چند روز پیش کمیک Castle in the Stars رو خوندم، یکی از چشمنوازترین طراحیهایی رو داشت که تا حالا دیدم، اما داستان به حدی خستهکننده و کند بود که بیشتر از دو جلد دووم نیوردم (کلش شیش جلده، چهارتا به انگلیسی ترجمه شده). خیلی برام عجیبه که ایدهی به این خوبی، کانسپت جذاب و طراحیهای خوب چطور نتونستن یه داستان برای ساپورت کردن داشته باشن. به نظرم یکی از بزرگترین هدر رفتن پتانسیلهاییه که توی کمیک دیدم.
به هر حال اگه دوست دارین به طراحیهاش نگاه کنین و یکم لذت ببرین، از اینجا دانلود کنین.
به هر حال اگه دوست دارین به طراحیهاش نگاه کنین و یکم لذت ببرین، از اینجا دانلود کنین.
Visual Alchemist
یکسری از کارهام برای اجرای آیندهی ارکستر وستا با الهام از داستان بیژن و منیژه ترکیبین از مینیاتورهای ایرانی و نقاشی دوران روکوکو، از عمد هم ادیت نکردم، حس میکنم اینطوری جالبتره. D:
پنجشنبه هفتهی آینده میتونین این اجرا رو توی تالار رودکی بشنوین. اولین باریه که سوییت بیژن و منیژه از آقای دهلوی توی ایران اجرا میشه که اتفاق بزرگیه و بعدا میتونین برای بچههاتون تعریف کنین که اولین بار من اونجا بودم و زنده همش رو شنیدم. D:
از سایت ایران کنسرت میتونین بلیت بخرین (اینجا). امیدوارم اونجا ببینمتون.
از سایت ایران کنسرت میتونین بلیت بخرین (اینجا). امیدوارم اونجا ببینمتون.
Frank R. Paul (1884 - 1963)
Frank R. Paul’s covers led Asimov and Clarke to pick up their first sci-fi magazines and inspired an eight-year-old Ray Bradbury. Artist Frank Kelly Freas has called Paul “the first llustrator to realize there was a difference between science fiction and mere fantasy.” This is 1927 Amazing Stories Annual #1 cover, depicting Edgar Rice Burroughs’s Master Mind of Mars.
- Worlds Beyond Time - Sci-Fi Art of the 1970s
به نظرم جان هریس یکی از جالبترین نقاشهای معاصره. یکم سخته بگم تاثیرات زیادی روی هنر داشته، یا حتی توی علمی تخیلی کسی بوده که بعدها پیروهای زیادی پیدا کرده، چون حس میکنم هریس به حدی شخصی کار میکنه که غیرممکنه کسی بتونه توی اون استایل نقاشی بکشه.
برای درک بهتر کارهاش، باید به این نکته توجه کنیم که اوایل دههی هفتاد حدودا یک سالی پیش ماهاریشی ماهش یوگی تمرینات TM رو انجام داده که باعث شده دیدش به دنیای اطراف تغییر کنه. توی دو دههی بعدی (هفتاد و هشتاد) تقریبا کاورِ کتابهای بخش بزرگی از نویسندههای مهم سایفای رو طراحی کرد و توی تمام اونها دوتا چیز مشترکه:
اول اینکه همه چیز شبیه یک رویاییه که خیلی دقیق نیست. لبهها محو شدن تا نور ملایمتر بشه و تقریبا همیشه اثری از دود، ابر یا انعکاس نور دیده میشه.
مورد بعدی هم انتخاب لحظهی نسبتا متفاوتیه که داره. جان هریس معمولا اون لحظهای که رو میکشه که هنوز اتفاقِ مهم نیوفتاده، یا دقیقا بعد از اون اتفاقه. خودش توی کتابش (پایین همین متن میذارم) میگه نقاشیهام از اون لحظهای الهام گرفتن که نورِ رعد و برق رو میبینیم، سکوت میکنیم و منتظریم برای اتفاقِ مهمتر (صدا). تعداد کمی از نقاشها رو میشناسم که یک حس رو با این قدرت توی آثارشون بتونن نشون بدن و تکراری نشه.
برای درک بهتر کارهاش، باید به این نکته توجه کنیم که اوایل دههی هفتاد حدودا یک سالی پیش ماهاریشی ماهش یوگی تمرینات TM رو انجام داده که باعث شده دیدش به دنیای اطراف تغییر کنه. توی دو دههی بعدی (هفتاد و هشتاد) تقریبا کاورِ کتابهای بخش بزرگی از نویسندههای مهم سایفای رو طراحی کرد و توی تمام اونها دوتا چیز مشترکه:
اول اینکه همه چیز شبیه یک رویاییه که خیلی دقیق نیست. لبهها محو شدن تا نور ملایمتر بشه و تقریبا همیشه اثری از دود، ابر یا انعکاس نور دیده میشه.
مورد بعدی هم انتخاب لحظهی نسبتا متفاوتیه که داره. جان هریس معمولا اون لحظهای که رو میکشه که هنوز اتفاقِ مهم نیوفتاده، یا دقیقا بعد از اون اتفاقه. خودش توی کتابش (پایین همین متن میذارم) میگه نقاشیهام از اون لحظهای الهام گرفتن که نورِ رعد و برق رو میبینیم، سکوت میکنیم و منتظریم برای اتفاقِ مهمتر (صدا). تعداد کمی از نقاشها رو میشناسم که یک حس رو با این قدرت توی آثارشون بتونن نشون بدن و تکراری نشه.
Wikipedia
John Harris (artist)
British artist
NASA, T+60 - 1985 ( NASA commission)
جان هریس سال ۱۹۸۵ از طرف ناسا دعوت شد تا از لانچ سفینهی دیسکاوری نقاشی بشه. هریس هم نقاشی لانچپد بعد از رفتن سفینه رو کشید، بدون حضور دیسکاوری توی نقاشی.
حدود یک سال بعد (زمانی که نقاشی کامل شد و ناسا اون رو تحویل گرفت)، سفینهی چلنجر لانچ شد که خیلی سریع به خاطر مشکلات فنی از بین رفت و هر هفت سرنشین تلف شدن. با توجه به اینکه چلنجر حدود هفتاد ثانیه بعد از لانچ منفجر شد و نقاشی هریس هم از حدودا یک دقیقه بعد از لانچِ یک سفینهس، باعث میشه که این نقاشی حس خیلی غمگین و سنگینی پیدا کنه.
جان هریس سال ۱۹۸۵ از طرف ناسا دعوت شد تا از لانچ سفینهی دیسکاوری نقاشی بشه. هریس هم نقاشی لانچپد بعد از رفتن سفینه رو کشید، بدون حضور دیسکاوری توی نقاشی.
حدود یک سال بعد (زمانی که نقاشی کامل شد و ناسا اون رو تحویل گرفت)، سفینهی چلنجر لانچ شد که خیلی سریع به خاطر مشکلات فنی از بین رفت و هر هفت سرنشین تلف شدن. با توجه به اینکه چلنجر حدود هفتاد ثانیه بعد از لانچ منفجر شد و نقاشی هریس هم از حدودا یک دقیقه بعد از لانچِ یک سفینهس، باعث میشه که این نقاشی حس خیلی غمگین و سنگینی پیدا کنه.