Visual Alchemist
2.22K subscribers
1.9K photos
18 videos
241 files
208 links
بیشتر در مورد چیزهایی که دوست دارم و سرم بهشون گرم بوده حرف می‌زنم + نسخه‌ی دیجیتال کارهام که توی پیجم می‌ذارم.

https://instagram.com/hoseinghazii_?igshid=MzMyNGUyNmU2YQ==

همیشه هم می‌تونین برای صحبت و هر سوالی که داشتین بهم پیام بدین.
@hoseinghazi
Download Telegram
Dante's Inferno - A Graphic Novel Adaptation (2024)

فکر کنم تا الان دستکم ۱۵-۲۰تا اقتباس مستقیم و غیرمستقیم از کمدی الهی دانته رو خوندم/دیدم و تا الان، این گرافیک ناول با اختلاف زیادی "رقیق" شده‌ترین نمونه‌ی اوناس. خود کمدی الهی چه زمانی که اومد، چه همین الان که هفت قرن گذشته ازش، نظراتش بعضا خیلی رادیکال می‌شن. از مرتد دونستن معتقدهای بقیه‌ی ادیان تا کنایه به کلیسا و شاهان و قدیس‌ها، همیشه یک بخشیش بوده که مردم ازش ناراضی باشن. برای من عادیه که توی تمام اقتباس‌ها، مولف بیاد و یک بخشی که باهاش راحت نیست رو حذف کنه (همیشه می‌کنن)، اما این یکی کلا همه‌ی چیزایی که ممکن بود یک نفر خوشش نیاد و بهش بربخوره رو کامل حذف کرده. کمدی الهی رو تبدیل کرده به یه کتاب کاملا بی‌خطر، مظلومانه و مهربون.

من در کل با اقتباس‌ از آثار قدیمی خیلی اوکیم، حتی طرفدارشونم. اما شما مثلا به Over the Garden Wall نگاه کنین که یکی از غیرمستقیم‌ترین و مفهومی‌ترین اقتباس‌ها رو از کمدی الهی داره. بازم اون روح اثر توی انیمیشن هم مشخصه، سیب اونقدر از درخت دور نیوفتاده. اما این گرافیک ناول اینقدر ترسیده از نشون دادن نوشته‌های دانته که کلا ماهیتش رو هم عوض کرده، روند اتفاقات و طبقات جهنم اونی نیست که توی کتاب اصلی نوشته شده و در کل... یکم ناراحتم کرد. این چیزی که هست اونقدرم بد نیست، اما می‌تونست خیلی خیلی بهتر باشه.

در مورد چیزهای خوبش هم بخوام بگم، طراحی‌ها خیلی قوین. همینطور که توی تصویرهای بالا می‌بینین اونقدر از کارهای گوستاو دوره (اینجا در موردش حرف زدم)‌دور نشده، اما تهش... خیلی ملایم شده. به نظرم برای کسی که کمدی الهی رو نخونده مناسب نیست، حتی به آشنا شدن باهاش کمکی نمی‌کنه چون اصلا اون چیزی که توی کتاب اصلیه اینجا نیست. اما برای مطالعه‌ی تصویرسازی یا کسی که دوست داره اقتباس‌های کمدی الهی رو ببینه و بخونه، چیز خوبیه و پیشنهادش می‌کنم.

از اینجا می‌تونین دانلود کنین.
A Dante Symphony, S.109 : Liszt: A Dante Symphony, S.109 - 1. Inferno
Orchestre De La Suisse Romande
حس می‌کنم خیلیا موسیقی رو به عنوان اقتباس قبول ندارن، من دلیلی پیدا نکردم که بخوام اون فکر رو بکنم. به نظرم یکی از بهترین اقتباس‌های کمدی الهی سمفونی دانته از فرانتس لیسته که یکی از قشنگ‌ترین سمفونی‌های دوران رمانتیکه.
Visual Alchemist
من از الان شروع کردم طراحی‌های تقویمِ ۱۴۰۴ رو آماده کنم. هنوز دارم اتود می‌زنم و دنبال ایده‌های مختلف می‌گردم، فعلا برنامه روی طراحی‌ با استایل مانگا/انیمه‌ای و تم سایبرپانکه XD
هنوز حدود ۲۵-۳۰ درصدش مونده، فکر کنم یکسری از رنگ‌ها رو به خاطر محدودیتای پرینترم باید عوض کنم.
ولی خب... احتمالا قراره یه تقویم با رنگای خیلی روشن و کاراکترهای با جزئیات زیاد داشته باشیم!
سلام!
این آخر هفته قراره توی آموزشگاه آکتور یه سخنرانی در مورد ویدیو گیم و سینما داشته باشم و چند قسمت از سریال Secret Level رو ببینیم. مثل همیشه این "سخنرانی" هم تعاملیه و قراره بیشتر در مورد چیزهای مختلف صحبت کنیم.

می‌تونین از طریقِ پیج آموزشگاه ثبت نام کنین. جلسه ساعت ۵:۳۰ عصرِ چهارشنبه‌س. خوش‌حال می‌شم ببینمتون.
Seraphic diaries
https://youtu.be/fvcVywZcgFc?si=tqN07dZ5maQzht89
من خیلی استاردو ولی بازی کردم (بالای ۲۵۰ ساعت توی دو سال گذشته)، ولی هیچ‌وقت جرئت نکردم مزرعه‌م رو با فاطمه مقایسه کنم، اون توی یه سطح غیر عادی‌ای خوبه. این ویدیو هم که ده از ده.
امروز داشتم در مورد اولین اقتباس لایو اکشن از یه ویدیو گیم تحقیق می‌کردم (مشخصا برای این)، بر اساس حرف‌های گوگل اولینش از روی سوپر ماریو ساخته شده و سال ۱۹۹۳ به اسم Super Mario Bros. منتشر شده. من هیچ وقت بیشتر از چندتا ویدیوی کوتاه و عکس از اون فیلم هیچی ندیدم، مشخصه که فیلم خوبی نیست و بیشتر وقت‌ها بهش می‌گن بدترین اقتباس دهه‌ی نود (چون اسپان و کارگاه گجت رو ندیدن، وگرنه راه نداره بدتر باشه). اما امشب فهمیدم این اشتباهه، ظاهرا پنج سال زودتر توی ژاپن اولین فیلم لایو اکشنِ اقتباسی از روی یک ویدیو گیم رو ساختن.

فیلم Mirai Ninja از روی یک بازیه که من چند سال پیش خیلی اتفاقی (وقتی نسخه‌ی پلی‌استیشن ۴ اومد) بازیش کردم و اصلا خبر نداشتم از روش فیلم ساختن. خودِ بازی تجربه‌ی عجیبی بود، پورتِ آرکید روی پلی‌استیشن ظاهرا یکسری از مشکلات رو حل کرده ولی تهش محدودیت‌های بازی اصلی رو داشت. مثلا کاراکتر اصلی فقط میتونه یکسری چیز‌ (نمیدونم چی) به سمت جلو پرت کنه، بالا بپره و روی زمین بشینه. بعد توی باس فایت‌ها اون باس میتونست توی زاویه‌های بیشتری حمله کنه و تقریبا غیرممکن بود که بشه شکستشون داد. کاملا تونستم درک کنم که چرا میازاکی سال‌ها بعد توی لیستِ "چیزهایی که ازشون الهام گرفتم" این بازی رو گذاشته بود.

امشب فیلم رو دیدم و به طرز عجیبی راضی کننده بود، متاسفانه زیرنویسِ انگلیسی درستی براش پیدا نکردم و خیلی نمی‌تونم بگم دیالوگ‌ها رو فهمیدم ولی خوش بختانه فیلم‌های عامه پسند ژاپنی خیلی خوب با تصویر منظورشونو می‌رسونن. واقعا جالبه که چطور از یه بازی ساده‌ی آرکید توی دهه‌ی هشتاد تونستن یه دنیاسازی با جزئیات انجام بدن و یه فیلم نسبتا گرون رو بسازن. با توجه به سختی‌ای که کشیدم برای پیدا کردنش و کیفیتش، حدس می‌زنم سال‌هاست کسی سراغش نرفته. حتی تمام لینک‌های تورنتش هم مُرده بودن. به نظرم حیفه فیلمی که واقعا اولین اقتباسِ لایو اکشن از روی یه ویدیو گیمه اینقدر توی تاریخ گم شده که حتی گوگل هم بهش بی‌توجهی می‌کنه.

پ.ن: چه قدر پوسترهاش خوبن.
این هفته Children of the Sun رو بازی کردم، یکی از اون بازیاییه که چند سال پیش که دموش اومد خیلی صدا کرد بعد موقع ریلیز کسی بهش توجهی نشون نداد. خیلی بازی سر راستیه از لحاظ گیم‌پلی، شخصیت اصلی یه اسنایپر داره و قدرت کنترلِ تیر (به صورت ذهنی) رو داره، زمانی که تیز می‌خوره به یه تارگت دوباره میشه هدف گیری کرد. همین گیم‌پلی ساده یکسری از درگیرکننده‌ترین پازل‌هایی که توی ویدیو گیم دیدم رو داشت. به شدت فانه بازی کردن، اصلا مثل شوترهای دیگه نیست که هدف کلا شلیک کردنه، نه اینکه بخوره و خوب و پلیر فکر کنه.

داستان خوبی هم داره، شاید در کل ۵-۶ دقیقه داستان توی کل بازی هست، در مورد انتقام گرفتن شخصیت اصلی از یه کالته که خانوادش رو ازش گرفتن. در کل از لحاظ داستان هم کیفیت خوبی داشت، من راضی بودم.