🟢 زیرنویس فارسی فیلم Dry Leaf (2025) منتشر شد.

📥 Persian Subtitle: Link

🟡تصاویرِ با رزولوشن پایین و گِین بالا، بخشی از زیبایی‌شناسی و زبان بصری این فیلم است و کیفیت فیلم پرده‌ای نیست؛ همانطور که سینه‌فیلیا هیچگاه فیلم‌ها را با کیفیت پرده‌ای منتشر نمی‌کند و در قسمت کیفیت هر فیلم هم مشخصات فایل‌ها درج می‌شود، در مورد این فیلم به‌خصوص اگر به کیفیت زیرنویس هاردسابِ روی فیلم که بخشی از تصویر است دقت کنید می‌بینید که کیفیت‌ بالاست و درست رندر شده و فقط تصاویر بدین گونه هستند.

Title: Ariel [2025]
Director: Lois Patiño
Genre: Drama . Fantasy
Country: 🇵🇹🇪🇸 [Portugal, Spain]
Language: Galician
Runtime: 1h 45m
Festival: #RotterdamFilmFestival
Awards: 2 Wins

⭐️ IMDb: 7,2
🟢 Letterboxd: 3,4/5


🔻خلاصه داستان:

یک بازیگر زن برای شرکت در تور تئاتری طوفان به آزورِس می‌رود و در بدو ورودش هیچ‌کس از گروه را نمی‌بیند، حتی تئاتری هم وجود ندارد. پس از ملاقات با آریل، بازیگر زن متوجه می‌شود که نمایش از قبل شروع شده، کل جزیره یک تئاتر است و ساکنان آن شخصیت‌های داستان هستند.

🔺 دانلود فیلم - Download Movie 🔺


©️Cinephilia
🎗@Cinephilian

Title: Cover-Up [2025]
Director: Mark Obenhaus . Laura Poitras
Genre: Documentary
Country: 🇺🇸 [USA]
Language: English
Runtime: 1h 58m
Festival: #VeniceFilmFestival
Awards: 5 Wins & 17 Nominations

⭐️ IMDb: 7,5
🍅 Rotten Tomatoes: 100%
Ⓜ️ Metacritic: 85%
🟢 Letterboxd: 3,8/5


🔻خلاصه داستان:

سیمور هرش در خط مقدم روزنامه‌نگاری سیاسی در ایالات متحده بوده است. گزارش‌های پیشگامانه هرش، بسیاری از فاحش‌ترین تخلفات و لاپوشانی‌های قانون اساسی را به اطلاع عموم رسانده است.

🎖بهترین مستند سال از نگاه هیئت ملی نقد آمریکا


🔺 دانلود فیلم - Download Movie 🔺


©️Cinephilia
🎗@Cinephilian

◻️بنا بر بیانیه‌ای که از سوی برنامه مطالعات ایرانی دانشگاه استنفورد منتشر شد، بهرام بیضایی یکی از تأثیرگذارترین چهره‌ها در تئاتر، سینما و ادبیات معاصر ایران، در روز تولد ۸۷ سالگی خود درگذشت.

بیضایی در تاریخ ۲۶ دسامبر یا پنجم دی ماه درگذشت؛ روزی که در ایران به عنوان روز نمایشنامه‌نویسی به پاسداشت تولد و میراث‌های ادبیات نمایشی او گرامی داشته می‌شود.

🤍🕊

«جانا و بلادور» آخرین اثر منتشر شده در فضای اینترنت - تا بدین لحظه - از پروفسور بیضایی است که توسط کانال یوتیوب ایران‌شناسی دانشگاه استفورد، به مناسبت عید نوروز 1404 به‌صورت فیلم‌تئاتر در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفت.

احتمال می‌رود که فیلم‌تئاتر «داش آکل به گفته‌ی مرجان»، آخرین اثر بهرام بیضایی هم به‌زودی از همین کانال منتشر شود.


- Jana and Baladoor: A Play in Shadows by Bahram Beyzaie (2012)
▫️Link: https://youtu.be/gOtwbuaYitE?si=zSQPLQ49U-I0aDNA


©️Cinephilia
🎗@Cinephilian

مصاحبه ساوینا پتکووا (منتقد فیلم) با الکساندر کوبریدزه، کارگردان فیلم «برگ خشک» (Dry Leaf)

[ ترجمه فارسی از کانال سینه‌فیلیا ]

فیلم «برگ خشک» نخستین حضور الکساندر کوبریدزه در بخش مسابقه جشنواره لوکارنو است. او با این اثر دوباره به فرم اولین فیلم بلندش، «Let the Summer Never Come Again»، بازگشته است؛ همان داستان عاشقانه‌ای که با دوربین موبایل سونی‌اریکسون ضبط شده بود.

کوبریدزه که پس از تجربه موفق و برنده جایزه برلیناله در سال ۲۰۲۰ (که با فرمت کلاسیک ۱۶ میلی‌متری ساخته شده بود) حالا دوباره به سراغ تصاویر کم‌کیفیت (lo-fi) رفته، در این گفتگو از انگیزه‌ها و چالش‌های ساخت «برگ خشک» می‌گوید؛ فیلمی که روایتگر سفر پدری در جستجوی دختر مفقودش و ستایشی است از مکان‌هایی که در حال محو شدن هستند.


©️Cinephilia
🎗@Cinephilian

•• معمولاً وقتی از جرقه اولیه فیلم‌هایت می‌گویی، به لحظات الهام‌بخش در دلِ روزمرگی‌ها اشاره می‌کنی. ایده «برگ خشک» چطور به ذهنت رسید؟

الکساندر کوبریدزه: سال ۲۰۲۰ بود، درست در آغاز همه‌گیری. من در برلین مشغول کارهای پس از تولید فیلم قبلی‌ام بودم و وقتی به گرجستان برگشتم، مجبور شدم در هتل قرنطینه شوم. دو هفته در اتاقی ماندم که نه تلفن داشت و نه لپ‌تاپم کار می‌کرد؛ به همین خاطر شروع کردم به نوشتن. در واقع این اتفاق سه بار تکرار شد و در مجموعِ آن شش هفته، فیلمنامه «برگ خشک» را نوشتم.


•• چه زمانی تصمیم گرفتی که دوباره با سونی‌اریکسون فیلمبرداری کنی؟

همان موقع که فیلم قبلی‌ام را می‌ساختم، این تصمیم در ذهنم بود. همنشینی با آدم‌ها، صحبت با مدیر فیلمبرداری و تصمیم‌گیری‌های مشترک خیلی لذت‌بخش است، اما گاهی هم دوست دارم مجبور نباشم چیزی را برای کسی توضیح بدهم. در زندگی واقعی هم همین‌طورم؛ همان‌قدر که بودن در جمع را دوست دارم، از تنهایی هم لذت می‌برم.


©️Cinephilia
🎗@Cinephilian

•• «برگ خشک» یک سفر جاده‌ای در گرجستان است؛ اگر قرار بود نقشه‌ای از مسیر حرکت شخصیت اصلی ترسیم شود، آن نقشه چه شکلی می‌بود؟

ما کلاً سه نفر بودیم: خودم، بازیگری که رانندگی می‌کرد و برادرم که صدابردار بود. طی سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ چندین نوبت فیلمبرداری داشتیم. در جاهای مختلفی بودیم اما مدام از سوژه‌های مشابه فیلم می‌گرفتیم. واقعیت این است که اگر بخواهید مسیر فیلم را روی نقشه واقعی دنبال کنید، اصلاً با عقل جور در نمی‌آید. موقع تدوین هم سوال بزرگ همین بود: منطقِ چیدمان این سکانس‌ها کنار هم چیست؟ چطور باید ساختار را بنا کنم؟ ابتدا فکر کردم مسیر را بر اساس جغرافیای واقعی بچینم، اما در نهایت صحنه‌ها را کم‌وبیش بر اساس زمانِ ضبط‌شان کنار هم گذاشتم، هرچند که از نظر جغرافیایی بی‌معناست.


•• فیلم حس و حالی رها از زمان داره، اما در عین حال توجه به فضاهای خالی و مکان‌های از دست رفته (مثل زمین‌های فوتبالی که دیگه نیستن یا دانشگاهی که تخریب شده) بسیار پررنگه. چرا؟


©️Cinephilia
🎗@Cinephilian

زمانی که ساخت فیلم را شروع کردم، حس می‌کردم همین حالا هم دیر شده است. شاید ده سال پیش، خیلی از آن زمین‌های فوتبال هنوز سر جایشان بودند. گاهی فکر می‌کردم داریم از میان ویرانه‌های یک تمدن عبور می‌کنیم. با این حال، حتی اگر دیر شده باشد، باز هم می‌خواهم چیزی را که در حال گریز و محو شدن است، ثبت کنم. انگیزه ما در انتخاب لوکیشن‌ها هم همین بود؛ مکان‌هایی را انتخاب می‌کردیم که حس می‌کردیم شاید در مسیر بازگشت، دیگر به آن شکل وجود نداشته باشند. حتی به فیلم بعدی‌ام فکر می‌کنم که می‌خواهم با دوربین ۱۶ میلی‌متری بسازم تا چیزهایی را که دیگر نخواهند بود، ثبت کنم؛ نه فقط به عنوان یک روایت، بلکه به عنوان یک اثر هنری مادی و ماندگار.


•• اولین فیلمت رو هم با سونی‌اریکسون ساختی؛ آیا در محدودیت‌های این دوربین چیزی وجود داره که بهش علاقه داری؟

وقتی با دوربین‌های باکیفیت (HD) کار می‌کنم، سعی می‌کنم از چهره‌ها فیلم نگیرم؛ به‌خصوص آدم‌هایی که بازیگر نیستند. چهره انسان مملو از داستان‌ها و رازهایی است که هیچ‌کس از آن‌ها خبر ندارد و دوربین هرگز نمی‌تواند حق مطلب را درباره آن‌ها ادا کند؛


©️Cinephilia
🎗@Cinephilian