Visual Alchemist
جلد جدید برای یه کتابی که چهارشنبه معرفی میشه🌚 کاملش رو همون چهارشنبه میذارم.
جلد کتاب میکی۷ هم آماده شد. الان میتونین از آرلین بوک شاپ سفارشش بدین.
با اختلاف بهترین جلدیه که طراحی کردم.
فیلمشم چند ماه دیگه میاد، بونگ جون هو ساخته و رابرت پتینسون بازی کرده. از الان میگم که فیلم خوبیه (من دیگه از تریلر میفهمم). خود کتابشم یکی از مهمترین سایفایهای مدرنه.
با اختلاف بهترین جلدیه که طراحی کردم.
فیلمشم چند ماه دیگه میاد، بونگ جون هو ساخته و رابرت پتینسون بازی کرده. از الان میگم که فیلم خوبیه (من دیگه از تریلر میفهمم). خود کتابشم یکی از مهمترین سایفایهای مدرنه.
و چند وقتی هست درگیر طراحیهای یه کمپین تبلیغاتی برای ساعتهای هوشمند گلوریمی هستم. من معمولا وقتی کارهام تموم میشن حس بدی بهشون دارم و میگم زشت شدن. ولی این یکی به حدی تمیز و خوب در اومده که از الان ذوق دارم بره روی اینترنت و در و دیوار شهر. به محض اینکه کمپین شروع بشه قراره همشونو انجام اسپم کنم و از پروسهی ساختشون بگم.
A Guide to Parrots of the World (1998)
این یکی از بامزهترین کتاباییه که خوندم. در مورد طوطیهاس و اولش یه سری توضیح کلی در مورد آناتومیشون داره (بیشترش اشتباهه)، بعدش هم تقریبا تمام طوطیها رو کشیده و توضیح داده. بعد نیومده مثلا بر اساس زیستگاه، نژاد و... تقسیم بندی کنه، تمام دسته بندیها بر اساس رنگن. یعنی مثلا تمام طوطیهای گاث سیاه توی یه صفحه میان بعد اینا هر کدومشون یه سمت از دنیان. بعد به طرز خیلی خندهداری طراحش یکسری طوطی که راحت پیدا میشن رو شخصا دیده، بعد تمام طوطیها رو توی همون حالت کشیده (چون اون زمانی که اومده اینقدر عکس نبوده ازشون) یا صرفا بر اساس توضیحات پیش رفته، برای همین بعضیاشون خیلی غیرواقعی و مسخره شدن. دقیقا مثل همون میمهاییه که نقاشیهای قرون وسطا رو مسخره کرده.
در کل برای نگاه کردن تصویرسازیاش جالبن، اطلاعاتش بیشتر وقتا اشتباهن. حالا نمیدونم دلیلش اینه که ۱۹۹۸ ما اطلاعات کمی از طوطیا داشتیم و الان رسما همه چیزو میدونیم، یا صرفا نویسندههاش اهمیتی نمیدادن.
این یکی از بامزهترین کتاباییه که خوندم. در مورد طوطیهاس و اولش یه سری توضیح کلی در مورد آناتومیشون داره (بیشترش اشتباهه)، بعدش هم تقریبا تمام طوطیها رو کشیده و توضیح داده. بعد نیومده مثلا بر اساس زیستگاه، نژاد و... تقسیم بندی کنه، تمام دسته بندیها بر اساس رنگن. یعنی مثلا تمام طوطیهای
در کل برای نگاه کردن تصویرسازیاش جالبن، اطلاعاتش بیشتر وقتا اشتباهن. حالا نمیدونم دلیلش اینه که ۱۹۹۸ ما اطلاعات کمی از طوطیا داشتیم و الان رسما همه چیزو میدونیم، یا صرفا نویسندههاش اهمیتی نمیدادن.
دیشب Katana ZERO رو شروع کردم. چه قدر این بازی توی داستانگویی خوبه. با سادهترین روشها و دیالوگهایی که به زور دو خط میشن داره یه بک استوری پیچیده رو میگه. بعد گیم پلی بازی هم جالبه، درسته که هر مرحله رو مجبورم دستکم ۲۰ بار از اول برم تا بتونم رد بشم، اما اینقدر ریتمش سریع و خوبه که خسته نمیشم.
توی این یک دههی اخیر (۲۰۱۵-۲۰۲۵) ژانر سایبرپانک خیلی غیرقابل پیشبینی تبدیل شد به یکی از اصلیترین سابژانرهای علمی تخیلی و توی همین ده سال اندازهی کل تاریخش پیشرفت کرد. من تقریبا هر سال پیگیر سابژانرهای Punk Punk هستم و توی همین چند سال دیدم که چطور از ۷ تا شاخه، رسیده به حدود ۳۵ تا که به طرز عجیبی با هم متفاوتن و هر کدوم فقط همون DNA اصلی پانک رو دارن، وگرنه مسیر متفاوتی رفتن.
و توی این چند سال من خیلی خیلی وقت گذاشتم تا تمام دیتاهای جالب از سایبرپانک و بقیهی ژانرهای شبیهش رو جمع کنم. متاسفانه حتی منبعی مثل Tv Troops هم کامل نیست و خیلی از آثار مهم رو جا انداخته. معمولا همهی مقالهها ترجیح میدن نئورومنسر رو شروع سایبرپانک در نظر بگیرن (اشتباه، یک سال قبل از چاپ نئورومنسر یک داستان کوتاه به اسم سایبرپانک توی مجلهی Amazing Stories چاپ شده). یا حتی برن عقبتر و Do Androids Dream of Electric Sheep? رو شروع سایبرپانک بدونن (فیلمی که ازش ساختن، بلید رانر، هم توی ذهن خیلیها حداقل شروع ویژوال سایبرپانکه). اما اینقدر این ساب ژانر گستردس و خیلی از موارد همزمان توی کشورهای مختلف جلو رفتن (بی خبر از هم) که تا حدودی میشه گفت ۸۰-۹۰ درصد از مدیاهای سایبرپانک الان زیر کارهای بزرگتر دفن شدن.
و توی این چند سال من خیلی خیلی وقت گذاشتم تا تمام دیتاهای جالب از سایبرپانک و بقیهی ژانرهای شبیهش رو جمع کنم. متاسفانه حتی منبعی مثل Tv Troops هم کامل نیست و خیلی از آثار مهم رو جا انداخته. معمولا همهی مقالهها ترجیح میدن نئورومنسر رو شروع سایبرپانک در نظر بگیرن (اشتباه، یک سال قبل از چاپ نئورومنسر یک داستان کوتاه به اسم سایبرپانک توی مجلهی Amazing Stories چاپ شده). یا حتی برن عقبتر و Do Androids Dream of Electric Sheep? رو شروع سایبرپانک بدونن (فیلمی که ازش ساختن، بلید رانر، هم توی ذهن خیلیها حداقل شروع ویژوال سایبرپانکه). اما اینقدر این ساب ژانر گستردس و خیلی از موارد همزمان توی کشورهای مختلف جلو رفتن (بی خبر از هم) که تا حدودی میشه گفت ۸۰-۹۰ درصد از مدیاهای سایبرپانک الان زیر کارهای بزرگتر دفن شدن.