رخت تنت غباره راه و خاک تموم جاده ها خورجین اسبت پره عشق
پر از شکفتنو صدا و قد تموم آسمون قلب یه قطره شبنمی…
هم نفس ستاره ها اهل تموم عالمی بیا که وقتش رسیده
چشمام به راهت خشک شده صبر هزار ساله من دیگه به آخر رسیده!

هیچ کسی هم صدام نبود شبی که قصه هام نبود…
کسی که مث تو باشه حتی تو قصه هام نبود!

دلخور از همگان مى‌نشست
و به ماه خيره می‌شد
مى‌دانست كه او نگاه‌هاى تنها
را خيلى خوب مى‌شناسد.
-دیاکو

«برای تویی که دیگر نیستی…

خیلی طول کشید تا نبودنت را باور کنم. اینکه دیگر قرار نیست در آغوشم آرام بگیری یا از زندگی برایم گلایه کنی. تمام تلاشم را می‌کردم که پیش تو قوی بمانم تا فکر نکنی یارِ ضعیفی برایت هستم؛ اما هر بار که نگاهت می‌کردم، دلم بیشتر برایت پر می‌کشید و می‌خواستم همیشه کنارت باشم.

دلم برای همه چیزت تنگ شده؛ برای بودنت، برای فاصله گرفتن‌هایت، برای خنده‌هایت و حتی برای خداحافظی‌هایت.

سخت بود، اما بالاخره یاد گرفتم که در این دنیا، بعضی آدم‌ها فقط می‌آیند که بروند؛حتی اگر در اوجِ ماندن، قولِ ابدیت داده باشند.»

Vinyl;

اما عزيز ترينم
اگر روزى من نبودم و دلت برايم تنگ شد؛
كافيست به آينه نگاه کنی،
بخشی از وجود من،
تا ابد در جشم هاى تو باقى مى ماند.

زخم نداری؟!
یعنی هیچی ارزش جنگیدن نداشت؟