🔹 این جنگنده‌ها به تازگی از چرخه عملیاتی نیروی هوایی لهستان خارج شده‌اند.

#Mig_29
#Poland
#Ukraine
#News

#XQ_58
#USA
#News

🔹 برنامه EDA یکی از سازوکارهای دولت ایالات متحده برای انتقال تجهیزات نظامی مازاد نیروهای مسلح آمریکا به کشورهای دوست و هم‌پیمان است.

🔹 این برنامه تحت نظارت آژانس همکاری امنیتی دفاعی ایالات متحده و بر اساس قوانین صادرات تسلیحات آمریکا اجرا می‌شود.

#Striker
#USA
#Greece
#EDA
#News

🔹️ قرارداد مذکور برای خرید موشک AIM-260 یکی از مهم‌ترین قراردادهای تسلیحاتی سال‌های اخیر میان ایالات متحده و استرالیا محسوب می‌شود و گامی مهم در تقویت توان رزمی نیروی هوایی سلطنتی استرالیا (RAAF) به شمار می‌رود.

🔹️ طبق برنامه اعلام‌شده، AIM-260 ابتدا روی جنگنده‌های F/A-18F Super Hornet عملیاتی می‌شود و سپس روی F-35A Lightning II و EA-18G Growler نیز یکپارچه خواهد شد.

#AIM_260
#USA
#Australia

🔹️ جنگنده Sukhoi Su-21 که با شناسه T-3M نیز شناخته می‌شود، یکی از پروژه‌های کمتر شناخته‌شده اما مهم دفتر طراحی سوخو در اواخر دهه 1950 بود.

🔹️ این هواپیما به‌عنوان یک رهگیر مافوق صوت برای شبکه پدافند هوایی شوروی (PVO) توسعه یافت و هدف آن مقابله با بمب‌افکن‌های راهبردی ارتفاع‌بالای غربی بود.

🔹️ هرچند پروژه هرگز به تولید انبوه نرسید، اما بسیاری از فناوری‌های آن بعدها در خانواده Su-9 و Su-11 مورد استفاده قرار گرفت.

🔹️ مشخصات فنی:

• خدمه: 1 نفر
• نوع: رهگیر مافوق صوت (Interceptor)
• پیشرانه: یک دستگاه توربوجت Lyulka AL-7F-2 مجهز به پس‌سوز
• رانش: حدود 100 کیلونیوتن با پس‌سوز
• حداکثر سرعت: حدود Mach 2.0
• سقف پرواز: 20 تا 21 کیلومتر
• برد انتقالی: حدود 1500 کیلومتر
• شعاع عملیاتی رهگیری: حدود 600 تا 700 کیلومتر

🔹️ معماری طراحی:

🔸️ جنگنده Su-21 بر اساس فلسفه رهگیرهای شبکه‌محور شوروی طراحی شده بود. این هواپیما برای نبرد هوایی نزدیک ساخته نشده بود؛ بلکه مأموریت اصلی آن صعود سریع، رهگیری هدف در ارتفاع بالا و شلیک موشک‌های هدایت‌شونده تحت هدایت مراکز فرماندهی زمینی بود.

🔸️ استفاده از بال دلتا، ورودی هوای دماغه‌ای با مخروط متحرک (Shock Cone) و بدنه‌ای بهینه برای پرواز مافوق صوت، از مهم‌ترین ویژگی‌های آیرودینامیکی این پروژه محسوب می‌شد.

🔹️ سامانه‌های شناسایی و کنترل آتش:

🔸️ جنگنده Su-21 برای بهره‌گیری از نسل جدید رادارهای رهگیری طراحی شده بود که قابلیت‌های زیر را فراهم می‌کرد:

• کشف اهداف ارتفاع‌بالا
• رهگیری خودکار بمب‌افکن‌ها
• هدایت موشک‌های هوا به هوا
• ارتباط با شبکه هدایت زمینی (Ground Controlled Interception)
• رایانه آنالوگ کنترل آتش

🔹️ تسلیحات:

🔸️ تسلیحات اصلی پروژه شامل:

• دو فروند موشک هوا به هوای K-8 (AA-3 Anab)
• نسخه هدایت راداری نیمه‌فعال
• نسخه هدایت فروسرخ

🔸️ این ترکیب برای درگیری با بمب‌افکن‌های راهبردی در فاصله‌ای خارج از برد دید طراحی شده بود.

🔹️ ویژگی‌های عملیاتی:

• توان دستیابی به سرعت نزدیک دو برابر صوت
• نرخ اوجگیری بسیار بالا
• عملکرد مناسب در ارتفاع بیش از ۲۰ کیلومتر
• طراحی آیرودینامیکی بهینه برای پرواز مافوق صوت
• سازگاری کامل با شبکه دفاع هوایی PVO

🔹️ نقاط ضعف:

• مانورپذیری محدود در نبرد نزدیک
• وابستگی شدید به هدایت زمینی
• مصرف سوخت بالا
• شعاع عملیاتی نسبتاً محدود

🔹️ سرنوشت پروژه:

🔸️ با ورود رهگیرهای عملیاتی Su-9 و Su-11 و همچنین توسعه سریع سامانه‌های موشکی زمین‌به‌هوا، پروژه Su-21 (T-3M) متوقف شد.

🔸️ با این حال، تجربه‌های حاصل از این برنامه در زمینه آیرودینامیک، پیشرانه، سامانه‌های رهگیری و کنترل آتش، نقش مهمی در تکامل رهگیرهای مافوق صوت شوروی ایفا کرد.

🔹️ جزئیات تکمیلی:

🔸️ مهم‌ترین ویژگی Su-21 صرفاً دستیابی به سرعت Mach 2 نبود؛ بلکه تلفیق بال دلتا، ورودی هوای مجهز به مخروط متحرک، موتور قدرتمند AL-7F-2 و رهگیری شبکه‌محور بود.

🔸️ این پروژه یکی از نخستین تلاش‌های شوروی برای ایجاد یک رهگیر کاملاً یکپارچه با سامانه فرماندهی و کنترل پدافند هوایی محسوب می‌شود؛ مفهومی که بعدها پایه توسعه رهگیرهای موفق دهه 1960 و 1970 شد.

#Su_21
#USSR
#ColdWar

#Mossberg_590
#USA
#Review_Guns

دوش پرتاب به موشکی گفته میشه که کلا تحت کنترل اوپراتور یا دوربین یا رادار یا هر چیز دیگه ای به سمت یک هواگرد(پهباد یا هلیکوپتر یا هواپیما و...) شلیک بشه و به قصد انهدام به سمتشون پرتاب میشه گفته میشه

از نمونه های این موشک ها میشه از استینگر و ایگلا که خیلی معروف شدن نام برد

به طور معمول از یک موشک که کاونده فروسرخ(که وظیفه تشخیص حرارت موتور هواپیما یا هر هواگردی به علاوه هوش مصنوعی کامپیوتری که توانایی تشخیص منابع گرمایی از موتور مثل فلر یا اخلال گر فروسرخ )داره با توانایی هدایت پذیری و همین طور یک باتری که این باتری در نسخه های جدید تر دارای نتیروژن مایع به عنوان خنک کنده کاونده تشکیل شدن(البته نسخه های دیگه هم هست که شیوه هدایتشون متفاوته

کاونده هدایت موشک رو با امواج فروسرخ ناشی از موتور هواپیما به عهده داره البته در برخی از کشور ها جای خود رو به کاونده ای داده که که توسط اوپراتور به سمت هواگرد هدایت میشه

بله چون از همون اوایل که پاشون به نبرد ها باز شد (اولین استفاده عمده در جنگ ویتنام بوده) یک فشار روانی زیادی بر روی خلبان های هواگرد ها گزاشتن مخصوصا انواع کم سرعت تر مثل هلی کوپتر ها چون معمولا به علت معایبی که دارن روی اهداف کم سرعت تر تاثیر بیشتری دارن(اسلاید بعدی توضیح میدم) با اینکه نرخ شکار شون نسبت به بقیه بقیه ضد هوایی ها کمتر بود و اینکه یک شکار هم میتونست برای ارتش ها تبلیغات خوبی باشه

از مزایاشون میشه به قیمت کم به نسبت سامانه های موشکی ضد هوایی دیگه نام برد
و تاثیر گزاری زیاد بر روی اهداف کم سرعت (چون اهداف کم سرعت میتونن که با چشم راحت تر با چشم غیر مسلح قابل دیدنه و راحت تر میتونن از قفل کردن روی هدف مطمعن بشن
و اینکه مانور پذیری و سرعت زیادی نسبت به اهداف کم سرعت دارن

اولا که قدرت کلاهک شون واسه سقوط یه هواپیما کمه (نیم تا ۲ ۳ کیلو به نسبت کمه) چون معمولا دارای فیوز مجاورتی (که نوع لیزری هم داریم) هستن و در نزدیکی چند متری هدف منفجره میشن در نتیجه نسبت به انواع برخورد مستقیم آسیب کمتری وارد میکنه(البته برای یک پهباد یا هلیکوپتر کافیه ما اینجا مقصود بیشتر جت های مدرنه)
دوما به علت اینکه به طور متوسط تا ۳۰ ثانیه قفل کردنشون طول میکشه سرعت واکنش که معمولا برای اهداف جت حداکثر ۲۰ ثانیه هست که با چشم قابل دیدن نیست و همین طور دست پاچگی سرباز واقعا سخته که به طور موثر قفل بشه
سوما اینکه به طور معمول وقتی که قفل میشه نمیشه تشخیص داد روی چی سیستم قفل شده(مخصوصا در نوع فروسرخ) و در آخر اینکه به طور معمول عمر باتری ها موقع استفاده تا ۳۰ ثانیه بیشتر نیست (اگر برق مجزا نداشته باشیم

هم بله هم نه چون به عنوان مثال روی پهباد ها مخصوصا نوع انتحاری با توجه به ابعاد کوچک اون و مناسب بودن کلاهک برای همچنین ابعادی و عدم وجود سامانه هایی مثل جمر(چیز هایی که نور فروسرخ و یا لیزر رو نمیزاره به طور درست به سیستم موشک برسه) یا فلر(پرتابه های فوق داغی که باعث گیج شدن عدم تفکیک سیستم از گرمای موتور بشه ) استفاده از اونو مناسب تر کرده

بله مثلا سیستم تشخیص دوست از دشمن که موقع تشخیص دوست که توسط چشم ساده قابل تشخیص نیست از شلیک جلو گیری میکرده و همین طور تفکیک حرارت های مختلف از منبع حرارتی مورد نظر(موتور ) و که دو مورد گفته شده در نسل های اولیه نبوده که مثلا در جنگ های اعراب اسرائیل نشون داده گاهی سیستم روی خورشید یا صحرای داغ قفل میکرده
و همین طور تشخیص طول موج های دیگه مثل فرابنفش و غیره و خنک کننده در باتری برای کاونده که راحت تر تفکیک کنه(معمولا نیتروژن مایع اس که تا چند سال تاریخ دارن