Visual Alchemist
2.22K subscribers
1.9K photos
18 videos
241 files
208 links
بیشتر در مورد چیزهایی که دوست دارم و سرم بهشون گرم بوده حرف می‌زنم + نسخه‌ی دیجیتال کارهام که توی پیجم می‌ذارم.

https://instagram.com/hoseinghazii_?igshid=MzMyNGUyNmU2YQ==

همیشه هم می‌تونین برای صحبت و هر سوالی که داشتین بهم پیام بدین.
@hoseinghazi
Download Telegram
Forwarded from Kyrovert (Hamidreza)
Kyrovert
GIF
خیلی قراره تغییر کنه این فعلا یه رخی از کاره D:
Forwarded from Kyrovert (Hamidreza)
Kyrovert
GIF
حقیقتش دروغ گفتم بهتون... هیت باکس کارتا مستطیل نیس🤣🤣 دلیلش رو توی توییترم توضیح دادم
Radio6String ²
آخرین باری که اینجا در مورد Unknown Mortal Orchestra حرف زدم لیستِ پایان سال ۲۰۲۳ بود که رسید به سه‌تای اول و اتفاقا همون آلبومش رو هنوزم دارم گوش می‌دم. کاملا کلاسیکه. بعد از اون آلبوم، امسال یک پروژه‌ی اینسترومنتال/آمبینت به اسم IC-02 Bogotá داد که صادقانه…
بالاخره یه آرتیست معتبر موزیک ویدیوش رو کامل با Ai زد و اتفاقا موزیک ویدیوی خوبی هم شده. از اون سمت هم داره کلی ازش انتقاد می‌شه که "چرا به جای استفاده از کسایی که توی واقعیت این رو براش بسازن، از هوش مصنوعی استفاده کرده".

مشخصا موزیک ویدیوی خوبیه، من از اولِ کریر Unknown Mortal Orchestra پیگیرش بودم، به نظرم توی خلاقیت حرف نداره. از سمپل کردن آهنگ‌های انقلابی ایران گرفته تا استفاده از دووم متال و موسیقی سنتی نیوزلند، همیشه یکی از خلاق‌ترین آرتیستای این نسل بوده. به نظرم الان هوش مصنوعی این اجازه رو به آرتیست‌های اینطوری می‌ده که واقعا از ذهن و خلاقیت خودشون استفاده کنن، چیزی که دوست دارن رو بسازن بدون اینکه نیازمند تیم‌های بزرگ و هزینه‌ی چندان خاصی باشن.

شاید شما هم بپرسین پس اون آدمایی که شغلشون ساختن چیزهایی شبیه به اینه چیکار میکنن؟ اون‌ها بیکار میشن؟
اینجا جوابش کموبیش سادست. ما اگه میخواستیم توی پیشرفت تکنولوژی به بیکار شدن اهمیت بدیم الان هنوز توی غار زندگی می‌کردیم. مشخصا تکنولوژی‌های جدید کسایی که نتونن باهاش کنار بیان رو از بازار خارج می‌کنه. همونطور که با اومدن فتوشاپ بیشتر گرافیست‌های سنتی یا تطبیق پیدا کردن یا کنار رفتن. توی تقریبا تمامِ شغل‌ها هم همین بوده همیشه.
شاید تفاوت اصلی‌ای که هوش مصنوعی می‌سازه (توی طولانی مدت) اینه که تقریبا تمام هنرمندها می‌تونن کارفرمای خودشون بشن و پروژه‌هایی که دوست داشتن انجام بدن و به خاطر نیاز به تیم‌های بزرگ و پول زیاد سال‌ها رو زمین مونده رو انجام بدن. دقیقا این همون چیزیه که الان دارم می‌بینم، مخصوصا برای آرتیست‌های مستقل که چند وقتیه شروع کردن کارهای بزرگتر بسازه.

https://www.youtube.com/watch?v=k9ua2O0h-Ew
این مدت ادوبی کمر همت بسته به زجر دادن آدمای مظلوم و بی‌آزاری مثل ماها و تمام تلاششو داره می‌کنه برای بستن نسخه‌های کرکی. متاسفانه این مدل‌هایی که توی سایت‌های ایرانی هست همشون کرکشون به مشکل خورده و حتی قطع کردن فیلترشکن و اینترنت هم کمکی نمی‌کنن بهش.

و چون خدا رو شکر، هیچ دری روی ماها (با تاکید دوباره روی مظلومیت و بی‌آزاری) بسته نیست، چندتایی راه دیگه مونده برای حل کردن مشکل. مثلا دانلود این نسخه از فتوشاپ که من ۲۴ ساعت اخیر تستش کردم و کاملا سالمه. فقط موقع نصب حتما اینترنت رو قطع کنین.

لینکش تا دو هفته‌ی دیگه فعال می‌مونه، اگه یادم باشه حتما تمدیدش می‌کنم. اگه یادمم نبود خودتون دنبال نسخه‌ی u8.Multilingual بگردین.
Visual Alchemist
ما حدود دو سال پیش (زمانی که هنوز عضو ارکستر وستا نبودم) یک پروژه‌ای رو شروع کردیم که به مرور تغییر شکل داد و رسید به اینجایی که الان هستیم: اجرای ارکسترال موسیقی متن سینما و ویدیو گیم. راستش این خیلی ارزشمنده برامون، حدود یک سال پیش بود که دیگه داشتیم بیخیال…
من انتظار نداشتم از این پیامم کسی بیاد، ولی ظاهرا اشتباه می‌کردم و خیلی بیشتر از تصورم ازمون حمایت کردین و تشریف اوردین.

خواستم همینجا تشکر کنم، امیدوارم ازش لذت برده باشین.

خیلی برامون حضورتون ارزشمند بود. ❤️
بازی Sifu خیلی جالب بود، نمیدونم چرا تا حالا درست بازی نکرده بودم.

بیشتر از اینکه گیم‌پلیش جذبم کنه (چون برخلاف حرف مردم بازی آسونیه واقعا)، داستانش برام جالب بود. اصلا خود Sifu آدم مزخرفی بود، یعنی صرفا کشته شدن پدرش بهونه دستش داد که بره یکسری ضعیف‌تر از خودشو بزنه. یعنی اصلا این بازی عادلانه نیست و به سمت پلیرها هم کج شده.

کل بازی اینطوریه که من راه افتادم از نیروی خدماتی و منشی گرفته تا نینجاها رو چپ و راست می‌زنم. بعد اونا وقتی بمیرن واقعا میمیرن ولی من وقتی بمیرم برمیگردم. این به نظرم دست می‌ذاره روی یک مسئله‌ی خیلی جالبی توی گیم که کلا برای درست بودن مکانیک و بالانس، همیشه شخصیت اصلی و پلیر خیلی ناعادلانه می‌تونن بازی کنن.

در کل بازی خوبیه، فکر کنم کلا دو ساعت گیم پلی بود؟ نمیدونم واقعا.
فکر کنم کمیک Rare Flavours شیش ماهی اولِ لیست کمیک‌هایی بود که می‌خواستم بخونم و هر بار به یک دلیلی نرفته بودم سراغش. اصلی‌ترین دلیل هم این بود که بر اساس خلاصه‌ی پشت جلد، کاور و اسمش حدس می‌زدم یک کمیکِ آشپزی (برخلاف مانگا توی کمیک این خیلی متداول نیست) با یکسری طراحی خوشگله. اما نصف حدسم درست بود، این یک مانگای آشپزی با طراحی‌های خوشگله که ژانرش در اصل وحشته.

کلا من فقط زمانی به ژانر وحشت "واقعا" توجه نشون می‌دم که توی یک اثری بیاد که انتظارشو نداشته باشم. این دقیقا همونطوری بود. این کمیک دقیقا همون چیزیه که من از یک کمیک می‌خوام، داستانش خیلی قویه و تقریبا توضیح اینکه چرا اینقدر خوب انجام شده بدون اسپویلش غیرممکنه. فقط همینقدر بگم که ریشه‌های داستانش می‌رسن به اساطیر هند و وسط می‌شن به مفاهیمی مثل سرخوردگی توی هنر، دنبال کردن چیزی که مشخصا بهش نمی‌رسی و حمل کردن بارِ سنگین صحبت‌های یک نفر دیگه موقع مرگش.

تا اینجا بین کمیک‌هایی که از ۲۰۲۴ خوندم، Rare Flavours بهترین بوده. قراره در آینده بارها ازش به عنوان یک کمیک با داستان بی‌نقص مثال بزنم.

از اینجا دانلود کنین.
کمیک Black Dog - The Dreams of Paul Nash رو نمیتونم درست قضاوت کنم، به نظرم چیز پیچیده‌ایه و در کل من هنوز هم نفهمیدم آثار سورئال رو بر چه اساسی باید رده بندیشون کرد. این کمیک می‌تونه یک چیزی از "خیلی خوب" تا "افتضاح" و "غیرقابل فهم" بره و برگرده. مشخصا خیلی جالبه اگه به پال نش و آثارش علاقه داشته باشین، نویسنده/طراح این کمیک خوب بهشون نزدیک شده و هر کدوم از پنل‌ها مربوط میشن به یکی از آثار نش و در کل، داستان هم یک خطی رو دنبال می‌کنه که تهش می‌رسه به کل نقاشی‌های نش در طول کریرش.

احتمالا برای هر کسی نیست، حتی منم نمی‌دونم خوشم اومد یا نه، ولی حداقلش اینه که جالبه.
Forwarded from Seraphic diaries
✨️🌸