I, Dragon - Juan Giménez (2015)
این کمیک تا جایی که میدونم آخرین مجموعهی خوان خیمنز قبل از مرگش توی سال ۲۰۲۰ بود که تا همین چند ماه پیش هم به انگلیسی ترجمه نشده بود. این دومین باریه که من کمیکی که خیمنز نوشته رو میخونم و قبلی چندان جالب نبود برام، به نظرم سطح نوشتنش اصلا با طراحیهاش قابل مقایسه نیستن. خیمنز برای من جزو ۵ تا طراح مورد علاقهم توی کمیکه، میزان جزئیات و درکش از آناتومی واقعا باعث میشه استرس بگیرم، مخصوصا کارهاش توی سری متابارونز یکی بهترینهان و خب... این حتی نزدیک هم نمیشد بهش.
طراحی همچنان بینظیره، اما داستان به شدت خستهکننده و غیرقابل فهمه. من تقریبا دو بار کلشو خوندم و بالاخره تسلیم شدم، بیشتر بخشها نه منطقی دارن نه درست به نظر میان، شک دارم ترجمه هم چندان بهش کمک کرده باشه. تنها چیز خوبی که میتونم در مورد داستانش بگم اینه که ما یک جریان خیلی کم جونی از فانتزی داریم که خواستگاهش آمریکای جنوبیه، شما برای پیدا کردنشون باید مسیر طولانیای رو برین و معمولا میرسین به "فانتزیای که توسط مردم آمریکای جنوبی" نوشته شده، نه اون سنت نوشتاری اونها. حتی خیلی وقتها با سیال ذهن و سورئال و رئالیسم جادوییش اشتباه گرفته میشه و در کل چیز کمیابیه. به نظرم این کمیک یکی از نمونههای خوبشه که تروپهای اصلی رو توی شخصیتها و روایتش داره.
از اینجا میتونین دانلود کنین. به نظرم برای دیدن طراحیهاش خوبه، برای بقیهی چیزها نه.
این کمیک تا جایی که میدونم آخرین مجموعهی خوان خیمنز قبل از مرگش توی سال ۲۰۲۰ بود که تا همین چند ماه پیش هم به انگلیسی ترجمه نشده بود. این دومین باریه که من کمیکی که خیمنز نوشته رو میخونم و قبلی چندان جالب نبود برام، به نظرم سطح نوشتنش اصلا با طراحیهاش قابل مقایسه نیستن. خیمنز برای من جزو ۵ تا طراح مورد علاقهم توی کمیکه، میزان جزئیات و درکش از آناتومی واقعا باعث میشه استرس بگیرم، مخصوصا کارهاش توی سری متابارونز یکی بهترینهان و خب... این حتی نزدیک هم نمیشد بهش.
طراحی همچنان بینظیره، اما داستان به شدت خستهکننده و غیرقابل فهمه. من تقریبا دو بار کلشو خوندم و بالاخره تسلیم شدم، بیشتر بخشها نه منطقی دارن نه درست به نظر میان، شک دارم ترجمه هم چندان بهش کمک کرده باشه. تنها چیز خوبی که میتونم در مورد داستانش بگم اینه که ما یک جریان خیلی کم جونی از فانتزی داریم که خواستگاهش آمریکای جنوبیه، شما برای پیدا کردنشون باید مسیر طولانیای رو برین و معمولا میرسین به "فانتزیای که توسط مردم آمریکای جنوبی" نوشته شده، نه اون سنت نوشتاری اونها. حتی خیلی وقتها با سیال ذهن و سورئال و رئالیسم جادوییش اشتباه گرفته میشه و در کل چیز کمیابیه. به نظرم این کمیک یکی از نمونههای خوبشه که تروپهای اصلی رو توی شخصیتها و روایتش داره.
از اینجا میتونین دانلود کنین. به نظرم برای دیدن طراحیهاش خوبه، برای بقیهی چیزها نه.
من حدود یک ماهه کمیک و کتاب خوندنهامو ول کردم تا بالاخره The Way of Kings رو بخونم و واقعا...زیادیه. یعنی من همیشه کتابای این حجم رو زیر دو هفته تمومش میکنم ولی این داره خیلی طول میکشه.
نمیدونم مشکل از داستانه یا من دارم کم کم پیر میشم. ولی تا اینجاش که نه راضی بودم، نه خیلی مشکلی داشتم که بخوام دراپش کنم. امیدوارم نیمهی دومش بهتر باشه.
پ.ن: بوک مارکای جدیدم تقریبا آمادس، پست فروششونو اوایل دی میذارم.
نمیدونم مشکل از داستانه یا من دارم کم کم پیر میشم. ولی تا اینجاش که نه راضی بودم، نه خیلی مشکلی داشتم که بخوام دراپش کنم. امیدوارم نیمهی دومش بهتر باشه.
پ.ن: بوک مارکای جدیدم تقریبا آمادس، پست فروششونو اوایل دی میذارم.
انگار یکسری جمع شدن و خیلی جدی دارن سعی میکنن تمامِ چیزهایی که اسپیلبرگ و جورج لوکاس برای ایندیانا جونز ساختن رو از پایه خراب کنن. دو سه روزه که دارم سعی میکنم Indiana Jones and the Great Circle
بازی کنم، پر از باگها احمقانه، گیمپلی بد و داستان بی سر و تهه. من انتظارِ زیادی نرفته بودم سراغش، اما این بازی داره به زور باز میشه (سیستمم قویتر از چیزیه که نیازه) و وقتی هم باز میشه اصلا تکلیفش با خودش مشخص نیست. یکی از بدترین بازیهاییه که توی چند سال اخیر تجربه کردم.
بازی کنم، پر از باگها احمقانه، گیمپلی بد و داستان بی سر و تهه. من انتظارِ زیادی نرفته بودم سراغش، اما این بازی داره به زور باز میشه (سیستمم قویتر از چیزیه که نیازه) و وقتی هم باز میشه اصلا تکلیفش با خودش مشخص نیست. یکی از بدترین بازیهاییه که توی چند سال اخیر تجربه کردم.
Peter Higgs - 2008
- Ken Currie (b.1960)
A reflection offers different opportunities in Currie's portrait of Peter Higgs, where the famed Nobel-prize-winning physicist and University of Edinburgh professor, who theorised the Higgs boson particle, is portrayed staring at a light source that could be the result of atoms splitting in the Large Hadron Collider. It is a witty celebration of human ingenuity and a rare sign of positivity for an artist whose work is usually more dour and sombre.
- Ken Currie (b.1960)
A reflection offers different opportunities in Currie's portrait of Peter Higgs, where the famed Nobel-prize-winning physicist and University of Edinburgh professor, who theorised the Higgs boson particle, is portrayed staring at a light source that could be the result of atoms splitting in the Large Hadron Collider. It is a witty celebration of human ingenuity and a rare sign of positivity for an artist whose work is usually more dour and sombre.
hakuku🪞
Photo
من نمیتونم درست بگم چه قدر خوشحال میشم وقتی میبینم بقیه کارهامو استفاده میکنن و جلوی چشمشونه D: بهترین حسه
Raiders - Daniel Freedman ,CROM (2020)
قبلا در مورد اون یکی کمیک CROM حرف زدم (اینجا) و مشکلم بیشتر با داستانش بود، برای این کمیکش بدون انتظار خاصی رفتم و به نظرم خیلی خوب اومد. یه فضای dungeon crawler طور داره که اونقدر پیچیده نمیشه، اما قابل حدس هم نیست.
طراحیشم خوبه، مشخصا به خوبی Birdking نیست مخصوصا توی بحث رنگهاش. اما در کل از اینم راضی بودم. از اینجا میتونین دانلود کنین.
قبلا در مورد اون یکی کمیک CROM حرف زدم (اینجا) و مشکلم بیشتر با داستانش بود، برای این کمیکش بدون انتظار خاصی رفتم و به نظرم خیلی خوب اومد. یه فضای dungeon crawler طور داره که اونقدر پیچیده نمیشه، اما قابل حدس هم نیست.
طراحیشم خوبه، مشخصا به خوبی Birdking نیست مخصوصا توی بحث رنگهاش. اما در کل از اینم راضی بودم. از اینجا میتونین دانلود کنین.
Selfloss
دو روز طول کشید که تمومش کنم، یه هفته زمان نیاز داشتم تا فکر کنم در موردش چی بنویسم. موقع بازی کردن خیلی این رو حس نکردم که فضای سنگینی داره، ولی الان که تموم شده بهش فکر میکنم و یکم...دردناکه. از اسمش مشخصه که چطوریه. داره در مورد مسائلی مثل از خود گذشتگی، خانواده، مرگ (خودکشی) حرف میزنه و کلا تمش با اینکه به سمت فانتزی بودن میره، اصلا کمک نمیکنه به ملایم شدنش.
نمیدونم واقعا چی میشه در موردش گفت، اگه از جهت فانتزی نگاه کنیم دنیاسازی جالبی داره، با اینکه هیچی دقیقا اون معنی ظاهری رو نداره و زیرش یک مفهومی هست که به مرگ اشاره داره. در کل برای یه بازی چهار ساعته راضی کنندس. فکر نکنم هیچوقت بخوام دوباره برگردم بهش، یا خیلی یادش بیوفتم.
دو روز طول کشید که تمومش کنم، یه هفته زمان نیاز داشتم تا فکر کنم در موردش چی بنویسم. موقع بازی کردن خیلی این رو حس نکردم که فضای سنگینی داره، ولی الان که تموم شده بهش فکر میکنم و یکم...دردناکه. از اسمش مشخصه که چطوریه. داره در مورد مسائلی مثل از خود گذشتگی، خانواده، مرگ (خودکشی) حرف میزنه و کلا تمش با اینکه به سمت فانتزی بودن میره، اصلا کمک نمیکنه به ملایم شدنش.
نمیدونم واقعا چی میشه در موردش گفت، اگه از جهت فانتزی نگاه کنیم دنیاسازی جالبی داره، با اینکه هیچی دقیقا اون معنی ظاهری رو نداره و زیرش یک مفهومی هست که به مرگ اشاره داره. در کل برای یه بازی چهار ساعته راضی کنندس. فکر نکنم هیچوقت بخوام دوباره برگردم بهش، یا خیلی یادش بیوفتم.