Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
پوسترهای راه آهن بریتانیا، از اواخر قرن نوزده تا دههی هفتاد
کتاب Railway Posters
کتاب Railway Posters
Railway Posters.epub
23.9 MB
توی این دورهای که کتاب پوشش میده، پوستر وسایل حمل و نقل خیلی مهم بودن و معمولا بهترین دیزاینرها و نقاشهای اون منطقه درستشون میکردن. کتاب طولانی یا کاملی نیست، اما برای فهمیدن مسیرِ دیزاین پوستر و جنبشهایی که هر دوره توی هنر بودن خوبه.
Flintlock: The Siege of Dawn
فلینتلاک یک ماه و نیم پیش اومده و هنوز ندیدم کسی اطرافم در موردش حرف بزنه... که یکم عجیبه، معمولا بازیهای این مدلی شانس خوبی دارن برای پیدا کردن یکسری طرفدار افراطی که عاشقش میشن. حدس میزنم بخش بزرگی از اینکه اونقدر دیده نشد به خاطر حضورش از روز اول توی گیم پسه و ایکس باکس کلا اهل مارکتینگ نیست برای بازیهاش.
بازی فلینتلاک به عنوان یه بازی AA کار قابل قبولیه، مشخصا کیفیت یا جزئیات کارهای AAA رو نداره، ولی به نسبت بقیهی بازیهایی که شبیهن بهش کار خوبیه. "تقریبا" جهان بازه، این حس رو القا میکرد که پلیر آزاده توی دنیا بگرده، ولی نیست. داستانش هم خوبه، یکسری جاها داره اشاره میکنه جریان و lore بزرگتری هم اون پشت هست اما توی یه چارچوب فانتزی کلاسیک میمونه که این هم خوبه هم بد. از این جهت که فرمول تست شدهایه و پلیرها باهاش آشنان خوبه و به خاطر تکراری بودن یکم قابل حدس میشه. شخصیتها خیلی روشون کار نشده ولی اینطوریم نیست که بگم اذیت شدم بابتش، همشون توی سطح قابل قبولی میمونن تا آخرش.
گیمپلی بازی اصلا توی ردهی Souls Like قرار نمیگیره، بیشتر شبیه گاد اف وار یا گوست اف تسوشیما بود. به خاطر کیفیت پایینتر دنیا (مشخصا چون کمتر خرج کردن براش) نمیشه راحت با اون مقایسهش کرد ولی مکانیکهای گیمپلی بعضی وقتها از اون دوتا خیلی جالبتر بود. خود بازی هم اونقدر طولانی نبود، فکر کنم یازده ساعت طول کشید تا تمومش کنم.
در کل چیزی نیست که به همه پیشنهادش کنم، مثل بقیهی بازیهای AA برای طرفدارهای بلاکباسترهای گیم یکم ساده و ارزونه، ممکنه خوششون نیاد. برای کسایی هم که عادت به بازیهای ایندی دارن خلاقیتش کمه. اما بازی خوبیه و لیاقت توجه بیشتر رو داره.
فلینتلاک یک ماه و نیم پیش اومده و هنوز ندیدم کسی اطرافم در موردش حرف بزنه... که یکم عجیبه، معمولا بازیهای این مدلی شانس خوبی دارن برای پیدا کردن یکسری طرفدار افراطی که عاشقش میشن. حدس میزنم بخش بزرگی از اینکه اونقدر دیده نشد به خاطر حضورش از روز اول توی گیم پسه و ایکس باکس کلا اهل مارکتینگ نیست برای بازیهاش.
بازی فلینتلاک به عنوان یه بازی AA کار قابل قبولیه، مشخصا کیفیت یا جزئیات کارهای AAA رو نداره، ولی به نسبت بقیهی بازیهایی که شبیهن بهش کار خوبیه. "تقریبا" جهان بازه، این حس رو القا میکرد که پلیر آزاده توی دنیا بگرده، ولی نیست. داستانش هم خوبه، یکسری جاها داره اشاره میکنه جریان و lore بزرگتری هم اون پشت هست اما توی یه چارچوب فانتزی کلاسیک میمونه که این هم خوبه هم بد. از این جهت که فرمول تست شدهایه و پلیرها باهاش آشنان خوبه و به خاطر تکراری بودن یکم قابل حدس میشه. شخصیتها خیلی روشون کار نشده ولی اینطوریم نیست که بگم اذیت شدم بابتش، همشون توی سطح قابل قبولی میمونن تا آخرش.
گیمپلی بازی اصلا توی ردهی Souls Like قرار نمیگیره، بیشتر شبیه گاد اف وار یا گوست اف تسوشیما بود. به خاطر کیفیت پایینتر دنیا (مشخصا چون کمتر خرج کردن براش) نمیشه راحت با اون مقایسهش کرد ولی مکانیکهای گیمپلی بعضی وقتها از اون دوتا خیلی جالبتر بود. خود بازی هم اونقدر طولانی نبود، فکر کنم یازده ساعت طول کشید تا تمومش کنم.
در کل چیزی نیست که به همه پیشنهادش کنم، مثل بقیهی بازیهای AA برای طرفدارهای بلاکباسترهای گیم یکم ساده و ارزونه، ممکنه خوششون نیاد. برای کسایی هم که عادت به بازیهای ایندی دارن خلاقیتش کمه. اما بازی خوبیه و لیاقت توجه بیشتر رو داره.
الان داشتم فایلهامو مرتب میکردم که یه کمیک از باراکا (مورتال کمبت) پیدا کردم. سال ۱۹۹۴ چاپ شده و یکی از بدترین کمیکهاییه که خوندم، اینقدر بد که فان باشه و بره سمت خندهدار شدن. ظاهرا قرار بوده مجموعه باشه (مثل بقیهی کمیکهای اون دورهی مورتال کمبت)، ولی کنسلش کردن.
نمیدونم چرا اینقدر از کارهای "خجالتآور بد" لذت میبرم. امیدوارم بقیه هم مثل من باشن.
نمیدونم چرا اینقدر از کارهای "خجالتآور بد" لذت میبرم. امیدوارم بقیه هم مثل من باشن.
من الان سه قسمت اولِ فصل دوم The Lord of the Rings: The Rings of Power رو دیدم، رفتم صورتم رو شستم چون بعد از چرت زدن واقعا بهش نیاز داره، یکم قهوه خوردم و فهمیدم هیچوقت ماشین زمان درست نمیشه. چون اگه درست شده بود، حسینِ آینده به هر نحوی یکیشونو گیر میوردم، میومد پیشِ حسین سه ساعت پیش و بهش میگفت بهتره بمیری تا سه ساعت از زندگیتو اینطوری تلف کنی. اینکه قرار نیست سفر در زمان رو توی دوران زنده بودنم داشته باشیم ناامید کنندهست.
ولی تمام این اذیت شدنها باعث شد یه سرچی توی اینترنت بکنم که "چرا سریالها اینقدر بد شدن؟" تا نظر بقیه رو بخونم. راستش چیز درستی پیدا نکردم، ظاهرا طرفدارهای تلویزیون هم حس کردن که سریالهایی که میان مثل قبل نیستن، دوست داشتنشون سخته و خستهکننده شدن، ولی کسی جواب درستی براش نداره.
منم جواب دقیقی براش ندارم، ولی میخوام یکی از مهمترین دلیلهاشو اینجا بنویسم، چیزی که من حس میکنم داره تلویزیون رو میکشه. مشخصا اگه به این جور مسائل علاقه دارین و جوابی براش نداشتین، قراره براتون خیلی حرف بزنم از ده-پونزده سال اخیر و هیچ متن خوبی بدون تیتر نمیشه، مخصوصا الان که زمان تمرکز مردم رسیده به پنج ثانیه و حتی اگه تا الان رو خوندین، یعنی خیلی برام وقت گذاشتین به نسبت بقیهی آدمای توی اینترنت، پس بهتره تیترِ متنی که میخونین رو این آخر بنویسم:
"چطور وان پیس باعث نابودی هالیوود شد؟" یا "چرا چرت زدن جلوی سریالهای جدید عجیب نیست و نباید ازش خجالت بکشین؟"
ولی تمام این اذیت شدنها باعث شد یه سرچی توی اینترنت بکنم که "چرا سریالها اینقدر بد شدن؟" تا نظر بقیه رو بخونم. راستش چیز درستی پیدا نکردم، ظاهرا طرفدارهای تلویزیون هم حس کردن که سریالهایی که میان مثل قبل نیستن، دوست داشتنشون سخته و خستهکننده شدن، ولی کسی جواب درستی براش نداره.
منم جواب دقیقی براش ندارم، ولی میخوام یکی از مهمترین دلیلهاشو اینجا بنویسم، چیزی که من حس میکنم داره تلویزیون رو میکشه. مشخصا اگه به این جور مسائل علاقه دارین و جوابی براش نداشتین، قراره براتون خیلی حرف بزنم از ده-پونزده سال اخیر و هیچ متن خوبی بدون تیتر نمیشه، مخصوصا الان که زمان تمرکز مردم رسیده به پنج ثانیه و حتی اگه تا الان رو خوندین، یعنی خیلی برام وقت گذاشتین به نسبت بقیهی آدمای توی اینترنت، پس بهتره تیترِ متنی که میخونین رو این آخر بنویسم:
"چطور وان پیس باعث نابودی هالیوود شد؟" یا "چرا چرت زدن جلوی سریالهای جدید عجیب نیست و نباید ازش خجالت بکشین؟"