چند روز پیش داشتم کارهای گروه cyan رو می‌دیدم. به نظرم بین دیزاینرها و استودیوهای اروپایی با اختلاف زیادی بهترینه. از دهه‌ی نود تا الان استایل خودشونو دارن، اصلا اهمیتی نمی‌دن که ترند چیه یا بازار به چه سمتی می‌ره، به حدی توی کارشون خوبن که بازار رو می‌چرخونن به سمتی که استایل خودشونه. حداقل توی سی سال اخیر ما گرافیک دیزاینرهای خیلی کمی داشتیم که توی این سطح روی جریان اصلی دیزاین تاثیر بذارن.

تقریبا تمام کارهاشون رو توی سایتشون می‌تونین ببینین، توضیحات خوبی هم از پروسه و هدف کار نوشتن: www.cyan.de

یکی از بزرگترین تصاویرِ گرافیکی رو سال ۲۰۰۱ نایکی روی یک ساختمان توی هلند کار کرد که بخشی از کمپین شروع همکاری نایکی و تیم ملی هلند بود. توی زمان خودش یکی از آوانگارد‌ترین کارها به حساب میومد چون برای اولین بار از پرینترهای دیجیتال برای این کار استفاده شد. این تصویر توی بلاک‌های ۳ متر در ۳ متر چاپ شدن و طوری بودن که از داخل ساختمان اصلا مشخص نبودن.

این یکی از جالب‌ترین کمپین‌های نایکیه، تصور اینکه یه ادگار داویدس ۱۵۰ متری رو میشده همینطور توی شهر دید واقعا هیجان انگیزه.

بعد سال ۲۰۲۱ هم نایکی دوباره این کار رو کرد، این دفعه برای تیم زنان و مردان هلند که به نظرم اصلا خوب نشده. همه‌ی چیزهایی که اون اورجینالِ داویدس رو خوب کرده بود اینجا از بین رفتن. بخش بزرگی از زیباییش به خاطر اینه که خود تصویر به حد کافی واضحهه. یک فوتبالیست با ظاهرِ خیلی خاص (فکر نکنم هیچ فوتبالیستی به اندازه‌ی داویدس به خاطر ظاهرش شناخته شده باشه) انگار ساختمان رو شکسته و داره ازش بیرون میاد. به خاطر ظاهر و اندازه‌ش شبیه یه ایزد باستانیه. یک لوگوی نایکی هم کنارشه، هیچی اضافه نیست.

بعد این مدل ۲۰۲۱ یه طرح ورزشی سادس، دوتا اومدن که لی‌اوت رو خراب کرده. نوشته‌هاش زیادن و اصلا تمام قد نیست... کل زیباییش به همون بود. خیلی نمونه‌ی خوبی برای بازسازی یه ایده‌ی خوب و خراب کردنشه.

هفته‌ی پیش کاور ۴ جلد اول مجموعه‌ی From Blood And Ash رو طراحی کردم. یکی از بهترین کاورِ مجموعه‌هاییه که تا حالا انجام دادم و خیلی ازش راضیم D:

از آرلین بوک شاپ میتونین بخرین.

این اتود اولیه‌ جلد یک و دوئه. خودم خیلی دوستش داشتم ولی به خاطر اینکه استایلش به خود کتاب نمیاد توی نسخه‌ی نهایی عوض شد.

هفته‌ی پیش بوردگیم Everdell رو بازی کردم (فیزیکی) و حداقل بعد از یکی دو دست می‌تونم بگم یکی از دلپذیرترین تجربه‌های گیم‌پلی رو داره. خیلی آپشن کمبو زدن و بازی کردن چندتا کارتش جالب‌تره به نسبت بازی‌های این سبکی و ساختار خود بورد که یه درخت میاد بالاش تاثیر خوبی داره روی تجربه‌ی پلیرها.

و طراحیاش؟ واقعا ده از ده. وقتی خریدمش نزدیک یک ساعت داشتم فقط طراحی کارت‌هاشو نگاه می‌کردم. حس نوستالژی بهم می‌داد، شبیه اینکه وقتی بچه بودم یه چیزی شبیهش دیدم و دوست داشتم، ولی هیچ‌وقت تجربه‌ش نکردم. خیلی هم حیوون‌های مختلف رو خوب شخصیت‌پردازی کرده بود، به هر کدومشون یه شغل داده بود و بسته به شغلشون، وصل می‌شدن به یک کارت مکان که می‌تونست با اون حیوون تبدیل به کمبو بشه.

در کل حس می‌کنم زمان نیاز دارم تا بهتر بازیشو یاد بگیرم. برخلاف ظاهرش و مکانیک بازی اونقدر ساده نیست و فکر نکنم به این زودیا خسته کننده بشه.

من نسخه‌ی فارسی رو خریدم، به نظرم به نسبت اندازه‌ی بازی قیمتش یکم بالا بود، کیفیت چاپ خوبه ولی جای کار داره و یکسری بخش‌ها مشخصه که از کیفیت زدن تا قیمت تولید رو بیارن پایین. تنها مشکل مهم اینه که ترجمه‌ش ایراد داره، یکسری کارت‌ها توی توضیحاتشون "یا" نوشته ولی توی ترجمه "و" گذاشتن که کلا بحثش عوض میشه به خاطر همین.

پ.ن: عکس‌ها از اینترنت، حالشو نداشتم خودم عکس بگیرم.