#Suppressed_Bobcat_22lr
#USA
#Review_Guns

🔹️این سلاح تولیدش از ۱۹۸۴ تا به امروز ادامه داره و ساخت کمپانی معروف برتا هستش

🔸️مکانیزم مورد استفاده داخل این سلاح پس زنی نیمه خوکاره یعنی وقتی گلوله شلیک میشه تا فاصله ای که مرمی از لوله خارج بشه گاز به دو طرف (یعنی سمت فنر که رو به داخله و پشت مرمی که رو به جلوعه نیرو وارد میکنه و آلات متحرک رو به عقب هل میده و در نتیجه فنر اون رو به جلو هل میده و آلات رو سر جای خودش بر‌می‌گردونه و در آخر که گلوله داخل لوله قرار به علت اینکه ماشه نیز مسلح شده آماده شلیک میشه )

🔹️این سلاح دارای ۲ کالیبر 25. ACP و LR.22 هستش( نسخه داخل ویدئو 22. LR هستش)

🔹️نکته منحصر بفرد این سلاح اینه که کمر شکن هستش یعنی در زیر لوله لولا هست که میشه لوله رو از آلات متحرک (سوزن و قفل و.....) جدا کرد (ما در زیر آلات متحرک یک زائده هایی داریم باعث میشه آلات از یه حدی جلو تر نرن که فقط به حدی باشه که سوزن پشت گلوله قرار بگیره

🔹️این کالیبر یکی از متداول ترین کالیبر های تپانچه در دنیاست و گاهی برای اسلحه های بزرگ استفاده میشه🔸️

اولا لگد فوق العاده کم به علت مقدار قدرت کم (انرژی کمی داره

ارزون ترین گلوله برای یک تفنگ هست چون از مقدار کمی مواد خام داخلش به کار رفته

سرعتش مادون صوته معمولا(به استثنای نوع های خاصی) در نتیجه صدای شلیک کمی داره

ریم فایر هست(یعنی چاشنی کل پشت بیرونی پوکه رو پوشش میده )در نتیجه نسبت به گلوله سنتر فایر به ضربه حساس تره (سنتر فایر یعنی یه چاشنی زیر در مرکز کف گلوله وجود داره)
و اینکه بازیابی گلوله تاحدی سخت تر و بیشتر هزینه می‌برد(چون حجم و قرار گیری چاشنی نسبت به سنتر فایر در همون اندازه بیشتره)

قدرت توقف به علت اندازه کوچیک و انرژی کم زیاد نیست برای موجودات ریز مناسبه (با این حال آسیب جدی به انسان در فاصله نزدیک مخصوصا در نقاط حیاتی میزنه)

#Spartak
#Faraja
#Iran

🔹در اواخر دهه ۱۹۷۰ و هم‌زمان با اوج رقابت‌های جنگ سرد، اتحاد جماهیر شوروی به این نتیجه رسید که برای حضوری مؤثر در آب‌های بین‌المللی و رقابت با ناوهای هواپیمابر آمریکایی، به یک جنگنده ناوپایه تمام‌عیار نیاز دارد. جنگنده‌های قبلی مانند یاک-۳۸ که بر روی ناوهای کلاس «کی‌یف» سوار می‌شدند، عملکردی محدود و اساساً برای مأموریت‌های پشتیبانی نزدیک دریایی طراحی شده بودند و توانایی رقابت با اف-۱۴ «تام‌کت» و اف-۱۸ «هورنت» ( و بعدا سوپر هورنت ) نیروی دریایی آمریکا را نداشتند. پاسخ شوروی به این نیاز، طراحی یک جنگنده برتر بود که هم قدرت آتش بالا، هم برد عملیاتی طولانی و هم قابلیت عملیات از عرشه ناوهای مجهز به سکوی پرش (ski-jump) را داشته باشد.

🔸پروژه طراحی این جنگنده که در ابتدا با نام Su-27K ( K - به معنای دریایی ) شناخته می‌شد، بر اساس جنگنده برتر نیروی هوایی شوروی یعنی Su-27 Flanker پایه‌گذاری شد. اما تبدیل یک جنگنده زمین‌پایه به یک جنگنده ناوپایه، کاری فراتر از افزودن قلاب مهار (arresting hook) و تقویت ارابه فرود بود. طراحان شرکت سوخو به رهبری میخائیل سیمونوف، با چالش‌های مهندسی عظیمی روبرو بودند: بدنه باید در برابر خوردگی آب شور مقاوم‌سازی می‌شد، بال‌ها باید قابلیت جمع‌شدن برای ذخیره‌سازی در عرشه و آشیانه را پیدا می‌کردند، و مهم‌تر از همه، وزن هواپیما باید بدون کاهش چشمگیر برد و قدرت مانور، افزایش می‌یافت تا سازه برای تحمل تنش‌های فرود بر روی عرشه مستحکم شود.

🔸اولین نمونه اولیه Su-27K در سال ۱۹۸۷ به پرواز درآمد و آزمایش‌های گسترده‌ای بر روی ناو «تاکتیکر» (که بعدها به «کوزنتسوف» تغییر نام داد) انجام شد. اما ورود رسمی این جنگنده به خدمت، با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ همزمان شد و از همان ابتدا، سرنوشت این عقاب دریایی با چالش‌های پیش‌بینی‌نشده‌ای گره خورد. تولید انبوه آن در بحبوحه هرج‌مرج اقتصادی آن سال‌ها، هرگز به اهداف اولیه خود نرسید و تنها ۲۴ فروند از آن ساخته شد که تماماً در اختیار ناو هواپیمابر «آدمیرال کوزنتسوف» قرار گرفتند.

#Su33
#NavalAviation
#RussianNavy
#Kuznetsov
#Flanker

🔹 سوخو-۳۳ اگرچه از نظر ظاهری شباهت زیادی به Su-27 دارد، اما در واقع یک جنگنده کاملاً متفاوت با تغییرات اساسی در ساختار، سامانه‌ها و عملکرد است. این تفاوت‌ها، حاصل سال‌ها تلاش برای تطبیق یک جنگنده زمینی با شرایط سخت زندگی بر روی عرشه ناو و مأموریت‌های دریایی است.

🔸 تفاوت‌های ساختاری با Su-27:

• افزایش استحکام سازه: به دلیل تنش‌های شدید فرود بر روی عرشه (با نرخ فرود ۴.۵ متر بر ثانیه)، بدنه و ارابه فرود به‌طور قابل‌توجهی مستحکم‌تر شده‌اند. ارابه فرود جلو به دو چرخ مجهز شده و ارابه عقب نیز تقویت شده است.
• بال‌های جمع‌شونده: برای ذخیره‌سازی در فضای محدود عرشه و آشیانه، بال‌های Su-33 قابلیت جمع‌شدن هیدرولیکی دارند که عرض آن را از ۱۴.۷ متر به حدود ۷.۴ متر کاهش می‌دهد.
• تغییر در بال‌های جلو (کانارد): برخلاف Su-27 که کانارد ندارد، Su-33 دارای بالچه‌های جلویی (کانارد) است که به‌همراه فلپ‌های بزرگ، مانورپذیری در سرعت‌های پایین (مهم برای فرود بر روی عرشه) و کنترل بهتر در زوایای حمله بالا را فراهم می‌کند.
• سکان‌های بزرگ‌تر: برای بهبود پایداری در سرعت‌های پایین و شرایط دریایی متلاطم.
• مقاوم‌سازی در برابر خوردگی: استفاده از پوشش‌های ضدخوردگی و مواد مقاوم در برابر آب شور.

🔸 پیشرانه، عملکرد و ابعاد:

• موتور: دو موتور توربوفن AL-31F3 (نسخه دریایی AL-31F با رانش بیشتر) با رانش ۷۴.۵ کیلونیوتن (با پس‌سوز ۱۲۵.۵ کیلونیوتن).
• وزن خالی: حدود ۱۸.۴ تن و وزن برخاست ۳۳ تن.
• حداکثر سرعت: ۲.۳ ماخ در ارتفاع بالا و ۱.۳ ماخ در سطح دریا.
• برد عملیاتی: حدود ۳۰۰۰ کیلومتر با مخازن خارجی و تا ۶۵۰ کیلومتر در مأموریت‌های گشت هوایی با بار کامل تسلیحات.
• سقف پرواز: ۱۷۰۰۰ متر.
• طول: ۲۱.۱۸ متر و دهانه بال ۱۴.۷ متر (با بال‌های باز).

🔸 تسلیحات و سامانه‌ها:

• تسلیحات اصلی: ۱۲ جایگاه تسلیحات با قابلیت حمل انواع موشک‌های هوابه‌هوا (R-27، R-73، R-77)، بمب‌های هدایت‌شونده و موشک‌های ضدکشتی مانند Kh-31 و Kh-41.
• توپ گردان: ۱ قبضه توپ ۳۰ میلی‌متری GSh-30-1 با ۱۵۰ گلوله.
• رادار: رادار N001K (نسخه دریایی رادار N001) با برد ۱۰۰ کیلومتر برای اهداف هوایی و قابلیت رهگیری ۱۰ هدف.
• سیستم هشدار دهنده اشعه راداری (RWR) و غلاف‌های جنگ الکترونیک برای دفاع شخصی.

🔸 محدودیت‌های اصلی:

• مهم‌ترین نقطه ضعف Su-33، فقدان رادار آرایه فازی و غلاف‌های هدف‌گیری لیزری پیشرفته است که توانایی آن در حمل موشک‌های هدایت‌شونده دقیق و مهمات هوابه‌زمین را به‌شدت محدود می‌کند و آن را به یک جنگنده عمدتاً هوابه‌هوا تبدیل کرده است. همچنین رادار آن، که بر اساس فناوری دهه ۱۹۸۰ طراحی شده، در برابر تهدیدات مدرن به‌شدت آسیب‌پذیر است.

#Su33
#NavalAviation
#RussianNavy
#Kuznetsov
#Flanker