناسبی میان ماهی، گیاهان و جمعیت باکتری‌های مفید برقرار باشد. کنترل دما، pH و کیفیت آب نیز اهمیت زیادی دارد و راه‌اندازی چرخه زیستی سیستم ممکن است چند هفته زمان ببرد. اختلال در بخش ماهی یا تصفیه زیستی نیز می‌تواند کل سیستم را تحت تأثیر قرار دهد.

🔹 در واقع، تفاوت اصلی اکواپونیک با هیدروپونیک این است که در هیدروپونیک، محلول غذایی به‌صورت مستقیم تأمین می‌شود؛ اما در اکواپونیک، بخشی از مواد مغذی مورد نیاز گیاهان از چرخه طبیعی پرورش ماهی تأمین می‌شود.

@VostokCommand | Knight

🔻 هیدروپونیک در نیروهای نظامی؛ کشاورزی برای کاهش وابستگی لجستیکی

🔹 واحدهای نظامی در کشورهای مختلف، استفاده از کشت هیدروپونیک را برای تأمین سبزیجات تازه در پایگاه‌های دورافتاده، کشتی‌ها، جزایر و مناطق عملیاتی بررسی یا اجرا کرده‌اند. هدف اصلی، کاهش وابستگی به زنجیره تأمین، کاهش هزینه‌های لجستیکی و افزایش ارزش غذایی جیره نیروهاست.

🔹 آمریکا در جنگ جهانی دوم و سال‌های پس از آن از جمله نمونه‌های مهم این رویکرد بود. ارتش آمریکا تأسیسات هیدروپونیک بزرگی در جزیره Ascension، جزایر اقیانوس آرام و بعدها در نزدیکی توکیو ایجاد کرد. در برخی از این تأسیسات از سنگ آتشفشانی خردشده به‌عنوان بستر کشت استفاده می‌شد؛ زیرا خاک محلی در بعضی مناطق برای تولید مواد غذایی مناسب نبود و انتقال سبزیجات از مسافت‌های طولانی نیز دشوار بود.

🔹 ارتش و نیروی دریایی آمریکا همچنین در مرکز Natick روی تولید محصولات کشاورزی در محیط‌های کنترل‌شده، از جمله کانتینرهای بدون خاک با نور مصنوعی و محلول‌های مغذی، تحقیق کرده‌اند. هدف این تحقیقات، بررسی امکان تولید سبزیجات تازه در محیط‌هایی مانند کشتی‌ها و پایگاه‌های دورافتاده و کاهش فشار بر زنجیره لجستیکی است.

🔹 در سال‌های اخیر نیز آزمایش‌های میدانی مانند WAREX برای بررسی تولید محصولات تازه در شرایط عملیاتی انجام شده است. ایده اصلی این است که بخشی از سبزیجات مورد نیاز نیروها در همان محل استقرار تولید شود تا نیاز به انتقال مداوم مواد غذایی کاهش پیدا کند.

🔹 جزیره Ascension همچنان یکی از نمونه‌های شناخته‌شده استفاده از هیدروپونیک برای تولید سبزیجات تازه در یک محیط دورافتاده محسوب می‌شود. نیروهای هوایی و فضایی آمریکا نیز فناوری‌های مشابه، از جمله فناوری‌های توسعه‌یافته از تحقیقات فضایی، را برای استفاده در پایگاه‌های دورافتاده بررسی کرده‌اند.

🔹 نمونه مشابهی نیز در ویتنام دیده می‌شود؛ برخی واحدهای پدافند هوایی و نیروی هوایی، از جمله هنگ 213 لشکر 363، روش‌های کشت بدون خاک را برای تولید محصولاتی مانند اسفناج و کاهو در مناطقی که زمین کشاورزی مناسب یا فضای کافی وجود ندارد، مورد استفاده قرار داده‌اند.

🔹 در مجموع، هیدروپونیک برای نیروهای نظامی بیشتر از آنکه جایگزین کامل زنجیره تأمین غذایی باشد، یک راهکار مکمل لجستیکی است؛ روشی که می‌تواند در محیط‌های خاص، دسترسی نیروها به محصولات تازه را افزایش دهد و بخشی از نیاز غذایی را در محل استقرار تأمین کند.

@VostokCommand | Knight

🔻 اکواپونیک؛ تجربه‌ای متفاوت از خودکفایی غذایی در واحدهای نظامی

🔹 اکواپونیک (Aquaponics) در برخی واحدهای نظامی نیز مورد استفاده قرار گرفته است، هرچند رواج آن در مقایسه با هیدروپونیک کمتر است. این سیستم ترکیبی از پرورش ماهی و کشت بدون خاک است؛ فضولات ماهی مواد مغذی مورد نیاز گیاهان را تأمین کرده و گیاهان نیز با جذب این مواد، به تصفیه آب کمک می‌کنند.

🔸 نمونه‌های نظامی واقعی:

🔹 نیروی دفاعی آنتیگوا و باربودا (ABDF):
یک سامانه آزمایشی اکواپونیک راه‌اندازی کرده که در مدت چهار هفته حدود ۱۳۰۰ عدد کاهو و کلم چینی، شامل ۶۵۰ عدد از هرکدام، برداشت کرده است. این سامانه حدود ۱۰۰۰ ماهی دارد و برنامه‌هایی برای توسعه آن تا ۱۲ بستر کشت نیز مطرح شده است. این پروژه ابتدا به‌صورت هیدروپونیک آغاز شد اما به‌دلیل پایداری بیشتر، به اکواپونیک تغییر یافت. هدف اصلی آن نیز بهبود تغذیه نیروها و افزایش امنیت غذایی است.

🔹 ویتنام:
برخی واحدهای فرماندهی نظامی محلی، از جمله واحدهایی در شهر هوشی‌مین، از سامانه‌های اکواپونیک در فضاهای محدود مانند پشت‌بام‌ها استفاده کرده‌اند. در این سامانه‌ها ماهی‌هایی مانند تیلاپیا در کنار محصولاتی همچون کاهو، ریحان و اسفناج پرورش داده می‌شوند و بخشی از نیاز غذایی نیروها را تأمین می‌کنند.

🔹 ایالات متحده:
نمونه‌های کوچک‌تری از این فناوری نیز در محیط‌های نظامی آمریکا آزمایش شده است؛ از جمله یک باغچه آزمایشی اکواپونیک در پایگاه هوایی قندهار در افغانستان. همچنین گارد ملی غرب ویرجینیا دوره‌ها و کارگاه‌هایی در زمینه اکواپونیک برای اعضا، خانواده‌ها و کهنه‌سربازان برگزار کرده است.

🔸 مقایسه با هیدروپونیک نظامی:

🔹 مهم‌ترین مزیت اکواپونیک، تولید همزمان پروتئین حیوانی و سبزیجات با مصرف نسبتاً پایین آب و وابستگی کمتر به کودهای شیمیایی است.

🔹 در مقابل، این سیستم پیچیده‌تر از هیدروپونیک است و باید تعادل میان ماهی، گیاه، کیفیت آب، دما و باکتری‌های مفید حفظ شود. به همین دلیل، اکواپونیک بیشتر برای پایگاه‌های ثابت و واحدهای کوچک مناسب است و برای یگان‌های بزرگ یا عملیات متحرک، کاربرد محدودتری دارد.

🔹 در مجموع، اکواپونیک را می‌توان بیشتر یک راهکار برای افزایش خودکفایی و امنیت غذایی پایگاه‌های نظامی دانست تا جایگزینی برای سامانه اصلی لجستیک غذایی ارتش‌های بزرگ.

@VostokCommand | Knight

🔻 سوخت و غذا؛ دو ستون فراموش‌شده در پشتیبانی یک ارتش

🔹 حقیقتاً با خواندن مطالبی که درباره کشاورزی نوین و نقش نیروهای نظامی در استفاده از این فناوری‌ها منتشر کردیم، احتمالاً به این نتیجه می‌رسید که در کنار تمام تجهیزات و تسلیحات پیشرفته، همچنان یکی از اصلی‌ترین چالش‌های هر ارتش، تأمین سوخت و غذا است.

🔹 پاسخ کوتاه این است: بله، درست فکر می‌کنید. حتی پیشرفته‌ترین ارتش‌ها نیز بدون یک زنجیره لجستیکی پایدار برای تأمین سوخت، مواد غذایی و سایر نیازهای اساسی، توان حفظ عملیات طولانی‌مدت را نخواهند داشت.

🔹 به همین دلیل است که فناوری‌هایی مانند هیدروپونیک و اکواپونیک، در کنار سایر راهکارهای لجستیکی، می‌توانند بخشی از مسیر حرکت به سمت خودکفایی بیشتر پایگاه‌ها و کاهش وابستگی به زنجیره تأمین باشند.

🔹 حالا نوبت شماست؛

🔹 اگر درباره نقش کشاورزی نوین در نیروهای نظامی نظری، پیشنهادی یا حتی انتقادی دارید، خوشحال می‌شویم آن را با ما در میان بگذارید.

@VostokCommand | Knight

🔻 Good Night


@VostokCommand | 𝙺𝚊𝚝𝚌𝚣𝚒𝚗𝚜𝚔𝚢

🔻 Good Morning


@VostokCommand | 𝙺𝚊𝚝𝚌𝚣𝚒𝚗𝚜𝚔𝚢

🔻 مفاهیم Jamming و Spoofing؛ دو روش کلیدی در جنگ الکترونیک

🔹 مفاهیم Jamming و Spoofing دو تکنیک مهم در حوزه جنگ الکترونیک (Electronic Warfare) هستند که برای مختل‌کردن یا فریب سامانه‌های راداری، ارتباطی و شناسایی مانند IFF به کار می‌روند.

🔻 1 ـ Jamming | اختلال یا پارازیت

🔹 جَمینگ به معنای ارسال عمدی سیگنال‌های مزاحم روی باندهای مورد استفاده سامانه مقابل است؛ به‌گونه‌ای که دریافت یا پردازش سیگنال اصلی برای گیرنده دشوار یا غیرممکن شود.

🔹 روش کار:
جمر می‌تواند نویز یا سیگنال قدرتمندی را در محدوده فرکانسی موردنظر منتشر کند. در نتیجه، نسبت سیگنال به نویز کاهش یافته و گیرنده در تشخیص سیگنال واقعی دچار مشکل می‌شود.

🔹 انواع رایج:

• Noise Jamming: ارسال نویز برای پوشاندن سیگنال اصلی.
• Spot Jamming: تمرکز اختلال روی یک فرکانس مشخص.
• Barrage Jamming: ایجاد اختلال در محدوده وسیع‌تری از فرکانس‌ها.
• Deceptive Jamming: استفاده از سیگنال‌های دستکاری‌شده برای ایجاد خطا در پردازش گیرنده.

🔻 2 ـ Spoofing | جعل یا فریب

🔹 اسپوفینگ برخلاف جَمینگ صرفاً به دنبال از کار انداختن سیگنال نیست؛ بلکه هدف آن ایجاد یک سیگنال جعلی و متقاعدکننده است تا سامانه مقابل اطلاعات نادرستی را معتبر تصور کند.

🔹 انواع رایج:

• IFF Spoofing: ایجاد پاسخ‌های جعلی در سامانه شناسایی دوست یا دشمن.
• GPS Spoofing: ارسال سیگنال‌های جعلی برای ایجاد خطا در موقعیت‌یابی.
• Radar Spoofing: ایجاد یا تغییر بازتاب‌های دریافتی رادار و نمایش اهداف کاذب.
• Communication Spoofing: جعل هویت یا محتوای یک منبع ارتباطی.

🔹 تفاوت اصلی:

🔹 مفهوم Jamming = مختل‌کردن
سیگنال واقعی تحت تأثیر اختلال قرار می‌گیرد و سامانه در دریافت یا پردازش آن دچار مشکل می‌شود.

🔹 مفهوم Spoofing = فریب‌دادن
سیگنال جعلی تولید می‌شود تا سامانه، اطلاعات نادرست را به‌عنوان اطلاعات واقعی پردازش کند.

#Electronic_Warfare

@VostokCommand | Knight

🔻 جَمینگ و اسپوفینگ توسط چه سامانه‌هایی انجام می‌شوند؟

🔹 جَمینگ و اسپوفینگ فقط به غلاف‌های جنگ الکترونیک محدود نمی‌شوند. طیف گسترده‌ای از سامانه‌های هواپایه، زمینی، دریایی و حتی فضایی می‌توانند برای اجرای این دو تکنیک مورد استفاده قرار بگیرند.

🔹 1 ـ سامانه‌های هواپایه | Airborne

🔹 غلاف‌های جنگ الکترونیک:
روی جنگنده‌ها و برخی هواپیماهای پشتیبانی و ترابری نصب می‌شوند.

🔹 هواپیماهای تخصصی جنگ الکترونیک:

• EA-18G Growler
• EA-37B Compass Call
• Il-22PP
• Su-24MP
• برخی نسخه‌های تخصصی J-16

🔹 پهپادهای جنگ الکترونیک:
پهپادها نیز به‌تدریج به یکی از بسترهای مهم برای حمل تجهیزات جنگ الکترونیک تبدیل شده‌اند؛ به‌خصوص در مأموریت‌هایی که نیاز به حضور طولانی‌مدت یا کاهش ریسک برای خدمه وجود دارد.

🔹 2 ـ سامانه‌های زمینی | Ground-Based

🔹 سامانه‌های جنگ الکترونیک زمینی می‌توانند روی خودروهای نظامی یا به‌صورت ایستگاه‌های ثابت مستقر شوند.

• جمرهای زمینی قدرتمند مانند Krasukha و Murmansk-BN
• ایستگاه‌های ثابت و متحرک جنگ الکترونیک
• برخی سامانه‌های پدافند هوایی دارای قابلیت‌های جنگ الکترونیک
• سامانه‌های تاکتیکی کوچک و قابل‌حمل

🔹 3 ـ سامانه‌های دریایی | Naval

🔹 کشتی‌های جنگی مدرن نیز به مجموعه‌هایی برای جَمینگ، فریب راداری و مقابله با سامانه‌های شناسایی و ارتباطی مجهز هستند.

🔹 زیردریایی‌ها نیز بسته به مأموریت و محدوده فرکانسی موردنظر، می‌توانند از قابلیت‌های جنگ الکترونیک و اقدامات فریبنده استفاده کنند.

🔹 4 ـ سامانه‌های فضایی و سایر بسترها

🔹 توسعه قابلیت‌های جنگ الکترونیک فضایی نیز در دستور کار برخی کشورها قرار دارد و ماهواره‌ها می‌توانند در آینده نقش بیشتری در حوزه جنگ الکترونیک ایفا کنند.

🔹 در سطح تاکتیکی نیز سامانه‌های سبک و قابل‌حمل توسط نفر یا خودروهای کوچک برای ایجاد اختلال در بردهای محدود مورد استفاده قرار می‌گیرند.

🔹 در نتیجه، غلاف جنگ الکترونیک تنها یکی از بسترهای اجرای Jamming و Spoofing است و این قابلیت‌ها بسته به مأموریت می‌توانند از یک پهپاد کوچک تا هواپیمای تخصصی جنگ الکترونیک، خودروی زمینی، کشتی جنگی و حتی سامانه‌های فضایی را دربر بگیرند.

#Electronic_Warfare

@VostokCommand | Knight

🔻 اجزای اصلی سامانه‌های دفاع الکترونیک فعال

🔹 سامانه‌های دفاع الکترونیک فعال از چند بخش اصلی تشکیل می‌شوند که وظیفه آن‌ها شناسایی تهدید، ایجاد اختلال، فریب و افزایش بقاپذیری پلتفرم در برابر رادارها و تسلیحات هدایت‌شونده است.

🔹 1 ـ جَمِر | Jammer

🔹 جمر با ارسال نویز یا سیگنال‌های فریبنده در محدوده فرکانسی موردنظر، عملکرد رادار یا سامانه ارتباطی مقابل را مختل می‌کند.

• Noise Jamming — ایجاد نویز برای پوشاندن سیگنال اصلی
• Deceptive Jamming — ایجاد سیگنال‌های فریبنده
• Spot / Barrage Jamming — تمرکز اختلال روی یک فرکانس یا پوشش محدوده وسیع‌تری از طیف

🔹 2 ـ فریب‌دهنده فعال | Active Deception / DRFM

🔹 در این روش، سیگنال رادار دریافت و پس از پردازش و تغییر، دوباره ارسال می‌شود تا رادار با اطلاعات دستکاری‌شده مواجه شود.

🔹 فناوری Digital Radio Frequency Memory (DRFM) یکی از فناوری‌های کلیدی در این حوزه است و امکان ذخیره و بازتولید بسیار دقیق سیگنال‌های رادیویی را فراهم می‌کند.

🔹 3 ـ طعمه‌های فعال | Active Decoys

🔹 طعمه‌های فعال سامانه‌هایی هستند که می‌توانند به‌صورت پرتاب‌شونده یا کشیده‌شونده از پلتفرم جدا شده و با انتشار سیگنال‌های خاص، توجه سامانه‌های راداری و تسلیحات هدایت‌شونده را به سمت خود جلب کنند.

🔹 نمونه‌هایی از این فناوری شامل BriteCloud و ALE-55 هستند.

🔹 4 ـ مجموعه یکپارچه خودحفاظتی | Self-Protection Suite

🔹 در پلتفرم‌های مدرن، اجزای مختلف جنگ الکترونیک معمولاً به‌صورت یک مجموعه یکپارچه عمل می‌کنند.

🔹 این مجموعه می‌تواند شامل هشداردهنده راداری، جمر داخلی و سامانه‌های پرتاب طعمه باشد که اطلاعات تهدید را دریافت کرده و در صورت نیاز، واکنش مناسب را به‌صورت خودکار یا نیمه‌خودکار اجرا می‌کنند.

🔹 در مجموع، هدف این سامانه‌ها فقط ایجاد اختلال نیست؛ بلکه ترکیبی از کشف تهدید، اختلال، فریب و افزایش احتمال بقا را فراهم می‌کنند.

#Electronic_Warfare

@VostokCommand | Knight

🔻 سامانه پدافندی میان برد روسی با نام رسمی S350 ساخت شرکت پیمانکار روسی الماز آنتی در اوایل دهه 1990 آغاز شده است ، اما در حد یک طرح معمولی که بسیاری افتاده بوده است، اما می‌توانست با اهداف گوناگون همانند هواگردها،  بالگردها،  موشک ها به خصوص کروز و بالستیک سقف تاکتیکی پایین تر درگیری بشود؛ که در جهت جایگزین سیستم پدافندی S300PS سری میان برد پرهزنیه اتحاد جماهیر شوروی شود.

🔹در سال 2007 در این مناقصه‌ای بیل المللی این طرح مورد توجه دولت کره‌ جنوبی قرار گرفت ، خواستار کمک شد زیرا مشابه سامانه KM-SAM کره‌ ای بود ، پس قبول درخواست و پذیرش ان با تامین مالی ان شرکت این سامانه در سال 2013 در نمایشگاه ماکس معرفی شده است.

🔹از جهتی دیگر در میان این سال ها نیرودریایی روسیه خواهان سیستم پدافند هوایی ناوپایه شده‌ بود که در توسعه طرح ویتناژ نقش مهمی ایفا کرده بود که جانشین سیستم‌کنیژال شود ؛ بعدها با نام ردوت میشناسیم.

P-1
SRussia
S-350

@VostokCommand | #Владимир

🔹این سامانه پس از معرفی ان در نمایشگاه ماکس در سال 2013 آزمایش هاش آغاز شد تا آوریل 2019 نیز ادامه داشته است؛ از جهتی این ازمایش هایی که انجام میشد سیستم ردوت‌ هم در‌همین سال ها در ناوچه ادمیرال‌گورشکوف پروژه 22350 مورد ازمایش قرار میگرفت.؛ این آزمایش‌ها اولیه بر اعتبارسنجی سیستم‌های راداری، یکپارچه‌سازی فرماندهی و کنترل و عملکرد موشک‌های‌ پدافندی در برابر طیف وسیعی از اهداف هوایی متمرکز بود.

🔹سرانجام در طی قراردادی روسیه حدود 12 گردان سفارش داد سال 2027 خواستار تحویل تمامی از آنها شد،  شرکت هم وظیفه داشت پرنسل یا خدمه این سامانه نیز آموزش بدهد، که نهایت اولین نمونه ان در سال 2020 وارد خدمت شاخه پدافند هوایی فدراسیون روسیه بخشی از هوافضای فدراسیون روسیه شده است.

P-2
SRussia
S-350

@VostokCommand | #Владимир

🔹 این سامانه پدافندی در جنگ اوکراین شرکت کرده است ؛ که به علل تفکر نو بنیادی در طراحی و‌ ساخت پدافند هوایی بعد اتحاد جماهیر شوروی بود ؛ که برخلاف سایر سامانه روسی عملکرد بهتری در انهدام اهدافی مانند هواگرد ، بالستیک ، کروز ، پهپاد و.. ایفا کرد .

🔹اما که چندین بار لانچر ان مورد حمله پهپادی قرار گرفت ؛ پس ان به لایه های پدافندی روسیه انتقال داده شد که نقش مکمل سامانه پدافندی S400 ایفا کنند طبق تفکر طراحی خود بوده است؛ ادعای مختلفی مانند انهدام موشک بالستیک اتمکز توسط این سامانه بوده است تاکیدی بر ان ندارم

P-3
SRussia
S-350

@VostokCommand | #Владимир

🔹این پدافند از پرتابگر 50N6A ساخت کمپانی‌‌ روسی باز با شاسی 8×8 در قالب لانچر‌ حمل 12 موشک بهره می‌برد که می‌توان از چندین این سری برای افزایش توانایی آتش بکار برد الی چهار الی هشت عدد استفاده کرد که همین سبب ان نیز تحرک ان افزایش داد؛ در نسخه صادراتی تنها به 8 عدد موشک می رسد؛ این سامانه پدافندی از فناوری سیستم پرتاب سرد بهره می ببرد، که اگر شلیک شود هیچ اثر سوختگی دیده نمیشود.


🔹از جهتی این خوردو نه ماز نه کاماز هست بلکه باز سری 9609 تولید شرکت باز یا کارخانه بریاسنک هست 20 تن وزن و توانایی 470 اسب بخار تا 21 تن توانایی حمل دارد؛ که تمامی اجزای سامانه از لانچر ، فرماندهی ، رادار.. از این‌نوع کامیون بهره میببرند؛ از جهتی پرتابگر های موشک این سامانه از کامیون باز 8×8 بهره میببرد اما در اجزای مابقی سامانه از‌ کامیون باز 6×6 با توانایی کمتر مانند 450 اسب بخار بهره می ببرد.

P-4
SRussia
S-350

@VostokCommand | #Владимир

🔹این سامانه پدافندی میان برد درست خدمه کمتری نسبت به پدافند میان برد روسیه مانند‌ بوک یا S300PS دارد،  از جهتی با هزنیه کمتری در حالت استاندارد چهار لانچر 12 تایی برای موشک پدافندی ، یک کامیون کانتینر ذخایر موشک پدافندی ، یک رادار ، اتاقک فرماندهی یک کامیون ایستگاه ارتباطی میان سیستم بکار می رود

🔹سامانه پدافندی ویتناژ به علل تفاوت فکری میان دوران اتحاد‌‌ جماهیر شوروی ، فدراسیون روسیه در طراحی یک گام جهش میتوان درنظر گرفت ؛ در دوران‌ اتحاد‌ جماهیر شوروی تفکر بر این مبناست در دکترین پدافندی بر پایه تسلیحات غول‌پیکر با رادارهای مجزا و تفکیک‌شده طراحی شده است؛ سیستمی که به دلیل پراکندگی، تحرک پایینی به نوعی آسیب‌پذیر بود؛اما در فدراسیون روسیه با یکپارچه‌سازی وظایف راداری در یک رادار چندمنظوره چابک، ضمن افزایش شدید تحرک و پنهان‌کاری، هزینه تولید و نگهداری سامانه را به حداقل رسانده است.

P-5
SRussia
S-350

@VostokCommand | #Владимир

🔹این سامانه‌ از کامیون پست فرماندهی سری 50K6E با شاسی کاماز استفاده می‌کند که نقش اساسی در پدافندی دارند ، که این پخش مسئول هماهنگی تک تک اجزای سامانه هست، خصوصا این بخش داده های راداری نیز بررسی می‌کنند؛ توانایی ان را دارد با سایر اجزای پدافند هوایی روسی لینک شود.

🔹 این سیستم در جهت فعالیت ابتدا به توانایی جمع‌آوری و پردازش حجم زیادی از اطلاعات می پردازد در مرحله بعدی که گامی در جهت ظرفیت فرماندهی و هماهنگی مؤثر سیستم نقش ایفا میکنند.

🔹این پست فرماندهی تنها اجزای سامانه ویتناژ کنترل میکنند بلکه میتوانندعنوان یک گره ارتباطی پیشرفته عمل کند. این بخش می‌تواند به طور هم‌زمان کنترل چندین آتشبار پانتسیر یا S400 را به دست بگیرد و یک شبکه دفاعی یکپارچه بسازد؛ از جهتی به علل بهره برداری از نسل جدیدتر کامپیوتر روسی برخلاف سامانه قدیمی با سرعت پردازش چندبرابر نقش بسزایی در رهگیری اهدافی مانند کروز ، پنهانکار و پهپادهایی در ارتفاع پایین پرواز میکنند نقش حیاتی دارد.

P-6
SRussia
S-350

@VostokCommand | #Владимир