هفته‌ی پیش بوردگیم Everdell رو بازی کردم (فیزیکی) و حداقل بعد از یکی دو دست می‌تونم بگم یکی از دلپذیرترین تجربه‌های گیم‌پلی رو داره. خیلی آپشن کمبو زدن و بازی کردن چندتا کارتش جالب‌تره به نسبت بازی‌های این سبکی و ساختار خود بورد که یه درخت میاد بالاش تاثیر خوبی داره روی تجربه‌ی پلیرها.

و طراحیاش؟ واقعا ده از ده. وقتی خریدمش نزدیک یک ساعت داشتم فقط طراحی کارت‌هاشو نگاه می‌کردم. حس نوستالژی بهم می‌داد، شبیه اینکه وقتی بچه بودم یه چیزی شبیهش دیدم و دوست داشتم، ولی هیچ‌وقت تجربه‌ش نکردم. خیلی هم حیوون‌های مختلف رو خوب شخصیت‌پردازی کرده بود، به هر کدومشون یه شغل داده بود و بسته به شغلشون، وصل می‌شدن به یک کارت مکان که می‌تونست با اون حیوون تبدیل به کمبو بشه.

در کل حس می‌کنم زمان نیاز دارم تا بهتر بازیشو یاد بگیرم. برخلاف ظاهرش و مکانیک بازی اونقدر ساده نیست و فکر نکنم به این زودیا خسته کننده بشه.

من نسخه‌ی فارسی رو خریدم، به نظرم به نسبت اندازه‌ی بازی قیمتش یکم بالا بود، کیفیت چاپ خوبه ولی جای کار داره و یکسری بخش‌ها مشخصه که از کیفیت زدن تا قیمت تولید رو بیارن پایین. تنها مشکل مهم اینه که ترجمه‌ش ایراد داره، یکسری کارت‌ها توی توضیحاتشون "یا" نوشته ولی توی ترجمه "و" گذاشتن که کلا بحثش عوض میشه به خاطر همین.

پ.ن: عکس‌ها از اینترنت، حالشو نداشتم خودم عکس بگیرم.

با یکم فشار اوردن به تورنت تونستم ویدیوگیمش که دو سال پیش اومده رو هم پیدا کنم. متاسفانه توی هیچ سایت ایرانی‌ای نسخه‌ی کرکیش نبود و تنها راه بازی کردنش اینه که اینترنت قطع باشه (حتی دسترسی بازی رو به اینترنت بستم ولی اثری نداشت).
مثلا تمام اقتباس‌هایی که استودیوی Dire Wolf Digital از بوردگیم‌ها انجام داده، اینم خیلی خوش ساخته و تونستن اون فضای بوردگیم رو کامل منتقل کنن به این نسخه. شاید اصلی‌ترین مزیتی که داره اینه که می‌شه بخش داستانی بازی رو هم توی این رفت که با بوردگیم خیلی سخته.

فکر کنم لینکی که ازش استفاده کردم برای دانلود چند روز دیگه فعال باشه. اگه کسی خواست بهم بگه.

فیلم Godland یکی از معدود فیلم‌هاییه که از سینمای ایسلند دیدم (الان شمردم، دقیقا پنجمین فیلمه، سینمای چندان فعالی ندارن) و تا اینجا، با اختلاف زیادی بهترینشون بوده. من بدون پیش‌زمینه‌ی خاصی و صرفا با پیشنهاد یک نفر رفتم سراغش، انتظار داشتم مثل بقیه‌ی فیلمایی که دیدم بیشتر به سمت درام اجتماعی و دارک کمدی متمایل باشه، اما یک فیلم ناتورالیستی با رگه‌های مذهبی و تاریخی بود که می‌شه گفت تاثیرگذاره.

حالا اینکه چرا تاثیرگذاره بر خلافِ بیشتر فیلم‌ها مال داستانش نیست، حتی من می‌گم داستانش از حد معمولی هیچ‌جا بالاتر نمی‌رفت. فقط و فقط سینماتوگرافیشه که داره این کار رو می‌کشه بالا. کل فیلم با نسبت 3:2 روی نگاتیو گرفته شده و کموبیش می‌شه گفت سه چهارمش هیچ دیالوگی نداره، یک کشیش و گروهِ همراه‌هاش توی طبیعت ایسلند در حال حرکت هستن و محیط به مرور اون‌ها رو تصاحب می‌کنه. اینقدری فیلم جلو می‌ره که برسه به لغزش کشیش توی ایمانش به خاطر تاثیرات محیطی.

این فیلم برای من یکی از بهترین ویژوال‌ها و دلپذیرترین‌هاش بود. این حدود دو ساعت و نیمی که دیدنش زمان برد من حس کردم تکون نمی‌خوردم، حتی به چیز دیگه‌ای فکر هم نمی‌کردم اینقدر که نگاه کردن بهش لذت بخش بود. محیط به مرور کلِ فیلم رو می‌گرفت و به جز شخصیت‌های داخل فیلم، سعی می‌کرد بیننده رو هم تحت سلطه در بیاره. این چیزیه که خیلی خیلی کم توی تاریخ سینما دیدم و حتی کمتر از اون موفق بودن.

در کل، اگه از این چندتا تصویری که گذاشتم خوشتون میاد احتمالا خود فیلمم می‌پسندین. تقریبا هر فریمش شبیه یک عکسِ خوبه و هیچ چیز اضافه‌ای هم توش نیست.

پ.ن: از سینمای ایسلند Children of Nature و Lamb هم خوب بودن.
پ.ن دو: باورم نمی‌‎شه چطور این فیلم جایزه‌ی معتبری نگرفته، حتی کاندید اسکار هم نشده.

من وقتی نزدیک تابستون می‌شیم و مزه‌ی هندونه و باد کولر رو بی‌وقفه حس می‌کنم، نوستالژی گردنمو می‌گیره. حالا این نوستالژی یه سال مجبورم می‌کنه بازیای پلی‌استیشن دو رو بازی کنم، یه سال میرم سریالای قدیمی رو می‌بینم یا مثل بیشتر سال‌ها، کتابایی که یه زمانی دوست داشتم رو دوباره می‌خونم. من فکر کنم بار اول سال ۹۰-۹۱ بود که با دارن شان آشنا شدم، فکر کنم کل قصه‌های سرزمین اشباح (حماسه‌ی دارن شان) رو توی چهار روز خوندم. تقریبا نمی‌تونستم بلند بشم از جام و یادم نمیاد قبل و بعدش هیچ‌وقت اینقدر سریع یک مجموعه‌ی بزرگ رو خونده باشم. قضیه‌ی مجموعه‌ی دیموناتا (نبرد با شیاطین)‌ هم همین بود. یادمه همشونو از کتابخونه می‌گرفتم، مجبور بودم هر سه روز یکبار با اتوبوس برم اون طرف شهر تا سه جلد دیگه (محدودیت دادن سه جلد رو داشتن) رو بگیرم و بخونم.

امسال هم گفتم بد نیست یه نگاهی به نبرد با شیاطین بندازم. خلاصه بگم (چون چیزی که میخوام بگم این نیست) خیلی کتاب خوبیه. حتی از چیزی که توی ذهنمه بهتر بود و معمولا این اتفاق با کتاب‌هایی که سیزده چهارده سال قبل خوندم صدق نمی‌کنه. اما در کل خیلی راضیم از خوندنشون.

اما مسئله اینه که من خیلی دلم می‌خواد دقیقا بعدش قصه‌های سرزمین اشباح رو هم بخونم. میدونم ترجمه‌ش اشتباهه، خون آشامن و شبح نیستن. میدونم خیلی سانسور داره. اما مسئله اینه که من اصلا نمیخوام برم اورجینال و زبان اصلیشو بخونم. من دارم برای نوستالژی می‌خونم. متاسفانه این جلدهای جدیدشو دوست ندارم، حتی به نظرم قیمتِ ۲ میلیونیش احمقانه‌ست و قطعا انتخابم همون جلدِ سیاه قدیمیشه که الان تقریبا نایاب شده. اما هیچ‌جا همشو پیدا نکردم هنوز. اگه جایی میشناسین که دست دومش رو داره و بابتش یه قیمت احمقانه نمی‌ده حتما بهم بگین.

این همه چیز گفتم تا برسم به این:

من یادمه قصه‌های سرزمین اشباح مانگا داشت. همون موقع هم من تا جلد هفت یا هشت (شایدم کمتر و بیشتر، خیلی گذشته) رو خوندم. الان هم می‌بینم کل دوازده جلدش اقتباس شده و کامله. اما این مانگا هیچ‌جایی از اینترنت کامل نیست.

منظورم این نیست که پیدا نشه، صرفا اینطوریه که یکسری جلدهاش کلا وجود ندارن، یکسریاشون ناقصن و خیلی از سورس‌ها فقط جلد اول رو دارن. من همیشه به بقیه می‌گم اگه یک چیزی یک بار آپلود شده باشه توی اینترنت، من پیداش می‌کنم. اما این اولین باریه که برای یک کمیک/مانگا دارم چندین ساعت وقت می‌ذارم، تمام سورس‌ها رو چک می‌کنم، تورنت رو شخم می‌زنم و تهش هیچی دستمو نمی‌گیره. حتی کسایی که از من بهترن توی این چند روز برام دنبالش گشتن. نتیجه؟ هیچی! انگار اصلا وجود نداشته از اول. با اینکه من به وضوح یادمه همون سال جلد یازده یا دوازدهش به فارسی ترجمه نشده بود و میشد دانلودش کرد.

در کل قضیه چند روز اخیر مثل یه خارش ته ذهنمه که من نتونستم پیداش کنم و خیلی دلم میخواست بخونمش. این پیام‌ها هم اینجان به عنوان درخواست کمک، اگه کسی مانگای Cirque Du Freak (کل مانگا اسمش همینه، در حالی که توی کتاب‌ها این جلد اوله فقط) رو پیدا کرد، من رو یادش باشه و برام بفرسته. چون این پیام به معنی اینه که شکست رو قبول کردم و دیگه دنبالش نمی‌گردم.