🌿
من چه سبزم امروز
و چه اندازه تنم هشیار است
در دلم چیزی هست
مثل یک بیشهٔ نور
مثل خواب دم صبح
و چنان بی‌تابم
که دلم می‌خواهد
بدوم تا ته دشت
بروم تا سر کوه
#سهراب_سپهری
@Vortex4Creators
من چه سبزم امروز
و چه اندازه تنم هشیار است
در دلم چیزی هست
مثل یک بیشهٔ نور
مثل خواب دم صبح
و چنان بی‌تابم
که دلم می‌خواهد
بدوم تا ته دشت
بروم تا سر کوه
#سهراب_سپهری
@Vortex4Creators
سؤال: آیا روشن ضمیری مترادف است با اشتباه و خطا نکردن؟
پاسخ: نزد هر مردمی که بگویی مهربانی یا خشم یا گرسنگی و تشنگی یا مزاحمت یا آزادی... خواهند دانست که آن چیست اما اشتباه و خطا چیزی جهانشمول نیست و در هر سرزمین و نزد هر جامعه و حتی پیش هر خانواده یا فرد، این واژه مفهومی متفاوت در ذهن متبادر میکند و قابل قبض و بسط است.
اما برای یک روشنضمیر از هر فرهنگی که آمده باشد آزادی قابل ستایش است و تنها خطایی که در رابطه با خودش متصور است عدم پذیرش خود است و تنها خطایی که در مورد دیگران خط قرمز او را ترسیم میکند مزاحمت است.
#استاد_کایوالی
@Vortex4Creators
پاسخ: نزد هر مردمی که بگویی مهربانی یا خشم یا گرسنگی و تشنگی یا مزاحمت یا آزادی... خواهند دانست که آن چیست اما اشتباه و خطا چیزی جهانشمول نیست و در هر سرزمین و نزد هر جامعه و حتی پیش هر خانواده یا فرد، این واژه مفهومی متفاوت در ذهن متبادر میکند و قابل قبض و بسط است.
اما برای یک روشنضمیر از هر فرهنگی که آمده باشد آزادی قابل ستایش است و تنها خطایی که در رابطه با خودش متصور است عدم پذیرش خود است و تنها خطایی که در مورد دیگران خط قرمز او را ترسیم میکند مزاحمت است.
#استاد_کایوالی
@Vortex4Creators
انسان نرم و لطیف زاده میشود
و هنگام مرگ خشک و سخت میشود.
گیاهان چون سر از خاک بیرون می آورند، نرم و منعطف
و هنگام مرگ خشک و شکننده اند.
پس هر که سخت و خشک است،
مرگش نزدیک شده
و هر که نرم و انعطاف پذیر است،
سرشار از زندگی است.
سخت و خشک می شکند.
نرم و منعطف باقی می ماند.
#لائوتزو
@Vortex4Creators
و هنگام مرگ خشک و سخت میشود.
گیاهان چون سر از خاک بیرون می آورند، نرم و منعطف
و هنگام مرگ خشک و شکننده اند.
پس هر که سخت و خشک است،
مرگش نزدیک شده
و هر که نرم و انعطاف پذیر است،
سرشار از زندگی است.
سخت و خشک می شکند.
نرم و منعطف باقی می ماند.
#لائوتزو
@Vortex4Creators
وظیفه ما به حفاری میماند که با یک بلوک مرمر خام روبه رو شده است. او باید آنچه که جزء تندیس نیست را از تکه سنگ جدا کند به تدریج و ذره ذره تصویر درون سنگ خودش را آشکار میسازد.
وظیفه ما هم بعنوان جستجوگر همین است.
ما باید از جهان درونیمان آنچه را که آگاهی برتر نیست حذف کنیم. همچنان که ما کارمان را آرام آرام ادامه میدهیم معجزه با آنچه که ما آغاز کرده ایم آغاز میگردد.
#جیمز_وستلی
(از شاگردان گرجیف و آسپنسکی)
@Vortex4Creators
وظیفه ما هم بعنوان جستجوگر همین است.
ما باید از جهان درونیمان آنچه را که آگاهی برتر نیست حذف کنیم. همچنان که ما کارمان را آرام آرام ادامه میدهیم معجزه با آنچه که ما آغاز کرده ایم آغاز میگردد.
#جیمز_وستلی
(از شاگردان گرجیف و آسپنسکی)
@Vortex4Creators
"به آرامی واژه ای را آوا کن که به 'آه' ختم میشود. سپس در آن 'بی تلاش'، خودانگیختگی."
این تکنیک را امتحان کن. در هر زمان میتوانی آزمایش کنی. وقتی سوار اتوبوس یا در قطار هستی و یا به اداره میروی، هر موقع که وقت داری صدایی مانند الله را آوا کن. یا هر صدایی که به آه ختم شود.
آیا تا کنون مشاهده کرده ای که هر وقت تحت تنش هستی، 'آه ه ه' میگویی... و تمام نَفَست بیرون میرود و در درون احساس آرامش میکنی که قبلاً هرگز احساس نکرده بودی.
تنفس های خودت را مشاهده کن و خواهی دانست، ما همیشه هوا را به درون میدهیم، هرگز بازدم انجام نمیدهیم؛ ما فقط دَم انجام میدهیم.
اگر از یبوست در عذاب هستی، علت اساسی این است: همیشه نفَس را به درون میبری و هرگز بیرون نمیدهی. ذهنی که هرگز بازدم ندارد، از یبوست در رنج است. هر چیزی که انباشته شود، مسموم میگردد.
اگر از بیماری قلبی در رنج هستی، فقط بازدم انجام بده، به بازدم نیرو بده. بدن خودش دم را انجام خواهد داد.
اگر در حین بالارفتن از پله یا هر جای دیگر به نفس تنگی افتادی فقط بازدم انجام بده.
اگر بتوانی تمام بازدم را بیرون بدهی، آنقدر کامل بیرون بدهی که هیچ نَفَسی باقی نماند، نقطه ای از سکوت را لمس میکنی که هرگز وقتی نَفَس در درون است نمیتوانی آن را لمس کنی.
میگویند که شش هزار کیسه ی هوا در ریه های ما وجود دارند و فقط دو هزار تا از آنها توسط تنفس ما لمس میشوند. آن چهار هزار کیسه ی دیگر همیشه پر از گازهای سمّی هستند که نیاز به بازدم دارند؛ و همین دو_سوم حجم از سینه، تولید تشویش، نگرانی و رنج در ذهن و بدن میکند. یک کودک همیشه بازدم انجام میدهد، هرگز دم انجام نمیدهد.
در آن لحظه که نفَس کاملاً بیرون رفته است، به درون نظر کن، قبل از اینکه نَفَس دیگری بکشی، در آن فاصله interval به اعماق وجودت برو و از آرامش درون و از سکوت آن هشیار شو. در آن لحظ، تو یک بودا هستی.
اگر بتوانی آن لحظه را دریابی، مزه ای از آنچه که بودا چشیده را خواهی چشید، و زمانی که این را شناختی، میتوانی این مزه را از دم و بازدم هایت جدا کنی. آنگاه نَفَس میتواند بیاید و برود و تو میتوانی در آن کیفیت از آگاهی که شناخته ای باقی بمانی. این کیفیت همیشه وجود دارد، انسان فقط باید آن را کشف کند.
نظاره گرِ تنفس ها و حالتهای روحی moods خودت باش، و هشیار خواهی شد. هر آنچه که خیر است و فضیلت و زیبا و درست، همیشه مربوط است به تاکیید روی بازدم. هر موقع دروغ میگویی، نَفَس را در درون نگه میداری، هر وقت حقیقت را میگویی، هرگز نَفَست را نگه نمیداری.
این آه را بیشتر و بیشتر تمرین کن، بدنی سالم تر، ذهنی سالم تر با کیفیتی متفاوت از آرامش، راحتی و سکون خواهی داشت.
👤 #اشو
📚 #اسرار_علم_تانترا جلد۴
@Vortex4Creators
این تکنیک را امتحان کن. در هر زمان میتوانی آزمایش کنی. وقتی سوار اتوبوس یا در قطار هستی و یا به اداره میروی، هر موقع که وقت داری صدایی مانند الله را آوا کن. یا هر صدایی که به آه ختم شود.
آیا تا کنون مشاهده کرده ای که هر وقت تحت تنش هستی، 'آه ه ه' میگویی... و تمام نَفَست بیرون میرود و در درون احساس آرامش میکنی که قبلاً هرگز احساس نکرده بودی.
تنفس های خودت را مشاهده کن و خواهی دانست، ما همیشه هوا را به درون میدهیم، هرگز بازدم انجام نمیدهیم؛ ما فقط دَم انجام میدهیم.
اگر از یبوست در عذاب هستی، علت اساسی این است: همیشه نفَس را به درون میبری و هرگز بیرون نمیدهی. ذهنی که هرگز بازدم ندارد، از یبوست در رنج است. هر چیزی که انباشته شود، مسموم میگردد.
اگر از بیماری قلبی در رنج هستی، فقط بازدم انجام بده، به بازدم نیرو بده. بدن خودش دم را انجام خواهد داد.
اگر در حین بالارفتن از پله یا هر جای دیگر به نفس تنگی افتادی فقط بازدم انجام بده.
اگر بتوانی تمام بازدم را بیرون بدهی، آنقدر کامل بیرون بدهی که هیچ نَفَسی باقی نماند، نقطه ای از سکوت را لمس میکنی که هرگز وقتی نَفَس در درون است نمیتوانی آن را لمس کنی.
میگویند که شش هزار کیسه ی هوا در ریه های ما وجود دارند و فقط دو هزار تا از آنها توسط تنفس ما لمس میشوند. آن چهار هزار کیسه ی دیگر همیشه پر از گازهای سمّی هستند که نیاز به بازدم دارند؛ و همین دو_سوم حجم از سینه، تولید تشویش، نگرانی و رنج در ذهن و بدن میکند. یک کودک همیشه بازدم انجام میدهد، هرگز دم انجام نمیدهد.
در آن لحظه که نفَس کاملاً بیرون رفته است، به درون نظر کن، قبل از اینکه نَفَس دیگری بکشی، در آن فاصله interval به اعماق وجودت برو و از آرامش درون و از سکوت آن هشیار شو. در آن لحظ، تو یک بودا هستی.
اگر بتوانی آن لحظه را دریابی، مزه ای از آنچه که بودا چشیده را خواهی چشید، و زمانی که این را شناختی، میتوانی این مزه را از دم و بازدم هایت جدا کنی. آنگاه نَفَس میتواند بیاید و برود و تو میتوانی در آن کیفیت از آگاهی که شناخته ای باقی بمانی. این کیفیت همیشه وجود دارد، انسان فقط باید آن را کشف کند.
نظاره گرِ تنفس ها و حالتهای روحی moods خودت باش، و هشیار خواهی شد. هر آنچه که خیر است و فضیلت و زیبا و درست، همیشه مربوط است به تاکیید روی بازدم. هر موقع دروغ میگویی، نَفَس را در درون نگه میداری، هر وقت حقیقت را میگویی، هرگز نَفَست را نگه نمیداری.
این آه را بیشتر و بیشتر تمرین کن، بدنی سالم تر، ذهنی سالم تر با کیفیتی متفاوت از آرامش، راحتی و سکون خواهی داشت.
👤 #اشو
📚 #اسرار_علم_تانترا جلد۴
@Vortex4Creators
همیشه به یاد داشته باش:
غیر جدی بودن یکی از اساسی ترین ویژگی های یک فرد واقعاً با دیانت است.
سانیاسین های من باید زندگی را بازیگوشانه زندگی کنند.آنوقت میتوانید هر دو دنیا را با هم داشته باشید.
هنر واقعی همین است.
این دنیا و آن دنیا، سکوت و صدا، عشق و مراقبه؛ بودن با مردم و تنها بودن.
تمام این چیزها باید باهم زندگی بشوند و به نوعی همزمان ؛ فقط آنوقت است که قادر خواهی بود ژرفای وجودت را بشناسی و به اوج های والای آن دست بیابی.
#اوشو
#داماپادا
@Vortex4Creators
غیر جدی بودن یکی از اساسی ترین ویژگی های یک فرد واقعاً با دیانت است.
سانیاسین های من باید زندگی را بازیگوشانه زندگی کنند.آنوقت میتوانید هر دو دنیا را با هم داشته باشید.
هنر واقعی همین است.
این دنیا و آن دنیا، سکوت و صدا، عشق و مراقبه؛ بودن با مردم و تنها بودن.
تمام این چیزها باید باهم زندگی بشوند و به نوعی همزمان ؛ فقط آنوقت است که قادر خواهی بود ژرفای وجودت را بشناسی و به اوج های والای آن دست بیابی.
#اوشو
#داماپادا
@Vortex4Creators