تقریبا هیچ‌وقت جایی رو مارک نمی‌کردم که برم سمتش، همیشه اینطور بود که یک جایی رو از دور می‌دیدم و تصمیم می‌گرفتم برم سمتش تا ببینم چه خبره. فاصله‌ی زیادی که داشتم و پرواز کردن توی بیابونی که یک زمانی خیلی زنده بوده، اما الان بیشتر استخوون و گیاه‌های عجیبه، باعث می‌شد فرصت داشته باشم فکر کردم. یا حتی بذار ذهنم آروم باشه و به آهنگ‌هایی که Japanese Breakfast برای بازی ساخته گوش کنم.

سبل کنارِ Rain World از خاص‌ترین تجربه‌های بازی کردنم توی این چند سال اخیرن. این روزها خیلی سخت می‌تونم فرصت فکر کردن در مورد خودم یا زندگیمو پیدا کنم، هر وقتی هم که فرصت پیش میاد اضطراب اجازه نمی‌ده چیزی رو واضح ببینم. انتظار نداشتم توی یک بازی بتونم این موقعیت رو بهم بده و به معنی واقعی کلمه توی این دوران سخت کمک کننده بود.

این آهنگ جایی پخش می‌شه که کاراکتر اصلی بالاخره گلایدرش رو ساخته و از یک چیز شبیه دروازه‌ی باستانی رد می‌شه و به دنیای بیرون می‌رسه.
کاری که Japanese Breakfast برای سبل ساخته به نظرم جزو پنج‌تا ساندترک خوب تاریخ گیمه.