من بین بازیهای شهرسازی کلا سهتا رو تا حالا دوست داشتم:
Synergy
Frostpunk
The Wandering Village
کلا این سبک از بازی خیلی مال نبوده هیچوقت، توی برنامهریزی این بازیها خوب نیستم و بعد یه مدت شهرم به خاک سیاه میشینه و این سهتا تنها بازیهایی بودن که اینقدر دوستشون داشتم وقت بذارم و یاد بگیرم. به نظرم بین این سهتا، The Wandering Village سادهترین و ضعیفترینشه. یعنی کلا بر اساس "خوشگل بودن" و "ایدهی خوب" داره میره جلو و اتفاقا توی همین دوتا هم خیلی موفقه. به خاطر Early Access بودن مشخصا مشکلات گیمپلی زیادی هم داره. اما در کل فانه. اینقدری روی من تاثیر گذاشت و دوستش داشتم اون مدتی که بازی میکردم، که یکی از باسهای بازی رو تحت تاثیرش ساختم.
امروز دیدم آرت بوکش اومده، یه آرت بوک کوچیکه که کلا دارن بازی و مراحل ساختش رو توضیح میدن. خیلی همه چیز چیل و ریلکسه، خیلی آرت استایلش من رو یاد سریال آواتار:آخرین بادافزار میندازه. دقیقا نشون میده که چطور یه تیمِ ایندی کوچولو کارشون رو با عشق انجام میدن و به نتایج خوبی میرسن.
Synergy
Frostpunk
The Wandering Village
کلا این سبک از بازی خیلی مال نبوده هیچوقت، توی برنامهریزی این بازیها خوب نیستم و بعد یه مدت شهرم به خاک سیاه میشینه و این سهتا تنها بازیهایی بودن که اینقدر دوستشون داشتم وقت بذارم و یاد بگیرم. به نظرم بین این سهتا، The Wandering Village سادهترین و ضعیفترینشه. یعنی کلا بر اساس "خوشگل بودن" و "ایدهی خوب" داره میره جلو و اتفاقا توی همین دوتا هم خیلی موفقه. به خاطر Early Access بودن مشخصا مشکلات گیمپلی زیادی هم داره. اما در کل فانه. اینقدری روی من تاثیر گذاشت و دوستش داشتم اون مدتی که بازی میکردم، که یکی از باسهای بازی رو تحت تاثیرش ساختم.
امروز دیدم آرت بوکش اومده، یه آرت بوک کوچیکه که کلا دارن بازی و مراحل ساختش رو توضیح میدن. خیلی همه چیز چیل و ریلکسه، خیلی آرت استایلش من رو یاد سریال آواتار:آخرین بادافزار میندازه. دقیقا نشون میده که چطور یه تیمِ ایندی کوچولو کارشون رو با عشق انجام میدن و به نتایج خوبی میرسن.
The Wandering Village Art Book.pdf
68.4 MB
The Wandering Village Art Book
2023
2023
گوگل جمنای یکی از به درد بخورترین ابزارهاییه که تو عمرم دیدم، چند هفتهی اخیر یه تعداد بالایی از کتابهایی که هیچوقت نسخهی انگلیسیشون چاپ نشده رو تونستم بخونم که شبیه برآورده شدن یکی از آرزوهامه. امروز صبح هم این کتابِ La Maison Des Ancetres رو تونستم بخونم که یک مجموعهایه از مصاحبهها، توضیحات و اتودهایی که آلوارو خُدَرُوسکی و خوان خیمنز برای کمیکهای متابارون انجام دادن.
من همیشه گفتم متابارونز برای من روی mount rushmore کمیک بوکهاست و با اینکه خودش اسپینآف Incal هست، با اختلاف زیادی بهترین "کمیک اروپایی"* که تا حالا خوندم. متاسفانه متابارونز اونقدری که باید بهش توجه نمیشه و اصولا به جای اینکه تبدیل بشه به یکی از مهمترین فرانچایزهای صنعت سرگرمی، الان یه کالت کلاسیکه. البته حدس میزنم دیر یا زود قراره برسیم به اون نقطه.
خیلی کتاب خوبی بود. من هر بار از خدروسکی چیزی میخونم یا میبینم، تحت تاثیر علاقش و عشقی که به کارش داره قرار میگیرم. طرف فکر همه چیز رو کرده، تمام موارد رو میدونه و این توی کارش خودشو نشون میده. از اون سمت خوان خیمنز هم فوقالعادس، یعنی درکی که از سایفای داره، اینکه چطور "تکامل" اتفاق میوفته و هر شخصیت رو چطور با وسایلی که داره و لباسش نشون بده... در کل لذت میبرم از دیدنشون.
* منظور از کمیک اروپایی، یک دسته بندی ژانریه. مشخصا بعضی از آثار آمریکای جنوبی هم بخشی از کمیک اروپایی حساب میشن (برای من) مخصوصا اونایی که انتشارات humanoides associés چاپ کرده. از اون سمت اعتقاد دارم کمیکهای بریتانیایی رو ما باید زیر مجموعهی آمریکاییها در نظر بگیریم، چون از لحاظ ساختار و ظاهر نزدیکن.
من همیشه گفتم متابارونز برای من روی mount rushmore کمیک بوکهاست و با اینکه خودش اسپینآف Incal هست، با اختلاف زیادی بهترین "کمیک اروپایی"* که تا حالا خوندم. متاسفانه متابارونز اونقدری که باید بهش توجه نمیشه و اصولا به جای اینکه تبدیل بشه به یکی از مهمترین فرانچایزهای صنعت سرگرمی، الان یه کالت کلاسیکه. البته حدس میزنم دیر یا زود قراره برسیم به اون نقطه.
خیلی کتاب خوبی بود. من هر بار از خدروسکی چیزی میخونم یا میبینم، تحت تاثیر علاقش و عشقی که به کارش داره قرار میگیرم. طرف فکر همه چیز رو کرده، تمام موارد رو میدونه و این توی کارش خودشو نشون میده. از اون سمت خوان خیمنز هم فوقالعادس، یعنی درکی که از سایفای داره، اینکه چطور "تکامل" اتفاق میوفته و هر شخصیت رو چطور با وسایلی که داره و لباسش نشون بده... در کل لذت میبرم از دیدنشون.
* منظور از کمیک اروپایی، یک دسته بندی ژانریه. مشخصا بعضی از آثار آمریکای جنوبی هم بخشی از کمیک اروپایی حساب میشن (برای من) مخصوصا اونایی که انتشارات humanoides associés چاپ کرده. از اون سمت اعتقاد دارم کمیکهای بریتانیایی رو ما باید زیر مجموعهی آمریکاییها در نظر بگیریم، چون از لحاظ ساختار و ظاهر نزدیکن.
La Maison Des Ancetres.pdf
58.5 MB
La Maison des Ancetres
2016 by HUMANOIDES ASS
2016 by HUMANOIDES ASS
من انتظار داشتم Avowed یکی از بازیهای مورد علاقهی امسالم باشه، یعنی روی کاغذ همهچیز همونی بود که من دوست دارم. کلا Obsidian Entertainment تا قبل از این من رو ناامید نکرده بود، از فال اوت نیو وگاس گرفته تا Pillars of Eternity که به نظرم یکی از بهترین بازیهای فانتزیه، کلا راضی بودم ازشون. حتی وقتی خبردار شدم که Avowed قراره توی دنیای Pillars of Eternity باشه خوشحال شدم، جزو معدود دنیاهای فانتزیه که اینقدر خوب ساخته شده که همزمان دارک فانتزی و Weird Fiction رو پوشش بده. اما نهایتا خود بازی چیز نچسبی بود و اصلا ازش لذت نبردم.
حالا چند وقتی هست که آرت بوکش اومده و امروز فرصت کردم یه نگاهی بهش بندازم. آرت بوکِ Avowed یک کلمه متن نداره، حدود ۲۳۶ صفحه کانسپتهای بازیه که من حدس میزنم تمام کانسپتهاییه که براش زدن و یه چیز خیلی خیلی مهم رو میشه ازش فهمید:
سازندههاش به زور بازی رو ساختن.
یعنی تقریبا توی تمام کانسپتهای اصلی، چیزهایی که جلوتر توی بازی استفاده شدن، این به زور انجام دادن رو میشه دید. مدلها بهم ریختن، درست رندر نشدن، بخشهای نقاشی دیجیتال سر هم بندی شدن... در کل انگار یکی داشته تیم رو کتک میزده تا کار رو بگیره. از اون سمت چیزهایی که مشخصا مال بخشهای ابتداییه، مثلا کانسپت یکسری از حیوونها و گیاهها، یا ظاهر کلی شخصیتها خوبن، مشخصه که بهشون امیدوار بودن و انتظار داشتن که این بره و جواب بده. این وسط یکجایی اشتباه رفتن جلو و "احتمالا" فرانچایزی که میخواستن بهش برسن همینجا توی سومین بازی مُرد.
در کل آرت بوک خوبی نیست، مشخصه اینم به زور درست شده. اما خیلی خوب میشه دید که چطور داره اشتباه پیش میره و مشخصه که به نتیجه نمیرسه.
حالا چند وقتی هست که آرت بوکش اومده و امروز فرصت کردم یه نگاهی بهش بندازم. آرت بوکِ Avowed یک کلمه متن نداره، حدود ۲۳۶ صفحه کانسپتهای بازیه که من حدس میزنم تمام کانسپتهاییه که براش زدن و یه چیز خیلی خیلی مهم رو میشه ازش فهمید:
سازندههاش به زور بازی رو ساختن.
یعنی تقریبا توی تمام کانسپتهای اصلی، چیزهایی که جلوتر توی بازی استفاده شدن، این به زور انجام دادن رو میشه دید. مدلها بهم ریختن، درست رندر نشدن، بخشهای نقاشی دیجیتال سر هم بندی شدن... در کل انگار یکی داشته تیم رو کتک میزده تا کار رو بگیره. از اون سمت چیزهایی که مشخصا مال بخشهای ابتداییه، مثلا کانسپت یکسری از حیوونها و گیاهها، یا ظاهر کلی شخصیتها خوبن، مشخصه که بهشون امیدوار بودن و انتظار داشتن که این بره و جواب بده. این وسط یکجایی اشتباه رفتن جلو و "احتمالا" فرانچایزی که میخواستن بهش برسن همینجا توی سومین بازی مُرد.
در کل آرت بوک خوبی نیست، مشخصه اینم به زور درست شده. اما خیلی خوب میشه دید که چطور داره اشتباه پیش میره و مشخصه که به نتیجه نمیرسه.