پوستر‌های راه آهن بریتانیا، از اواخر قرن نوزده تا دهه‌ی هفتاد
کتاب Railway Posters

Flintlock: The Siege of Dawn

فلینت‌لاک یک ماه و نیم پیش اومده و هنوز ندیدم کسی اطرافم در موردش حرف بزنه... که یکم عجیبه، معمولا بازی‌های این مدلی شانس خوبی دارن برای پیدا کردن یکسری طرفدار افراطی که عاشقش می‌شن. حدس می‌زنم بخش بزرگی از اینکه اونقدر دیده نشد به خاطر حضورش از روز اول توی گیم پسه و ایکس باکس کلا اهل مارکتینگ نیست برای بازی‌هاش.

بازی فلینت‌لاک به عنوان یه بازی AA کار قابل قبولیه، مشخصا کیفیت یا جزئیات کارهای AAA رو نداره، ولی به نسبت بقیه‌ی بازی‌هایی که شبیهن بهش کار خوبیه. "تقریبا" جهان بازه، این حس رو القا می‌کرد که پلیر آزاده توی دنیا بگرده، ولی نیست. داستانش هم خوبه، یکسری جاها داره اشاره می‌کنه جریان و lore بزرگتری هم اون پشت هست اما توی یه چارچوب فانتزی کلاسیک می‌مونه که این هم خوبه هم بد. از این جهت که فرمول تست شده‌ایه و پلیرها باهاش آشنان خوبه و به خاطر تکراری بودن یکم قابل حدس می‌شه. شخصیت‌ها خیلی روشون کار نشده ولی اینطوریم نیست که بگم اذیت شدم بابتش، همشون توی سطح قابل قبولی می‌مونن تا آخرش.

گیم‌پلی بازی اصلا توی رده‌ی Souls Like قرار نمی‌گیره، بیشتر شبیه گاد اف وار یا گوست اف تسوشیما بود. به خاطر کیفیت پایین‌تر دنیا (مشخصا چون کمتر خرج کردن براش) نمی‌شه راحت با اون مقایسه‌ش کرد ولی مکانیک‌های گیم‌پلی بعضی وقت‌ها از اون دوتا خیلی جالب‌تر بود. خود بازی‌ هم اونقدر طولانی نبود، فکر کنم یازده ساعت طول کشید تا تمومش کنم.

در کل چیزی نیست که به همه پیشنهادش کنم، مثل بقیه‌ی بازی‌های AA برای طرفدارهای بلاک‌باسترهای گیم یکم ساده‌ و ارزونه، ممکنه خوششون نیاد. برای کسایی هم که عادت به بازی‌های ایندی دارن خلاقیتش کمه. اما بازی خوبیه و لیاقت توجه بیشتر رو داره.