A Tour of Giants (2023)

هیچ‌وقت طرفدار تور دو فرانس نبودم تا همین پارسال که خیلی اتفاقی توی یوتیوب در موردش چندتایی ویدیو دیدم. می‌دونستم مسابقه‌ی سنگینیه، ولی فکرشم نمی‌کردم که این بلا سر شرکت کننده‌ها بیاد و خیلی‌هاشون به طور غیرمستقیم به خاطر این مسابقه بمیرن. اتفاقی که برای بدن ورزشکارها توی تور دو فرانس میوفته غیرقابل باوره، خیلی از اون مرزهای فیزیکِ انسان فراتر می‌ره و به نقطه‌ای می‌رسه که تقریبا می‌شه گفت باعث نابودی جسمی و روانی اون شخص می‌شه.

پارسال به مناسبت صد و بیست سالگی تور دو فرانس یک کمیک از مسابقه‌ی سال ۱۹۱۰ منتشر شد. این کمیک خیلی خوب نشون می‌ده که چطور تو دو فرانس برای شرکت کننده‌هاش بیشتر از یک مسابقه‌ی ورزشیه و بیشتر به سمت یک ریچوال آیینی می‌ره. اون وسواس ذهنی برای برنده شدن، تلاش حتی بعد از نقطه‌ای که به نظر میاد همه چیز تموم شده و فراسایش جسمی اون‌ها توی دو هفته مسابقه رو می‌شه حس کرد.

طراحی هم بدون هیچ بحثی یکی از بهترین‌های سُنت کمیک فرانسه/بلژیک توی چند سال اخیره. تمام پنل‌ها شبیه نقاشی‌هایین که روشون روزها کار شده و حتی یک خط هم اضافه نیست.

Demon City Shinjuku (1988)

انیمه‌ی خیلی متوسطیه، حتی داستان به سمت بد بودن متمایله. ولی یکی از خوش ساخت‌ترین انیمه‌ی نسلِ دهه‌ی هشتاده. رنگ و نور ده از ده.

Birdking (2022- )

طراحی و نقدهای خوبش گولم زدن. قسمت اول متوسط بود، اما قسمت دوم وقتمو تلف کرد.
اینطوریه که فانتزی حماسی دقیقا بهترین ژانر برای کمیک نیست. توی فانتزی حماسی ما معمولا متن‌های طولانی رو داریم که کمک می‌کنن به دنیاسازی، معرفی سیستم جادو، توضیح تاریخ و پیش زمینه نژادها و شخصیت‌ها و در کل، داستان وقت داره پخته بشه. بهترین داستان‌های فانتزی حماسی برای من اونایین که با دقت زیاد اطلاعات رو می‌دن و روایت بین اونا گم نمی‌شه (مثلا داستان‌های جو ابرکرومبی خوب، برندون سندرسون بد). دلیل اینکه اعتقاد دارم فُرم کمیک برای فانتزی حماسی مناسب نیست اینه که معمولا اونایی که خوندم سعی کردن حجم کمی داشته باشن، از اون سمت هم کارهاییه که روی چیزهای دیگه تمرکز دارن، نه اون مواردی که باعث میشه فانتزی حماسی جالب بشه.

کمیک بردکینگ هم دقیقا همین مشکل رو داره. خیلی اسم پرت می‌کنه اون وسط، در موردشونم توضیح می‌ده ولی همیشه در حد یکی دوتا جمله‌س. برای همین از شخصیت‌پردازی‌هاش کم می‌کنه. کاراکترها کمترین اهمیتی پیدا نمی‌کنن و ما چهره‌های تکراری رو می‌بینیم، بدون اینکه جایی عمق پیدا کنن. روایت هم به سختی سعی می‌کنه توی کمیک بمونه، اما بیشتر وقتا معلوم نیست چه اتفاقی داره میوفته، چون ما بخش بزرگی از اطلاعات رو دریافت نکردیم. توی دیالوگ‌ها هم بیشتر چیزهای احساسی و ناچندان مهم برای بار صدم تکرار می‌شن تا هیچ کمکی به اون مشکل نشه. داستان به شدت عقب میمونه از "اهمیت" پیدا کردن، چیزی که واقعا بهش نیاز داره.
شاید اگه هفت-هشت جلد ازش بیاد و همه رو بخونم نظرم عوض بشه، ولی فعلا که دو جلدش اومده چیزی نیست که جالب باشه.

ولی طراحیا خوبن. نمی‌‌تونم بگم تمام پنل‌ها جالبن چون مشخصه که برای خیلی از صفحات وقت کمی گذاشته شده. اما خیلی صحنه‌های خوبی داره که از لحاظ ویژوال برای من جذاب بودن.

از اینجا می‌تونین جلد اول رو دانلود کنین.