Star Trek - The Wrath of Khan (1982)

برخلاف بیشتر طرفدارای قدیمی استار ترک، من همیشه میگم "خشم خان" خیلیم خوب نیست به نسبت قسمت قبلی و بعدیش. اما یه مسئله‌ای رو میاره که توی فیلم‌های سای‌فای تا اوایل ۲۰۰۰ وجود نداشتن، اونم تروپ "پیروزی تلخ" ـه. کاراکتر اصلی خیلی یک دفعه با مفهوم مرگ و شکست خوردن رو به رو می‌شه و این از پایه تغییرش می‌ده. کلا به نظرم این فیلم در مورد مفهوم مرگ و دوستیه، سفینه‌ها فقط اونجان تا برای قشنگی.

Far:‌ Lone Sails (2018)

خیلی اتفاقی این بازی رو پیدا کردم، حتی حدس می‌زدم از اون بازی‌هایی باشه که چند دقیقه بازی میکنم و بعد به خاطر مکانیک بد یا گیم پلی حوصله سر بر ولش می‌کنم. ولی واقعا بازی خوبی بود، فکر کنم حدود سه ساعت باشه و داستان یک دختریه که بعد از مرگ پدرش سوار یک دستگاهی می‌شه تا برسه به یک مقصد نامشخص. اونقدر روایتی در کار نیست، پلیر فقط باید حواسش باشه که دستگاه حرکت کنه و خراب نشه، سوخت بهش برسونه و سوخت جمع کنه.

دوست دارم بیشتر در مورد اون بخش‌های خاص بازی حرف بزنم. اولین باریه که یک استیم پانکِ پساآخرالزمانی می‌بینم. اصولا ارائه شدن استیم پانک توی مدیاهای مختلف چیز کمیابیه، هر وقتی هم که جایی استفاده می‌شه سعی می‌کنن امن‌ترین و تیپیکال‌ترین مدلش رو داشته باشن که هیچ وقت اونقدر تاریک نیست. قبول دارم توی Love Death + Robots یکی از خشن‌ترین قسمت‌ها استیم پانک بود، اما اون مدلی که اونجا داشتیم با بازی Far فرق داره. اینجا هیچ انسان زنده‌ای نیست، فقط یک بچه‌س توی دستگاهی که مشخصا برای اندازه‌ی بدن بچه طراحی شده، داره توی دنیای مرده حرکت می‌کنه. هیچ جایی اشاره نمی‌شه چه اتفاقی برای این دنیا افتاده، حتی بک استوری بچه هم نامشخصه، حتی معلوم نیست داره فرار می‌کنه یا قراره برسه به یکجایی. این حالتِ بی‌هدفی و مُرده بودن همه چیز، با آهنگ‌های آروم که ریتمشون تکرار می‌شه، ماشین‌ها و سازه‌هایی که معلوم نیست چه بلایی سرشون اومده و آب‌وهوای افتضاح... همشون کنار هم تجربه‌ی عجیبی ساخته بودن.

بیاییم اول همه از چیزی که باعث شد به فکر نوشتن این متن بیوفتم یه نگاهی بندازیم. بازی Concord امروز منتشر شد و همینطور که همه حدس می‌زدیم تمامِ صفات منفی‌ای که یک بازی می‌تونست دریافت کنه رو کوبیدن توی صورتش. از گیم پلی افتضاح گرفته تا درگیر بودنش با ترندها و کپی مستقیم بیشتر قسمت‌ها از Overwatch. اما یک چیزی بیشتر از همه مردم رو اذیت کرد، اونم کاراکترهاشه.

اصولا توی این سبک از بازی کاراکترها خیلی مهمن، یکی از بخش‌های اصلی درآمد بازی از فروش اسکین برای هیروهای بازیه و وقتی که تقریبا تمام کسایی که بازی کردن دارن می‌گن حتی یک کاراکتر جالبم توش نیست یعنی بازی قرار از بازی همستر کامبت هم زودتر بمیره.

این رو فعلا داشته باشین تا یه چیز بدتر رو براتون بگم.