Visual Alchemist
"There Will Come Soft Rains" By Nozim To'laho'jayev - 1987 - Russia Animated Film based on Ray Bradbury's Sci-Fi novel "The Martian Chronicles", on the short story called "There Will Come Soft Rains". {Youtube}
داستان ری بردبری هم از روی یک شعر از سارا تیسدله که سال ۱۹۱۸ نوشته:
(War Time)
There will come soft rains and the smell of the ground,
And swallows circling with their shimmering sound;
And frogs in the pools singing at night,
And wild plum trees in tremulous white,
Robins will wear their feathery fire
Whistling their whims on a low fence-wire;
And not one will know of the war, not one
Will care at last when it is done.
Not one would mind, neither bird nor tree
If mankind perished utterly;
And Spring herself, when she woke at dawn,
Would scarcely know that we were gone.
Sara Teasdale (1884 – 1933)
(War Time)
There will come soft rains and the smell of the ground,
And swallows circling with their shimmering sound;
And frogs in the pools singing at night,
And wild plum trees in tremulous white,
Robins will wear their feathery fire
Whistling their whims on a low fence-wire;
And not one will know of the war, not one
Will care at last when it is done.
Not one would mind, neither bird nor tree
If mankind perished utterly;
And Spring herself, when she woke at dawn,
Would scarcely know that we were gone.
Sara Teasdale (1884 – 1933)
Poets.org
Sara Teasdale
Born in 1884, Sara Trevor Teasdale's work was characterized by its simplicity and clarity and her use of classical forms.
Visual Alchemist
داستان ری بردبری هم از روی یک شعر از سارا تیسدله که سال ۱۹۱۸ نوشته: (War Time) There will come soft rains and the smell of the ground, And swallows circling with their shimmering sound; And frogs in the pools singing at night, And wild plum trees in tremulous…
سارا تیسدل این شعر رو همزمان با جنگ جهانی اول نوشت.
ری بردبری سال ۱۹۵۰ چاپش کرد (و احتمالا چند سال قبلتر نوشته) که تقریبا همزمان میشه با جنگ جهانی دوم.
آقای Nozim To'laho'jayev (فکرشم نکنین بتونم به فارسی بنویسم) هم توی دوران اوج جنگهای سرد این انیمیشن رو میسازه.
خیلی جالبه برام که این جریانِ فکر کردن به زمانی که انسانها کاملا از بین میرن، اما طبیعت همچنان بیتوجه به کارش ادامه میده توی سهتا جنگ اصلی قرن بیستم ادامه پیدا کرده. یک ایده توی حدود هفتاد سال به شکلهای مختلف پیاده شده.
یه چیزی در مورد دنیای پساآخرالزمانی بدون انسانها آرامشبخشه.
ری بردبری سال ۱۹۵۰ چاپش کرد (و احتمالا چند سال قبلتر نوشته) که تقریبا همزمان میشه با جنگ جهانی دوم.
آقای Nozim To'laho'jayev (فکرشم نکنین بتونم به فارسی بنویسم) هم توی دوران اوج جنگهای سرد این انیمیشن رو میسازه.
خیلی جالبه برام که این جریانِ فکر کردن به زمانی که انسانها کاملا از بین میرن، اما طبیعت همچنان بیتوجه به کارش ادامه میده توی سهتا جنگ اصلی قرن بیستم ادامه پیدا کرده. یک ایده توی حدود هفتاد سال به شکلهای مختلف پیاده شده.
یه چیزی در مورد دنیای پساآخرالزمانی بدون انسانها آرامشبخشه.
Rust and Humus - Lucas Roussel
در مورد یک دنیای خیالیه، بخش بزرگی از افسانهی آفرینش، موجودات زنده، فرهنگ و تاریخش رو توضیح داده و ترکیبیه از کمیک، تصویرسازی علمی و داستان. در مقابل کارهای مهم این سبک چندان حرفی برای گفتن نداره، ولی یکی از خلاقانهترینهاس.
آنلاین خوندن
ویدیوی معرفی
توضیح نویسنده توی ردیت
در مورد یک دنیای خیالیه، بخش بزرگی از افسانهی آفرینش، موجودات زنده، فرهنگ و تاریخش رو توضیح داده و ترکیبیه از کمیک، تصویرسازی علمی و داستان. در مقابل کارهای مهم این سبک چندان حرفی برای گفتن نداره، ولی یکی از خلاقانهترینهاس.
آنلاین خوندن
ویدیوی معرفی
توضیح نویسنده توی ردیت
دیروز ویدیو گیم ABZÛ رو بازی کردم. یه بازی ایندی خیلی کوتاهه که کل توی اقیانوس میگذره و بیشترین ارتباط با حیوونهاییه که اونجان. من فقط چندتا بازی دیگه میشناسم که از لحاظ ویژوال به قشنگی آبزو باشن، بازی کردنش شبیه یه مدیتیشن دو ساعتهس. خیلی تجربهی جالبی بود.
این بازی هم مثل این انیمیشن در مورد دنیایی که از بین رفته و حالا طبیعت تقریبا همه چیز رو تصاحب کرده. یه چیزی در مورد این موضوع هست که چند روزه خیلی ذهنمو درگیر کرده، انگار آثاری که توی دنیاهای این مدلی میگذرن برای این درست شدن که مخاطبشون فرصت فکر کردن داشته باشن. هیچ نتیجهگیریای ندارن، نمیخوان یک ایده رو منتقل کنن. فقط وجود دارن و یک چیزی رو "نشون میدن".
این بازی هم مثل این انیمیشن در مورد دنیایی که از بین رفته و حالا طبیعت تقریبا همه چیز رو تصاحب کرده. یه چیزی در مورد این موضوع هست که چند روزه خیلی ذهنمو درگیر کرده، انگار آثاری که توی دنیاهای این مدلی میگذرن برای این درست شدن که مخاطبشون فرصت فکر کردن داشته باشن. هیچ نتیجهگیریای ندارن، نمیخوان یک ایده رو منتقل کنن. فقط وجود دارن و یک چیزی رو "نشون میدن".
BAGS (or a story thereof) - Pat McHale (2019)
پت مکهل همه جا با انیمیشنهاش شناخته میشه (Over the Garden Wall - Adventure Time - Gravity Falls)، معمولا هم کمیکهاش همون استوری بورد انیمیشنهان که یکم تغییر پیدا کردن، چیز خاصی نیستن متاسفانه. امروز خیلی اتفاقی کمیکی که از روی یکی از داستانهای کوتاهش رو خوندم. اینجا مکهل طراح نبوده و فقط داستان رو نوشته ولی خیلی طراحی شبیه انیمیشنهاشه و دقیقا همون حس و حال رو داره.
برای وقتِ آزاد نیم ساعته چیز خوبیه، اصلا قرار نیست کسی رو ناامید کنه. داستان هم دقیقا توی همون استایلیه که انیمیشنها بودن، تاریک و غمگین با یه پایانی که کسی انتظارشو نداره.
از اینجا هم میتونین دانلود کنین.
پت مکهل همه جا با انیمیشنهاش شناخته میشه (Over the Garden Wall - Adventure Time - Gravity Falls)، معمولا هم کمیکهاش همون استوری بورد انیمیشنهان که یکم تغییر پیدا کردن، چیز خاصی نیستن متاسفانه. امروز خیلی اتفاقی کمیکی که از روی یکی از داستانهای کوتاهش رو خوندم. اینجا مکهل طراح نبوده و فقط داستان رو نوشته ولی خیلی طراحی شبیه انیمیشنهاشه و دقیقا همون حس و حال رو داره.
برای وقتِ آزاد نیم ساعته چیز خوبیه، اصلا قرار نیست کسی رو ناامید کنه. داستان هم دقیقا توی همون استایلیه که انیمیشنها بودن، تاریک و غمگین با یه پایانی که کسی انتظارشو نداره.
از اینجا هم میتونین دانلود کنین.
❤1